Τον Ιούλιο του 1939 δημοσιεύετε άρθρο του Φοίβου Δέλφη στο περιοδικό Το Βουνό με τίτλο Ο Επτάστομος του Παρνασσού. Στο άρθρο μεταξύ άλλων γράφει ΄΄ θα πασχίσουμε να δώσουμε μια ζωντανή περιγραφή του Επτάστομου…… για να το κάνω γνωστό και να παρακινήσω κι άλλους να πάνε….. και τελειώνει με …΄΄ Δεν φαντάζουμαι να είναι φυσικό χάσμα(καρκαρι) οι τρούπες αφτές που είναι κάθετες μέσα στη γή, αλλά μάλλον γενήματα ενός πανάρχαιου σβυσμένου πιά ηφαίστειου εδώ πάνω στα ερημικά πλαγιά του βουνού που θα ξεσφενδόνησε κάποτε στα ολόγυρα την καταστροφική λάβα του. Πιστέβω λοιπόν μάλλον πως πρόκειται για χοάνες ηφαιστείου και τίποτα άλλο, τέτιες κάθετες σπηλιές δε μπορούν εύκολα να εξηγηθούν ως σπήλαια φυσικά σαν τη σπηλιά του Κορύκιου. Ο Επτάστομος έχει πολύ ενδιαφέρον κι αξίζει ο ΕΟΣ να τον γνωρίσει κάποτε στα μέλη του΄΄
Στο τεύχος του Αυγούστου μπαίνει μια ανακοίνωση της Σπηλαιολογικής Ομάδας του ΕΟΣ
Εξερεύνησις Βαράθρου Εφτάστομος Παρνασού Σαββ 12 Αναχώρησις την 8.00 εσπερινήν δια λεωφορείου εις Αράχοβαν……Αρχηγός Ιάκ Σαντοριναίος. Έξοδα 300δρχ λεωφορείον μετ επιστροφής, κινήσεως (ζώα) δρχ 50
Το άρθρο τελικά από εκείνη την αποστολή δημοσιεύετε σχεδόν ένα χρόνο μετά τον Ιούλιο του 1940. Ο Ιακ Σαντοριναίος γράφει ΄΄ Η γενική φύση της περιοχής και η μορφή του βαράθρου δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία ότι πρόκειται για ένα καερστικό φαινόμενο, μεγάλο πάντως, εντυπωσιακό ασφαλώς, που κανένα χαρακτιριστικό του όμως δεν επιτρέπει να εκληφθή ως πλουτωνικό΄΄.
Η πρώτη αυτή αποστολή δεν κατάφερε να κατέβει, αλλά μελέτησε την περιοχή και τα μέσα που θα χρειαστούν για την εξερεύνησή του. Έκανε όμως ένα σχέδιο της επιφάνειας που σας παραθέτω.
Τον Ιούλιο του 1955 ξανά στο περιοδικό Το Βουνό δημοσιεύετε άρθρο των Ηλ Νικολόπυλου κ Γ Μαρτζούκου με τίτλο ΄΄Ο Εφτάστομος του Παρνασσού΄΄ και ξεκινάει έτσι ΄΄ Η πρώτη αναγνωριστική εξερεύνησις που έγινε στις 10-14 Αυγούστου 1939 από την Σπηλαιολογική Ομάδα του ΕΟΣ και η πλήρης περιγραφή της προσπάθειας εκείνης από τον Ιάκωβο Σαντοριναίο, έγινε η αφορμή να οργανωθή δεύτερη αποστολή από την ίδια ομάδα, στις 13-15 Αυγούστου του 1950. Η εργασία της δεύτερης αποστολής ολοκλήρωσε πλήρως την εξερεύνησι του βαράθρου, έως το βαθύτερο σημείο του και η Ομάδα επέτυχε καταβάσεις από διάφορα σημεία. Δεν δημοσιεύτηκαν τα πορίσματα γιατί τα εκπονηθέντα σχέδια του βαράθρου δεν περιήλθαν στα αρχαία της Ομάδας. Τέλος, η τελευταία, Τρίτη αποστολή , έγινε τον Ιούνιο 5-8 του 1955 και επέτυχε, επι πλέον καταβάσεις από νέες θέσεις και έφερε ολοκληρωμένα σχέδια του όλου συγκροτήματος΄΄.
Η σύνθεση της ομάδας της δεύτερης αποστολής ήταν: Σρ Κωνσταντίνου, Σ Λέκκας, Ηλ Νικολόπουλος, Α Πάγκαλος, Α Πετροχείλου και Ι Πτρόχειολος μέλη της Σπηλαιολογικής Ομάδας του ΕΟΣ και Φ Καπάκογλου, Μ Λεβής, Α Μυστακίδης, και Αιμ Στεφανόπουλος μέλη του Τμήματος Αθηνών του ΕΟΣ.
Την ομαάδα της τρίτης αποστολής αποτελούσαν οι : Γ Μαρτζούκος, Ν Νικολάου, Αν Παπαδόπουλος και Α Χατζημωυσής μέλη της ΣΟ του ΕΟΣ και Β Γαβρέσας, Μαρ Δαράκη, Κιμ Δημητρόπουλος, Ι Κλάρας, Γ Ξανθόπουλος, Α Ρηγόπουλος και Χ Σταματίου μέλη του ΕΟΣ. Η τελική εκπόνηση των σχεδίων έγινε από τον μηχανικό Ν Νικολάου.