Kαλημέρα σε όλες και όλους!
Μπορεί κάποιος με πρόσβαση σε ξένη (κυρίως γαλλική) βιβλιογραφία να μας διαφωτίσει γιατί δεν συνιστώνται ιμάντες στα ισοσταθμισμένα;
Μήπως η γνωστή αποτροπή ισχύει για μη πιστοποιημένους βιομηχανικούς ιμάντες; Γιατί δεν είναι νομίζω λογικό να μην τους χρησιμοποιούμε σε ισοσταθμισμένα αλλά να τους χρησιμοποιούμε σε μονά σημεία ασφάλισης (πλακέττες ή φυσικά σημεία) αφού στην μεν πρώτη η φόρτιση αναλύεται ενώ στη δεύτερη είναι συγκεντρωμένη μόνο στον ιμάντα.
Με τον Χριστοδούλου τον Αντρέα είχαμε τεστάρει ιμάντες δεκαετίας, με βάρος 60 κιλών. 10 πτώσης με συντελεστής 1 και 5 με συντελεστή πτώσης 2. Ο ιμάντας άντεξε μια χαρά, παρότι φθαρμένος και ταλαιπωρημένος. Φυσικά η φόρτιση ήταν στιγμιαία και όχι συνεχής...
Απόψεις;
Δημήτρης
ΥΓ. Φυσικά μέχρι να καταλήξουμε κάπου παραμένουμε στο βιβλίο κι αυτά που διδασκόμαστε: στατικό σπηλαιολογικό σκοινί και μόνο!
dim.kar
dim.kar
Kαλημέρα σε όλες και όλους!
Μα καλά όλοι με αγνοείται; Σας έχω ένα σχετικό link για μελέτη: http://www.bealplanet.com/produits/angl ... duit7.html
Όπως θα δείτε οι προδιαγραφές τους είναι ανάλογες των σκοινιών. Οπότε γιατί δεν πρέπει να τους χρησιμοποιούμε;
Δημήτρης
Μα καλά όλοι με αγνοείται; Σας έχω ένα σχετικό link για μελέτη: http://www.bealplanet.com/produits/angl ... duit7.html
Όπως θα δείτε οι προδιαγραφές τους είναι ανάλογες των σκοινιών. Οπότε γιατί δεν πρέπει να τους χρησιμοποιούμε;
Δημήτρης
caspex
Δημήτρη καλημέρα!
Θα σου απαντήσω με όσα γνωρίζω από εμπειρία και όχι από βιβλιογραφία. Κατ' αρχήν υπάρχουν "πολλοί δρόμοι για να πας στην Ρώμη"... Με δεδομένο αυτό κανείς δεν αποκλείει την χρήση των ιμάντων για ισοσταθμισμένα όταν αρματώνεις... Στην σπηλαιοδιάσωση όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Αν δεις προσεκτικά τις αντοχές στο site της Beal οι μόνοι ιμάντες που έχουν επαρκής αντοχή είναι ο Flat 50mm και ο Dyneema... Όλοι οι υπόλοιποι αντέχουν πολύ λιγότερο από το σκοινί 10-10.5mm που χρησιμοποιούμε. Επιπλέον ο 50mm είναι δύσχρηστος και ο Dyneemma είναι ακριβός χωρίς να είναι απαραίτητα καλύτερος σε αντοχή.
Το σκοινί χρησιμοποιείτε κυρίως (α) για την μεγαλύτερη (μέγιστη) αντοχή του (β) για την μεγαλύτερη αντοχή σε τριβές (γ) για την ευχρηστία του και (δ) για την ομοιογένεια του.
Οι ιμάντες είναι "άπειροι" σε τύπους, χρώματα, αντοχές κτλ κτλ κι έτσι δεν είσαι ποτέ σίγουρος για την αντοχή τους (πρέπει να ανοίξεις το manual ή να είναι δικό σου ιμάντας) ενώ ένα σκοινί 10mm όλοι ξέρουν πόσο αντέχει - ανεξάρτητος εταιρείας κατασκευής.
Επιπλέον οι ιμάντες είναι ιδιαίτερα ευπαθείς σε φθορά και η αντοχή τους μειώνετε κατακόρυφα εάν προκληθεί μια ασυνέχεια στην δομή τους.
Τέλος ο κόμπος του ιμάντα λύνει δύσκολα και μειώνει πολύ την αντοχή ενώ ο κόμπος (διπλός ψαρόκομπος) που χρησιμοποιούμε για τα σκοινιά, μας επιτρέπει να προσαρμόσουμε ξανά και ξανά πολλές φορές το σκοινί στις εκάστοτε ανάγκες...
Σχετικά με τα αποτελέσματα του τεστ που κάνατε με τον Ανδρέα, είμαι σίγουρος ότι θα ήταν διαφορετικά εάν είχατε βάρος 80 αντί 60 κιλά...
Ο ιμάντας γενικά "υποχωρεί" στην χρήση κατά την σπηλαιολογική πρακτική ακόμη και στο αρμάτωμα πόσο μάλλον στην σπηλαιοδιάσωση. (Προσωπικά τους χρησιμοποιώ για κανένα βραχοδέσιμο και εξαιρετικά σπάνια σε αλλαγή πάνω στην πλακέτα, συνήθως βάζω το σκοινί κατευθείαν στον κρίκο της πλακέτας)
Θα σου απαντήσω με όσα γνωρίζω από εμπειρία και όχι από βιβλιογραφία. Κατ' αρχήν υπάρχουν "πολλοί δρόμοι για να πας στην Ρώμη"... Με δεδομένο αυτό κανείς δεν αποκλείει την χρήση των ιμάντων για ισοσταθμισμένα όταν αρματώνεις... Στην σπηλαιοδιάσωση όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Αν δεις προσεκτικά τις αντοχές στο site της Beal οι μόνοι ιμάντες που έχουν επαρκής αντοχή είναι ο Flat 50mm και ο Dyneema... Όλοι οι υπόλοιποι αντέχουν πολύ λιγότερο από το σκοινί 10-10.5mm που χρησιμοποιούμε. Επιπλέον ο 50mm είναι δύσχρηστος και ο Dyneemma είναι ακριβός χωρίς να είναι απαραίτητα καλύτερος σε αντοχή.
Το σκοινί χρησιμοποιείτε κυρίως (α) για την μεγαλύτερη (μέγιστη) αντοχή του (β) για την μεγαλύτερη αντοχή σε τριβές (γ) για την ευχρηστία του και (δ) για την ομοιογένεια του.
Οι ιμάντες είναι "άπειροι" σε τύπους, χρώματα, αντοχές κτλ κτλ κι έτσι δεν είσαι ποτέ σίγουρος για την αντοχή τους (πρέπει να ανοίξεις το manual ή να είναι δικό σου ιμάντας) ενώ ένα σκοινί 10mm όλοι ξέρουν πόσο αντέχει - ανεξάρτητος εταιρείας κατασκευής.
Επιπλέον οι ιμάντες είναι ιδιαίτερα ευπαθείς σε φθορά και η αντοχή τους μειώνετε κατακόρυφα εάν προκληθεί μια ασυνέχεια στην δομή τους.
Τέλος ο κόμπος του ιμάντα λύνει δύσκολα και μειώνει πολύ την αντοχή ενώ ο κόμπος (διπλός ψαρόκομπος) που χρησιμοποιούμε για τα σκοινιά, μας επιτρέπει να προσαρμόσουμε ξανά και ξανά πολλές φορές το σκοινί στις εκάστοτε ανάγκες...
Σχετικά με τα αποτελέσματα του τεστ που κάνατε με τον Ανδρέα, είμαι σίγουρος ότι θα ήταν διαφορετικά εάν είχατε βάρος 80 αντί 60 κιλά...
Ο ιμάντας γενικά "υποχωρεί" στην χρήση κατά την σπηλαιολογική πρακτική ακόμη και στο αρμάτωμα πόσο μάλλον στην σπηλαιοδιάσωση. (Προσωπικά τους χρησιμοποιώ για κανένα βραχοδέσιμο και εξαιρετικά σπάνια σε αλλαγή πάνω στην πλακέτα, συνήθως βάζω το σκοινί κατευθείαν στον κρίκο της πλακέτας)
dim.kar
Kώστα καλημέρα (και πάλι)
Για όλα όσα αναφέρεις θα μπορούσα να έχω ενστάσεις (άλλες αστείες, άλλες σοβαρές κι άλλες ενδιάμεσες). Μία και μόνο θέση όμως είναι ΑΚΛΟΝΗΤΗ και τελειώνει την συζήτηση:
Οι ιμάντες είναι "άπειροι" σε τύπους, χρώματα, αντοχές κτλ κτλ κι έτσι δεν είσαι ποτέ σίγουρος για την αντοχή τους (πρέπει να ανοίξεις το manual ή να είναι δικός σου ιμάντας) ενώ ένα σκοινί 10mm όλοι ξέρουν πόσο αντέχει - ανεξάρτητως εταιρείας κατασκευής. n
Φαντάζεστε στις γνωστές συνθήκες εντός σπηλαίου, σε μια άσκηση σπηλαιοδιάσωσης ας πούμε, να προσπαθούμε να δούμε τι αντοχές έχει ο συγκεκριμένος ιμάντας που ...έτυχε να πιάσουμε; Πραγματικά θα έχει μεγάλη πλάκα (εάν δεν ήταν επικίνδυνο και πιθανόν πολύ σοβαρό...)
Δημήτρης
Για όλα όσα αναφέρεις θα μπορούσα να έχω ενστάσεις (άλλες αστείες, άλλες σοβαρές κι άλλες ενδιάμεσες). Μία και μόνο θέση όμως είναι ΑΚΛΟΝΗΤΗ και τελειώνει την συζήτηση:
Οι ιμάντες είναι "άπειροι" σε τύπους, χρώματα, αντοχές κτλ κτλ κι έτσι δεν είσαι ποτέ σίγουρος για την αντοχή τους (πρέπει να ανοίξεις το manual ή να είναι δικός σου ιμάντας) ενώ ένα σκοινί 10mm όλοι ξέρουν πόσο αντέχει - ανεξάρτητως εταιρείας κατασκευής. n
Φαντάζεστε στις γνωστές συνθήκες εντός σπηλαίου, σε μια άσκηση σπηλαιοδιάσωσης ας πούμε, να προσπαθούμε να δούμε τι αντοχές έχει ο συγκεκριμένος ιμάντας που ...έτυχε να πιάσουμε; Πραγματικά θα έχει μεγάλη πλάκα (εάν δεν ήταν επικίνδυνο και πιθανόν πολύ σοβαρό...)
Δημήτρης
Ν
Νίκος Χαρίτος
Ο Pascal στον Ψηλορείτη επέμενe όταν κάνουμε βραχοδεσίματα με ιμάντα σε σπήλαια που θα κατέβει κόσμος, να βάζουμε δύο ιμάντες αντί για έναν έστω κι αν αυτό είναι σπατάλη υλικού. Αυτό για κάποιους απο τους λόγους που ανέφερε ο Κώστας.
Όσο αφορά τα ισοσταθμιζόμενα, κυρίως τα τριπλά που απαιτούνται στη σπηλαιοδιάσωση, νομίζω πέρα απο τους υπόλοιπους λόγους ότι η κυλινδρική διατομή του σχοινιού δουλεύει καλύτερα στην ισοστάθμιση απο την πλακέ (και ανω των 3 εκ. πλάτους για να έχει επαρκή αντοχή ) διατομή του ιμάντα.
Όσο αφορά τα ισοσταθμιζόμενα, κυρίως τα τριπλά που απαιτούνται στη σπηλαιοδιάσωση, νομίζω πέρα απο τους υπόλοιπους λόγους ότι η κυλινδρική διατομή του σχοινιού δουλεύει καλύτερα στην ισοστάθμιση απο την πλακέ (και ανω των 3 εκ. πλάτους για να έχει επαρκή αντοχή ) διατομή του ιμάντα.
K
KApostolopoulos
Το δυσμενέστερο σημείο είναι ο κόμπος στους ιμάντες (εκτός εάν έχουμε πιστοποιημένο ως προς την αντοχή σημείο ένωσης)
(εφελκισμός κάμψη και στρέψη στο σημείο του κόμπου)
Το επόμενο πρόβλημα σχετίζεται με την φόρτηση από καμψή στον ιμάντα στα σημεία επαφής με τους κρίκους. Εκεί θα πρέπει να έχεις αντοχή ίδια η μεγαλήτερη από την αντίστοιχη στο σχοινί. Όμως λόγω της φύσης του ο ιμάντας είναι πιό εκτεθειμένος ως προς την διατομή επαφής με τον κρίκο. (λεπτότερο πάχος - ανάγκη για ομοιόμορφη κατανομή φορτίου στην επιφάνεια επαφής με τον κρίκο)
(εφελκισμός , κάμψη)
Τέλος και ως προς την εφαρμογή η αντοχή του ιμάντα μειώνεται σημαντικά σε στρεπτικά φορτία (αν στρίψει κοινώς και δεν το πάρεις χαμπάρι). Και φυσικά ακόμη χειρότερα εάν διπλώσει στο σημείο επαφής με τον κρίκο. (το σχοινί αντέχει περισσότερο σε στρέψη από ότι ο ιμάντας και δεν διπλώνει στο σημείο επαφής)
Οι παραπάνω δυσκολίες στην εφαρμογή (ακόμη και αν ο ιμάντας έχει πολύ μεγαλύτερη αντοχή σε εφελκισμό από το αντίστοιχο σχοινί) μάλλον δυσκολεύουν το έργο μιας ομάδας διάσωσης που έχει επιπλέον ένα σωρό άλλα πράγματα στο μυαλό της.
Στις περιπτώσεις απλού βραχοδεσίματος (και ειδικά σε μικρή αλαγή κατεύθυνσης) τα φορτία είναι πολύ μικρότερα.
Τέλος να θυμήσω σε όλους ότι οι φθορές σε ένα υλικό είναι συσωρευτικές. Εάν ένας ιμάντας "διπλώσει" στο σημείο επαφής με τον κρίκο η ζημιά είναι μόνιμη και σίγουρα μεγάλη. Παρατηρήστε ότι η γραμμή από το δίπλωμα παραμένει και μετά την αποφόρτιση.
Το ίδιο ισχύει και για τα συρματόσχοινα σε κάμψη και για το λόγο αυτό ποτέ δεν τα διπλώνουμε για να μειώσουμε το μήκος τους στο μισό.
(εφελκισμός κάμψη και στρέψη στο σημείο του κόμπου)
Το επόμενο πρόβλημα σχετίζεται με την φόρτηση από καμψή στον ιμάντα στα σημεία επαφής με τους κρίκους. Εκεί θα πρέπει να έχεις αντοχή ίδια η μεγαλήτερη από την αντίστοιχη στο σχοινί. Όμως λόγω της φύσης του ο ιμάντας είναι πιό εκτεθειμένος ως προς την διατομή επαφής με τον κρίκο. (λεπτότερο πάχος - ανάγκη για ομοιόμορφη κατανομή φορτίου στην επιφάνεια επαφής με τον κρίκο)
(εφελκισμός , κάμψη)
Τέλος και ως προς την εφαρμογή η αντοχή του ιμάντα μειώνεται σημαντικά σε στρεπτικά φορτία (αν στρίψει κοινώς και δεν το πάρεις χαμπάρι). Και φυσικά ακόμη χειρότερα εάν διπλώσει στο σημείο επαφής με τον κρίκο. (το σχοινί αντέχει περισσότερο σε στρέψη από ότι ο ιμάντας και δεν διπλώνει στο σημείο επαφής)
Οι παραπάνω δυσκολίες στην εφαρμογή (ακόμη και αν ο ιμάντας έχει πολύ μεγαλύτερη αντοχή σε εφελκισμό από το αντίστοιχο σχοινί) μάλλον δυσκολεύουν το έργο μιας ομάδας διάσωσης που έχει επιπλέον ένα σωρό άλλα πράγματα στο μυαλό της.
Στις περιπτώσεις απλού βραχοδεσίματος (και ειδικά σε μικρή αλαγή κατεύθυνσης) τα φορτία είναι πολύ μικρότερα.
Τέλος να θυμήσω σε όλους ότι οι φθορές σε ένα υλικό είναι συσωρευτικές. Εάν ένας ιμάντας "διπλώσει" στο σημείο επαφής με τον κρίκο η ζημιά είναι μόνιμη και σίγουρα μεγάλη. Παρατηρήστε ότι η γραμμή από το δίπλωμα παραμένει και μετά την αποφόρτιση.
Το ίδιο ισχύει και για τα συρματόσχοινα σε κάμψη και για το λόγο αυτό ποτέ δεν τα διπλώνουμε για να μειώσουμε το μήκος τους στο μισό.
andreas
Όμως λόγω της φύσης του ο ιμάντας είναι πιό εκτεθειμένος ως προς την διατομή επαφής με τον κρίκο. (λεπτότερο πάχος - ανάγκη για ομοιόμορφη κατανομή φορτίου στην επιφάνεια επαφής με τον κρίκο)n(εφελκισμός , κάμψη)
Αυτό πρέπει να το ξαναδούμε. Ο ιμάντας έχει ένα συγκεκριμένο "πάχος" και ένα "πλάτος", τα οποία ορίζουν το ΕΜΒΑΔΟΝ (ή διατομή) του και σύμφωνα με αυτό και την ΑΝΤΟΧΗ του. Τό "μήκος" του ιμάντα δε μας ενδιαφέρει σε αυτή την προσέγγιση.
Άν λοιπόν ο Ιμάντας έχει μια διατομή Α, και αυτή έρχεται σε επαφή με τον κρίκο, μιλάμε για ακριβώς το σημείο που ξεκινά ο συλλογισμός του φίλου μας (KApostolopoulos). Αν η διατομή του ιμάντα έχει μια κύρτωση, ή λόγω του μεγάλου πλάτους του αυτός "διπλώνει" μέσα στον κρίκο, πάλι η πραγματική του διατομή Α μένει ώς έχει. Απλά δεν είναι σχήματος... ορθογώνιου παραλληλόγραμου.
Πιστεύω οτι ο ιμάντας αντέχει, είναι είναι "ξαπλωμένος" κανονικά είτε έχει πάρει την "κύρτωση" του κρίκου !
Αναλογιστείτε την πίεση που δέχεται ο ιμάντας σε βραχοδέσιμο, που σε αιχμηρό σημείο του βράχου μπορεί να δεχτεί και όλη τη δύναμη φόρτισης (="βάρος") του σπηλαιοβάτη... ! σε ένα πολύ μικρό σημείο ... πίεση P=F/A, όπου το F είναι σταθερό, αλλά το Α μπορέι να ... μικρύνει επικίνδυνα ! Ισως και πολύ λιγότερο, από την επιφάνεια της διατομής του κρίκου.
Φοβάμαι οτι αυτός είναι ο πραγματικός λόγος, γιατί η Διάσωση έχει μεγαλύτερες φορτίσεις στα σχοινιά.
Εκεί τα πράγματα δεν πρέπει να είναι πολύ ... ανεξέλεγτα !
Με εκτίμηση,
Ανδρεάς
Αυτό πρέπει να το ξαναδούμε. Ο ιμάντας έχει ένα συγκεκριμένο "πάχος" και ένα "πλάτος", τα οποία ορίζουν το ΕΜΒΑΔΟΝ (ή διατομή) του και σύμφωνα με αυτό και την ΑΝΤΟΧΗ του. Τό "μήκος" του ιμάντα δε μας ενδιαφέρει σε αυτή την προσέγγιση.
Άν λοιπόν ο Ιμάντας έχει μια διατομή Α, και αυτή έρχεται σε επαφή με τον κρίκο, μιλάμε για ακριβώς το σημείο που ξεκινά ο συλλογισμός του φίλου μας (KApostolopoulos). Αν η διατομή του ιμάντα έχει μια κύρτωση, ή λόγω του μεγάλου πλάτους του αυτός "διπλώνει" μέσα στον κρίκο, πάλι η πραγματική του διατομή Α μένει ώς έχει. Απλά δεν είναι σχήματος... ορθογώνιου παραλληλόγραμου.
Πιστεύω οτι ο ιμάντας αντέχει, είναι είναι "ξαπλωμένος" κανονικά είτε έχει πάρει την "κύρτωση" του κρίκου !
Αναλογιστείτε την πίεση που δέχεται ο ιμάντας σε βραχοδέσιμο, που σε αιχμηρό σημείο του βράχου μπορεί να δεχτεί και όλη τη δύναμη φόρτισης (="βάρος") του σπηλαιοβάτη... ! σε ένα πολύ μικρό σημείο ... πίεση P=F/A, όπου το F είναι σταθερό, αλλά το Α μπορέι να ... μικρύνει επικίνδυνα ! Ισως και πολύ λιγότερο, από την επιφάνεια της διατομής του κρίκου.
Φοβάμαι οτι αυτός είναι ο πραγματικός λόγος, γιατί η Διάσωση έχει μεγαλύτερες φορτίσεις στα σχοινιά.
Εκεί τα πράγματα δεν πρέπει να είναι πολύ ... ανεξέλεγτα !
Με εκτίμηση,
Ανδρεάς
dim.kar
Την παροιμία που λέει πως όταμ τσακώνονται οι ελέφαντες την πληρώνουν τα ποντίκια την ξέρετε; Λοιπόν σε μια συζήτηση μεταξύ μηχανικών (του Πολυτεχνείου δεν είστε και οι δύο; ) εμείς (οι μη Πολυτεχνειάδες) δεν μπορούμε παρά να περιμένουμε τα συμπεράσματα σας...
Προς το παρόν οι ιμάντες έχουν πεθάνει κι εμείς τους κάνουμε την κηδεία...
Δημήτρης
Προς το παρόν οι ιμάντες έχουν πεθάνει κι εμείς τους κάνουμε την κηδεία...
Δημήτρης
Θ
ΘΑΝΑΣΗΣ
Προς το παρόν οι ιμάντες έχουν πεθάνει κι εμείς τους κάνουμε την κηδεία... n
Δηλαδη Δημητρη τελικα θα πρεπει να αποφευγουμε οσο το δυνατον τους ιμαντες; πχ στα βραχοδεσιματα;
Η ερωτηση απευθυνεται και στους υπολοιπους φιλους εδω....
ΘΑΝΑΣΗΣ
Δηλαδη Δημητρη τελικα θα πρεπει να αποφευγουμε οσο το δυνατον τους ιμαντες; πχ στα βραχοδεσιματα;
Η ερωτηση απευθυνεται και στους υπολοιπους φιλους εδω....
ΘΑΝΑΣΗΣ
G
giorgos
Παιδία ηρεμία. 
Σε λίγο για να πάμε μια αποστολή θα πρέπει να κουβαλάμε και το επιστημονικό μας κομπιουτεράκι μαζί. Μας αγχώνετε.
Δημήτρη άλλη φορά να προσέχεις τι ρωτάς . . .
Πάντως και εγώ συμφωνώ ότι η πεπατημένη είναι πάντα η καλύτερη.
Όταν σε ένα θέμα δημιουργούνται τόσα ερωτήματα σχετικά με την ασφάλεια, δεν το ψάχνω και πολύ.
Άλλωστε οι ιμάντες ποτέ δεν ήταν του γούστου μου.
Απλά και δοκιμασμένα πράγματα.
Σκοινάκι και πάλι σκοινάκι . . .
Σε λίγο για να πάμε μια αποστολή θα πρέπει να κουβαλάμε και το επιστημονικό μας κομπιουτεράκι μαζί. Μας αγχώνετε.
Δημήτρη άλλη φορά να προσέχεις τι ρωτάς . . .
Πάντως και εγώ συμφωνώ ότι η πεπατημένη είναι πάντα η καλύτερη.
Όταν σε ένα θέμα δημιουργούνται τόσα ερωτήματα σχετικά με την ασφάλεια, δεν το ψάχνω και πολύ.
Άλλωστε οι ιμάντες ποτέ δεν ήταν του γούστου μου.
Απλά και δοκιμασμένα πράγματα.
Σκοινάκι και πάλι σκοινάκι . . .
Ν
Νίκος Χαρίτος
Πάντως παιδιά λίγο ηρεμία πραγματικά.
Ιμάντες προφανώς και χρησιμοποιούνται στη σπηλαιολογία κυρίως σε βραχοδεσίματα.
Προσοχή θέλει η επιλογή των ιμάντων με κατάλληλη αντοχή και η διατήρησή τους σε καλή κατάσταση με απόσυρση των 'ύποπτων', πράγμα που ούτως η άλλως ισχύει για ΟΛΑ τα σπηλ. υλικά.
Όσο αφορά τώρα την αντοχή επειδή οι ιμάντες που κυκλοφορούν στο εμπόριο για ορειβατική κλπ χρήση είναι μεγάλης ποικιλίας σε αντοχές το πράγμα θέλει προσοχή.
Συνήθως οι ιμάντες που είναι με το μέτρο έχουν κατα μήκος μία η περισσότερες ρίγες που κάθε μία υποδηλώνει 500 κιλά αντοχή. (πχ τρείς ρίγες = 1500 κιλά όριο θραύσης σε στατικό φορτίο). Ο κόμπος μειώνει σημαντικά το παραπάνω νούμερο.
Απο τους παραπάνω πρέπει να χρησιμοποιούνται οι πλακέ ιμάντες και οχι οι σωληνωτοί ( γιατί τουλάχιστον σύμφωνα με τα εγχειρίδια της FFS στους δεύτερους ο κόμπος μπορεί να γλιστρήσει).
Οι ραμμένοι ιμάντες έχουν σημαντικά καλύτερες αντοχές οι οποίες περιλαμβάνουν τον κόμπο και αναγράφονται πάνω τους η σαν αντοχή σε kn (πχ ένας dyneema που έχει και πολύ μικρή διατομή μπορει να αντέχει 22kn) η σαν class... (συνήθως class b που σημαίνει 18 kn όριο θραύσης σε στατικό φορτίο). Τα στοιχεία αυτά πρέπει να τα αναζητάμε όταν αγοράζουμε ιμάντες και οχι να παίρνουμε όποιους έχουν το πιο ωραίο χρώμα.
Ένα προφανές πρόβλημα με όλα αυτά είναι ότι τα πράγματα γίνονται σύνθετα όταν το υλικό είναι συλλογικό, πράγμα που συμβαίνει πολύ συχνά σε καταβάσεις μεγάλων ομάδων η αποστολές. Συλλογικό δεν εννοώ συλλόγων αλλά υλικό πολλών σπηλαιολόγων που χρησιμοποιείται απο κοινού. Επομένως το υλικό γίνεται επισφαλές γι αυτό το λόγο. Ας φανταστούμε να κυκλοφορούν ιμάντες με μια ρίγα σε λασπωμένο σπήλαιο.
Οσο αφορά τη σπηλαιοδιάσωση, το εγχειρίδιο της FFS για τη σπηλαιοδιάσωση δεν τους αποκλείει.
Θεωρεί απαραίτητο να έχουν αντοχή τουλάχιστον 800 κιλά (στον κόμπο προφανώς) και τους αποκλείει απο την χρήση ισοσταθμιζόμενων.
Αυτά νομίζω οτι ισχύουν προς το παρόν γιατί όπως ξέρουμε, πολλές τεχνικές ευρέως χρησιμοποιούμενες κάποια στιγμή θεωρούνται λανθασμένες η επικίνδυνες και προτείνονται άλλες.
Η ιστορία της ορειβασίας, αναρρίχησης και σπηλαιολογίας είναι γεμάτη με τέτοιες.
Αν κάπου υπάρχουν νεώτερες απόψεις ασ με διορθώσει κάποιος.
Ιμάντες προφανώς και χρησιμοποιούνται στη σπηλαιολογία κυρίως σε βραχοδεσίματα.
Προσοχή θέλει η επιλογή των ιμάντων με κατάλληλη αντοχή και η διατήρησή τους σε καλή κατάσταση με απόσυρση των 'ύποπτων', πράγμα που ούτως η άλλως ισχύει για ΟΛΑ τα σπηλ. υλικά.
Όσο αφορά τώρα την αντοχή επειδή οι ιμάντες που κυκλοφορούν στο εμπόριο για ορειβατική κλπ χρήση είναι μεγάλης ποικιλίας σε αντοχές το πράγμα θέλει προσοχή.
Συνήθως οι ιμάντες που είναι με το μέτρο έχουν κατα μήκος μία η περισσότερες ρίγες που κάθε μία υποδηλώνει 500 κιλά αντοχή. (πχ τρείς ρίγες = 1500 κιλά όριο θραύσης σε στατικό φορτίο). Ο κόμπος μειώνει σημαντικά το παραπάνω νούμερο.
Απο τους παραπάνω πρέπει να χρησιμοποιούνται οι πλακέ ιμάντες και οχι οι σωληνωτοί ( γιατί τουλάχιστον σύμφωνα με τα εγχειρίδια της FFS στους δεύτερους ο κόμπος μπορεί να γλιστρήσει).
Οι ραμμένοι ιμάντες έχουν σημαντικά καλύτερες αντοχές οι οποίες περιλαμβάνουν τον κόμπο και αναγράφονται πάνω τους η σαν αντοχή σε kn (πχ ένας dyneema που έχει και πολύ μικρή διατομή μπορει να αντέχει 22kn) η σαν class... (συνήθως class b που σημαίνει 18 kn όριο θραύσης σε στατικό φορτίο). Τα στοιχεία αυτά πρέπει να τα αναζητάμε όταν αγοράζουμε ιμάντες και οχι να παίρνουμε όποιους έχουν το πιο ωραίο χρώμα.
Ένα προφανές πρόβλημα με όλα αυτά είναι ότι τα πράγματα γίνονται σύνθετα όταν το υλικό είναι συλλογικό, πράγμα που συμβαίνει πολύ συχνά σε καταβάσεις μεγάλων ομάδων η αποστολές. Συλλογικό δεν εννοώ συλλόγων αλλά υλικό πολλών σπηλαιολόγων που χρησιμοποιείται απο κοινού. Επομένως το υλικό γίνεται επισφαλές γι αυτό το λόγο. Ας φανταστούμε να κυκλοφορούν ιμάντες με μια ρίγα σε λασπωμένο σπήλαιο.
Οσο αφορά τη σπηλαιοδιάσωση, το εγχειρίδιο της FFS για τη σπηλαιοδιάσωση δεν τους αποκλείει.
Θεωρεί απαραίτητο να έχουν αντοχή τουλάχιστον 800 κιλά (στον κόμπο προφανώς) και τους αποκλείει απο την χρήση ισοσταθμιζόμενων.
Αυτά νομίζω οτι ισχύουν προς το παρόν γιατί όπως ξέρουμε, πολλές τεχνικές ευρέως χρησιμοποιούμενες κάποια στιγμή θεωρούνται λανθασμένες η επικίνδυνες και προτείνονται άλλες.
Η ιστορία της ορειβασίας, αναρρίχησης και σπηλαιολογίας είναι γεμάτη με τέτοιες.
Αν κάπου υπάρχουν νεώτερες απόψεις ασ με διορθώσει κάποιος.
caspex
Ορθά ομιλείς...
Σχετικά με τις ρίγες ου αναφέρεις, αν και γνωρίζω τον κανόνα αυτόν, έχω την εντύπωση ότι δεν ακολουθείτε από όλους τους κατασκευαστές.
Επομένως "μην το δένουμε και κόμπο" για τις ρίγες...
Κώστας
Σχετικά με τις ρίγες ου αναφέρεις, αν και γνωρίζω τον κανόνα αυτόν, έχω την εντύπωση ότι δεν ακολουθείτε από όλους τους κατασκευαστές.
Επομένως "μην το δένουμε και κόμπο" για τις ρίγες...
Κώστας