Ειρήνη μην ανησυχείς. Δεν είσαι η μόνη που έχει άποψη χωρίς να αρματώνει. Μπορεί κανείς να έχει άποψη και χωρίς να κάνει σπηλαιολογία.
Τον εαυτό μου εννοώ βρε, μην αρπάζεστε αμέσως.
Αναφορικά με τον κόμπο, η επιστήμη σηκώνει τα πόδια ψηλά. Μίκυ με καντηλίτσα ίσως; Να γιατί το στρώσιμο των κόμπων είναι πολύ σημαντικό. Εκτός του ότι σε περίπτωση που δεχθούν σοκ, μεταφέρεται η τάση πιο ομαλά και μειώνεται ο κίνδυνος να κοπεί το σχοινί (ή έτσι πιστεύω εγώ τουλάχιστον), είναι και πιο εύκολο για όσους ακολουθούν να τον αναγνωρίσουν. Μου έχει τύχει, σε περίπτωση αμφιβολίας, κάποιος να ξαναφτιάξει τον κόμπο (just in case) που λένε και οι Λιθουανοί.
Έχω την αίσθηση ότι το δεξί αυτί ήθελε στρίψιμο μια βόλτα.
Πολύ ορθά παρατηρήθηκε από την Ειρήνη ότι τα σπιτ έπρεπε να μπουν στο κατακόρυφο σημείο όπου θα εξαλείφονταν οι τριβές. Αν υποθέσουμε ότι αυτό ήταν αδύνατον λόγω της φύσης του βράχου (πράγμα που στην φωτογραφία τουλάχιστον δεν είναι εμφανές), τότε όπως παρατήρησε ο Μίλτος (ελπίζω να μην κάνω λάθος στο όνομα), με ιμάντα/ες θα λύνονταν το πρόβλημα κατεβάζοντας το σχοινί σε σημείο που να μην τρίβει.
Να σπεύσω να παρατηρήσω ότι εξηγήσεις του στυλ "δεν είναι έτσι όπως φαίνεται, από κάτω έχει πατάρι και πατάς, κλπ" δεν ενδιαφέρουν μιας το το ζητούμενο είναι ο προβληματισμός για το πως θα έπρεπε να είναι το αρμάτωμα σε μια παρόμοια περίπτωση και όχι ο καθησυχασμός για το συγκεκριμένο αρμάτωμα το οποίο και αποτελεί παρελθόν.