Βλ. σχετικά και:
http://www.fhs.gr/gr/forum/viewtopic.php?t=1840
http://www.fhs.gr/gr/forum/viewtopic.php?t=1855
http://www.fhs.gr/gr/forum/viewtopic.php?t=1883
http://www.fhs.gr/gr/forum/viewtopic.php?t=1908
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://s2.postimage.org/ODCZJ.jpg
Η ιστοσελίδα του συγγραφέα είναι:
http://www.paulsteward.cityslide.com/pa ... 258931.htm
(Τα βιβλία διατίθενται και μεταχειρισμένα – και φθηνότερα – από δικτυακά βιβλιοπωλεία. Αν κάποιος τα θέλει σε ψηφιακή μορφή με ενημερώνει αν και δε θα ήταν άσχημα να ενισχυθεί και o συγγραφέας)
Η πρόχειρη και κάπως ελεύθερη μετάφραση είναι δική μου.
rn«…………………….rnΚαταγράφω εδώ την ιστορία μου, με την ελπίδα κάποια άλλη σύζυγος σπηλαιολόγου να δει πιο έγκαιρα τα προειδοποιητικά σημάδια και να βοηθήσει τον άντρα της πριν είναι πια πολύ αργά.rnΌλα άρχισαν αρκετά αθώα. Πήγε για πρώτη φορά σε σπηλαιολογικό σύλλογο πριν από πολλά χρόνια. Την επόμενη Κυριακή τον πήραν μαζί τους σε μία αποστολή. Όταν γύρισε σπίτι ήταν διαφορετικός. Και δε θα γινόταν ίδιος ποτέ ξανά. Κι εγώ θα γινόμουν μια χήρα σπηλαιολόγου. rnΟι αλλαγές πάνω του ήταν αργές αλλά σταθερές. Η μία σπηλαιολογική αποστολή το μήνα, έγινε σύντομα τέσσερις και πέντε. Οι οικογενειακές φωτογραφίες στο σαλόνι αντικαταστάθηκαν με φωτογραφίες σπηλαίων. Τα ράφια της βιβλιοθήκης που φιλοξενούσαν σπουδαία λογοτεχνικά έργα, ήταν τώρα γεμάτα με τεύχη των «Νέων της Σ.Ο.Ε.», βιβλία για σπήλαια, χαρτογραφήσεις, τεχνικά εγχειρίδια, καταλόγους υλικών και εξοπλισμού κ.λ.π. Περνούσε ώρες ολόκληρες σε μία γωνία του υπογείου, καθόταν ολομόναχος εκεί στο σκοτάδι. Μια μέρα χρειάστηκε να έρθει η Πυροσβεστική για να τον ξεσφηνώσει από την καμινάδα που είχε χωθεί σκαρφαλώνοντας από το τζάκι. Πέταξε όλα του τα ρούχα και φορούσε μόνο ολόσωμες φόρμες. Τα μπρελόκ των κλειδιών αντικαταστάθηκαν με καραμπίνερ και οι ζώνες με σπηλαιολογικό σχοινί με κόμπους. rnΕκεί όμως που κατάλαβα ότι είχε για τα καλά ξεφύγει, ήταν όταν άλλαξε το όνομα του και από Στέλιος Βέρθερος το έκανε Σπήλιος Βάραθρος. Η βάπτιση της κόρης μας έγινε σε σπήλαιο, κανονικά με παππά και κολυμπήθρα στην κεντρική αίθουσα της σπηλιάς. Της έδωσε το όνομα Τίνα γιατί τη βαφτίσαμε κάτω από μια μεγάλη, πολύπτυχη κουρτίνα. Επέμενε να σταματήσουμε να καθαρίζουμε το σπίτι. Σύντομα η βρωμιά κάλυψε τα πάντα. Μάλιστα έφερνε και χώματα και λάσπες από την πίσω αυλή και τα άπλωνε στο σπίτι. Έφερε κι ένα σωρό νυχτερίδες που κούρνιαζαν στο πατάρι. rnΗ φυσική του κατάσταση άρχισε να χειροτερεύει. Τα γόνατα του είχαν καταστραφεί από το μπουσούλημα και το σούρσιμο στις σπηλιές. Το φως του προξενούσε πόνο στα μάτια και φορούσε γυαλιά ηλίου μέρα και νύχτα. Απέκτησε αρτηριοσκλήρυνση, πέτρες στα νεφρά, διαταραχές στα επίπεδα ασβεστίου. Τα μαλλιά του έπεσαν και στη θέση τους φύτρωσαν κρύσταλλοι γύψου. Τα νύχια μάκρυναν αφύσικα σαν ελικτίτες. Το δέρμα του στέγνωσε και σκλήρυνε. Τα δάκρυα στάλαζαν συνέχεια από τα μάτια του. Σταμάτησε να ξυρίζεται και στα μάγουλα τους φύτρωσαν μακαρόνια. Τα δόντια του έγιναν χαλαζίας.rnΑκούγεται σαν ιστορία τρόμου μα τουλάχιστον έχει καλό τέλος. Ένα πρωί ξύπνησα και βρήκα στη μέση του σαλονιού μας τον πιο όμορφο σχηματισμό που είχα δει ποτέ. Ήξερα ότι ήταν ο άντρας μου. Είχε φθάσει το απόλυτο στη σπηλαιολογία. Αγάπησε τόσο πολύ τα σπήλαια που έγινε ένα με αυτά. Ειδοποίησα μια μεταφορική εταιρία και τον πήγαν στο αγαπημένο του σπήλαιο. Εκεί θα ζήσει για πάντα και οι σπηλαιολόγοι σύντροφοι του θα τον θαυμάζουν στον αιώνα τον άπαντα.
Αν ο σύζυγος σας παρουσιάζει κάποια από τα σημάδια που σας περιέγραψα, για το όνομα του Θεού βοηθήστε τον πριν είναι αργά.rn…………………»
Χρήστος Δ. ΤσατσαρώνηςrnΕξάρχεια, Αθήνα
Απίθανο και με πραγματική απολαυστική εξέλιξη.
