Ξ
Ξένια Γεωργοπούλου
Author ID 708
52 δημόσια posts
Post #9944 • 11 May 2009, 20:16 UTC
Φίλτατε Σπηλαιοεπαφικέ,
Το μέλος που είχε την καλοσύνη να μας ενημερώσει για τα νερά και τις λάσπες πέρασε από το σημείο της κατασκήνωσης την Τετάρτη, και θεώρησε σκόπιμο να ενημερώσει αυθημερόν, αφού θα ήμασταν συγκεντρωμένοι στο σύλλογο για την οργάνωση της εκδρομής.
Η δε πληροφορία περί βροχοπτώσεων δεν ήταν καθόλου άστοχη: την Παρασκευή το ίδιο μέλος που μας ενημέρωσε για την κατάσταση της κατασκήνωσης ξαναπέρασε από την περιοχή, και διαπίστωσε ότι όντως έβρεχε. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, μάλλον δεν υπήρχαν σοβαρές πιθανότητες να έχει στεγνώσει ο χώρος της κατασκήνωσης την ίδια μέρα. Όσον αφορά τον καιρό, το ιντερνέτ δεν είναι πανάκεια, και δεν είναι λίγες οι φορές που λέει άλλα αντ’ άλλων.
Θεωρώ ότι η θριαμβευτική αναφορά σου στην κατάσταση της κατασκήνωσης όπως την βρήκες εσύ την Κυριακή το πρωί (εντάξει, χρυσέ μου, σε πιστεύουμε, δε χρειαζόμαστε και φωτό), και μάλιστα ύστερ’ από τον γλαφυρό πρόλογο περί τάματος κλπ, μοιάζει να κατηγορεί το μέλος που μας ενημέρωσε για το ότι μας χάλασε την εκδρομή, και σίγουρα το εκθέτει σ’ αυτούς που γνωρίζουν την ταυτότητά του (πάλι καλά που δεν το έκανες και βούκινο στο φόρουμ).
Επίσης, δε νομίζω πως κανείς από μας έχει μαλακώσει. Απλώς δεν είναι, φαντάζομαι, ό,τι πιο ευχάριστο να στήνεις σκηνή στις λάσπες ή εντός λίμνης. Αλλά, αντί να διαμαρτύρεσαι εκ των υστέρων, αφού ήσουν στο σύλλογο την Τετάρτη, γιατί δεν πρότεινες τις εναλλακτικές σου;
Εν πάση περιπτώσει, κανείς δεν σου απαγόρευσε να πας εκεί με τους φίλους σου και τους γνωστούς σου, εσύ που είσαι μάγκας (και αφού όμοιος ομοίω αεί πελάζει, προφανώς θα είναι κι αυτοί εξίσου μάγκες).
Υ.Γ.: Μια και είσαι αρχαιολάτρης και εθνοφλυγέστατος, επίτρεψέ μου μια μικρή διόρθωση στα ελληνικά σου: το σωστό είναι επί τη ευκαιρία (δοτική), κι όχι επί της ευκαιρίας.
Και μια παρατήρηση υφολογικής φύσεως: Νομίζω πως ώρες-ώρες παραγίνεσαι δραματικός, και καταντάς γραφικός. Το περσινό κούτσουρο και ο ξύλινος καναπές περίμεναν μάταια (εντάξει, το λάβαμε το μήνυμα, να σταυρώσουμε και τον κακούργο που μας χάλασε την κατασκήνωση για να ικανοποιηθούν τα κούτσουρα)… πολύ κλάμα, βρε παιδί μου… Βρε μήπως τελικά έχεις μαλακώσει εσύ, και τα ρίχνεις στους υπόλοιπους; (Ή μήπως ν’ αρχίσω ν’ ανησυχώ; Λες να μας πάει στραβά ο υπόλοιπος χρόνος τώρα που δεν κάναμε το τάμα μας στον Παρνασσό;)