HomeForumForum TimelineBy AuthorForum PulseSearchMembersStatsfhs.gr

Το σπήλαιο ξέβραζε απαίσια τέρατα

Topic #1724 στο forum Σπήλαια και Λογοτεχνία.

Forum: Σπήλαια και Λογοτεχνία • προβολές 78 • posts 3
Χ
Χρήστος Δ. Τσατσαρώνης
Author ID 16
251 δημόσια posts
Post #9662 • 10 Feb 2009, 18:46 UTC
Πηγή: το κείμενο «Ένα πλάσμα που φαντάστηκε ο Κ.Σ. Λιούις» από το βιβλίο «Το βιβλίο των φανταστικών όντων» του Χόρχε Λούις Μπόρχες (“El libro de los seres imaginarios” - Jorge Francisco Isidoro Luis Borges,1899 – 1986, σε μετάφραση Γιώργου Βέη, από τις εκδόσεις Libro (1983 και επανέκδοση 2005), Γλύκωνος 10-12, 10675 Αθήνα, τηλ. 210-7228647, fax: 210-7228648, mail: info@libro.gr, www.libro.gr, ISBN: 960-490-075-7.

Σημείωση: για τον C. S. Lewis (από το βιβλίο του οποίου "Perelαndra" προέρχεται το απόσπασμα) βλ. και δημοσίευση “Το σπήλαιο του φαύνου Τούμνους, στη Νάρνια” από 28/1/009.

Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://www.postimage.org/Pq1O5JEA.jpg


rn«………………

Αργά-αργά, τρέμοντας, με κινήσεις που δεν είχαν τίποτα το φυσικό ή το ανθρώπινο, μια ανθρώπινη μορφή, κόκκινη μέσα στην ανταύγεια της φωτιάς, φάνηκε στο άνοιγμα της σπηλιάς. Ήταν, βεβαίως, ο Αν-άνθρωπος σέρνοντας το σπασμένο του πόδι και με την κάτω γνάθο του να κρέμεται, σαν τα κουφάρια, στάθηκε ορθός. Και τότε, λίγο πίσω του, βγήκε και κάτι άλλο από την τρύπα. Το πρώτο πράγμα που φάνηκε, ήταν κάτι σαν κλαδιά δέντρου, κι ύστερα επτά ή οχτώ φωτεινές κηλίδες, σε ακανόνιστη διάταξη, σαν αστερισμός. Ύστερα μια σωληνωτή μάζα, που αντανακλούσε την κόκκινη λάμψη σαν να ήταν στιλβωμένη. Η καρδιά του τινάχτηκε απ' τη θέση της όταν είδε τα κλαδιά να μεταμορφώνονται ξαφνικά σε μακριές συρμάτινες κεραίες, τα φωτάκια ν' αποδεικνύονται πως ήταν τα πολλά μάτια ενός κεφαλιού μέσα σε κέλυφος, και τη μάζα που ακολουθούσε ν' αποκαλύπτεται πως ήταν ένα πελώριο, σχεδόν κυλινδρικό σώμα. Ακολούθησαν φριχτά πράγματα - γωνιώδη, πολυαρθρωτά πόδια - κι εκεί που νόμιζε πως είχε μπροστά του όλο το σώμα, ένα δεύτερο σώμα φάνηκε από πίσω, κι ύστερα ένα τρίτο. Το ον το αποτελούσαν τρία μέρη, που ενώνονταν μεταξύ τους μ' ένα είδος ζώνης, σαν της σφήκας - τρία μέρη που, ωστόσο, δεν έδειχναν πολύ ευθυγραμμισμένα, χάνοντας το όλο πράγμα να φαίνεται σαν να το 'χαν ποδοπατήσει -, ένα τεράστιο, πολύποδο, γλοιώδες έκτρωμα, που στεκόταν ακριβώς πίσω απ' τον Αν-άνθρωπο, έτσι που οι φριχτοί τους ίσκιοι χόρευαν πάνω στον βράχο, πίσω τους, σχηματίζοντας μια τεράστια,rnδιπλή απειλή.

Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://www.postimage.org/Pq1O5W7i.jpg
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://www.postimage.org/Pq1O655S.jpg


rn……………….»

Χρήστος Δ. ΤσατσαρώνηςrnΕξάρχεια, Αθήνα
elena avatar
elena
Author ID 5
1,021 δημόσια posts
Post #9663 • 10 Feb 2009, 21:05 UTC
Ανεξάρτητα από το κείμενο, αυτό που έχω να πω είναι ένα μπράβο στον "αστείρευτο" Χρήστο ;-)
J
jbg
Author ID 227
342 δημόσια posts
Post #9668 • 11 Feb 2009, 15:01 UTC
εγω σε σπηλια δεν ξαναμπαινω...

:hehe:
← Προηγούμενο θέμα 📚 Πίσω στο Forum Επόμενο θέμα →