Χάθηκε στο Μάτι του Λιλή ο J.J. Bolanz

Δυστυχώς το Μάτι του Λιλή κράτησε κοντά του τον σπηλαιοδύτη J.J. Bolanz.

Αντιγράφω την ανακοίνωση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής:

Έρευνες για τον εντοπισμό αγνοούμενου σπηλαιολόγου-σπηλαιοδύτη στο Παράλιο Άστρος Κυνουρίας
Εκτύπωση

30-10-2007

Η Λιμενική Αρχή Παράλιου Άστρους Κυνουρίας ενημερώθηκε βραδινές ώρες χθες από δύο (02) σπηλαιοδύτες-σπηλαιολόγους, ότι είχαν μεταβεί με έναν 67χρονο αλλοδαπό επίσης σπηλαιολόγο-σπηλαιοδύτη μεσημεριανές ώρες της 29/10/07 για εξερευνητική κατάδυση σε υποθαλάσσιο σπήλαιο στη θαλάσσια περιοχή Λιλέ’ι’κα Παράλιου Άστρους Κυνουρίας κι ότι έκτοτε αγνοείται.
Με μέριμνα του Ενιαίου Κέντρου Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής διεξάγονται έρευνες από πλωτό περιπολικό του Λ.Σ. και κλιμάκιο της Μονάδας Υποβρύχιων Αποστολών του Λ.Σ. σπεύδει στην περιοχή για τον εντοπισμό του αγνοούμενου, ενώ παράλληλα ενημερώθηκαν ιδιωτικοί φορείς σχετιζόμενοι με τις καταδύσεις σε σπήλαια προκειμένου να παράσχουν κάθε δυνατή βοήθεια.
Προανάκριση διενεργείται από τη Λιμενική Αρχή Παράλιου Άστρους Κυνουρίας.
Τυχόν εξελίξεις θα δοθούν με νεότερο δελτίο Τύπου.

JJB στις 25/10/2007 Μάτι του Λιλη ωρα 16:00

Δελτίο Τύπου Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίαςnn"Έρευνες για τον εντοπισμό αγνοούμενου σπηλαιολόγου-σπηλαιοδύτη στο Παράλιο Άστρος Κυνουρίας"nnΗ Λιμενική Αρχή Παράλιου Άστρους Κυνουρίας ενημερώθηκε βραδινές ώρες χθες από δύο (02) σπηλαιοδύτες-σπηλαιολόγους, ότι είχαν μεταβεί με έναν 67χρονο αλλοδαπό επίσης σπηλαιολόγο-σπηλαιοδύτη μεσημεριανές ώρες της 29/10/07 για εξερευνητική κατάδυση σε υποθαλάσσιο σπήλαιο στη θαλάσσια περιοχή Λιλέ’ι’κα Παράλιου Άστρους Κυνουρίας κι ότι έκτοτε αγνοείται.nΜε μέριμνα του Ενιαίου Κέντρου Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής διεξάγονται έρευνες από πλωτό περιπολικό του Λ.Σ. και κλιμάκιο της Μονάδας Υποβρύχιων Αποστολών του Λ.Σ. σπεύδει στην περιοχή για τον εντοπισμό του αγνοούμενου, ενώ παράλληλα ενημερώθηκαν ιδιωτικοί φορείς σχετιζόμενοι με τις καταδύσεις σε σπήλαια προκειμένου να παράσχουν κάθε δυνατή βοήθεια.nΠροανάκριση διενεργείται από τη Λιμενική Αρχή Παράλιου Άστρους Κυνουρίας.nΤυχόν εξελίξεις θα δοθούν με νεότερο δελτίο Τύπου.nnnΔυστυχώς, όπως έγραψε και η Ντίνα Λαπαθιώτη στο shoutbox, ο αγνοούμενος δεν είναι άλλος από τον JJ Bolanz εκπαιδευτή σπηλαιοκατάδυσης. Ο JJ έχει μεγάλη δράση στην Ελλάδα, καθώς έχει συμμετάσχει στην εκπαίδευση των 2 σχολείων που οργανώθηκαν στη χώρα μας το 2003 και 2004. Έχει αμέτρητες εξερευνητικές καταδύσεις στη Λίμνη Βουλιαγμένης, στο Δυρό, στο Μάτι του Λίλη και αλλού, ενώ επισκέπτεται τη χώρα μας σχεδόν κάθε χρόνο μετά το 1988.

και βέβαια υπάρχουν και διάφορα δημοσιεύματα

http://news.ert.gr/c/10/351779.asp

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid= ... bid=141898

Η πρώτη «επίσημη » ανακοίνωση στο forum της NSS

http://www.forums.caves.org/viewtopic.php?p=45578

Τραγικό. Άσχετα με το ποιός ήταν ο J.J. Bolanz, σπουδαίος ή άσημος, χάθηκε μια ζωή και τίποτα δεν αξίζει στην σπηλαιολογία (υποβρύχια ή υπόγεια) μια ανθρώπινη ζωή.

Είμαι άσχετος με την σπηλαιοκατάδυση αλλά και με την κατάδυση εν γένει, αλλά αν δεν απατώμαι σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχει πάντα κάποιος για υποστήριξη (κάτι διάβασα για 2 άτομα). Κυρίως σε περιπτώσεις τέτοιων δύσκολων καταδύσεων δεν υπάρχει ομάδα υποστήριξης που να παρακολουθεί την πορεία της κατάδυσης;

Μου κάνει εντύπωση η λιτότητα της πληροφόρησης στην περίπτωση αυτή, ειδικά μιας και ο J.J. Bolanz ήταν γνωστός ακόμα και σε άσχετους σαν κι εμένα και άρα θα περίμενα το θέμα να έχει πάρει μεγαλύτερη δημοσιότητα.

Σήμερα θα γίνει η πρώτη προσπάθεια εντοπισμού και ανάκτησης του αγνοούμενου σπηλαιοδύτη Ζαν Ζακ Μπολάνζ από ομάδα σπηλαιοδυτών, με την συνδρομή της Ομάδας Υποβρυχίων Καταδρομών (Ο.Υ.Κ) από το Μάτι του Λιλή Άστρους Κυνουρίας.

Επικεφαλής της ομάδας σπηλαιοδυτών θα είναι ο Λουίτζι Κασάτι Ιταλός σπηλαιοδύτης, μαθητής και στενός φίλος του J.J.B. Τον συντροφεύουν δύο ακόμα Ιταλοί, μέλη της ομάδας του και επτά Έλληνες σπηλαιοδύτες.

Η πρώτη κατάδυση θα πραγματοποιηθεί τις μεσημεριανές ώρες, προκειμένου να γίνει μια πρώτη αναγνώριση της κατάστασης.

Τα δυσάρεστα νέα διαδίδονται πάντα γρήγορα.
Η ανάσυρση ολοληρώθηκε από τα -92 μέτρα.
Πιθανότερη αιτία, κάποιο πρόβλημα με τα αέρια...

Κρίμα στον άνθρωπο. Ευχή να μην ξαναγίνει από όλους μας πιστεύω.

Αυτό που ακολουθεί είναι το δελτίο τύπου του Υποργείου Εμπορικής Ναυτιλίας:

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΑΙΓΑΙΟΥ & ΝΗΣΙΩΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ -ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥnnΤετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2007nnΕντοπισμός της σορού αγνοούμενου αλλοδαπού σπηλαιολόγου * σπηλαιοδύτη στο nΠαράλιο ’στρος Κυνουρίας - Εντοπισμός αλλοδαπών στο Φαρμακονήσι και τη nΜυτιλήνη * Ανεύρεση πτώματος στην Αίγινα * Μεταφορά ασθενούς nnΣυνέχεια ενημέρωσης: nΝεκρός εντοπίστηκε, την 12.35, σήμερα, από ομάδα αλλοδαπού Σπυλαιοδύτη * nΣπηλαιολόγου και με τη συνδρομή ομάδας Υποβρυχίων Αποστολών Λιμενικού Σώματος, nσε βάθος 95 μέτρων στην περιοχή Λιλέικα Παράλιου ’στρους Κυνουρίας, ο 67χρονος nαλλοδαπός σπηλαιοδύτης, που αγνοούταν από 29/10/2007. nnΗ σορός του 67χρονου θα μεταφερθεί στο Γ. Νοσοκομείο ’ργους για τη διενέργεια nνεκροψίας * νεκροτομής. nnΠροανάκριση διενεργεί η Λιμενική Αρχή Παράλιου ’στρους Κυνουρίας.

Ότι και να γράψουμε για το σπηλαιοκαταδυτικό έργο αυτού του ανθρώπου (σε παγκόσμιο επίπεδο) είναι λίγο. Πραγματικά κρίμα...

Το βιογραφικό του από ιταλικό site,

http://www.aquaticateam.it/bolanz.asp?menu=team

Απο το plongeesout,

http://www.plongeesout.com/causette/aff ... session_id

Σχετικές αναφορές...
http://www.speleosecours.ch/cgi-bin/new ... 788.807721
http://www.rebreatherworld.com/rebreath ... olanz.html
http://forums.caves.org/viewtopic.php?p=45625
http://www.poverosub.com/forum5/viewtopic.php?p=356014
http://www.swiss-cave-diving.ch/frame_set.html
http://ruposub.blogspot.com
http://groups.google.ru/group/hr.sci.sp ... 7742a8e658

Έκανα μιά προσπάθεια να μεταφράσω το βιογραφικό του J.J. Bolanz από το ιταλικό site http://www.aquaticateam.it/bolanz.asp?menu=team

Η προσπάθειά μου είναι ερασιτεχνική και παρακαλώ συγχωρήστε μου τυχόν λάθη και παραλείψεις...

Ο Jean Jacques Bolanz γεννήθηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας στις 22-01-1940 .

Σπουδές : καθηγητής, ειδικεύτηκε με το δίπλωμα της κοινωνικής πολιτικής του πανεπιστημίου της Γενεύης.

Επάγγελμα: Διευθυντής σχεδιασμού στην Αφρική για τις άδειες του ιδρύματος
Pestolazzi.

Η σπηλαιολογική του δραστηριότητα αρχίζει το 1975
Το 1980 παρακολουθεί τις σπηλαιοδυτικές τεχνικές στο Γαλλικό σχολείο.
Το 1984 ορίζεται διευθυντής της υποβρύχιας Επιτροπής Di Speleologia (S.S.S.)
και διευθυντής ονόματος της Colonna di Soccorso Speleosubacqueo della S.S.S.
Το 1998 ονομάζεται Πρόεδρος της Επιτροπής
Commissione Speleosubacquea της διεθνούς ένωσης di Speleologia tutt'ora in carica.

Πραγματοποιημένες αποστολές.
20 αποστολές στην Ελβετία μεταξύ του 1980 και του 2001.
2 αποστολές στο Μαρόκο μεταξύ του 1985 και του 1986.
16 αποστολές στη Γαλλία μεταξύ του 1980 και του 2001.
20 αποστολές στην Ιταλία μεταξύ του 1987 και του 2001.
14 αποστολές στην Ελλάδα μεταξύ του 1989 και του 2001.
1 αποστολή στο Λίβανο το 1992.
1 αποστολή στην Αιθιοπία το 1993.
2 αποστολές στη Ρουμανία μεταξύ του 1993 και του 1994

Οι σημαντικές εξερευνήσεις που πραγματοποίησε:

Η πηγή του Gorgazzo (Ιταλία) που εξερευνήθηκε μέχρι -131m βάθος. Χρόνος της κατάδυσης 5h. Θερμοκρασία 9°.

Η πηγή του λευκού ελέφαντα Sorgente dell'Elefante Bianco (Ιταλία) που εξερεύνησε μέχρι -122m βάθος. Χρόνος της βύθισης 4h. Θερμοκρασία 9°.

Όρμος Vall'Orbe (Ελβετία): Εξερεύνησε το πρώτο σιφόνι με μήκος 180m και βάθος τα 60m και με διαφάνεια 1m με το Luigi Casati μια στοά συνολικής διαδρομής 350m.. Χρόνος παραμονής πέρα από το πρώτο σιφόνι 15h. Μεταφερμένο υλικό προκειμένου να συνεχιστεί η εξερεύνηση περίπου 30kg. Θερμοκρασία 9°. Χρόνος παραμονής μέσα στον όρμο 20h.

Ο όρμος Moties (Ελβετία). Εξερευνήθηκε το δεύτερο σιφόνι μέχρι -102m βάθος και ενός συνολικού μήκους 500m. Χρόνος παραμονής 4h. Θερμοκρασία 8°.

Η πηγή Antoine Sant (Γαλλία) εξερευνήθηκε μέχρι -112m του βάθους για ένα μήκος 520m. Χρόνος της βύθισης 4h. Θερμοκρασία 12°.

Η πηγή Ragar (Γαλλία) εξερευνήθηκε μέχρι -117m βάθος για ένα μήκος 193m. Χρόνος παραμονής 4h. Θερμοκρασία 12°.

Η πηγή del Doub (Γαλλία). Την εξερεύνησε μέχρι -60m του βάθους για ένα μήκος 300m, περνώντας το δύσκολο πέρασμα από το οποίο μέχρι τώρα μόνο τρία άτομα έχουν περάσει (Bolanz, Casati, Camus). Χρόνος κατάδυσης 3h. Θερμοκρασία 5°.

Η πηγή Lili (Ελλάδα). Την εξερεύνησε μέχρι -115m βάθος και για ένα μήκος 170m. Αυτή η πηγή η βαθύτερη που εξερευνιέται στην Ελλάδα, βρίσκεται περίπου 200m από την ακτή στη θάλασσα. Σε αυτήν την πηγή κατά τη διάρκεια των εξερευνήσεων με τον Casati παρατήρησε ότι παρουσιάζει ένα φαινόμενο μέσα στον οχετό, που προσπάθησε να εξηγήσει γεωλογικά με τη σύνδεση των στοών με άλλες. Χρόνος της παραμονής 4h. Θερμοκρασία 15°.

Η λίμνη Vouliagmeni (Ελλάδα) εξερευνήθηκε μέχρι ένα βάθος -85m για ένα σύνολο ανάπτυξης 4323m. Είναι μια θερμική πηγή και χαρακτηρίζεται από μια βυθισμένη αίθουσα γνωστή για τις γιγαντιαίες της διαστάσεις. Αποδεικνύεται το σπήλαιο με τις μεγαλύτερες διαστάσεις στην Ευρώπη. Χρόνος κατάδυσης 5h. Θερμοκρασία 20° σε επιφανειακό και σε -85m του βάθους 25°.

Το Cotetul Dobrestilor (Ρουμανία) εξερευνήθηκε μέχρι ένα βάθος -75m για ένα μήκος 320m. Αποδεικνύεται το βαθύτερο σιφόνι της Ρουμανίας. Χρόνος της βύθισης 2h. Θερμοκρασία 6°.

Το Jeve
a (Ρουμανία) εξερευνήθηκε το δεύτερο σιφόνι μέχρι -44m για ένα μήκος 415m. Αποδεικνύεται το μακρύτερο σιφόνι της Ρουμανίας. Χρόνος της βύθισης 2h. Θερμοκρασία 6°.

Oued Berd (Μαρόκο). Εξερεύνησε το δεύτερο σιφόνι μέχρι -62m βάθος για μια απόσταση 300m. Αποδεικνύεται ένα από το σημαντικότερα σιφόνια του Μαρόκου. Χρόνος παραμονής 4h. Θερμοκρασία 10°.

Ένα βίντεο με τον J.J. Bolanz και τον Louigi Casati στο Sorgente Bossi.

Μια σπηλαιοκατάδυση που έγινε στις 8 Ιανουαρίου 2007. η οποία έγινε. σύμφωνα με πληροφορίες που μου έδωσε ο Alberto Cavedon, για τον εντοπισμό και την ανάσυρση χαμένου σπηλαιοδύτη.

Μέρος πρώτο

http://www.youtube.com/watch?v=CVccjj3P694

Μέρος δεύτερο και πιο ενδιαφέρον:

http://www.youtube.com/watch?v=DHin91SnMVg

Το βίντεο έγραψε ο Roberto Delaide

Από ότι δείχνει το καταδυτικό βιογραφικό του J.J. Bolanz και από τις ερωτήσεις που έκανα στον Louigi Casati, μάλλον η βαθύτερη κατάδυση που πραγματοποίησε ο J.J. ήταν αυτή της περασμένης Πέμπτης 25 Οκτωβρίου 2007, στο Μάτι του Λιλή.

Κατέβηκε σε βάθος -140 m από το στόμιο του τρίτου πηγαδιού το οποίο ξεκινά στα 25 m περίπου, από την επιφάνεια της θάλασσας.

Έλαμπε από ικανοποίηση όταν μας ανακοίνωσε ο ίδιος το βράδυ της Πέμπτης την επιτυχημένη του αυτή κατάδυση και δέχτηκε τα συγχαρητήρια όλης της ομάδας της Σπηλαιολογίας Ναυπλίου.
(Σε πρόσκλησή μας να μας συνοδέψει στο σπήλαιο Βλυχάδας Δυρού, που θα πηγαίναμε την άλλη μέρα, με τον Πρόεδρο του συλλόγου μας Βασίλη Γιαννόπουλο, μας απάντησε ότι θα ολοκλήρωνε τις καταδύσεις του στο Λιλή και θα πήγαινε στον Δυρό πιθανά την άλλη εβδομάδα για να ολοκληρώσει μια χαρτογράφηση).

Μας εξήγησε, την ύπαρξη τριών πηγαδιών στο Λιλή το ένα κοντά στο άλλο, την κοινή γαλαρία που τα ενώνει στον πάτο τους, και την ανεξερεύνητη συνέχειά της.
Μας είπε επίσης ότι ο στόχος του για την συνέχεια είναι τα -150 m και να ξεκινήσει χαρτογράφηση - υδρογράφηση.
Ότι το νερό έχει μεγάλη θολότητα, μπορείς να δεις μέχρι τα 2 περίπου μέτρα, αλλά αντίθετα η θερμοκρασία του είναι πολύ καλή 22 βαθμοί.
Κατά τις 10.30 μας χαιρέτησε όλους, μας ευχήθηκε καλό σπηλαιολογικό διήμερο στον Δυρό και αποσύρθηκε να ξεκουραστεί.

Ήταν η τελευταία φορά που τον είχαμε κοντά μας ...

Κανείς δεν γνωρίζει εάν ο Ζαν Ζακ στην κατάδυση της Δευτέρας, πραγματοποίησε τον στόχο του των -150 m.

Κανείς μας, επίσης , δεν γνωρίζει, τι πήγε στραβά και δεν ξανανέβηκε ποτέ από το πηγάδι.

Το πρωί της Τετάρτης 31 Οκτωβρίου κατέφθασε από την Κρήτη ο Louigi Casati με τον Alberto Cavedon και μια φίλη τους.

Το ίδιο πρωί, οι δύο Ιταλοί σπηλαιοδύτες, με μία κατάδυση, που διάρκεσε συνολικά 56΄λεπτά της ώρας, κατέβηκαν στο πηγάδι, βρήκαν τον άτυχο Ζαν Ζακ σε βάθος -93 μέτρων και τον ανέσυραν στην επιφάνεια.

Τίποτα από όσα είδαν, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, δεν προδίδουν τους λόγους που προκάλεσαν την απώλεια του σπουδαίου αυτού σπηλαιοδύτη.
Όλα τα όργανα έδειχναν να είναι εντάξει και υπήρχαν ικανά αποθέματα αερίων στις μπουκάλες. Εξ άλλου ο Ζαν Ζακ φημιζότανε για την πιστή εφαρμογή όλων των κανονισμών ασφαλείας.
Αξίωμά του ήταν "καλός σπηλαιοδύτης είναι ο ζωντανός σπηλαιοδύτης".

Το έργο της πραγματογνωμοσύνης για τα αίτια του δυστυχήματος, προβλέπεται αρκετά δύσκολο...

Για εμάς, τα μέλη της Σπηλαιολογίας Ναυπλίου, η απώλεια του Ζαν Ζακ Μπολάνζ, υπήρξε ένα σοκ ! Την εβδομάδα της παραμονής του στην πόλη μας, είχαμε την ευκαιρία να τον γνωρίσουμε, να μιλήσουμε μαζί του, να φάμε, να γελάσουμε.
Τον είχαμε ακουστά σαν έναν θρύλλο στην σπηλαιοκατάδυση κι έτσι τον αντιμετωπίσαμε με τον σεβασμό που του άρμοζε λόγω της ιστορίας και της εμπειρίας του. Αυτός μας έδειξε την ανθρώπινη πλευρά του, ζεστή και φιλική.

Θέλουμε να εκφράσουμε την θλίψη και την οδύνη μας για τον χαμό του, στην οικογένειά του και τους φίλους του
και την ευχή, να είναι το τελευταίο δυστύχημα που συμβαίνει στον χώρο της σπηλαιολογίας και της σπηλαιοκατάδυσης.

Ντίνα Λαπαθιώτη
Σπηλαιολογία Ναυπλίου

JJB στις 25/10/2007 Μάτι του Λιλη ωρα 16:00nn

rnΣτο φόρουμ της αμερικής, ζητάει ο rl=http://forums.caves.org/viewtopic.php?p=45866#45866:1f5jv6vw]γιός του JJB αν υπάρχουν άλλες φωτογραφίες του πατέρα του τις τελευταίες του μέρες. Έχει και το e-mail του αναρτήσει.

Το γράφω μήπως δεν το έχετε προσέξει.

Οτι υλικο ειχαμε τραβηξει το παρεδωσα σε dvd στον Luigi Casati την Τεταρτη και του ζητησα να το δωσει στην οικογενεια του.

Σήμερα πέφτει η αυλαία για τον σπουδαίο Ελβετό σπηλαιοδύτη στην πατρίδα του την Ελβετία .
Η οικογένειά του μας έστειλε την ανακοίνωση της τελετής, πλαισιωμένη με παιδικές ζωγραφιές ,
και ένα αποχαιρετιστήριο ποίημα:

Η άμμος του χρόνου,/n Η φωνή της λησμονιάς/ n λικνίζει τις νύχτες/ n που σε φέρνει ο αέρας ή σε χάνει προς την μεριά της θάλασσας.nn J. Riondet

Η οικογένεια του Ζαν Ζακ Μπολάνζ
Με θλίψη σας ανακοινώνει τον χαμό του στις 29 Οκτωβρίου 2007 στην πηγή του Λιλή στην Ελλάδα.

Θα του πούμε αντίο στον ναό του Lutry, την Παρασκευή 9 Νοεμβρίου στις 15.00΄

Αντί για λουλούδια ο Ζαν Ζακ θα προτιμούσε οι δωρεές σας να αποσταλούν στα προγράμματα βοήθειας
για τα παιδιά της Αιθιοπίας και της Ζάμπιας
στον παρακάτω λογαριασμό:

CCP No:17-317834-3 SWIFT code: Pofichbe
IBAN code: CH58 0900 0000 1731 7834 3

(Αν κάποιος επιθυμεί να έχει την ανακοίνωση ας επικοινωνήσει μαζί μου με π.μ.)

Καλό ταξίδι . . .

Ναι, καλοτάξιδος...

Σύμφωνα με πληροφορίες η διερεύνηση των αιτίων του δυστυχήματος είναι σε πλήρη εξέλιξη
και από ότι φαίνεται ο Ζαν Ζακ Μπολάνζ ξεπέρασε τα 150 μέτρα βάθος στην τελευταία του κατάδυση την Δευτέρα στις 29 Οκτωβρίου, στο μάτι του Λιλή.

Είναι γεγονός ότι, σε αυτή την τελευταία του βουτιά, έκανε τη βαθύτερη κατάδυση της ζωής του.

Είναι αρκετές μέρες που θέλω να γράψω κάτι εδώ αλλά δεν βρίσκω τις λέξεις…
Ένα φόρουμ στον ιντερνέτ βρίσκω ότι είναι πολύ φτωχό και ρηχό όταν έχουμε να κάνουμε με τέτοια θέματα….
Τι να πω?

Ότι ο JJB ήταν πραγματικά ένας θρύλος στο χώρο της σπηλαιοκατάδυσης με 30 χρόνια ενεργή εξερευνητική δράση
Ότι ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 80' στην ομάδα του Isler είχε, ήδη εξερευνητικές αποστολές με σημαντικά αποτελέσματα.
Ότι από το τέλος της δεκαετίας του 80' μαζί με τον Luigi Casati είχαν σχηματίσει τον πυρήνα μιας από τις κορυφαίες εξερευνητικής ομάδας στην Ευρώπη.
Ότι στα 67 του χρόνια μας έβαζε ακόμα τα γυαλιά& Τον θυμάμαι στην Κεφαλονιά πριν λίγα χρόνια να πηδάει φράχτες και εμείς να τον κυνηγάμε, να κουβαλάει τον εξοπλισμό του και να μην μας αφήνει να τον βοηθήσουμε!

Πέρα από αυτά όμως, όσοι των γνώρισαν (έστω και ελάχιστα όπως εγώ) είδαν ένα σπάνιο άνθρωπο με καταπληκτική καρδία, χαμηλών τόνων, ήπιο και συνειδητοποιημένο πρόθυμο να συμβουλεύσει και να βοηθήσει τον συνάνθρωπο του.

Να πούμε για την δουλειά του?
Σε αντίθεση με την δική μου δουλειά (αλλά και των περισσότερων μας υποψιάζομαι) που έχουμε μια δουλειά στην πραγματικότητα ανούσια (πέρα δηλαδή των υλικών απολαβών μας) ο JJB με την δουλειά του στην Αφρική πραγματικά έκανε κάτι χρήσιμο, έβαλε το λιθαράκι του για να γίνει ο κόσμος λίγο καλύτερος… Αν και ήταν πολύ φειδωλός για τα επιτεύγματα του (τόσο τα καταδυτικά όσο και τα της Αιθιοπίας), από τα λίγα που είχε πει είναι πράγματι θαυμαστό το έργο που είχε κάνει εκέι.

Μακάρι να φτάσουμε όλοι τα χρόνια του, και να κάνουμε τα μισά από όσα έκανε....

Απο το Cave Diving Forum gigi casati Posted: Thu Dec 06, 2007 4:59 pm

http://forums.caves.org/viewtopic.php?p=45866#45866

<
Jean-Jacques entered my life in 1986 after a serendipitous meeting. Essentially, I offered myself as a “Sherpa” after transporting his equipment and that of Patrick Deriaz into the siphons of the Fiumelatte cave.
Jean-Jacques immediately appeared to me to be a charismatic person and, as a diver, I was especially curious to discover his diving techniques.
At that moment, I did not speak a foreign language and Beatrice interpreted for me to communicate with him.
From those first meetings a lot of water spouted from the source, and many notions, not just about diving, but also about French entered my head, which allowed us to exchange our opinions on a great number of subjects, and his work was fruitful.
Jean-Jacques was strongly engaged in his work as a social educator in Africa, and during the last few years, even though retired, he continued to collaborate on his principal projects in Ethiopia.
Jean-Jacques spoke about Africa as only those who have lived there for many years could. He spoke to me about his colleague there, his alter ego, Bekele Mosisa. I knew Bekele through Jean-Jacques, his hopes and his wishes, and after exchanging some words with him on the phone, I felt that he also knew me in the same manner, and that he knew so much about me. In fact, Jean-Jacques loved to share his passions with his close friends and to share the differents aspects of his activities.
Over the years, while his grand children grew up, I was welcomed in his home first as a diving “apprentice,” then, as time passed, as a true friend. Then something else developed in our relationship, and I had the feeling that I was welcomed as his spiritual son within our common passion of underwater speleology.
In an interview for a documentary on the Covol dei Siori source, Jean-Jacques said, “I must confess that I am really grateful to have met a friend like him in my life. All that Luigi does is as if I did it myself... "
Jean-Jacques’ exploration activity lasted more than 30 years, and it developed in all possible directions of exploration—large, deep sources, those with important horizontal developments, “bottom” siphons, multi-siphon immersions, sink-holes, thermal caves—an enormous amount of activities, about 2,000 immersions carried out almost always as exploration or, alte
atively, dedicated to topography.
The engagement he put into the great explorations was equal to that he put into those less stimulating ones, like topography, all showing professionalism in his passion, as only the Great Ones can and know how to do it.
Jean-Jacques, grand explorer, more than 25 years spent on all the levels of the inte
ational panorama, carried out explorations which still today are incredible. Recall the periods during which one was forced to dive the depths while using one sole respiratory mixture—air. He was a pioneer in the use of Trimix mixtures in sport, carrying out the first dive with the mixture in Italy cave, at the source of Gorgazzo, in 1987 and reaching the incredible depth of -108 m. He was able to continuously evolve, from a personal as well as a technological point of view, investing in "zep", decompression bells, portable hyperbaric boxes, etc...
It always astounded me to see that, at over 60 years of age, Jean-Jacques continued to buy new wetsuits, "zep", and equipment for deep dives, with as much passion and frenzy as that of a young man who has his whole life ahead of him.
When he asked me to get some equipment for him and I was late, even if I succeeded in justifying myself, he filled my inbox with gently upbraiding e-mails. Often when we met, we then resolved our small controversies at the table in front with good food and excellent bottles of wine, because Jean-Jacques was a jovial fellow with great taste. In each place that we visited on our expeditions, we were forced to stop in the capitals of fine cuisine.
In 2003, at the age of 63, Jean-Jacques started to use a SCR. After approximately 200 hours of use, attracted by the performances of the CCR, he decided to acquire one of them. In 2004: the big jump.
The use of these rebreathers, which are much lighter to manage when compared with traditional open circuits, made it possible for Jean-Jacques to have a second youth, and he, of course, very quickly found an important role among the few users of this type of apparatus on difficult dives.
During these last ten years, he and I had lived in perfect symbiosis, tackling life’s tests in the same way: politics, freedom, or more simply buying the same products, the same equipment, spending much of our time together, planning new explorations, making new contacts in other countries, etc. Finally, after changing his old truck, Jean-Jacques also bought himself a tent to put on the roof of his car, similar to mine, finding it so pleasant that when he came to see me, he would no longer sleep in his small room, but in his elevated alcove.
Dear Jean-Jacques, we found ourselves in Corinth on Sunday, October 28, and I brought you replacement accumulators for your lamps, all new ones because you had problems with those used until then. We exchanged a few words very quickly because my ferry to Crete could not wait. Together, we looked at decompression for your diving because the -140 meters done a few days earlier were not enough. You wanted to dive as deep as possible in Lili, the cave that had called to you these last 10 years, the cave that, because of bad atmospheric conditions, you had not been able to explore before, but also the cave where I did not want to retu
to explore after, a few years before, under particular hydrous conditions, we had been almost sucked in this darkness which, however, attracts us.
After we went out to the bar, while quickly retu
ing to our cars, I said to you - "Pay attention! You will be very deep ". The same words you repeated to me before each dive. Your pipe-cleaner fell from your pocket onto the ground, and as usual, I collected it and it retu
ed it to you with a smile. Once in the car, I saw that we forgot to change the time, and it wasn’t as late as I thought. We could have spent another hour together, but we almost started the car and this time was one of those rare times where we did not go to the edge of a source together. We greeted each other with a few words, with our understanding glances filled with promises, with a reciprocal smile, which I could not have known to be the last.
Monday the 29th, I received a call from Vassili at 18:00 hours, who told me that you were late to exit: Even before he went down to check, I knew that we would not see each other again. The ferry to come back to Peloponese has already left, so I had to wait 24 hours to retu
, to come to find you.
Fortunately, our Greek friends had had a humanity that was missing when Massimiliano left. I found you on October 31st where you slept, at -93 meters, ascending from a dive at -152 meters.
I cried in the water from seeing you like that, abandoned in the depths of a sleep without retu
. I understood that you probably went quickly from CO2 intoxication, something that at the present time we can try to prevent, but that we are not able to overcome when it occurs.
I am alone, you are not there, you will not advise me anymore, you will not say "Be careful" to me anymore, we will not exchange more intense glances, but I know that life was not a burden, neither did you live it in a superficial way, you lived it intensely, giving a direction to your life as well as to mine.
I will see you in the darkness of the caves, in the galleries, and with the passion that you transmitted to me, I will continue to traverse them.
You will always be with me, My Friend.
Luigi Casati
Thanks for your traslate Sophie Cook >>