Την περασμένη πέμπτη πήγαμε με την Κορίννα με εισιτήρια τζαμπέ από το Αθηνόραμα στην παράσταση του θεατρικού "Caveman" στο θέατρο Coronet στο Παγκράτι. Η παράσταση εξετάζει τις σχέσεις των ανδρών και των γυναικών από την σκοπιά του αποκλεισμένου εραστή (exclusus amator, ένα είδος πολύ συνηθισμένο στην λατινική ποίηση του πρώτου αιώνα) περασμένο από το φίλτρο του ανθρωπολόγου (ο συγγραφέας είχε σπουδάσει ανθρωπολογία).
Πατώντας πάνω στο ότι τον έχει πει άνθρωπο των σπλαίων η αγαπημένη του, ο ήρωας μας εξηγεί τις διαφορές των δύο φύλων ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα της ζωής μας στα σπήλαια κατά την παλαιολιθική εποχή. Δεν λείπουν ούτε η αφροδίτη του Willendorf ούτε οι τοιχογραφίες του Lasceaux από τις εξηγήσεις.
Παρ'όλο που ουσιαστικά είναι μονόλογος το έργο, δεν πλήττουμε ούτε μας φαίνεται τραβηγμένο το σενάριο καθός ο μοναδικός ηθοποιός, Γεράσιμος Γεννατάς (γνωστός από το "είσαι το ταίρι μου" το οποίο δεν του επέτρεψε να φανερώσει όλη του την υποκριτική τέχνη) μας κρατάει το ενδιαφέρον παίζοντας περισσότερους από έναν ρόλο με ζωντάνια και δυναμικότητα. Παράλληλα προκαλέι το κοινό σε πολλά σημεία να συμμετέχουν και απαντάει πάντα ετοιμόλογος σε ότι σχόλια προσφέρει το κοινό.
Σε πάρα πολλά σημεία το γέλιο ρέει άφθωνο ενώ φεύγουμε από το θέατρο επεξεργαζόμενοι με περιέργεια την νέα μας γνώση πέρι του κυνηγιού και της συλλογής που έκαναν οι πρόγωνοί μας.
Αυτά έχω να πω. Δεν πάω συχνά θέατρο.