Πόσοι από εμάς δεν έχουμε σκεφτεί την ιδέα της αθανασίας; Σε πόσους από εμάς αρέσουν τα παντζάρια; Πόσο μας ξεσηκώνουν κάποιες μυρωδιές; ! Ωχ! Η Κατερίνα τρελάθηκε θα πείτε…..
Όχι δεν τρελάθηκε απλά (ξανα) διάβασα το βιβλίο του Τομ Ρόμπινς «ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ». Ο ήρωας, έζησε για 1.000 χρόνια, ξεγελώντας το θάνατο και τις αρρώστιες και γνωρίζοντας διάφορους πολιτισμούς και εποχές. Φανταστείτε να μπορούσαμε να ζήσουμε έστω και μισά από αυτά. Πόσες σπηλιές θα μπορούσαμε να κάνουμε!!!!;;;; Φυσικά από το βιβλίο δεν λείπουν και οι σπηλιές:
« Όταν διέσχισα τα σύνορα της χώρας σου και μπήκα σ’ αυτόν εδώ τον τόπο, ρώτησα κάποιους βοσκούς να μου πουν που ζούσαν οι μεγάλοι δάσκαλοι κι εκείνοι μου απάντησαν, «στην Σαμάγιε». Έτσι έφτασα εδώ. Χτύπησα την πόρτα του μοναστηριού και κάποιοι άνθρωποι με κόκκινους χιτώνες με πήραν μέσα, μου πρόσφεραν φαγητό και τσάι, ζέσταναν κάμποσους κουβάδες νερό για να ξεβρωμίσω και μου έδωσαν ζεστά ρούχα και παπούτσια να φορέσω, γιατί τα δικά μου είχαν κουρελιαστεί κι έπεφταν κιόλας από πάνω μου. Τότε με ρώτησαν τι ζητούσα – ήμουν κάτι αλλόκοτο γι’ αυτούς – κι εγώ τους απάντηση «Θέλω να ζήσω χίλια χρόνια». Κοιτάχτηκαν μεταξύ τους κι ένας απ’ αυτούς με ρώτησε, «Σ’ αυτό το σώμα;» Κι όταν τους είπα «ναι» κούνησαν τα κεφάλια τους και χασκογέλασαν. Είπαν ότι δεν μπορούσαν να με βοηθήσουν στην πραγματοποίηση της μάταιης και παραπλανημένης επιθυμίας μου και πως αφού ξεκουραζόμουν εκεί τη νύχτα, θα έπρεπε να φύγω. Καθώς έφευγα το άλλο πρωί, ο Φρόσκο, ένας καλλιγράφος ποιημάτων, μου ψιθύρισε πως ίσως μπορούσαν να πετύχω αυτό που ζητούσα από τους Βανδαλούπους γιατρούς. Μου είπε ότι θα τους έβρισκα στις σπηλιές στους πρόποδες των βουνών προς τη μεριά της Ινδίας. Τον ευχαρίστησα λοιπόν, κι έφυγα.»
«Αλλά δεν τους βρήκες αυτούς τους Βανδαλούπους, ε;»
« Πως! Τους βρήκα! Τους βρήκα μόλο που δεν ήταν καθόλου εύκολο. Αυτοί, βλέπεις, δεν είχαν ωραία πέτρινα κτίρια, όπως έχουν εδώ στη Σαμάγιε, αλλά ζούσαν σε μια κυψέλη από σπηλιές, μακριά από τον δημόσιο δρόμο».
…………………………….
Ο Αλομπάρ βέβαια, όντα Ευρωπαίος δεν ενθουσιάστηκε ιδιαίτερα όταν η Κούδρα ανακάλυψε μια θερμή πηγή σε κάποια από τις σπηλιές αλλά σιγά σιγά εκτίμησε την συμβολή του ζεστού λουτρού στο πρόγραμμά τους.»
…………………………….