Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload3.postimage.org/168375/untitled.jpg
rn«………..
Και ο Γέροντας των Ορέων,rnο Μανιτού όλων των Βουνών,rnδιάπλατα άνοιξε το πέτρινο κατώφλι,rnδιάπλατα άνοιξε άβυσσο βαθιά,rnκαταφύγιο δίνοντας στον Πάου-Πουκ-Κιάιςrnμέσα στις ανήλιες και σκοτεινές σπηλιές του,rnκαλωσορίζοντας τον με αυτόν τον τρόποrnστη ζοφερή του κατοικία από άμμο και πέτρες.
Εκεί ο Χιαγουάθα δίχως να σταθεί,rnβρήκε τις πύλες κλειστές ερμητικά,rnκαι με τα γάντια του, τα Μιντζικαουάν,rnχτύπησε τα πελώρια βράχια της σπηλιάςrnκαι φώναξε δυνατά σε ήχους αστραπής:rn«Άνοιξε! Είμαι ο Χιαγουάθα!»rnΌμως ο Γέροντας των Ορέωνrnδεν άνοιξε, ούτε απάντηση ακούστηκεrnαπ' τα σιωπηλά γκρεμνά,rnαπό τα ζοφερά βράχια της αβύσσου.
Ύστερα ύψωσε τα χέρια του πάνω στον ουρανό,rnεκλιπαρώντας κάλεσε την καταιγίδα,rnκάλεσε τη Γουέιουασιμο, την αστραπήrnκαι τον κεραυνό, τον Ανίμικι.rnΚαι ήρθανε μέσα στη νύχτα και τη σκοτεινιά,rnσαρώνοντας το Νερό της Μεγάλης Θάλασσας,rnήρθαν από τ' απόμακρα Βουνά του Κεραυνού.rnΚαι τρεμάμενος ο Πάου-Πουκ-Κιάιςrnτα πατήματα άκουσε του Κεραυνού,rnτα κόκκινα μάτια είδε της αστραπής,rnκαι λιγοψύχησε, μαζεύτηκε από φόβο.
Η Γουέιουασιμο, η αστραπήrnτις θύρες βρόντησε απ' όλες τις σπηλιές,rnμε το ρόπαλο έσπασε όλες τις θύρες,rnθρυμμάτισε τα βράχια που προεξείχαν,rnκαι ο Κεραυνός, ο Ανίμικι,rnβροντοφώναζε μέσα στις σπηλιές,rnλέγοντας: «Πού είναι ο Πάου-Πουκ-Κιάις!»rnκαι τα βράχια έπεσαν και από κάτω,rnνεκρός ανάμεσα στα πέτρινα συντρίμμιαrnκειτόταν ο δόλιος Πάου-Πουκ-Κιάις,rnκειτότανε ο όμορφος Γιεναντίζ,rnνεκρός με τη δική του ανθρώπινη μορφή.
Τέλος μπήκε στις περιπέτειες του,rnτέλος στα τεχνάσματα, στα ξεφαντώματα του,rnτέλος στην πανουργία του, τη δεξιότητα του,rnτελείωσαν πια οι κατεργαριές του,rnτα τυχερά παιχνίδια κι ο χορός του,rnη ερωτοτροπία του με όλες τις γυναίκες.
……………»
Καλό Φθινόπωρο.
Χρήστος Δ. ΤσατσαρώνηςrnΕξάρχεια, Αθήνα