Ηenry Delauze COMEX

Ηenry – Germain Delauze. Είναι ο ιδρυτής και κυριολεκτικά η ψυχή της COMEX, της κορυφαίας εταιρείας στην υποβρύχια τεχνολογία παγκοσμίως . 43 χρόνια μετά την ίδρυσή της η COMEX, παραμένει δραστήρια στην υποθαλάσσια βιομηχανία διατηρώντας το τεχνολογικό προβάδισμα στην καταδυτική φυσιολογία και την κατασκευή καταδυτικού εξοπλισμού υποστηριζόμενη πάντα από ένα δημιουργικό ερευνητικό και αναπτυξιακό πρόγραμμα που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, όσον αφορά το μέλλον των καταδύσεων…nnΕπισκεφθήκαμε τις εγκαταστάσεις της COMEX στη Μασσαλία, που είναι πραγματικά εντυπωσιακές και σίγουρα το όνειρο κάθε δύτη που θα ήθελε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τις καταδύσεις. Εκεί, εν μέσω καταδυτικών πειραμάτων που βρίσκονταν σε εξέλιξη, συναντήσαμε τον H.G. Delauze ο οποίος παρά τα εβδομήντα έξι χρόνια του, παραμένει η κινητήριος δύναμη του κολοσσιαίου αυτού ομίλου επιχειρήσεων. Στην ερώτησή μας για το πώς ξεκίνησε η δημιουργία όλων αυτών και για το αν η θάλασσα και τα μυστικά της υπήρξαν ανέκαθεν πόλος έλξης για εκείνον, χαμογελά με νόημα …nnnΗ. G. DELAUZE: “ Γεννήθηκα το 1929 σε μία μικρή οικογένεια αμπελουργών στο Vaucluse. Tην εποχή εκείνη αυτό το μικρό χωριό απείχε από τη θάλασσα 110 χιλιόμετρα και η πρόσβαση σε αυτή ήταν πάρα πολύ δύσκολη. Στη φάρμα που ζούσα δεν είχαμε ούτε ηλεκτρισμό ούτε κεντρική ύδρευση. Η πρώτη μου δουλειά όταν επέστρεφα από το σχολείο ήταν να μεταφέρω νερό από το πηγάδι στο σπίτι μας – φυσικά ούτε συζήτηση τα χρόνια εκείνα για ζεστό νερό … πλενόμασταν κάθε Κυριακή πρωί στις λεκάνες που ποτίζονταν τα άλογα! Οι επικοινωνίες σχεδόν ανύπαρκτες. Είμαι λοιπόν άνθρωπος του παλιού συστήματος. Την εποχή εκείνη δεν είχα κανένα λόγο να πιστεύω ότι θα περάσω τη ζωή μου δίπλα στη θάλασσα ! Ωστόσο λάτρευα το κολύμπι . ήμασταν πολύ κοντά σε ένα από τα ποτάμια της Provence και το καλοκαίρι συνήθιζα να περπατώ 5 – 10 χιλιόμετρα για να βρω μία από τις μικρές λίμνες που σχηματίζουν συνήθως τα νερά των ποταμών, για να μπορέσω να κολυμπήσω”.nnnΣε ηλικία δέκα ετών μπαίνει εσώκλειστος σε τεχνική σχολή μηχανικών.nΜία κρατική υποτροφία του δίνει τη δυνατότητα να συνεχίσει τις σπουδές του και επιλέγει να φοιτήσει σε μία από τις πιο καλές σχολές μηχανικών της Γαλλίας, η οποία ήταν στην Aix-en-Provence. Η περιοχή αυτή βρίσκεται σε απόσταση 30 χιλιομέτρων από τη θάλασσα, που δεν αργεί να γίνει μία από τις μεγάλες αγάπες του Henry.nnΗ. G. DELAUZE: “ Αγόρασα ένα ποδήλατο και άρχισα να πηγαίνω συχνά στη θάλασσα. Tο 1946-47. Την εποχή εκείνη (1946 – 47) που ξεκινούσε ο Cousteau την πορεία του – κάτι που φυσικά εγώ αγνοούσα – εγώ είχα στη διάθεσή μου μόνο μία πρωτόγονη μάσκα και ούτε καν πτερύγια και μετά τη δουλειά μου που διαρκούσε όλη την εβδομάδα μέχρι και το Σάββατο στις 7 το απόγευμα, πήγαινα σε ένα μικρό χωριό κοντά στη Μασσαλία όπου κοιμόμουν στην παραλία και το πρωί κολυμπούσα και ψάρευα”.nnTο 1949 παίρνει το πτυχίο του Μηχανικού από την Ecole superieure des Arts et Metiers και πηγαίνει στη Μαδαγασκάρη για να υπηρετήσει τη θητεία του στην αεροπορία.nnΗ. G. DELAUZE: “ Στο μέρος αυτό άρχισα να γίνομαι ένας καλός αυτοδύτης και εκεί εργάστηκα για πρώτη φορά ως επαγγελματίας δύτης με σκάφανδρο στον εκσυγχρονισμό ενός υδροηλεκτρικού φράγματος, το οποίο είχε χτιστεί από τοn1905 για να παρέχει στην πρωτεύουσα, την Tananarive, ηλεκτρισμό”.nnΤον Ιούλιο του 1952 επιστρέφει στην Γαλλία, μετά από απουσία τριών ετών. nΤότε γνωρίζει τη γυναίκα του, Philbe, και ενώ ο αρχικός του στόχος ήταν να επιστρέψει στην Αφρική, παντρεύεται και μένει στη Γαλλία, όπου στα τέλη του 1952 γίνεται μέλος της ομάδας του Cousteau.nnΗ. G. DELAUZE: “ Την εποχή εκείνη ο Cousteau δημιουργούσε τη Γαλλική Υπηρεσία Θαλασσίων Ερευνών ( OFRS ). Αποφάσισα τότε να δουλέψω με την ομάδα του και γρήγορα εξελίχθηκα σε έναν – πιστεύω – καλό αυτοδύτη. Τότε, βέβαια δεν υπήρχε ούτε κατά διάνοια η εξειδικευμένη κατάδυση (tech diving) οπότε όταν μιλάμε για καλούς αυτοδύτες της εποχής αναφερόμαστε σε βάθη που κυμαίνονταν από 50 έως 60 μέτρα. Δούλεψα για τρία χρόνια σε ένα ναυάγιο που είχε εντοπίσει ο Cousteau στα – 45 μέτρα βάθος. Περνούσα το 20% του χρόνου μου στο ναυάγιο, κάνοντας τρεις καταδύσεις την ημέρα κάθε 8 ώρες. Έτσι έγινα ένας καλός αυτοδύτης σε βάθη 50 – 60 μέτρων. Μερικές φορές πραγματοποιούσα και σύντομες αποστολές σε βάθος –75 ή –80 ή ακόμα και –90 μέτρων αλλά κατά κύριο λόγο ήμουν ένας καλός αυτοδύτης”.nnΠαρά το γεγονός ότι ο Delauze αφιέρωνε πολύ από το χρόνο του συμμετέχοντας στην ερευνητική ομάδα του Cousteau, αυτοί οι δύο ισχυροί άντρες δεν τα πήγαν ποτέ καλά μεταξύ τους.nnΗ. G. DELAUZE: “Ο Καπετάν Cousteau ξεχνούσε πάντα να πληρώσει το προσωπικό του … Εγώ όπως έπρεπε να φροντίσω για την οικογένειά μου κι έτσι δούλευα με μερική απασχόληση σε μία εταιρεία συμπιεστών . Στη Μασσαλία έχουμε πέντε μεγάλα διυλιστήρια πετρελαίου. Εγώ δούλευα στην εγκατάσταση. Από τα τέλη τουn1952 μέχρι τα τέλη του 1955 μοίραζα τον χρόνο μου ανάμεσα στην ομάδα του Cousteau και τη βιομηχανία στην Μασσαλία. Το 1956 παραιτήθηκα από την ομάδα του Cousteau μια που δεν ήμουν ιδιαίτερα ευχαριστημένος … Ως ενθουσιώδης νέος μου άρεσαν οι αποστολές και οι καταδύσεις αλλά ποτέ δεν ενσωματώθηκα στην ομάδα του Καλυψώ, η οποία ήταν υπό τον έλεγχο του Φαλκό με τον οποίο δεν τα πήγαινα καλά. Έτσι όταν στα τέλη του 1955 επρόκειτο να ξεκινήσει για τον Ινδικό Ωκεανό για να γυρίσει το φιλμ “Ο κόσμος της σιωπής, παραιτήθηκα καθώς δεν ήμουν διατεθειμένος να περάσω 2 ή 3 μήνες πάνω στο Καλυψώ”.nn Μετά από αυτή την περίοδο, άρχισε συνεργασία με μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες της Γαλλίας ως πολιτικός μηχανικός. Πήγε στη Μαδαγασκάρη ως υπεύθυνος ενός μεγάλου έργου και αργότερα στην Κούβα, όπου ανέλαβε τις υποθαλάσσιες εργασίες για την κατασκευή ενός υπόγειου αυτοκινητόδρομου, κάτω από τον Κόλπο της Αβάνας. Επρόκειτο για ένα από τα μεγαλύτερα κατασκευαστικά εργοτάξια παγκοσμίως και ήταν αυτή η δουλειά που έδωσε στον Delauze την ευκαιρία επιβάλλει τον εαυτό του ως ειδικό στην υποβρύχια μηχανική .nnΗ. G. DELAUZE: “Εκεί έμεινα δύο χρόνια και δούλευα 12 ώρες την ημέρα 7 ημέρες την εβδομάδα. έτσι δεν είχα πολύ χρόνο στη διάθεσή μου για καταδύσεις. nΠαρόλα αυτά όποτε μπορούσα βουτούσα για να αποκτήσω και την εμπειρία της αυτόνομης κατάδυσης σε τροπικά μέρη”.nnΤα έργα στη Μαδαγασκάρη και την Κούβα ήταν μόνο η αρχή. Στη συνέχεια, ο H. G. Delauze τέθηκε επικεφαλής όλων των μεγάλων θαλάσσιων έργων της εταιρείας και το 1959 δέχτηκε πρόσκληση από το Αμερικανικό State Department να μείνει για ένα χρόνο στην Αμερική, ως ομιλητής σε πανεπιστήμιο για θέματα υποθαλάσσιας τεχνολογίας. Ταυτόχρονα είχε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει τις σπουδές του στη Γεωλογία.nnΗ. G. DELAUZE: “Έτσι πέρασα ένα χρόνο στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια απ΄ όπου πήρα πτυχίο master στην θαλάσσια γεωλογία. Έλαβα μέρος επί έξι μήνες σε εμπιστευτικά υποθαλάσσια προγράμματα του Αμερικανικού Ναυτικού και στη συνέχεια έπρεπε να αποφασίσω αν ήθελα να μείνω στην Αμερική και να γίνω Αμερικανός πολίτης. Τόσο εγώ όσο και η γυναίκα μου όμως, προτιμήσαμε να μείνουμε στην Provence της Γαλλίας. Έτσι επιστρέψαμε στη Γαλλία και το 1961 δημιούργησα την COMEX (Compagnie Maritime D’Expertises) ”.nnnn Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΚΟΛΟΣΣΟΥnnO Henry Delauze δημιούργησε την COMEX με ένα μικρό ποσό χρημάτων ( αποθεματικό 10.000 δολαρίων), αλλά με την ελπίδα ότι θα μπορέσει να συμμετάσχει σε ένα μεγαλειώδες έργο. Τότε υπήρχε πολύς θόρυβος γύρω από την κατασκευή ενός υποβρύχιου αεραγωγού ο οποίος ήταν σχεδιασμένος για να συνδέσει την Αλγερία με τη Γαλλία. Το έργο περιελάμβανε έναν αγωγό χιλίων χιλιομέτρων ο οποίος θα επέπλεε στα μεσόνερα σε βάθος 100 μέτρων. Θα συγκρατείτο στο σωστό σημείο με ένα σύστημα αιώρησης από τεράστια καλωδιακά τόξα, τα οποία θα ήταν τα ίδια αγκυροβολημένα ανά χιλιόμετρο με καλώδια και ουδέτερα βάρη σε βάθη που έφθαναν τα –3000 μέτρα.nΔυστυχώς, το έργο αυτό δεν υλοποιήθηκε και έτσι η COMEX έπρεπε να περιορίσει τις φιλοδοξίες της και να αναλάβει εργασίες μικρότερου μεγέθους ενώ περίμενε για το «σούπερ πρόγραμμα». Μερικά από τα έργα που πραγματοποίησε τότε, ήταν: διάπλους ποταμών για τον Νότιο ευρωπαϊκό αγωγό, κατασκευή υπόγειου τούνελ για το μετρό του Παρισιού κάτω από τον ποταμό Seine, κατασκευή υδάτινης διόδου υπό τον ποταμό Rhone, εξερεύνηση ενός φυσικού κρυφού ποταμού για τον Γαλλικό Εθνικό Οργανισμό Ηλεκτρισμού κ.ά.nnΗ. G. DELAUZE: “Την ίδια εποχή, το Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας (National Centre for Scientific Research) μου πρότεινε να αναλάβω το βαθυσκάφος «Αρχιμήδης». Δέχτηκα και ήμουν ταυτοχρόνως ο κύριος μέτοχος της COMEX –αλλά όχι ο γενικός διευθυντής γιατί είχα την διεύθυνση του «Αρχιμήδης» με το οποίο οργάνωσα και 5 διεθνείς ωκεανογραφικές αποστολές. Επί έξι χρόνια, έξι μήνες το χρόνο, διηύθυνε όλες τις θαλάσσιες επιχειρήσεις του Κέντρου (NCSR) και ανέλαβε σε αυτό το διάστημα πάνω από πενήντα καταδύσεις βάθους από 5 έως 10 χιλιόμετρα, στα βαθιά ωκεάνια ρήγματα του κόσμου”.nnΚατά τη διάρκεια μίας τέτοιας αποστολής το 1962 στην Ιαπωνία, ο Delauze πραγματοποίησε μία κατάδυση – με άλλους δυο επιβάτες στο βαθυσκάφος- σε βάθος –9.650 μέτρων και κέρδισε τον τίτλο του “ Γάλλου με τη Βαθύτερη Κατάδυση στον κόσμο”! Το 1967 παραιτήθηκε από το Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας και έγινε Πρόεδρος της COMEX – μέχρι τότε ήταν ο κύριος μέτοχος της εταιρείας αλλά τυπικά δεν μπορούσε να είναι και ο πρόεδρος της επειδή δούλευε στο δημόσιο. Αυτή ήταν η εποχή των πρωτοπόρων.nnΗ. G. DELAUZE: “ Ο Cousteau ξεκίνησε το 1961 την πρώτη υποθαλάσσια αποικία σε βάθος –10 μέτρων, βασιζόμενος στις καταδύσεις με ατμοσφαιρικό αέρα. Από τοn1961 έως το 1963 η COMEX ασχολήθηκε με την εφαρμοσμένη μηχανική και ανέλαβε μεγάλα έργα στο Πακιστάν και στο Βιετνάμ που την έκαναν γρήγορα γνωστή και ισχυρή εταιρεία στον χώρο των υποθαλάσσιων δραστηριοτήτων. Το 1963 παραγγείλαμε το πρώτο Υπερβαρικό Κέντρο – μόνο 2 χρόνια μετά την προσπάθεια του Cousteau - το οποίο είχαμε στη διάθεσή μας στις αρχές του 1965. Από τοn1965 μέχρι το 1968 πραγματοποιήσαμε πολλές βαθιές καταδύσεις. Mε την επιστημονική καθοδήγηση του Δρ. Xavier Fructus, η COMEX άνοιξε τον δρόμο για τις βαθιές καταδύσεις κορεσμού με χρήση βιομηχανικά προπαρασκευασμένων αναπνευστικών μειγμάτων (Ήλιο και αργότερα Υδρογόνο)”.nnΟ Henri Delauze ήταν ο πρώτος άνθρωπος που έφθασε στα –335 μ. κατά τη διάρκεια μίας πειραματικής κατάδυσης το Μάϊο του 1968. Eν τω μεταξύ η COMEX συνέχιζε να αναπτύσσει και να βελτιώνει τις καταδυτικές τεχνικές που χρησιμοποιούσε, ενώ οι δύτες της άρχισαν να γίνονται γνωστοί για το κουράγιο τους και την αφοσίωσή τους στη δουλειά. Δύο από αυτούς ολοκλήρωσαν την εργασία που είχαν αναλάβει να κάνουν σε ένα εργοτάξιο στην Ελλάδα με ελεύθερη κατάδυση μετά τη δήμευση των φιαλών και του συμπιεστή τους από τις Τελωνειακές αρχές ! nnΣταδιακά, η COMEX άρχισε να έχει όλο και περισσότερες προτάσεις για συνεργασίες στο εξωτερικό. nΣτην Ελλάδα, το 1966, η εκροή του αγωγού (ΠΕΣΙΝΕ) που άδειαζε την κακόφημη κόκκινη λάσπη από ένα εργοστάσιο αλουμινίου μπλόκαρε και έπρεπε να κοπεί σε βάθος 100 μέτρων. Στο Πακιστάν η ασύμμετρη βάση μίας γέφυρας υπό κατασκευή έπρεπε να ισιωθεί, μέσα στη λάσπη στο βυθό ενός ποταμού. Τέτοιου είδους επιχειρήσεις ανά τον κόσμο έφεραν την εταιρεία στην κορυφή και δημιούργησαν μια πολύ καλή φήμη γύρω από το όνομά της. Το 1968 η COMEX είχε το 60 με 75% της παγκόσμιας αγοράς στις βαθιές καταδύσεις. Ανήσυχος χαρακτήρας – όπως όλοι οι πρωτοπόροι - ο Delauze έψαχνε συνεχώς τρόπους βελτίωσης και επέκτασης της εταιρείας του και το 1975, δημιούργησε την COMEX INDUSTRIES και την COMEX PRO, δύο θυγατρικές επιχειρήσεις που ειδικεύονται στον σχεδιασμό, την κατασκευή και την προώθηση βαρέου τύπου εξοπλισμών για επαγγελματική κατάδυση, εξειδικευμένων εργαλείων για δύτες μεγάλων βαθών, επιχειρησιακών υποβρυχίων, υποβρύχιων τηλεκατευθυνόμενων οχημάτων (ROV) και μεγάλων υποθαλάσσιων εργαστηρίων ηλεκτροσυγκόλλησης.nnΜε το πέρασμα των ετών η COMEX απέκτησε πολλές θυγατρικές εταιρείες. μία από τις πλέον επικερδείς είναι και η COMEX SERVICES, της οποίας οι δραστηριότητες εκτείνονται σε όλες τις μεγάλες θαλάσσιες πετρελαιοπαραγωγικές περιοχές ανά τον κόσμο, από το 1967 και μέχρι σήμερα. nΤο 1981, η COMEX SERVICES είχε τζίρο πάνω από ένα δισεκατομμύριο γαλλικά φράγκα. Στην πετυχημένη πορεία της εταιρείας, δεν έλειψαν όμως και τα προβλήματα. Μία κρίση στην βιομηχανική καταδυτική αγορά ανάγκασε την COMEX να πουλήσει την COMEX SERVICES στον ευρωπαϊκό όμιλο STOLT NIELSEN S.A. η οποία και μετονομάστηκε STOLT COMEX SEAWAY.nnΗ. G. DELAUZE: ” Στον 21ο αιώνα, το πετρέλαιο θα αναζητείται σε συνεχώς αυξανόμενα βάθη. Τα αναπνευστικά αέρια και οι διαδικασίες που θα επιτρέψουν στους δύτες να δουλεύουν με το χαμηλότερο δυνατό κίνδυνο και με καλύτερες συνθήκες πρέπει να βρεθούν και να αναπτυχθούν. Ακόμα και αν η ρομποτική και τα ROV σταδιακά αντικαταστήσουν τους δύτες, είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι κάποια προβλήματα δεν θα είναι ποτέ δυνατό να λυθούν χωρίς την επιδεξιότητα του δύτη ο οποίος δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε με τον πιο πολύπλοκο χειριστήριο βραχίονα”.nnΜε αυτό το σκεπτικό, ο Delauze, δεν σταματά να ψάχνει για νέους, ασφαλέστερους και αποδοτικότερους τρόπους κατάδυσης. Το 1983, τόλμησε να συνδυάσει Υδρογόνο και Οξυγόνο σε ένα αναπνευστικό μείγμα το οποίο ο ίδιος δοκίμασε πειραματικά στη θάλασσα έξω από τον κόλπο του Cassis, σε βάθος –92 μέτρων. Δεκαπέντε διευθυντές και τεχνικοί της COMEX τον υποστήριξαν σε αυτή την προσπάθεια που απέδειξε στον κόσμο της επιστήμης και της βιομηχανίας, ότι το ατύχημα στο οποίο ο Σουηδός πρωτοπόρος Zetterstrom έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια μίας κατάδυσης με υδρογόνο το 1945, δεν ήταν κάτι αναπόφευκτο.nnΗ.G.DELAUZE:” Δύο πράγματα θεωρώ τα μεγαλύτερα επιτεύγματά μου στο χώρο των καταδύσεων. Τις καταδύσεις κορεσμού (surface saturation) που είναι «εφεύρεση» της COMEX , και τις καταδύσεις με υδρογόνο… όπως γνωρίζετε ο πρώτος άνθρωπος που δοκίμασε να αναπνεύσει υδρογόνο πέθανε και δεν επέστρεψε ποτέ. Εγώ είμαι ο πρώτος άνθρωπος που καταδύθηκε με υδρογόνο και επέστρεψε για … μεσημεριανό”.nnMετά από τις δοκιμές στη θάλασσα, η δουλειά έπρεπε να συνεχιστεί στους θαλάμους προσομοίωσης της COMEX, στο Υπερβαρικό Πειραματικό Κέντρο (Hyperbaric Experimental Centre – HEC). To πρόγραμμα HYDRA VI κατάφερε να φθάσει σε βάθος – 450 μ. το 1985. Το Μάρτιο του 1988, τα πλεονεκτήματα του μείγματος υδρογόνου - ηλίου - οξυγόνου Hydreliox επιβεβαιώθηκαν από την επιχείρηση HYDRA VIII που πραγματοποιήθηκε σε ανοιχτό πέλαγος και κατά τη διάρκεια της οποίας έξι δύτες δούλεψαν για 40 ώρες σε βάθος –530 μ. Αυτή η «παγκόσμια πρεμιέρα» καταγράφηκε από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και τη βιομηχανία σε όλο τον κόσμο. Το αποκορύφωμα της επιτυχίας του προγράμματος HYDRA ήρθε με το παγκόσμιο ρεκόρ σε βάθος –701μ. που επιτεύχθηκε από το δύτη της COMEX Τεό Μαυρόστομο κατά τη διάρκεια του HYDRA 10 το Δεκέμβριο του 1992.nnΈνα από τα καμάρια της COMEX υπήρξε και το “SAGA”. Το 1962, o Cousteau είχε την ιδέα για ένα πρόγραμμα ανάπτυξης ενός υποβρυχίου υποστήριξης καταδύσεων, το Agyronete, το οποίο όμως εγκατέλειψε το 1972. Το πρόγραμμα ξανάρχισε ο H. Delauze το 1983. Μία από τις πολλές θυγατρικές της εταιρείας, η COMEX INDUSTRIES κατασκεύασε το σκάφος σε συνεργασία με το γαλλικό κέντρο θαλασσίων ερευνών, IFREMER. Το υποβρύχιο ξαναβαφτίστηκε “SAGA”( από τα αρχικά Sous –marin d’Assistance a Grande Autonomie, που σημαίνει ένα μεγάλης εμβέλειας αυτοδύναμο υποβρύχιο υποστήριξης) και εξοπλίστηκε με αναερόβιες θερμικές μηχανές τύπου Stirling ενώ παρήγαγε ενέργεια με την καύση πετρελαίου τύπου gas oil και καθαρού οξυγόνου μέσα σε θάλαμο. Αυτού του τύπου οι μηχανές λειτουργούν ενώ το υποβρύχιο είναι εν καταδύσει και δεκαπλασιάζουν την διαθέσιμη ενέργεια που είναι συσσωρευμένη στις συνήθης μπαταρίες. Το υπό σουηδική άδεια, SAGA ήταν έτοιμο στις αρχές του 1987 και πραγματοποίησε τις πρώτες δοκιμαστικές του καταδύσεις κατά τη διάρκεια του Χειμώνα, αποδεικνύοντας ότι είναι δυνατό να γίνονται επιχειρήσεις με βάση το βυθό της θάλασσας και μόνο. Το SAGA με ένα εκτόπισμα 500 τόνων , πρόσφερε στη βιομηχανία μια επαναστατική ιδέα, γιατί μπορεί να παραμείνει εν καταδύσει για αρκετές εβδομάδες, επιτρέποντας έτσι στους δύτες να δρουν μέσα και έξω από αυτό και να δουλεύουν στο βυθό μέχρι και σε –600 μέτρα βάθος απευθείας από το “υποβρύχιο σπίτι - βάση”. Το 1990, τρεις δύτες “κλειδώθηκαν έξω” σε βάθος –320 μέτρων. Από τότε, το SAGA, βρίσκεται εκτός δράσης στη βάση του στη Μασσαλία, μέχρι η καταδυτική αγορά να επιτρέψει την κατασκευή μίας μεγαλύτερης εκδοχής του κατάλληλης για τη βόρεια θάλασσα.nnΕβδομήντα έξι ετών σήμερα ο Henri – Germain Delauze εξακολουθεί να διοικεί επιτυχώς τον όμιλο επιχειρήσεων της COMEX S.A., επιβλέπει τα νέα πειραματικά προγράμματα για γρήγορη αποσυμπίεση σε κατάδυση κορεσμού με χρήση υδρογόνου, οργανώνει μελλοντικές υποθαλάσσιες αρχαιολογικές εξερευνήσεις στην Ινδονησία και την Αλεξάνδρεια και όποτε μπορεί εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία για μια νέα συναρπαστική κατάδυση αυτόνομη ή με βαθυσκάφος . Αν τον ρωτήσετε αν θεωρεί ότι έχει πραγματοποιήσει όλα του όνειρα, θα σας πει :nn“Όχι .. όχι καθόλου…έχω πολλά όνειρα .. το θέμα είναι αν έχω χρόνο… αλλά ξέρετε στην Κίνα απ’ όπου κατάγεται και η γυναίκα μου λένε «όσο πιο ηλικιωμένος είσαι τόσο περισσότερο χρόνο έχεις …» και αυτό το καταλαβαίνω τώρα, οπότε « όχι βιασύνες …»”