Η παγοσπηλιά του Λουκιανού
Πηγή: η γνωστή "Αληθινή Ιστορία" του Λουκιανού και συγκεκριμένα - Λουκιανού, "Αληθών Διηγημάτων Β'" σε μετάφραση Τάσου Ρούσσου από τον 13ο τόμο Απάντων του Λουκιανού της σειράς "Οι Έλληνες" των εκδόσεων Κάκτος, Αθήνα - Μάιος 1994, Οδυσσέας Χατζόπουλος και Σία Ο.Ε., Πανεπιστημίου 57, Αθήνα 10564, τηλ. 210 3241200, 3241958, ISBN: 960-352-017-9
Σημείωση: την πληροφορία για την αναφορά μας έδωσε (όπως και για τον Κυμβελίνο του Σαίξπηρ) η Ξένια Γεωργοπούλου, δόκιμο μέλος του ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο. Η ενότητα την ευχαριστεί και πάλι.
"..........
Για μερικές μέρες ταξιδεύαμε με καλό άνεμο. Ύστερα όμως φύσηξε δυνατός βοριάς κι έπεσε μεγάλη παγωνιά, που το πέλαγος πάγωσε, όχι μόνο στην επιφάνεια, αλλά ίσαμε έξι οργιές βάθος, ώστε κατεβήκαμε απ' το πλοίο και περπατούσαμε στον πάγο. Επειδή φύσαγε συνέχεια και δεν μπορούσαμε να τ' αντέξουμε σκεφτήκαμε τούτο - ο Σκίνθαρος το πρότεινε: Σκάψαμε μια πλατιά σπηλιά στο κρούσταλλο και μείναμε σ΄αυτήν τριάντα μέρες, ανάβοντας φωτιά και τρώγοντας ψάρια που τα βγάζαμε από τον πάγο. Όταν μας τελείωσαν οι τροφές, βγήκαμε έξω, ξεκολλήσαμε το παγωμένο καράβι κι ανοίγοντας τα πανιά προχωρούσαμε, σα να πλέαμε, ήσυχα γλιστρώντας και μαλακά στον πάγο. Την πέμπτη μέρα έπιασε ζέστη, έλιωσε ο πάγος κι όλα ξανάγιναν νερό.
..........."
Χρήστος Δ.Τσατσαρώνης
Εξάρχεια, Αθήνα