Καλησπέρα σε όλες και όλους,
Το Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 2008 μέλη του ΦΟΣ συνέχισαν την εξερεύνηση του υπόγειου ποταμού (πηγής) Τριζινίκου στον Παρνασσό. Από εκεί που ξεκινάει το σιφόνι με τεχνικές υποβρύχιας σπηλαιολογίας έγινε μια διείσδυση 30 μέτρων με μέγιστο βάθος 7.5 μέτρων προκειμένου να διαπιστωθούν οι διαστάσεις του αγωγού, η ορατότητα του νερού και η μορφολογία των τοιχωμάτων και του πυθμένα.
Στην είσοδο του σιφονιού οι διαστάσεις του αγωγού είναι περίπου 1.5 μέτρα πλάτος με 1.3 μέτρα βάθος. Το σημείο εκείνο έχει αρκετή λάσπη στον πυθμένα η οποία αναπόφευκτα ανακατεύεται με τις κινήσεις προετοιμασίας και εισόδου του δύτη και μειώνει δραματικά την ορατότητα στα πρώτα 2 μέτρα. Μετά τα πρώτα 2 μέτρα ο αγωγός στρίβει δεξιά και για τα επόμενα 5-6μ κατηφορίζει ελαφρά και οι διαστάσεις του είναι περίπου 2χ2. Από το σημείο αυτό ο αγωγός αρχίσει να βαθαίνει πίο απότομα και οι διαστάσεις μεγαλώνουν στά 3-4 μέτρα από τοίχωμα σε τοίχωμα. Ο πυθμένας δεν έχει πιά την λάσπη της εισόδου αλλά λεπτόκοκκο χαλίκι χρώματος κόκκινου (ίσως βωξίτη; ) το οποίο και να διαταραχτεί δεν επηρεάζει την ορατότητα. Στο μέγιστο της διείσδυσης η συνέχεια του αγωγού δείχνει να συνεχίζει σε μεγαλύτερο βάθος και με κατεύθυνση βόρεια.
Τα τοιχώματα του αγωγού είναι λεία χωρίς μεγάλες προεξοχές το οποίο δυσχεραίνει την τοποθέτηση του μίτου. Στον πυθμένα έχει αρκετούς μικρούς (20χ20εκ) βράχους (αποκολλήσεις από τα τοιχώματα) οι οποίοι μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την τοποθέτηση του μίτου αλλά δυστυχώς μετακινούνται εύκολα με αποτέλεσμα να χαλαρώνει ο μίτος.
Η ορατότητα του νερού ήταν πάρα πολύ καλή κατά την διάρκεια της διείσδυσης (15μ+) αλλά μειωμένη (3-4μ) κατά την διάρκεια της επιστροφής από κατακαθίσεις λάσπης της οροφής που προκάλεσαν οι φυσαλίδες του εκπνεόμενου αέρα των ρυθμιστών. Στα 4 μέτρα πριν την έξοδο η ορατότητα ήταν σχεδόν μηδενική.
Εντύπωση έκαναν ξερολιθιές ύψους ενός περίπου μέτρων σε μερικά σημεία όπου τα τοιχώματα είχαν διαβρωθεί και σε βάθος 4-5 μέτρων όπως επίσης και η τοποθέτηση βράχων στη σειρά σε μερικά σημεία του πυθμένα προκειμένου να φτιαχτεί σκαλοπάτι σε επικλινή σημεία του. Αυτό δείχνει οτι κάποτε, πολύ παλιά, η στάθμη του νερού έπεφτε τουλάχιστον άλλα 5 μέτρα και έμπαιναν μέσα άνθρωποι και συντηρούσαν τον αγωγό.
Επίσης βρέθηκε μέσα και ένα κομμάτι κορμού δέντρου διαμέτρου 10 εκατοστών και μήκους περίπου ενός μέτρου το οποίο υποδηλώνει πως κάποια καταβόθρα τροφοδοτεί τον ποταμό αυτόν.
Σε γενικές γραμμές είναι ένας ευρύχωρος αγωγός όπου η ορατότητα είναι εξαιρετική (στο πήγαινε) και η εξερεύνηση μπορεί άνετα να γίνει και με φιάλες στην πλάτη αλλά και με φιάλες πλάγιας αγκίστρωσης.
Την επόμενη φορά θα γίνει μεγαλύτερη διείσδυση, μόνιμη τοποθέτηση του μίτου, φωτογράφηση και χαρτογράφηση.
Η ομάδα: Νικόλας Βολάκος, Γιάννης Γκουτζέρης, Μάρκος Κουφοπαντελής, Αναστασία Σταυριανίδου και Παναγιώτης Τσουρέκης.
Και μερικές φωτό εκτός νερού...
Νικόλας