Ο Γιάννης Κοφινάς, παραθέτει την παρακάτω θέση για προβληματισμό και συζήτηση:
"Προς: (Σ.Ο.Ε.) Σπηλαιολογική Ομοσπονδία Ελλάδος
Συνημμένα ενδιαφερόμενους φορείς, ΜΜΕ
Πέρασε αρκετό χρονικό διάστημα που προβληματιζόμαστε για την διαχείριση του τουριστικού σπηλαίου Γλυφάδας Δυρού αφορμή για την επιστολή μου αυτή. Καμία απόφαση δεν έχει δρομολογηθεί ακόμη, ενώ βρισκόμαστε μπροστά στην νέα τουριστική σαιζόν μετά την Ολυμπιάδα της Αθήνας και μάλιστα ενόψει του 14 Παγκόσμιου Σπηλαιολογικού Συνεδρίου τον προσεχή Αύγουστο στην Αθήνα.
Λόγω καταγωγής από μικρός παρακολουθώ από κοντά την δυσμενή εξέλιξη της πορείας εκμετάλλευσης του σπηλαίου αυτού. Ακόμη περισσότερο σήμερα με τη θέση και την ευθύνη μου στο σπηλαιολογικό χώρο, τον προβληματισμό στον Τοπικό Σπηλαιολογικό Όμιλο Ταϋγέτου-Πάρνωνα «Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ» και τις διαμαρτυρίες που δεχόμαστε καθημερινά.
Είναι γεγονός ότι στη Μάνη δόθηκε μεγάλο κίνητρο για την ανάπτυξή της με το σπήλαιο της Γλυφάδας Δυρού. Το ίδιο και σε άλλα μέρη, ενώ δίπλα από σπήλαια υπήρχαν μαντριά τώρα υπάρχουν μικρά χωριά. Η Μάνη όμως, αλλά και ολόκληρη η Χώρα μας διαθέτουν άπειρες προϋποθέσεις με ομορφιές, τις οποίες αντί να τις προβάλλουμε και να τις αναδείξουμε καθώς πρέπει αντίθετα τις καταστρέφουμε. Παράδειγμα το στήσιμο των αιολικών πάρκων αντί σε βιομηχανικές περιοχές και αλλού, σε απόμακρες απείρου ενδιαφέροντος και κάλλους, όπως στο νότιο Πάρνωνα με την καταγραφή και εξερεύνηση, η οποία πλησιάζει τα 150 σπήλαια διάφορων μορφών και ποικίλου ενδιαφέροντος. Μοναδική ευκαιρία για τη δημιουργία Σπηλαιολογικού Πάρκου.
Υποστηρίζεται ότι τα χρήματα, τα οποία απαιτούνται για την εκμετάλλευση των σπηλαίων δεν αποδίδονται με την είσπραξη του εισιτηρίου μόνο και μάλιστα στο εν λόγω σπήλαιο τελευταία ο ισολογισμός βρέθηκε αρνητικός. Υπόψη τα ποσά, τα οποία θα χρειαστούν για αποκατάστασή του είναι μεγάλα. Σαν εξερευνητές των σπηλαίων καταβάλλουμε μεγάλες θυσίες και κόπο, αλλά και χρήμα για την έρευνα σε αυτά άσχετα αν θέλουν να μας χρεώνουν μερικοί την ενασχόλησή μας αυτή για διασκέδαση. Από την άλλη πάμε να επισκεφτούμε τα τουριστικά και μας ζητούν εισιτήριο διότι δεν πρόβλεψαν με απόφαση και θα έπρεπε να το ζητήσουμε. Από την άλλη όλοι οι πολίτες αναγκάζονται να φορολογούνται για την αξιοποίησή των, πληρώνουν το εισιτήριο, αλλά και στο τέλος θα πρέπει να πληρώσουν και την αποκατάστασή των από τη φθορά και μάλιστα κακής διαχείρισης. Ακόμη το χειρότερο για τους ίδιους τους εξερευνητές αυτών, που τα ανακαλύπτουν και μία ζωή αναγκάζονται να τα πληρώνουν! Επιτρέπεται τόσα χρόνια με τεράστιες εισπράξεις να διαθέτουμε ένα τέτοιο δώρο της φύσης πραγματικό στολίδι και να μη χρησιμοποιούμε ψυχρό φωτισμό; Να μην ανάβουν τα φώτα με φωτοκύτταρα ή ακόμη καλύτερα μπορούσαμε να φωτίζουμε με τις ίδιες τις βάρκες στην προκειμένη περίπτωση, αφού είναι λιμναίο. Όπως βλέπουμε στα σπήλαια με τα φωτιστικά μας θα μπορούσαν και οι επισκέπτες με φακούς και να μη παθαίνουν ζημιά. Είναι δίκαιο η αρμόδια Διεύθυνση του ΥΠ ΠΟ να εποπτεύει, να μελετά, να έχει επιστημονική άποψη και να μη διαθέτει εξουσία; Εφόσον παρουσιάζονται προβλήματα γιατί να μη παρεμβαίνει; Πρόσφατα πέταξαν έξω ανθρώπους του Πανεπιστημίου και δεν τους άφησαν να μπουν και το ίδιο το κράτος έλειπε. Κάνει ότι θέλει ο κάθε ένας στο σπήλαιο και όλοι οι άλλοι απόντες;
Εμείς από πλευρά μας οι Σπηλαιολογικοί Σύλλογοι προσφέρουμε με την έρευνά μας σημαντικό έργο στην κοινωνία. Έχουμε άποψη για τα θέματα αυτά με μέγιστη ευαισθησία. Στην προκειμένη περίπτωση ο Πρόεδρός της Ομοσπονδίας μας (ΣΟΕ) Κώστας Ζούπης ήταν μαθητής της αείμνηστης Μητέρας της Ελληνικής Σπηλαιολογίας Άννας Πετροχείλου και ο ίδιος ιδρυτής του ΣΠΕΛΕΟ και εκπαιδευτής μας, συνέχισε το έργο της και ανακάλυψε μετά από αυτήν τα βαθύτερα λιμναία και χερσαία τμήματα του σπηλαίου Γλυφάδας Δυρού. Σήμερα συνεχίζεται με μεράκι η παρουσία μας σε αυτό με εξερευνήσεις δημοσιεύσεις, καθαρισμούς κλπ.
Γνωρίζω ότι η καρδιά μας είναι πληγωμένη ιδιαίτερα και αρκετά για το σπήλαιο αυτό μα θα πρέπει να προβούμε άμεσα σε κάποιες ενέργειες. Ο χρόνος τρέχει και το μνημείο αυτό της φύσης δεν αποκαθίσταται όπως του αρμόζει. Σε λίγο καιρό οι Σπηλαιολόγοι από ολόκληρο τον πλανήτη θα μας ζητήσουν να τους ξεναγήσουμε στο σπήλαιο και θα κριθούμε και εμείς για τις ενέργειές μας. Πρόσφατα Ιταλικός όμιλος σπηλαιοδυτών ζήτησε υποστήριξη και συνεργασία για τον εορτασμό των 50 χρόνων στη Μάνη με έρευνα από τον Πύργο Δυρού μέχρι το Ταίναρο, ανάλυση νερού και φυκιών. Θα προσπαθήσουμε τα μέγιστα σαν Τοπικός Όμιλος για να στηρίξουμε την προσπάθεια αυτή, αλλά τι θα αποφανθούμε όταν θα αντικρίσουν με την κατάσταση που επικρατεί στο Σπήλαιο μέσα και έξω από αυτό.
Το καλοκαίρι που πέρασε επισκεφτήκαμε με την αποστολή του Ομίλου μας στην Μεγάλη Ελλάδα το τουριστικό σπήλαιο στην Καστελλάνα. Έχει δημιουργηθεί μικρό χωριό από τις παροχές εκεί και στο Δυρό μπορεί το μηχάνημα να έχει χαλάσει και να μη βγάζει ούτε καφέ.
Επισκεφτήκαμε και καταγράψαμε το Σάββατο 23/4/05 με χρήση GPS διαδρομή στο Ταίναρο από Μαρμάρι, Μιανές μέχρι το φάρο ανάμεσα σε μοναδική απεραντοσύνη πελάγους και βοτανικού παράδεισου λόγω εποχής για την προβολή του τόπου μας. Επισκεπτόμενοι τον αρχαιολογικό χώρο του ναού του Ποσειδώνα παρατηρήσαμε πολλά προβλήματα. Σκουπίδια στον περιβάλλοντα χώρο και μάλιστα στα λαξευμένα πηγάδια (που είναι και αυτά στα ενδιαφέροντα έρευνας και προστασίας μας) και στη σπηλιά κάτω από το ναό. Μπροστά σε αυτόν το πηγάδι στο επίπεδο του εδάφους ακάλυπτο ολοζώντανη παγίδα για τους επισκέπτες. Αποφασίσαμε ο Σπηλαιολογικός Όμιλος Ταϋγέτου-Πάρνωνα «Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ» με κάθε ευαισθησία να κατασκηνώσουμε εκεί με αποστολή τον καθαρισμό στη στεριά και τη θάλασσα. Μπορούμε όμως να έχουμε και κάποιους άλλους ρόλους στα προβλήματα των σπηλαίων.
Επίσης η Δημοτική αρχή κατά το ελάχιστο θα μεριμνά πάντα για το οδικό δίκτυο, το νερό, την καθαριότητα και τόσα άλλα. Οι εργαζόμενοι έχουν τα δικά τους προβλήματα, ενώ είναι λυπηρό να οδηγεί κάποιος τη βάρκα στα 64 χρόνια του 8 ώρες και το καλοκαίρι με αρκετές υπερωρίες. Σε ένα τέτοιο τουριστικό κόμβο να μη γίνεται ξενάγηση σε διάφορες γλώσσες, αφού έχουν πληρώσει και οι ξένοι επισκέπτες μας αστρονομικά ποσά τόσες δεκαετίες λειτουργίας. Ένα πανέμορφο μεγάλο λιμναίο σπήλαιο δίπλα στη καταγάλανη θάλασσα σαν αυτό θα έπρεπε, αφού θυσιάστηκε στο βωμό της ανάπτυξης να είναι αποκατεστημένο και πραγματικό στολίδι για τον τόπο. Επίσης θα μπορούσε να προσφέρει και πολύ περισσότερες θέσεις εργασίας με αντίστοιχες παροχές. Τον καφέ όμως προσφέρει αυτόματο μηχάνημα και όταν κόβεται η παροχή ρεύματος όπως συχνά παρατηρείται στην περιοχή αυτή τον αναζητάμε μερικά χιλιόμετρα από το Σπήλαιο.
Η σύμβαση της αναδόχου εταιρίας πρόσφερε αρκετό χρήμα και δεν είναι όπως σε άλλες περιπτώσεις αλλοδαπή αλλά με ρίζες από τη Λακωνία και με έντονο το ενδιαφέρον για την ανάπτυξη πολλών προϋποθέσεων για το καλό της Μάνης. Αν διακοπεί η σύμβαση υποχρεωνόμαστε επιπλέον στο μεγάλο ποσό αποζημίωσής της από το Εθνικό εισόδημα. Επιπλέον για την αποκατάσταση του σπηλαίου, την εσωτερική και εξωτερική ανακαίνιση και βελτίωση τεράστια ποσά που θα καλεστεί να πληρώσει ο λαός και φυσικά δεν θα εξαιρεθούν οι εξερευνητές των σπηλαίων. Όλοι λοιπόν μπορούν να προσφέρουν με τις δυνάμεις που διαθέτουν τις υπηρεσίες τους μα κανείς δεν μας κάλεσε έστω για την άποψή μας και ας μην εισακουστεί.
Με αφορμή τις μέρες που πλησιάζουν για την Ελληνική Σπηλαιολογία ενόψει του 14 Παγκόσμιου Σπηλαιολογικού Συνεδρίου, το οποίο μπορεί να το ξαναδούνε οι απόγονοί μας μετά από 600 χρόνια (150 χώρες επί 4 χρόνια) στην Ελλάδα, ευελπιστώ ακόμη ότι το κράτος που ακόμη δεν προώθησε τις λύσεις έστω και τώρα να μην είναι αργά. Φυσικά για το καλό του σπηλαίου, των εργαζομένων, της Χώρας, αλλά και της Μάνης που τόσα της χρωστάμε, αφού στο λάβαρό της έγραφε και γράφει «Ταν ή επί τας» και «νίκη (όχι ελευθερία) ή θάνατος» και το πλήρωσε με πολύ αίμα και θυσίες.
Διάθεση και καλές προϋποθέσεις υπάρχουν και πρέπει να υπάρχουν από παντού και από όλους. Να μη ξεχνάμε ότι όταν ενωθήκανε οι Έλληνες γράψανε σελίδες λαμπρής ιστορίας.
Ας δώσουμε το παρόν όλοι μαζί και μάλιστα εμείς οι φυσιολάτρες (οι εραστές της φύσης) και ιδιαίτερα των υπόγειων σκοτεινών μυστικών. Η ΣΟΕ αν και νέα είναι η καρδιά της θερμής Ελληνικής Σπηλαιολογικής Οικογένειας, που θα πρέπει να μας βοηθήσει στη διαμόρφωση άποψης, αλλά και στην προώθηση πρωτοβουλιών και λύσεων που αφορούν τα Ελληνικά σπήλαια και μάλιστα όταν αυτά πονούν και χρειάζονται τη βοήθεια των ίδιων των εξερευνητών τους.
Με θερμούς σπηλαιολογικούς χαιρετισμούς.
Γιάννης Κοφινάς
Πρόεδρος του Σπηλαιολογικού Ομίλου Ταϋγέτου-Πάρνωνα «Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ».
16/5/2005"