16 Jul 2008, 10:53 · Topic 544 · Post 2638
Καλημέρα από την Κρήτη και συγκεκριμένα από την αποστολή του ΦΟΣ στο Κακό Καστέλι!
Δημοσιευουμε το παρόν από την φετινή βάση της αποστολής, το καταφύγιο της Ταύρης (του ΕΟΣ Χανίων) το οποίο βρίσκετε σε υψόμετρο περίπου 1200μ. Η αποστολή αυτήν την στιγμή έχει σχεδόν πλήρης δύναμη (14 άτομα) ενώ αναμένουμε και συμμετοχή από μέλη του ΣΠΟΚ (4 άτομα περίπου). Τα πρώτα μέλη έφτασαν εδώ το Σάββατο 12-7-2008 (ο υπογράφον και ο Νίκος Πασπαλιάρης), ακολούθησε ο Αντώνης και η Βανέσα και τέλος την Δευτέρα προστέθηκαν 7 ακόμη άτομα (Δημήτηρης, Κατερίνα, Φοίβος, Σταματία, Γιώργος, Κατερίνα, Νίκος Βαλσαμίδης, Βίκη + ο μικρός Δημήτρης-Παναγιώτης (όλοι μέλη του ΦΟΣ) και ο (guest star για φέτος!!!) Ανδρέας Χριστοδούλου από τον ΣΕΛΑΣ).
Στο πεδίο συμπράξαμε (λίγο) και με τους Γάλλους (7 άτομα σύνολο).
Ακολουθεί ένα πρόχειρο ημερολόγιο ανα ημέρα με την δραστηριότητα όπως την έχω καταγράψει προσωπικά (θα ακολουθήσουν και post από άλλους που θα περιγράφουν τα κομμάτια που μου διέφυγαν):
Σάββατο 12-7-2008
Το καταφύγιο ήταν κατειλειμένο από τον ΕΟΣ Χανίων και τις ετήσιες παιδικές κατασκηνώσεις του. Τα λίγα μέλη της αποστολής (μόλις δύο) μαζί με τον Πέτρο Πασπαλιάρη περιοριστηκάν σε περπάτημα στο βουνό (τσεκάραμε μια μικρή τρύπα με αέρα κοντά στην Πραλίνα) και βρήκαμε και τους Γάλλους στο βουνό. Συνολικά περάσαμε 8 ώρες στο πεδίο από τις οποίες οι 5 ήταν "σε κίνηση". Οι Γάλλοι μας πληροφόρησαν ότι κατάφεραν από ένα παράθυρο να περάσουν πιο κάτω από το σημείο στο οποίο σταματήσαμε το Πάσχα (-510μ). Έτσι μας πληροφόρησαν ότι η Πραλίνα έχει φτάσει σε βάθος -620μ και σταματούσε σε ένα "αδιαπέραστο" στενό. (σ.σ. την ημέρα εκείνη, μια ομάδα δύο ατόμων είχε κατέβει για να βρεί συνέχεια από άλλο σημείο - ένα παράθυρο από πάνω.
Με το βάθος αυτό η Πραλίνα κατατάσσεται 3η σε βάθος στην Ελλαδα!!! - τουλάχιστον για την ώρα μιας και δεν ξέρουμε τι άλλες εκπλήξεις επιφυλλάσει το καλοκαίρι...
Κυριακή 13-7-2008
Αφίχθει ο Αντώνης και η Βανέσσα. Δεν βγήκαμε στο πεδίο αφού περιμέναμε τους Γάλλους στο καταφύγιο. Ηρθαν κατά τις 12:00 και φάγαμε μαζί. Μας ενημέρωσαν ότι τελικά το παράθυρο που έλεγξαν το Σάββατο κατέληγε στο ίδιο σημείο (-620μ) οπότε και ξεκίνησαν το ξ'αρμάτωμα του σπήλαιου. Μετά το πλούσιο πάροχο γεύμα που οι υποδομές του καταφυγίου, επιτρέπουν, ανταλλάξαμε εμπειρίες με τους Γάλλους σε θέματα διανοίξεων. Η παραλλαγή της τεχνικής με το μπαρούτι που έχει δουλέψει ο Νίκος Πασπαλιάρης άρεσε πολύ στους Γάλλους.
Το απόγευμα οι Γάλλοι έφυγαν για την σπηλιά στην οποία διαβίωναν και λίγο μετά έφυγε και η κατασκήνωση του ΕΟΣ Χανίων. Ο Γιώργος Φυντίκης από την Σπηλαιολογική Ομάδα του ΕΟΣ Χανίων, ήρθε να μας δει και να μας παραδώσει επίσημα το καταφύγιο. Έτσι κατέστει εφικτό να οργανωθούμε και να απλώσουμε τα υλικά μας (που μέχρι τότε τα είχαμε στο αυτοκίνητο).
Δευτέρα 14-7-2008
Τοεγερτήριο ήταν πολύ "βάρβαρο"... Νίκος, Αντώνης και Πέτρος ξύπνησαν στις 04.00 ΠΜ για να πάνε στην Σούδα να παραλάβουν 7 μέλη της αποτολής (δες πιο πάνω). Ο υπογράφον, ξύπνησε στις 05:30 ΠΜ μιας και είχε ραντεβού με τους Γάλλους στις 08:00 ΠΜ, στην Πραλίνα. Στόχος της κατάβασης ήταν να ελεγχθεί το παράθυρο στα -340μ που είχαμε βρεί το Πάσχα (αποστολή ΦΟΣ) και φυσικά να ξ'αρματωθεί η σπηλιά.
Είμασταν στα τέσσερα άτομα (3 Γάλλοι, 1 Έλληνας) και μόλις φτάσαμε κάτω (-340) χωρίσαμε σε 2 ομάδες. Ο υπογράφον με έναν ακόμη Γάλλο (o Dominique) αναλάβαμε να εξερευνήσουμε το παράθυρο ενώ οι υπόλοιποι δύο Γάλλοι κατέβηκαν μέχρι τα -470μ για να ξ'αρματώσουν. Από το παράθυρο ξεκινά μια κατάβαση η οποία έχει συνεχή ροή νερού (σαν να βρίσκεσαι μόνιμα κάτω από μια ντουσιέρα...). Επειδή οι διαστάσεις του πηγαδίου είναι σχετικά μικρές ξεκινήσαμε να κατεβαίνουμε με αντιστήριξη... Ούτε λίγο ούτε πολύ κατεβήκαμε 45 μέτρα χαμηλότερα οπού και σταματήσαμε σε μια μικρή τρύπα που έβγαζε αέρα μεν δεν περνούσαμε δε... Έτσι, αυτό το παρακλάδι σταματά στα -385μ και θα αποτυπωθεί πρόχειρα στην χαρτογράφηση. Επιστροφή στην αρχή της κατάβασης όπου συναντήσαμε και τους υπόλοιπους. Αρχίσαμε να προωθούμε τα σακίδια μέσα από τον μέανδρο - ένα ο καθένας - και στην συνέχεια ο υπογράφον και ο Dominique πήραμε από ένα σακίδιο και αρχίσαμε την επιστροφή μιας και είχαμε βραχεί. Οι άλλη ομάδα (Jyl και Christof) ανέβαζαν από έναν σάκο και ταυτόχρονα ξ'αρμάτωσαν από τα -330 μέχρι τα -200 (δηλ. κατέληξαν στην είσοδο με 3 σακίδια στην επιφάνεια). Η παραμονή μας μέσα στην σπηλιά ήταν πολύ σύντομη: μόλις 4 ώρες!!!
Στα (προσωπικά) διδάγματα της ημέρας θα συμπεριλάμβανα τα εξής:
1) (γνωστό μεν αλλά) το να ξυπνάς πρωί και να μπαίνης στην σπηλιά εξίσου νωρίς είναι ότι καλύτερο μπορείς να κάνεις
2) Στα μεγάλα πηγάδια είναι πολύ βολικό να δένεις το σπηλαιολογικό σακίδιο εγκάρσια κάτω από το σώμα σου (το πιάνεις δεξια και αριστερά από τα κρεμαστάρια της ζώνης μέσης). Το δέσιμο αυτό περιορίζει τις άσκοπες ταλαντώσεις του σακιδίου.
3) Οι Γάλλοι χρησιμοποιούσαν έναν ελβετικό σπηλαιολογικό φακό οποίος είναι διαθέσιμος στο εμπόριο και κοστίζει περί τα 200 ευρώ (+40 ευρώ καθε μπαταρία)... Το φώς του ήταν πραγματικά άριστο - για πρώτη φορά είδα φώς από φακό που να συναγωνίζεται την ασετυλήνη!!!
Η υπόλοιπη αποστολή κινήθηκε στην κοιλάδα του Κακού Καστελιού (ΚΚ12 και στο Κ5+).
Επιστροφή, αργά στο καταφύγιο (πέρασα την ημέρα στην σπηλιά των γάλλων). Το βράδυ καταστρώσαμε τα σχέδια της επόμενης ημέρας. Ο υπογράφον είχε δεσμευθεί για συνάντηση στο P.260 με τους Γάλλους... Στα υπόλοιπα σχέδια είναι το Κ5+ και το ΚΚ12
Τρίτη 15-7-2008
Εγερτήριο νωρίς για μερικούς (και τελικά λόγω της φασσαρίας που κάναμε) για όλους!!! Αναχωρουμε (Γιώργος Κασιούρης και ο υπογράφον) για το P.260 στις 07:45 ΠΜ φορτωμένοι με τα ατομικά σπηλαιολογικά μας υλικα, υλικά αρματώματος και 320 μ σκοινια. Φτάσαμε στην σπηλιά μετά από 1 ώρα και 30 λεπτά. Το αρμάτωμα ξεκίνησε στις 10:00 ΠΜ (2 Έλληνες και αρχικά 2 Γάλλοι). Το βάραθρο είχε αρκετά σημεία που ήθελαν καθάρισμα από τις πέτρες. Ο ένας εκ των δύο Γάλλων επέστρεψε στην επιφάνεια πολύ νωρίς (κατέβηκε μέχρι τα -70). Έτσι συνεχίσαμε 3 από εκεί και κάτω. Το βάραρθο έχει μάλλον μέτριες διστάσεις (σε πλάτος/φάρδος) και κάνει συνολικά 6 παταράκια εκ των οποίων στα 4 μπορεις να πατήσεις και να σταθείς όρθιος. Πρόκειται για ένα αγωγό δηλαδή ο οποίος εξελίσεται προς τα κάτω με κλίση περίπου 65-70 μοιρών. Μέχρι τα -100μ (4ο πατάρι) μπαίνει φως από την είσοδο και στα τοιχώματα υπάρχουν φωλιές από πουλιά (καλιακούδες ή/και αγριοπερίστερα). Μετά το 4 πατάρι (-100) στην ουσία ξεκινά η σκοτεινή ζώνη του σπηλαίου ενώ κάτω από τα -150μ ξεκινά και μια μικρή σταγονοροή. Αυτό όμως που μας εντυπωσίασε είναι ότι στον πάτο (-240 ή 250μ βάθος) υπάρχει χιόνι (πάγος) παρά το γεγονός του ότι τα πατάρια πρέπει να δυσκολεύουν αρκετά την κάθοδο του. Επιστροφή στην επιφάνεια αφήνοντας το σπήλαιο αρματωμένο (πήραμε μόνο τα περισευούμενα υλικά) για να κατέβουν και οι υπόλοιποι. Βγήκαμε στην επιφάνεια μετά από συνολική παραμονή 5 ωρών. Αποχαιρετίσαμε τους Γάλλους και κατεβήκαμε στο καταφύγιο.
Εν το μεταξύ, οι υπόλοιπη αποστολή είχε χωριστεί σε τρεις ομάδες:
α) Δημήτρης Καραγιάννης, Κατερίνα Μαλαμά, Φοίβος, Αντώνης πήγαν στο Κ5+ για να το χαρτογραφήσουν και να ολοκληρώσουν την εξερεύνηση που είχαν ξεκινήσει την προηγούμενη μέρα. Τελικά επέστρεψαν πίσω με μετρήσεις που καταδεικνύουν ότι το σπήλαιο είναι βαθύτερο από -100μ (!!!) Κι αυτό χάρη στις διανοίξης και την δουλειά που έγινε σε όλες τις προηγούμενες απόστολές τον τελευταίο 1 χρόνο.
β) Νίκος Πασπαλιάρης και Ανδρεας Χριστοδούλου κινήθηκαν σε τρια ανεξερεύνητα σπήλαια (κοντά στο ΚΚ18). Δούλεψαν κυρίως εξερεύνηση και διανοίξεις. ταυτόχρονα έκαναν και λίγη "αναμνηστική εκπαίδευση" για την ομάδα 3 η οποία είτε είχε πολύ καιρό να μπει σε σπηλιά είτε ήταν απόφοιτοι των φετινών σεμιναρίων του ΦΟΣ.
γ) Η ομάδα αυτή αποτελούταν από τον Νίκο, την Βανέσα και την Κατερίνα οι οποίοι κατέβηκαν μαζί με την ομάδα β σε ένα σπήλαιο και μετά επέστρεψαν στο καταφύγιο.
Τετάρτη 16-7-2008
Σήμερα, είναι ημέρα ξεκούρασης για τους περισσοτέρους. Παρόλα αυτά - την στιγμη που γράφονται αυτές οι γραμμές στο πεδίο βρίσκονται 4 μέλη της αποστολής.
Περισσότερα το βράδυ ή την επόμενη μέρα που θα βρούμε χρόνο να γράψουμε...
Κώστας