Το αρμόνιο του θανάτου στον Καιάδα

Πηγή – σχόλιο: σε μία ακόμα παρέκβαση, δημοσιεύουμε κείμενο μη λογοτεχνικό αλλά απόσπασμα εργασίας – μελέτης (με λογοτεχνική ωστόσο «απόχρωση») . Αφορά, για μια ακόμα φορά, τη Λακωνία - ιδιαίτερη πατρίδα του υπογράφοντος και συγκεκριμένα το σπηλαιοβάραθρο του «Καιάδα» στην Τρύπη. Πρόκειται για την εργασία «Ανθρωπολογική έρευνα στο σπηλαιοβάραθρο του Καιάδα» του Θεόδωρου. Κ. Πίτσιου Αναπληρωτή Καθηγητή Φυσικής Ανθρωπολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπως παρουσιάστηκε στο Β’ Τοπικό συνέδριο Λακωνικών σπουδών που έγινε υπό την αιγίδα της Εταιρίας Λακωνικών Σπουδών από τις 28 Οκτωβρίου έως την 1η Νοεμβρίου 2004, στο Ξηροκάμπι Λακωνίας και δημοσιεύθηκε στον Α’ τόμο των πρακτικών του συνεδρίου που εκδόθηκε το 2006, στην Αθήνα, ως το δέκατο τρίτο παράρτημα του περιοδικού συγγράμματος της εταιρίας «Λακωνικαί Σπουδαί», ISBN: 960-86254-5-9.



rn«………..Αποτελεί πάγια παράδοση των απανταχού σπηλαιολόγων η απόδοση προσωποποιημένων ή περιγραφικών ονομασιών στις κρυσταλλικές ασβεστιτικές εναποθέσεις των σπηλαίων που συχνά καλύπτουν τα τοιχώματα τους ως φυσικός διάκοσμος με εντυπωσιακούς σχηματισμούς με βάση το μέγεθος και την ιδιαίτερη μορφολογία τους. Σε περιπτώσεις πτυχωμένων κατακόρυφων σταλαγμιτικών παραπετασμάτων χρησιμοποιείται, ο όρος «αρμόνιο», που ανάγεται στα γνωστά μεγαλόσχημα με κατακόρυφη ανάπτυξη μουσικά όργανα, που χρησιμοποιούνται στις καθολικές εκκλησίες.rnΣτην περίπτωση του μεγάλου σταλαγμιτικού παραπετάσματος που βρίσκεται στο βαθύτερο σημείο του σπηλαιοβαράθρου της Τρύπης και στην κορυφή του οποίου πρέπει να βρισκόταν το παλιό άνοιγμα από όπου ρίχνονταν στο εσωτερικό του οι μελλοθάνατοι εχθροί της Σπάρτης, θα μπορούσε να δοθεί, κυριολεκτώντας, η ονομασία «αρμόνιο του θανάτου»…………….»

Χρήστος Δ. ΤσατσαρώνηςrnΕξάρχεια, Αθήνα