Διάσωση θύματος.

ϊσως κάποιοι βρείτε το θέμα χαζό ή αδιάφορο αλλά σκέφτηκα ότι ίσως να έχει ενδιαφέρον για ορισμένους το να προσπαθήσουν να βρουν ποιές τεχνικές θα άρμοζαν σε μια θεωρητική ή και πραγματική περίπτωση (είτε ατύχημα είτε μια τεχνική πρόκληση).

Νομίζω ότι οι πολύ πιο έμπειροι φίλοι θα μπορούσαν να θέσουν σ' εμάς τους πιο άπειρους πολλές τέτοιες περιπτώσεις / προκλήσεις προς επίλυση, οι οποίες άλλωστε θα πηγάζουν από την προσωπική τους πείρα. Και κατά την προσωπική μου άποψη είναι καλύτερο να αντιμετωπίσω μια δύσκολη πρόκληση καθισμένος στην καρέκλα μου χωρίς πίεση (ψυχολογική / χρόνου) παρά κρεμασμένος σε ένα σχοινί ή αντιμετωπίζοντας έναν τραυματισμό.

Π.χ. θα είχε ίσως ενδιαφέρον, μιας και όλες μας οι προπονήσεις και οι απόλυτη πλειοψηφία των θεωρητικών περιπτώσεων αυτοδιάσωσης αναφέρονται σε προσέγγιση του θύματος από κάτω με εν συνεχεία κατέβασμά του, να παραθέσουμε βήμα προς βήμα το τι θα κάναμε αν σε ένα βαθύ βάραθρο (π.χ. Πρόπαντες) είχαμε τραυματισμό αμέσως κάτω από την είσοδο. Ας θεωρήσουμε χάριν πρόκλησης ότι δεν έχουμε έξτρα σχοινί επάνω.

Παναγιώτη,

Όσο έμπειρος κι είναι κάποιος δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα πάντα...
Αυτό από μόνο του καθιστά την πρόληψη πολύ πιο σημαντική από την οποιαδήποτε σπηλαιοδιασωστική ενέργεια.
Η πρόληψη είναι από μόνη της ένα τεράστιο κεφάλαιο το οποίο όμως όσο κι αν το αναλύσουμε θα δούμε ότι αυτή μπορεί να πηγάζει μονάχα από την υπευθυνότητα και την κουλτούρα (ασφάλειας στην προκειμένη περίπτωση) του κάθε σπηλαιολόγου και κυρίως του παλαιότερου – εμπειρότερου σε κάθε ομάδα.

Για το πρόβλημα που θέτεις στην προκειμένη περίπτωση - που να μην τύχει σε κανέναν ποτέ κάτι αντίστοιχο υπάρχει η εξής προτεινόμενη λύση η οποία δίνεται τώρα από εδώ από την καρέκλα του υπολογιστή μου στο σπίτι και όχι στο "Πρόπαντες" (ο νοών ...)

Έχω καταλάβει ότι είμαι πάνω από το θύμα, σωστά?
1. Προσέγγιση του θύματος από πάνω με μια από τις ενδεδειγμένες μεθόδους κατάβασης σε τεντωμένο σκοινί (με καταβατήρα, με ειδικό αυτοσφιγγόμενο κόμπο ή με το crol)
2. Προσπαθώ να συνεφέρω το θύμα εάν είναι εφικτό.
3. Εάν το προηγούμενο δεν γίνει εφικτό πολύ σύντομα τότε Κόβω το σκοινί κάτω από το θύμα και αρχίζω και πάλι να ανεβαίνω προς την από πάνω αλλαγή
4. Από την αλλαγή κάνω ένα ισπανικό παλάγκο ή κανονικό εάν έχω πάνω μου τροχαλία και basic
5. Τραβάω το θύμα έξω από το σπήλαιο.

Η μέθοδος αυτή θα σημαίνει αποκλεισμό στο σπήλαιο όσων είναι από κάτω αλλά έτσι θα σωθεί αυτό που κινδυνεύει.

το καλύτερο είναι να έχει προβλεφθεί η ύπαρξη σκοινιού...

Καλησπέρα.

Στα πολύ σωστά που λέει ο Κώστας μία και μόνο συμπλήρωση: δεν είναι ανάγκη να αποκλειστούν οι κάτω, αρκεί να έχουμε τη ψυχραιμία να ανεβάσουμε το κομμένο σκοινί μαζί μας. Αυτό προϋποθέτει φυσικά ότι δεν θα υπάρχει αλλαγή παρακάτω... Μετά, όταν θα έχουμε ασφαλίσει το θύμα και θα έχουμε δώσει τις πρώτες βοήθειες ενώνουμε τα σκοινιά και οι κάτω ξεκινούν. ΑΝ δεν ακολουθεί αλλαγή!

Δημήτρης

Αχ βρε Κώστα. Άσε πρώτα τους πιο άπειρους να το παλαίψουν. Όμως θα ήθελα να σταθώ σε ένα σημείο: Τί ακριβώς κινήσεις κάνεις στη φάση που κόβεις το σχοινί; Την σκέψη έκανα όταν σε άλλο post ανάφερα το ισπανικό παλάγκο σαν περίπτωση κοψίματος του σχοινιού. Συγκεκριμένα σκέφτηκα εκ των υστέρων ότι θα ήταν φρόνιμο, πριν κόψουμε το σχοινί, να κάνουμε πάνω από το σημείο τομής ένα οχτάρι σε διπλό σχοινί, just in case που έλεγε και ο Κουμφούκιος (είπαμε άλλωστε ότι κάνουμε ΠΑΝΤΑ κόμπο στο τέλος του σχοινιού), ή έστω να κάνουμε κανονική ασφάλεια στον καταβατήρα του θύματος. Μέσα στην αγωνία μας δεν πρέπει να ξεχνάμε την ασφάλεια.

Επίσης, πόσοι από εμάς τους πιο άπειρους έχουν επιχειρήσει ένα ισπανικό παλάγκο; Αν χρειαστεί θα μπορέσουμε να το κάνουμε άραγε;

Μήτσο, ανάφερα το Πρόπαντες διότι, αν το θύμα δεν είναι ο πρώτος που κατεβαίνει, μπορείς να είσαι σίγουρος ότι θα έχεις αρκετές αλλαγές από κάτω. Άλωστε, αν δεν έχει αλλαγές, δεν θα χρειαστεί καν να κόψεις το σχοινί ώστε να χρειαστεί και να μεταφέρεις την κομένη άκρη του.

Κώστα, δεν νομίζω να διαφωνεί κανείς απολύτως για την σημασία της πρόληψης και άρα της υπευθυνότητας, δυστυχώς όμως τα ατυχήματα είναι αναπόφευκτα (έστω και μικρά) και συνεπώς καλό είναι να είναι κανείς προετοιμασμένος. Άλλωστε αυτό που πρότεινα σε αυτήν την κατέυθυνση αποσκοπεί, δηλαδή μέσω του προβληματισμού και της συζήτησης να γίνουμε πιο συνειδητοποιημένοι και υπεύθυνοι.

Δεν ξέρω για τους υπόλοιπους αλλά προσωπικά θα με ενδιέφερε να διαβάσω δικές σας περιπτώσεις. Επαναλαμβάνω ότι το σκεπτικό μου δεν ήταν αποκλειστικά η διάσωση αλλά τεχνικές προκλήσεις (π.χ. το πως κόβουμε ένα σχοινί χωρίς λάμα είναι μια τεχνική πρόκληση, ακόμα και το πως ψαρεύουμε γυαλιά από μια τρύπα είναι τεχνική πρόκληση). Τόσα έχετε αντιμετωπίσει στην θητεία σας ως σπηλαιολόγοι, σίγουρα υπάρχουν αρκετά από τα οποία θα μπορούσαμε να διδαχτούμε και εμείς κάτι.

Παναγίωτη sorry άλλα κατάλαβα ότι ήθελες απάντησεις από εμας... Έχεις δίκιο για τον κόμπο - στην πράξη θα τον έκανα σίγουρα..

Δημήτρη,

Το "Πρόπαντες" είναι αρματωμένο με αλλαγές οπότε αυτό είχα στο μυαλό μου...

Συγκεκριμένα στο Πρόπαντες είχε τύχει πρίν κάποια χρόνια να μπλοκάρει άτομο στο σχοινί με τέτοιο τρόπο που δεν μοπρούσε ουτε να ανέβει ούτε να κατέβει, περίπου 40 μ κάτω απο την είσοδο (αρμάτωμα χωρίς αλλαγές).

Η λύση ήταν απλή.
Έκανα ενα Ισπ. παλάγγο με μινι traction, ανέβασα το άτομο λίγα μέτρα με επι τόπου αντίβαρο και στη συνέχεια έκανα πολύσπαστο και οι άλλοι που ήταν σε απόσταση ασφαλείας τράβηξαν.
Λόγω της απόστασης αρκετών μέτρων που δούλευε το πολύσπαστο σε κάθε τράβηγμα, το 'θύμα' έφτασε στην αλλαγή πολύ γρήγορα, αλλοιώς θα έκανα αντίβαρο.

Το Πρόπαντες χωρίς αλλαγές είναι μια εύκολη περίπτωση παρά το βάρος του σχοινιού.(αν το θύμα έχει τις αισθήσεις του και είναι σχετικά καλά).

Λες και το 'ξερα για το Πρόπαντες. Αυτό ακριβώς εννοώ. Γιατί να περιμένουμε να μας τύχει κάτι για να σκεφτούμε ποια τεχνική πρέπει να εφαρμόσουμε ή πως μπορούμε να αντιδράσουμε αφού μπορούμε να διδαχθούμε πολλά από την ιστορία;

Καλημέρα!!!

Το Πρόπαντες δεν είχε πάντοτε αλλαγές, οπότε μια μικρή (πολύ μικρή ομάδα) μπορεί να το αρματώσει με το παλιό, παραδοσιακό τρόπο...

Σς κάθε περίπτωση συφωνώ μαζί σας.

Δημήτρης