«Non – Stop» ή στα ελληνικά «Ταξίδι χωρίς τέλος» είναι το καινούριο βιβλίο που διάβασα, του Μπράιαν Αλντις από τις εκδόσεις Αίολος.
Ένα σκάφος αφού μετέφερε ανθρώπους να αποικίσουν σε ένα νέο πλανήτη, τώρα επιστρέφει πίσω στη Γη. Κάτι έγινε, όμως και το σκάφος φαίνεται να ταξιδεύει αιώνια στο διάστημα χωρίς να μπορεί να προσεγγίσει τη Γη.
Ποιοι είναι οι καλοί και ποιοι οι κακοί; Ως που μπορεί να φτάσει η δύναμη του ανθρώπου και ποια τα αποτελέσματα της αδυναμίας του; Ανάμεσα στην οπισθοδρόμηση και την εξέλιξη ο πολιτισμός ταλαντεύεται. Συγκλονιστικό διήγημα με αναπάντεχες εξελίξεις και ακόμα πιο αναπάντεχο τέλος. Στην Αγγλία διαβάζετε εδώ και 35 χρόνια. Αξίζει να το διαβάσετε – τουλάχιστον όσοι είστε πιστοί της Επιστημονικής Φαντασίας.
Τι δουλειά έχουν οι σπηλιές μέσα σε ένα σκάφος; Ιδού:
« Μόλις βγήκε στο σκοτεινό διάδρομο, ο Ρόι έγειρε στο τοίχωμα και έβγαλε ένα στεναγμό ανακούφισης. Δεν είχε κάνει τίποτε, δεν είχε καν ανακοινώσει στον Μπέργκας τα νέα για την κόρη του, αν και αυτός ήταν ο σκοπός της επίσκεψής του. Ωστόσο, κάτι είχε συμβεί μέσα του. Ένιωθε σαν να στροβιλιζόταν μια μεγάλη σβούρα μες στο μυαλό του, του προκαλούσε πόνο, αλλά τον έκανε να βλέπει καθαρά. Το ένστικτό του τον προειδοποιούσε: κάτι ωρίμαζε, έπαιρνε σχήμα και μορφή.
Έκανε πολλή ζέστη μες στην καμπίνα του Μπέργκας, ο Κόμπλεϊν είχε καταϊδρώσει. Η βουή απ’ την φλυαρία των γυναικών έφτανε ακόμα στ’ αυτιά του από την ανοιχτή πόρτα. Και τότε ένα όραμα εμφανίστηκε ξαφνικά στο μυαλό του, είδε πεντακάθαρα τι ήταν στην πραγματικότητα ο Καταυλισμός, μια τεράστια σπηλιά, μια σπηλιά που ξεχείλιζε απ΄ τις φλυαρίες αναρίθμητων φωνών. Ναι, αυτό ήταν. Καμία δράση, μόνο φωνές, φωνές ετοιμοθάνατες.
…………………………………………………
Γνώριζε, χάρη στη Διδασκαλία, ότι ο εγκέφαλός του ήταν ένας κόσμος βρώμικος και φρικτός. Η αγία τριάδα – ο Φρόυντ, ο Γιουγκ και ο Μπάσιτ – είχε παραβιάσει το φοβερό φράγμα του ύπνου, του αδελφού του θανάτου, και είχε ανακαλύψει, όχι το κενό – όπως πίστευαν οι άνθρωποι στα παλιά τα χρόνια – αλλά σπηλιές, υπόγειους λαβύρινθους στοιχειωμένους από γκουλ, βδέλλες και ηδονές καυτές σας οξέα…….»