Απεγλωβισμός (ή ξεκρέμασμα) σπηλαιοσυντρόφου από το σκοινί

Έχει γίνει αρκετή συζήτηση τελευταία για τον απεγλωβισμός (ή ξεκρέμασμα) σπηλαιοσυντρόφου από το σκοινί σε περίπτωση κάποιου ατυχήματος, λυποθυμίας κτλ. Η συζήτηση γίνετε τόσο στο εξής topic στον ΣΕΛΑΣ ( http://www.selas.org/phpBB2/viewtopic.php?t=379 ) όσο και σε αυτό εδώ το forum (στο topic της 9ης Πανελλήνιας)

Αυτές οι συζητήσεις μπορεί (εύλογα) να γεννήσουν την απορία για το ποιά ήταν ακριβώς η τεχνική που χρησιμοποιήθηκε.
Μετά λοιπόν από (έμμεση) παρότρυνση του Γιώργου Τριανταφύλλου γράφω εδώ τα βήματα ένα προς ένα καθώς και μερικές παρατηρήσεις που έχουμε κάνει.
nΚατάσταση: Το θύμα είναι αναίσθητο και κρέμεται στο σκοινί ενώ εμείς βρισκόμαστε από κάτω του. Πρέπει να το φτάσουμε γρήγορα και να το ξεκρεμάσουμε. Διαθέτουμε πλήρη εξοπλισμό συμπεριλαμβανομένου και φρένου ποδιού

Αφού φτάσουμε κάνουμε τις εξής κινήσεις:
1. Βγάζουμε το ποδο(ω)στήριο του
2. Πλησιάζουμε όσο πιο πολύ μπορούμε.
3. Ασφαλιζόμαστε πάνω του λανιέρα με λανίερα (δηλ. αγκιστρώνουμε την μικρή μας λανιέρα στην δική του μικρή)
4. Βγάζουμε το φρένο χειρός μας και το κρεμάμαι στην ζώνη μας.
5. Περνάμε μέσα από την λαβή του φρένου χειρός του θύματος την (ελεύθερη πλέον) μακρυά λανιέρα μας και την αγκυστρωνουμε στο φρένο στήθους του.
6. Για να κάνουμε το προηγούμενο βήμα πρέπει να ανασηκωθούμε (πατώντας στο φρένο ποδιού) οπότε βγάζουμε το φρένο στήθους μας και ενώ είμαστε όρθιοι σπρώχνουμε το ζουμάρ του θύματος όσο πιο ψηλά μπορούμε.
7. Αφηνόμαστε προς τα πίσω και βγάζουμε το φρένο ποδιού (μας)
8. Βάζουμε τα πόδια μας κάτω από τα οπίσθια του θύματος και με μια ταλάντωση του σώματος μας προς τα πίσω το σπρώχνουμε (χρησιμοποιώντας τους μηρούς μας) προς τα πάνω.
9. Καθώς ανεβαίνει του ανοίγουμε το φρένο στήθους και απελευθερώνουμε το σκοινί από μέσα.
10. Βάζουμε τον καταβατήρα μας (ή χρημοποιούμε του θύματος) και τον ασφαλίζουμε.
11. Σιγουρευόμαστε ότι η ζώνη στήθους του θύματος είναι σφιχτή.
12. Κάνουμε μια έλξη με τα χέρια από το ζουμάρ και το θύμα πέφτει προς τα κάτω. Το βάρος πρέπει να βρίσκετε στον καταβατήρα τώρα.
13. Αγκυστρώνουμε την μικρή μας λανιέρα στον κεντρικό κρίκο του θύματος.
14. Απαγκιστρώνουμε την μακρυά μας λανιέρα από το φρένο στήθους του θύματος και αφηνόμαστε προς τα πίσω.
15. Απασφαλίζουμε το καταβατήρα και κατεβαίνουμε.

Η όλη διαδικασία διαρκεί το πολύ 2.30'' (εφόσον ξέρουμε τι κάνουμε). Σε ιδανικές συνθήκες έχουν επιτευθεί χρόνοι της τάξης του 1.50'' με 2.00'' Πιθανότατα η τεχνική να μπορεί να ολοκληρωθεί σε χρόνους λιγότερους από 1.30'' με την παρούσα δομή της.

Μερικές σκέψεις:
Υπάρχει η σκέψη να καταργήσουμε το βήμα 4 (είναι περιτή κίνηση) Αντί αυτού μπορούμε να χρησιμοποιήουμε την μακρυά λανιέρα του θύματος, να την περάσουμε μέσα από το ζουμάρ του (βήμα 5) και να την αγκιστρώσουμε στο δικό μας φρένο στήθους (ή στον κεντρικό μας). Θεωρητικά αυτό καταργεί τα βήματα 4 (απλά θα βγάλουμε το φρένο μας και θα το αφήσουμε να κρεμαστεί στην μακρυά μας λανιέρα) και 11 ενώ διευκολύνει το βήμα 14. Με αυτήν την παραλλαγή θα χρειαστεί (χάρην ταχύτητας) να αφήσουμε το ζουμάρ του θύματος πάνω στο σκοινί. Επιπλέον χρόνος μπορεί να "ροκανιστεί" από το "τρόπο" κλεδώματος του καταβατήρα. Εαν όλα αυτά δουλέψουν σωστά ίσως ο μαγικός χρόνος του 1.00'' δεν είναι ανέφικτος... Θα δοκιμάσει κανείς και να μας πει?

. Θα δοκιμάσει κανείς και να μας πει?

Το Σάββατο στη Συκιά αν βρώ κάποιο θύμα, θα δοκιμάσω.

Κανείς εθελοντής για θύμα

Κανείς εθελοντής για θύμα

Είσαι τυχερός... έχω δουλειές το Σάββατο

Κώστα θέλοντας να φανώ ειλικρινής πρώτα απ’ όλα με τον εαυτό μου, μπήκα στην διαδικασία να τσεκάρω τις τεχνικές απεγκλωβισμού που έχω μάθει και κατά καιρούς εξασκήσει.

Αποτέλεσμα? Το αυτονόητο. Εάν δεν το εξασκούμε κάτι συχνά, ΤΟ ΞΕΧΝΑΜΕ.

Και αν είμαστε υπό πίεση τα πράγματα είναι δυσκολότερα . . .

Έκανα λοιπόν την «ερευνά» μου πριν λίγο καιρό και διαπίστωσα πως δεν είμαι ο μόνος. Υπάρχουν αρκετοί σαν και μένα που νομίζουν ότι θυμούνται. Και κάποιοι μπορεί όντος να θυμούνται αλλά τελικά αυτό δεν αρκεί. Όταν πρόκειται για τεχνικές που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια της ομάδας πρέπει να τις θυμόμαστε και να τις εκτελούμε με την ανάλογη ταχύτητα που απαιτείται.

Αυτό τελικά σημαίνει προπόνηση. Συνεχής Προπόνηση.

Γιατί δυστυχώς ή ευτυχώς, μπορεί να μην πειράζει εάν έχει κάποιος αρκετό καιρό να ανεβεί σε σχοινί και να αργεί να κινηθεί, αλλά στην διάσωση του συντρόφου πρέπει να είναι γρήγορος.

Για να μην μακρηγορώ θέλω να πιστεύω πως ξεκινά μια νέα εποχή για όλους μας στο συγκεκριμένο θέμα του απεγκλωβισμού και ήθελα μόνο να βάλω το «μικρόβιο» και να αφυπνίσω όλους εμάς που νομίζαμε ότι θυμόμαστε.

Καλά ξεκρεμάσματα . . .

Λοιπόν, η προτεινόμενη τεχνική (δες πιο πάνω) δοκιμάστηκε χθές (2/10/2006) στα γραφεία του ΣΕΛΑΣ με πολύ καλά απότελέσματα. Η σειρά έχει πλέον ως εξής:

nΑφού φτάσουμε κάνουμε τις εξής κινήσεις:n1. Βγάζουμε το ποδο(ω)στήριο τουn2. Πλησιάζουμε όσο πιο πολύ μπορούμε.n3. Ασφαλιζόμαστε πάνω του λανιέρα με λανίερα (δηλ. αγκιστρώνουμε την μικρή μας λανιέρα στην δική του μικρή)n4. Περνάμε μέσα από την λαβή του φρένου χειρός του θύματος την μακρυά λανιέρα ΤΟΥ και την αγκυστρωνουμε στο φρένο στήθους ΜΑΣ.n5. Για να κάνουμε το προηγούμενο βήμα πρέπει να ανασηκωθούμε (πατώντας στο φρένο ποδιού) οπότε βγάζουμε το φρένο στήθους μας και ενώ είμαστε όρθιοι σπρώχνουμε το ζουμάρ του θύματος όσο πιο ψηλά μπορούμε.n6. Αφηνόμαστε προς τα πίσω και βγάζουμε το φρένο ποδιού (μας)n7. Βάζουμε τα πόδια μας κάτω από τα οπίσθια του θύματος και με μια ταλάντωση του σώματος μας προς τα πίσω το σπρώχνουμε (χρησιμοποιώντας τους μηρούς μας) προς τα πάνω.n8. Καθώς ανεβαίνει του ανοίγουμε το φρένο στήθους και απελευθερώνουμε το σκοινί από μέσα. n10. Βάζουμε τον καταβατήρα μας (ή χρημοποιούμε του θύματος) και τον ασφαλίζουμε.n11. Κάνουμε μια έλξη με τα χέρια από το ζουμάρ ή/και πατάμε στο ποδωστήριο και το θύμα πέφτει προς τα κάτω. Το βάρος του πρέπει να βρίσκετε στον καταβατήρα τώρα.n12. Αγκυστρώνουμε την μικρή μας λανιέρα στον κεντρικό κρίκο του θύματος.n13. Απαγκιστρώνουμε την μακρυά μας λανιέρα του θύματος από το φρένο στήθους μας και αφηνόμαστε προς τα πίσω.n14. Απασφαλίζουμε το καταβατήρα και κατεβαίνουμε. n

Για την ώρα ο καλύτερος χρόνος που επετεύχθει χθές με την συγκεκριμένη τεχνική είναι 1' 35'' από τους caspex και batman (και οι δυό με ίδιο χρόνο)... Την Τετάρτη θα συνεχίσουμε το "ροκάνισμα" των δεπτερολέπτων.. μέχρι να πλησιάσουμε το μαγικό 1'

Περισσότερα διαβάστε εδώ:
http://www.selas.org/phpBB2/viewtopic.php?p=1308#1308

Μπράβο!! Αυτοί οι χρόνοι είναι πολύ μικροί! Και το 1' σίγουρα δεν είναι ανέφικτο με αρκετή εξάσκηση.

Η εξάσκηση στον απεγκλωβισμό πέρα απο την δυνατότητα βοήθειας προς κάποιον που είναι σε δύσκολη θέση, βελτιώνει την τεχνική μας σαν σπηλαιολόγους γιατί είναι συνδυασμός πολλών τεχνικών με στόχο τον πλήρη συντονισμό - (κάτι σαν το kata στις πολεμικές τέχνες?).

Έχω όμως Κώστα μια παρατήρηση.
Μετά το βήμα 8 και μέχρι το 10 (και εφ όσον φυσικά έχουμε αφήσει το δικό μας φρένο χεριού να κρέμεται στη λανιέρα μας) βρισκόμαστε και οι δύο μόνο πάνω σε ένα φρένο...
Στον πιό 'κλασικό' τρόπο απεγκλωβισμού που κάνουμε (και με τον οποίο δύσκολα θα πετύχουμε τέτοιους χρόνους), μετά το βήμα 3 περνάμε στο σχοινί τον καταβατήρα μας (ή του θύματος), οπότε είμαστε πάντα ασφαλισμένοι σε 2 τουλάχιστον σημεία σε όλη τη διάρκεια των κινήσεων. Και κατά το βήμα 10 παίρνουμε τα μπόσικα του καταβατήρα και τον κλειδώνουμε.

Νίκο,

Πολύ σωστή παρατήρηση. Να προσθέσω επίσης ότι στο τέλος θα αφήσουμε το φρένου του θύματος πάνω στο σκοινί...

Όμως μήπως αυτό δεν γίνετε και με την τεχνική "κόψιμο του σκοινιού"? Και μάλιστα εκεί έχουμε και κάποια μικρά δυναμικά φορτία (π.χ. όταν κόβουμε το σκοινί έχουμε μια μικρή "πτώση" κτλ)??? Επιπλέον στο "κόψιμο του σκοινιού", διασώστης και θύμα πραγματοποιούν κατάβαση από το φρένο χειρός του θύματος και μπορούμε να φανταστούμε ότι (και πάλι) ασκούνται κάποια δυναμικά φορτία στο τελευταίο π.χ. κάθε επιβράδυνση του συνόλου (δύο άτομα) θα επιφορτίσει το ζουμάρ με κάτι παραπάνω από το βάρος των δύο σπηλαιολόγων... Κι ας μην ξεχνάμε ότι το "κόψιμο του σκοινιού" θεωρείτε αποδεκτή τεχνική από την FFS και από γνωστά σπηλαιολογικά βιβλία.

Δεν θα συνέκρινα λοιπόν την τεχνική αυτή με την παλαιότερη "κλασική" τεχνική αλλά με το "κόψιμο του σκοινιού". Είναι ένα υβρίδιο το οποίο έχει τα πλεονεκτήματα του κοψίματος του σκοινιού (=ταχύτητα, απλότητα) χωρίς τα μειονεκτήματα του (=μπορεί να εφαρμοστεί όταν έχουμε αλλαγές από κάτω) και μοιάζει πολύ με την κλασική. Εξάλλου στην παραλλαγή μας, μένεις ασφαλισμένος σε ένα σημείο μεν, αλλά (1) για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και (2) στατικά.

Εάν κάποιος θέλει να βάλει τον καταβατήρα όπως το κάναμε παλιά (και περιγράφεις πιο πάνω), μπορεί να το κάνει. Απλά θα του κοστίσει αρκετά δευτερόλεπτα παραπάνω... Σε αυτήν την περίπτωση ο καταβατήρας θα πρέπει να μπει μεταξύ βήματος 4 και 5 αλλά να μην κλειδωθεί. Επίσης το βήμα 10 θα αλλάξει (= ρύθμιση / "μπόσικα" και κλείδωμα του καταβατήρα). Εκτιμώ ότι η διαφορά σε χρόνο είναι από 20 έως 35 δευτερόλεπτα.

Έτσι έχουν όντως τα πράγματα όσο αφορά την τεχνική 'κόψιμο σχοινιού'.

Νομίζω οτι κάποιος που κάνει τέτοιους χρόνους (κάτω απο 2') δεν θα έχανε 25-30'' για να περάσει πιο πριν τον καταβατήρα αλλά λιγότερα, γιατί η κίνηση δεν πάει χαμένη αλλά την γλυτώνει στο μεγαλύτερο ποσοστό της από μετά. Μπορούμε να δοκιμάσουμε.
Μάλλον όμως 'διυλίζω τον κώνωπα' γιατί αυτά αφορούν άσκηση ταχύτητας που οι συνθήκες είναι πιό ελεγχόμενες. Το σχοινί έχει τριβές, είναι κατακόρυφο κλπ και έχει σημασία κυρίως να βελτιώνουμε τον χρόνο.
Στο απευκτέο πραγματικό περιστατικό θα κρίναμε κατά περίπτωση. Πχ σε γλυστερά σχοινιά θα βάζαμε απο πριν καταβατήρα ή σε κόψιμο σχοινιού θα χάναμε λίγα sec 'ασφαλίζοντας' το ζουμαρ.

Καλές προπονήσεις.

Σωστά και πάλι σωστά Νίκο. Πρέπει να κρίνουμε κατά περίπτωση... Δεν θα υποστηρίζα ποτέ ότι μπορούμε να κάνουμε ένα λεπτό (1') σε πραγματικές συνθήκες. Γιατί σε ελεγχόμενες συνθήκες (στα γραφεία του ΣΕΛΑΣ σήμερα (4/10/2006) καταφέραμε να κάνουμε το μαγικό 1'...

Ξεκινήσαμε με μη χρονομετρημένες δοκιμές στις οποίες ο Νίκος Πασπαλίαρης (ΦΟΣ) έδειξε να έκανε χρόνο 1' αλλά δεν ήμασταν σίγουροι... Μόλις πιάσαμε τα χρονόμετρα ξεκίνησα με 1'24'', ακολούθησε ο Μιχάλης Μπάτος (ΣΕΛΑΣ) με 1'10'' και ο Νίκος με 1'14'' ή κάτι τέτοιο. Στον δεύτερο γύρω πίεσα παρισσότερο και έκανα 1'01'' το οποίο το χάρηκα για πολύ λίγο: Ο Μιχάλης έκανε αμέσως μετά 1'00'' (ολοστρόγγυλο...) για να ακολουθήσει ο Νίκος με 1'04''

Το τρελό είναι ότι δείχνει να κατεβαίνει κι άλλο... (τολμώ να πω 50''). Στην επόμενη συνάντησή μας θα το βιντεοσκοπήσουμε και θα δοκιμάσουμε την εφαρμογή του καταβατήρα όπως στην κλασική μέθοδο για να δούμε την επίπτωση στον συνολικό χρόνο. Ο Νίκος σε μια από τις προσπάθειές τους έκανε απίσης μια παραλλαγή η οποία ολοκληρώνεται με δύο ασφάλειες... Να δούμε, έχουμε δουλεία πάντως. Και μόλις τελειώσουμε λέμε να δοκιμάσουμε και την διάσωση από πάνω από το θύμα (όχι από κάτω...) στην οποία ελάχιστα εξασκούμαστε όλοι μας)

Μπράβο στα παιδιά!

Το τρελό είναι ότι δείχνει να κατεβαίνει κι άλλο... (τολμώ να πω 50'')
Έχετε ξεφύγει τελειώς. Έτσι όπως πάτε θα το μειώσετε σιγά-σιγά σε 30''!!!!

Θερμά συγχαρητήρια σε όλους σας και εύχομαι την επόμενη φορά να το κατεβάσετε ακόμα παρακάτω και από τα 30’ που λέει η Έλενα.
Χάρης
H.U.E.

Έχω έναν τρόπο για κάτω από 30''...
Βάζεις ένα τεντωμένο δίχτυ κάτω από το θύμα και με τόξο, κόβεις το σκοινί...
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ 30''

Μπράβο και από μένα για τους χρόνους που βλέπουμε να πέφτουν :clapping: αλλά αυτό που θα ήταν ακόμα καλύτερο να δούμε, θα ήταν όχι τέλειους χρόνους από 3-4 σπηλαιολόγους , αλλά καλούς χρόνους, κάτω των 3-4 λεπτών από τους περισσότερους ΕΝΕΡΓΟΥΣ. Σωστά???

Γι αυτό αφήστε τα μπράβο και τα συγχαρητήρια σε αυτούς που προσπαθούν και τρέξτε να τα εφαρμόσετε και οι υπόλοιποι.

Άλλωστε δεν ξεκίνησε η ιδέα για να βγάλουμε 2-3 πρωταθλητές αλλά για να παρακινηθούμε από αυτούς και να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της προσπάθειάς τους.

Εμπρός λοιπόν ΟΛΟΙ προπόνηση ! ! !

...αλλά αυτό που θα ήταν ακόμα καλύτερο να δούμε, θα ήταν όχι τέλειους χρόνους από 3-4 σπηλαιολόγους , αλλά καλούς χρόνους, κάτω των 3-4 λεπτών από τους περισσότερους ΕΝΕΡΓΟΥΣ. Σωστά???

Πολύ σώστα! Η νέα τεχνική είναι γρήγορη από μόνη της... Εμείς δεν κάνουμε τίποτα το ιδιαίτερο πέρα από το να αφιερώνουμε κατα μέσο όρο 2 ώρες την εβδομάδα τις τελευταίες 4 εβδομάδες... That's all.

Ο οποιοσδήποτε εαν προσπαθήσει με την νέα τεχνική θα κάνει με μια δύο προσπάθειες χρόνο κοντά στα 2' - 2':30''... Από εκεί και πέρα είναι θέμα τριβής καθαρά...

Ακούστε αγαπητοί μου "Μάγοι των 50δευτερολέπτων"

Ότι προπονήσεις κάνατε, κάνατε...

Ότι βελτιώσεις τεχνικής και χρόνου κάνατε, κάνατε...

Στην επόμενη συνάντηση θα παίξω εγώ το "θύμα"

Έχω όσο χρόνο θέλετε (θα φοράω και σπασουάρ)

Θέλω να με ξεκρεμάσετε σε 50 δεύτερα.

Απαγορεύονται πολύσπαστα, γερανοί, πάσης φύσης τεχνικής κόψιμο σχοινιού κλπ. κλπ.
Επίσεις απαγορεύεται ο πολυμήχανος και πατεντιάρης Καραγιάννης . Αυτός ειδικά, μόνο θα βλέπει.

Προτιμούνται και επιτρέπονται όσοι ζυγίσουν κάτω, πολύ κάτω από 80 κιλά. Θα πέσει πολύς ιδρώτας....

(Η αλήθεια είναι ότι προτιμάω να με ξεκρεμάσουν οι κοπέλες του Συλλόγου, γιατί αυτές τουλάχιστον δεν το κάνουν βούκινο)



Για να δούμε λοιπόν τα 50 δεύτερα... Στα δεκαπέντε λεπτά θα κόβεται ο διασώστης....

Αντρέα,
υπάρχει λύση στο πρόβλημα που βάζεις...

Αν δεν γίνεται με τον κανονικό τρόπο, αυτό που χρειάζεται παραπάνω είναι ακόμη ένα υλικό...

Μια καρφίτσα ή κάτι μυτερό και αιχμηρό

Αρκεί να μην φοράς ολόσωμη πανοπλία ή κάτι παρόμιο.