Το ΤΑΠ και η φωτογράφηση

Όσοι έχουν ασχοληθεί με την σπηλαιοφωτογράφηση θα έχουν προσέξει στις άδειες που μας δίνει η εφορεία, τον όρο που περιορίζει την φωτογράφηση εντός σπηλαίου.

Μπορεί να σας ενδιαφέρει η συζήτηση εδώ: συζήτηση στο wikimedia commons για τα πνευματικά δικαιόματα φωτογραφιών αρχαιοτήτων (περί χρήσης εικόνων στο διαδίκτυο που κανονικά θα θέλανε ΤΑΠόσημο). Δεν έχει μπλεχτεί κανείς δικηγόρος στη συζήτηση αλλά κάποια πράγματα έχουν ενδιαφέρον - πχ το κατά πόσο μπορεί το κράτος να ισχυρίζεται βάσει υπουργικής απόφασης ότι του ανήκουν τα πνευματικά δικαιόματα της φωτογραφίας που τράβηξα εγώ (πχ) του Παρθενώνα (και κατ'επέκταση του Διρου, της Συκιάς και του Αντόνοφ) ενώ σύμφωνα με τον Ν.2121/93 τα πνευματικά δικαιόματα μένουν με τον φωτογράφο μέχρι να τα παραχωρήσει άμεσα σε άλλον.

Η συζήτηση δεν έχει άμεση σχέση με την σπηλαιολογία, αλλά μόνο στον βαθμό που τα σπήλαια έχουν την ίδια μεταχείρηση με τα αρχαία.

Μπορεί να μην είναι τώρα η στιγμή να μπούμε σε μία τέτοια συζήτηση μεταξύ μας οι φωτογράφοι, με ενδιαφέρει όμως το τι σκέφτεσται οι άλλοι (εφ'όσον βέβαια είναι εποικοδομητικό).

Πολύ βαρύ για ανάγνωση το κείμενο τέτοια ώρα, είναι και στα αγγλικά...

Από που και ως που το (κάθε) κράτος διεκδικεί πνευματικά δικαιώματα σε φωτογραφίες ποτέ δεν το κατάλαβα.
Ως τι τα διεκδικεί? Ως ο νόμιμος διαχειριστής του πνευματικού έργου των προγόνων μας ?
Και καλά (ας πούμε) αν το μέτρο αφορούσε αποκλειστικά τους ξένους, αλλά για τους ίδιους του Ελληνες πολίτες επιτρέπεται κάτι τέτοιο ? Αν τα έβλεπαν αυτά τα πράγματα σήμερα οι προγόνοι μας, ότι για να φωτογραφίσουμε π.χ. τον Παρθενώνα πρέπει να πληρώσουμε (και μάλιστα αδρά από όσο γνωρίζω) τι θα έλεγαν ? Ας απαγόρευαν αν ήθελαν την εμπορική εκμετάλλευση της φωτογραφίας αλλά από που και ως που απαγορεύουν σε έναν Ελληνα να φωτογραφήσει έργα των προγόνων του ?