ΣΠΗΛΑΙΟ-ΡΗΓΜΑ ΣΤΟ ΡΕΜΑ ΒΑΜΒΑΚΙΑΣ ΥΜΗΤΤΟΥ

Έχουν περάσει 5 ολόκληρα χρόνια από τότε που ο κ. Σπύρος Ανέστης τον Οκτώβριο του 2001
μας οδήγησε στον Υμηττό προς εξερεύνηση της ασβεστολιθικής έντονα καρστικής περιοχής πάνω
από την Ηλιούπολη!



Παλαιότερα, βοηθούσε μέλος του συλλόγου σε έρευνες πεδίου και αποδείχτηκε
καλός γεωλογικός ιχνηλάτης. Σήμερα είναι το μεγαλύτερο σε ηλικία ενεργό μέλος του ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο. ( 71 ετών ).
Η περιοχή πάνω από την πλατεία Πλαστήρα ( όπου οι πρώτοι κάτοικοι της Ηλιούπολης θυμούνται πηγή
ακριβώς στην πλατεία ) έχει πολλές τρύπες που βγάζουν κρύο αέρα και προτρέπουν από μόνες τους για
περαιτέρω εύκολη εξερεύνηση, ειδικά σήμερα που η περιοχή είναι ολοσχερώς καμένη!

Αλλά, όποιος ψάχνει…βρίσκει! Ειδικά όταν τον εμπνέει η τοποθεσία…..

Τότε, τον Οκτώβριο του 2001 δεν είχαμε πιστέψει ότι θα βρίσκαμε νέο σπήλαιο στον Υμηττό, αλλά αφεθήκαμε
να εμπιστευθούμε τον Κυρ Σπύρο. Φέτος τον Ιούνιο, αποφασίσαμε να το ξαναεπισκεφθούμε, για πληρέστερη
χαρτογράφηση, καθώς από μία λεπτομέρεια της κλίσης του σπηλαίου, δεν μου «έκλεινε» η χαρτογράφηση με
τις παλαιές μου μετρήσεις. ( Έκθεση αποστολής Οκτ. 2001 έχει κατατεθεί στην εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας -
Σπηλαιολογίας ). Επιστρατεύοντας, λοιπόν, τα ηλεκτρονικά όργανα χαρτογράφησης και φωτογράφησης του
Μυρρινούσιου και του Λαυριονίτη, ανεβήκαμε βαριά φορτωμένοι (όπως πάντα), την αριστερή πλευρά του
ρέματος μέχρι τα 480 μέτρα υψόμετρο όπου η είσοδος του σπηλαίου.


Το εύκολο ξεκίνημα για το ρέμα της Βαμβακιάς γίνεται από την οδό Κέννεντυ και την πύλη της Πυροσβεστικής
με τα κλειδωμένα κάγκελα.


Κατά την ανάβαση προσπερνούμε 2 φράγματα ανάσχεσης πλημμύρας από μπετόν
και συνεχίζουμε την ανηφορική μας πορεία.



rnΜου κάνει εντύπωση πάντως που η τρύπα δεν βρέθηκε κι από άλλη Σπηλαιολογική ομάδα, καθώς ο Υμηττός rnτα τελευταία 5 τουλάχιστον χρόνια…σαρώνεται από ομάδες έρευνας όλων των συλλόγων! rn

Οι διαστάσεις της εισόδου είναι 0.80m.X0.40m. και τοποθετήθηκε μεταλλικό βύσμα δίπλα.

rn

rn

rnΤο πρώτο κατέβασμα 3.50m (μειωμένο λόγω επιχώσεων από τα 4.40m που ήταν το 2001) μπορεί να γίνει rnκαι με συρματόσκαλα και βρισκόμαστε σε έναν μικρό χώρο 3.00m X 3.20m με χωμάτινα τοιχώματα υπό rnαργή κατάρρευση. Από τον πάτο και προς το εσωτερικό του βουνού, αρχίζει ο ασβεστόλιθος και μέσω μιας rnπολύ στενής τριγωνικής σχισμής διαστάσεων 0.50m πλάτους Χ 1.00m ύψους και μήκους 1.60m, (βλ. Β-Γ στην rnχαρτογράφηση), βρισκόμαστε σε πατάρι διαστάσεων 3.5mX6.00m .



Η στενή σχισμή, ενώ παλαιότερα μπορούσε κάποιος να την περάσει πλαγιαστά και λυγίζοντας τα γόνατα, rnτώρα η διέλευσή της γίνεται έρποντας κατηφορικά.





ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΣΤΕΝΗ ΣΧΙΣΜΗ

rnrnΣΤΟ ΠΑΤΑΡΙ

Κατόπιν, με βραχοδέσιμο από σταλαγμίτικές κολώνες των τοιχωμάτων του παταριού, κατεβαίνουμε 4.0m βάθος rnστην αρχή του ρήγματος του σπηλαίου με προσοχή μην σπάσουμε τους μικρούς εύθραυστους σταλακτίτες της οροφής! rn

Σχηματίζεται ένας κατηφορικός στενός διάδρομος (βλ. Γ-Δ-Ε) με πλάτος 0,80m, κλίση -42o και μήκος 20m. Πατάμε rnπάνω σε γλιστερά χώματα και πέτρες που βουλιάζουν και έχουν συσσωρευτεί από φερτά υλικά με τα νερά της βροχής rnαπό τα χωμάτινα τοιχώματα κάτω από τον μικρό χώρο της εισόδου.



rnΣτη μέση του διαδρόμου υπάρχει σχηματισμένος σταλαγμίτης ύψους ενός μέτρου, με ομοιόμορφες ασβεστολιθικές rnαποθέσεις ίσου πάχους. Μεγάλη προσοχή μην τον σπάσουμε!

rn

rnΣτην συνέχεια περνάμε χαμηλότερα και κάτω από επικίνδυνο όγκο με απομεινάρια βράχων που έχουν πέσει από την rnοροφή, αλλά έχουν συγκολληθεί κατόπιν μεταξύ τους με ασβεστολιθικές αποθέσεις (βλ. Ε-Ζ).

rn

rnΣτην συνέχεια, από καταπτώσεις μεγάλων ογκόλιθων στο εσωτερικό του ρήγματος δημιουργούνται δύο διάδρομοι rn(ο ένας ακριβώς πάνω από τον άλλο). Ο χαμηλότερος οδηγεί μετά από 12m μήκος στο βαθύτερο σημείο του rnσπηλαίου (-28m) όπου και φράσεται.

Ακολουθώντας τον ανώτερο διάδρομο (βλ. Ζ-Η-Θ) (στο Θ επικοινωνούν οι δύο διάδρομοι)

rnΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ Θ

προχωρούμε στο υπόλοιπο ρήγμα για ακόμη 30m μήκος (βλ. Θ-Ν) μέσω αρκετά στενών διαβάσεων, πλην όμως με rnαρκετά ψηλή οροφή (ύψους έως και 7.30m). Στα τελευταία τμήματα του ρήγματος εντοπίζουμε όμορφους σχηματισμούς rnαπό συστοιχία σταλαγμιτών και κουρτίνων με σταγονοροή.

rnrn ΔΙΑΚΟΣΜΟΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΡΗΓΜΑΤΟΣ

rnΚατά τόπους από το πέρας του κατηφορικού διαδρόμου (βλ. σημείο Ε) εώς το τέλος του ρήγματος υπάρχει διάκοσμος rnαπό κηροειδείς σταλαγμίτες και σταλακτίτες σε ξηρή και ανενεργό κατάσταση.

Το σπήλαιο είναι ένα στενό ρήγμα με μέγιστο βάθος από την είσοδο (όπως προκύπτει από την ηλεκτρονική χαρτογράφηση), rn-28m, οριζόντια προβολή 67m, και συνολική διαδρομή 77m.

Λόγω της θέσης και της μορφολογίας του το ονομάσαμε «Σχίσμα-Βάραθρο Βαμβακιάς Υμηττού»

Κατεβαίνοντας την ρεματιά, θαυμάσαμε και την θέα από τον βραχώδη λόφο-βίγλα όπου υπάρχουν «σκαλιστά πατήματα» rnπάνω σε επίπεδη εξέδρα ...







Μέλη αποστολής ΣΠΕΛΕΟ Οκτ. 2001 :

ΚΑΤΣΙΑΒΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣrnΝΙΚΗΤΑΚΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣrnΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣrnΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣrnΒΑΣΩ ΠΟΛΙΤΟΥrnΚΑΛΑΝΤΖΗ ΜΥΡΙΑΜrnΑΝΕΣΤΗΣ ΣΠΥΡΟΣ

rnΜέλη αποστολής ΣΠΕΛΕΟ Ιουν. 2006 :

ΚΑΤΣΙΑΒΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ rnΑΝΕΣΤΗΣ ΣΠΥΡΟΣrnΚΟΛΙΣΟΓΛΟΥ ΣΤΕΛΙΟΣrnΚΕΦΑΛΙΑΝΟΥ ΝΙΚΗrnΤΟΥΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣrnΚΟΥΜΤΖΗ ΜΑΡΙΑ

rnΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ:rnnΣΠΗΛΑΙΟΕΠΑΦΙΚΟΣ & ΜΥΡΡΙΝΟΥΣΙΟΣ