Καλημέρα σε όλες και όλους!
Μέσα στον κουρνιαχτό του βιοπορισμού και της καρριέρας, της παπαρολογίας και του ωχαδελφισμού, της υποκουλτούρας και της κουλτούρας, των οργανωτικών και των συλλογικών, των σεμιναρίων και των αποστολών ας σηκώσουμε το βλέμμα ψηλά, πάνω από τα σύννεφα, στο βαθύ γαλάζιο πάνω από τη Κάρπαθο, εκεί που ένα παλληκάρι έχασε τη ζωή του για να απολαμβάνουμε αυτά που εμείς θεωρούμε δεδομένα...
Κι ας του αφιερώσουμε λίγους στίχους...
ΘερμοπύλεςnnΤιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή τωνnώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.nΠοτέ από το χρέος μη κινούντες·nδίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις,nαλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία·nγενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι ότανnείναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι,nπάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·nπάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,nπλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.nnΚαι περισσότερη τιμή τούς πρέπειnόταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)nπως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,nκ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.nnnΚαβάφης n
Δημήτρης
)