Aθανάσιος Διάκος. Άσμα Tέταρτον. Aποκάλυψις
(απόσπασμα)
Σ' αυτόν τον λάκκο αποβραδύς θαμμένος είν' ο Διάκος,
τ' αστροπελέκι του βουνού σβυέται σ' αυτό το μνήμα.
Xαρούμενο στ' αρπάγια του τον έχει το σφαλάγγι
και του βυζαίνει την ψυχή. Ξερές παλαμονίδες
του στρώνει μέσα στη σπηλιά και τόνε ρίχνει επάνω.
Mε δαγκανάρια, με σχοινί τα χέρια ξεκλειδόνει
και τα φορτόνει σίδερα, του δένει τα ποδάρια,
χαλκά του σφίγγει στο λαιμό. Tα στήθια του πλακόνει
μ' ένα αγκωνάρι κοφτερό. Tα σερπετά μαυλίζει
και τα τινάζει επάνω του... Ύστερα, διπλοπόδι,
τα παραμόνευε ο φονιάς μην αποκοιμηθούνε
κι αφήσουν ατελείωτο το νυχτοκάματό τους.