O Γιάννης Κοφινάς-Καλλέργης μας ενημερώνει για το παρακάτω κείμενο που δημοσιεύτηκε στο ΕΠΑΘΛΟ:
"Με το «άλλοθι» της χρήσης ΑΠΕ, δυστυχώς παρατηρούμε, ότι προωθούνται κυρίως τα μεγάλα ΑΠ που θα επιφέρουν τεράστια αλλοίωση χωρίς δυνατότητα αποκατάστασης σε ανέγγιχτα Ελληνικά βουνά. Οι αγέρωχες κορυφογραμμές στις μέρες μας γίνονται όλο και πιο αναγκαίες και πολύτιμες καθώς ένας μεγάλος αριθμός, που αυξάνεται λογαριθμικά, ανθρώπων των πόλεων ακόμη και των χωριών τις αναζητούν. Τα τελευταία χρόνια οι ορειβάτες της Ευρώπης ανέρχονται σε εκατομμύρια ενώ και στην Ελλάδα έχουν ιδρυθεί σύλλογοι ακόμη και σε απόμακρες μικρές κωμοπόλεις. nnΗ σπηλαιολογική έρευνα στην χώρα μας δεν έχει φτάσει ακόμη ούτε στο ήμισυ των εξερευνημένων υπόγειων έγκοιλων. Αυτά σχηματίζονται κύρια στο ασβεστολιθικό πέτρωμα που οφείλεται στη διαλυσιγενή ιδιότητα του νερού σε αυτό. Η πατρίδα μας συγκαταλέγεται στις πρώτες χώρες του πλανήτη για τον αριθμό των σπηλαίων της (ακόμη και των μικρών), ενώ τα τελευταία χρόνια στα βουνά της βρέθηκαν σπήλαια που αξιολογούνται από τα σημαντικότερα σε παγκόσμιο επίπεδο. (όπως π.χ. στην Πελοπόννησο, που είναι και η κύρια δράση του Σπηλαιολογικού μας Ομίλου, η κλιμακωτή καταβόθρα των Πελετών και το μονοκόμματο βάραθρο Πρόπαντη Παλαιοχωρίου στον Πάρνωνα). nnΟ πλούτος των σπηλαίων του Πάρνωνα έχει αναδειχθεί από τη σπηλαιολογική έρευνα (και τα τελευταία χρόνια και από τη δραστηριοποίηση του Ομίλου μας) με αρχείο περισσότερων από 150 σπήλαια κάθε μορφής και ενδιαφέροντος στη Λακωνική του περιοχή από την Κρεμαστή μέχρι τον Μαλέα. Μερικά απ’ αυτά, όπως η Τρύπα του «Βοριά» στην Μεταμόρφωση Μολάων και το σπήλαιο της Καστανέας Βοιών διακρίνονται για το πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο ενδιαφέρον τους . Πανέμορφα επίσης είναι και τα σπήλαια Γλυφάδας Δυρού, η Τρύπα στην Αρμίτσα των Γοράνων, το σπήλαιο Κάψια, των Λιμνών και τόσα άλλα. nnΤα σπήλαια είναι ζωντανά μνημεία της φύσης που στο απόλυτο σκοτάδι τους κρύβουν προαιώνια μυστικά. Η ορογένεση και οι πάμπολλοι σεισμοί στον Ελληνικό χώρο άφησαν μεγάλο αριθμό διακλάσεων (ρηγμάτων) στις κορυφογραμμές. Σε πολλά οροπέδια διανοίχτηκαν από τα νερά καταβόθρες. Σε αρκετά από αυτά κατοίκησαν οι πρόγονοί μας, άσκησαν λατρεία και τελετουργίες στους θεούς που τα κατοικούσαν, κατά την τότε άποψη. nnΒουνά και υψίπεδα γεμάτα σπήλαια είναι ο Χαλκός και ο Κούνος Μονεμβασίας, το Λογγάρι με ανεξερεύνητα σπήλαια, η Μαυροσπηλιά, ο Περιστεριάς, η τρύπα στο «Σφεντάμι», το βάραθρο της Βαγγελιώς στην Κουλοχέρα, το βάραθρο στο Μάλι Μάδι Μεταμόρφωσης, η Βοϊδοσπηλιά στο Καλογεροβούνι και του Κωτσησπύρου στο Χάρβαλο Νιάτων, οι σπηλιές στην κορφή Μανιάτες στο Γκιότσαλι, οι ανεξερεύνητες τρύπες στον Αη-Λιά Κουρκούλας, στο Στεφάνι της Διμηνιάς των Κουπιών όπου βρίσκονται 9 σπήλαια σε ελάχιστη έκταση και η τρύπα της «Μαριώς».nnΣε σπήλαια βρέθηκαν ο Πετραλώνιος και ο Ταινάριος άνθρωπος, στους αποθέτες-βάραθρα μωρά παιδιά, στον Καιάδα ήρωες και πολεμιστές, τα λείψανα της μικρής Βαγγελλιώς στην Κουλοχέρα, της μικρής Μαριώς στα Κουπιά, του μπάρμπα Μηνά στην Τρύπα του «Βοριά», της Κατερινιώς στα Δολιανά. Ακόμη και σε υποθαλάσσια σπήλαια βρέθηκαν λείψανα ελεφάντων, ιπποποτάμων, πανθήρων άλλων μακρινών εποχών. Σε άλλα, ανακαλύφθηκαν πανέμορφα αγγεία, περίτεχνα εργαλεία και αγάλματα που στολίζουν τα μουσεία μας. Ακόμη και τώρα σ’ αυτά φωλιάζουν πετρίτες, πανέμορφες πεπλογλαύκες, αγριοπερίστερα ενώ χιλιάδες ακόμη σπήλαια περιμένουν τον εξερευνητή τους. nnΣτα Κουπιά προτείναμε Σπηλαιολογικό Πάρκο. Ο Δήμος Μολάων αιτήθηκε την δημιουργία του, αλλά ταυτόχρονα υπέγραψε την άδεια εγκατάστασης Αιολικού Πάρκου στον Πούλο!!! Στην μικρή κορυφογραμμή της Ράχης Νιάτων έχουμε επισημάνει 14 σπήλαια και βάραθρα και από τις πέντε εξερευνήσεις μας επισημάναμε σε δύο ανθρώπινη κατοίκηση και στο τρίτο ζεύγος κοράκων να μεγαλώνουν τα νεογνά τους. Θα τα μπαζώσουν όλα οι λεωφόροι των κορυφογραμμών για τις ανεμογεννήτριες; nnΤα ασβεστολιθικά ελληνικά βουνά δεν αντέχουν τους αποβραχισμούς με μπουλντόζες, το τσιμέντο με μπετονιέρες, τους γερανούς με τη συνοδεία άλλων αυτοκινήτων σε «εθνική οδό» και «λεωφόρους» στις κορυφογραμμές. Απαιτούν το σεβασμό και την ευλάβειά μας. nΟι σπηλαιολόγοι με αγωνία παρακολουθούν την άναρχη διαδικασία αιτήσεων και αδειών για ανεμογεννήτριες στα Ελληνικά βουνά. Ειδικότερα στην Πελοπόννησο επιχειρείται «υπερσυγκέντρωση» ΑΠ, ενώ στις θέσεις αυτές θα έπρεπε να είχαν ήδη δημιουργηθεί Σπηλαιολογικά Πάρκα και ορειβατικά καταφύγια. nnΣτο Ζάρακα Λακωνίας, ένα παρθένο τόπο, οι κάτοικοι ζουν ακόμη με τη χρήση βρόχινου νερού. Κάποιοι αποφάσισαν να ζητήσουν την εγκατάσταση 45 ΑΠ με 10-15 «μεγαθήρια» το κάθε ένα. Εκεί, που οι οικολόγοι πριν από χρόνια άφησαν λύκους για να ισορροπήσουν τον πληθυσμό των αγριόγιδων, που είχαν πολλαπλασιαστεί υπερβολικά. nnΔιαπιστώνουν επίσης την έλλειψη υπευθυνότητας, αφού δεν έγινε χωροταξικός σχεδιασμός. Αυτόν, τον ανέλαβαν βεβαίως αμέσως να τον χρηματοδοτήσουν οι ίδιες οι εταιρίες. Για τη στοιχειοθέτησή του δεν ερωτήθηκε κανείς από όσους έχουν μουσκέψει τα βουνά και τα σπήλαια με τον ιδρώτα τους. Αντίθετα έχουν άποψη κάποιοι που, φορώντας τη γραβάτα και το κουστούμι τους, θα απολάβουν μεγάλα χρηματικά ποσά για τις μελέτες που θα εκπονήσουν μέσω δορυφόρων, ανεμομετρητών ή από τις οθόνες του ηλεκτρονικού υπολογιστή. (Κάποιος πανεπιστημιακός που δεν έχει κατεβεί ποτέ σε σπήλαιο μόλις παρουσιάσαμε την Τρύπα του «Βοριά» έστειλε αμέσως προσφορά μελέτης για το περιπετειώδες σπηλαιοβάραθρο με την κάθετη είσοδο 48 μ και ζητούσε αρκετά εκατομμύρια δραχμές χωρίς να ξέρει τι του γίνεται!)nnΤο άκρον άωτο της άγνοιας μπορεί να καταγραφεί στο παρακάτω γεγονός. Σε ημερίδα της Greenpeace στο Πανεπιστήμιο Αθηνών καθηγητής του Πολυτεχνείου απάντησε σε ερώτησή μου λέγοντας ότι «ο ορνιθολόγος θα κλείσει τις ανεμογεννήτριες 10 μέρες όταν περνούν τα μεταναστευτικά πουλιά από το Ταίναρο». nΤα βουνά με τα σπήλαια, τα φαράγγια, τους καταρράκτες, τα λουλούδια, τα πουλιά, την απιονισμένη ατμόσφαιρα ανήκουν στους εραστές τους και στους μυημένους. Τα ελληνικά βουνά του θεού Ήλιου Απόλλωνα από τα πανάρχαια χρόνια και του Αϊ Ηλία ακόμη και σήμερα χρήζουν των ιερών και της ευλάβειας και δεν είναι ευρωπαϊκοί χωματόλοφοι για τις ανεμογεννήτριες. Αυτές έχουν θέση οι μεγάλες στις βιομηχανικές ζώνες και οι μικρές, καλοδεχούμενες και αυτές στις ταράτσες μας με απ’ ευθείας σύνδεση και χωρίς πυλώνες μεταφοράς και πώληση της ηλεκτρικής ενέργειας από τον Μοριά στις βιομηχανικές ζώνες της Ευρώπης. nΕίναι αδιανόητο να χρεώνουν με τις ΑΠΕ κάθε λογαριασμό της ΔΕΗ με 2% προσαύξηση και να επιδοτούνται εταιρείες που δεν αγοράζουν δικαιώματα δίπλα στις βιομηχανικές ζώνες αλλά ζητούν από μας να καταθέσουμε στην ιδιοκτησία τους τις κορυφογραμμές μας. Στις παραθαλάσσιες περιοχές της βόρειας Ευρώπης, αφού ανήκουν τα πάντα σε κτηματολόγια τις τοποθετούν ευλόγως στην θάλασσα. Αντίθετα εδώ εξαγοράζουν συνειδήσεις δίνοντας 900 χιλιάδες δρχ σε μικρές μανάδες. nnΕίμαι εξερευνητής του Μοριά από μικρό παιδί, ταγμένος στην πρόσβαση στις ομορφιές της φύσης με κάθε καιρό και σε κάθε απόμακρη και δύσκολη γωνιά της στις θάλασσες, τα παγωμένα βουνά, τα βαθιά σπήλαια. Γνώρισα και ανταμώνω για πρώτη φορά πάμπολλα από τα κρυμμένα και πανέμορφα μυστικά. Τα μετέφερα στην κοινωνία με πολλούς τρόπους. Με ακολούθησαν σε αυτά, αφού ο ίδιος τους εκπαίδευσα με μόχθο, πολλοί ορειβάτες και σπηλαιολόγοι. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που έμεινα τελευταίος και μόνος στα –495 μέτρα βαθιά στη γη κάτω από τα Πελετά, αφού έφυγε η καταδυτική ομάδα των συντρόφων μου και άρχισα να βγάζω τα σχοινιά. Ανέβαινα στα 42 χρόνια μου, ο μεγαλύτερος στην αποστολή αυτή, από τις 8.30 το βράδυ μέχρι τις 7.30 το πρωί με βροχή μέχρι τα –170 μέτρα και 11 βαθμούς Κελσίου. Απόλαυσα όμως τον ασβεστόλιθο σε κάθε μορφή και σε όλο το μεγαλείο του. Σε λίγο θα ζω το 48ο Μάη από τότε που γεννήθηκα στη Σπάρτη και αντίκρισα τις χιονοσκέπαστες κορφές του αγέρωχου Ταϋγέτου και ένα έμαθα και το νοιώθω βαθιά από την εμπειρία μου στο θέμα αυτό. nnΟι κορυφογραμμές έχουν πολλά σπήλαια με αξιόλογα μυστικά! nnΔε δίνονται σε κανέναν και όπως τις βρήκαμε έτσι θα πρέπει να τις παραδώσουμε. nΈχουν ήδη δεχτεί βάναυσες παρεμβάσεις και χρειάζονται το σεβασμό μας. nΟι μηχανές έγιναν αναγκαίο μέρος της ζωής μας και αποδεχόμαστε τις παρενέργειες από την χρήση τους. nΤις ανεμογεννήτριες, αφού θέλουμε να σεβαστούμε το περιβάλλον μας θα πρέπει να τις βάλουμε εκεί που δε θα το θίξουν, για να παίξουν τον πραγματικό ρόλο, για τον οποίο τις χρειαζόμαστε. "
elena
H
haris
Για το θέμα των ανεμογεννητριών δεν είμαι ενάντια. Το παν είναι να γίνονται όλα με το σωστό σχεδιασμό, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις παραμέτρους, τόσο τις περιβαλλοντικές όσο και τις ενεργειακές. Όπως και σε όλα τα θέματα το σημαντικότερο είναι η σωστή χρήση της τεχνολογίας. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες η τοπική πανίδα εξακολουθεί να υφίσταται χωρίς αλλοιώσεις. Επίσης η λειτουργία των συμβατικών θερμοηλεκτρικών μονάδων παραγωγής επιβαρύνει το οικοσύστημα πολύ περισσότερη από τις ήπιες (ανανεώσιμες) μορφές ενέργειας (ΑΠΕ).
Μεταφέρω από το http://www.windpower.org/en/didyouknow.htm:
Did you know?
Wind turbines and nature
…that the sound from the wind turbine has the same sound level as ordinary speech.
…that birds fly past wind turbines.
…that offshore foundations increase the local variety of marine animals.
Wind turbines and landscape
…that wind turbines has a minimal effect on the surrounding area
…that a wind turbine takes up less than 1% of the area in a wind farm
…that wind turbines and wind mills has been a natural part of the northe
European landscape for more than 800 years
Wind turbines and environment
…that wind turbines reduces CO2 emissions
…that during its life time a wind turbine delivers 80 times more energy than is used in its production, maintenance and scrapping.
Το θέμα της εξάντλησης των κοιτασμάτων πετρελαίου, μαζί με την ανάγκη ανεξαρτητοποίησης του κόστους ενέργειας από τις εκάστοτε πολιτικές στην Μέση Ανατολή οδηγούν προς εξεύρεση κάποιας λύσης για παραγωγή ενέργειας από άλλες πρωτογενείς μορφές. Επίσης οι συμβατικοί σταθμοί ενέργειας επιβαρύνουν το περιβάλλουν με αύξηση των CO2, CH4, N2O, αέρια τα οποία ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Τι είναι προτιμότερο οι υποτιθέμενες αλλαγές στο τοπικό οικοσύστημα (για τις οποίες ανάλογα από το ποια είναι η πηγή της έρευνας διαφέρουν τα συμπεράσματα) ή η παγκόσμια αλλαγή του οικοσυστήματος λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου;
Γείτονες χώρες παράγουν ή θα παράγουν ενέργεια με πυρηνικούς σταθμούς. Δεν ξέρω τι είναι προτιμότερο, να έχουμε μια Ευρώπη, έναν κόσμο γεμάτο με πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας, ή με αιολικά πάρκα;
Όσο για την αισθητική; Τι προτιμάτε;
Αυτό;
Μεταφέρω από το http://www.windpower.org/en/didyouknow.htm:
Did you know?
Wind turbines and nature
…that the sound from the wind turbine has the same sound level as ordinary speech.
…that birds fly past wind turbines.
…that offshore foundations increase the local variety of marine animals.
Wind turbines and landscape
…that wind turbines has a minimal effect on the surrounding area
…that a wind turbine takes up less than 1% of the area in a wind farm
…that wind turbines and wind mills has been a natural part of the northe
European landscape for more than 800 years
Wind turbines and environment
…that wind turbines reduces CO2 emissions
…that during its life time a wind turbine delivers 80 times more energy than is used in its production, maintenance and scrapping.
Το θέμα της εξάντλησης των κοιτασμάτων πετρελαίου, μαζί με την ανάγκη ανεξαρτητοποίησης του κόστους ενέργειας από τις εκάστοτε πολιτικές στην Μέση Ανατολή οδηγούν προς εξεύρεση κάποιας λύσης για παραγωγή ενέργειας από άλλες πρωτογενείς μορφές. Επίσης οι συμβατικοί σταθμοί ενέργειας επιβαρύνουν το περιβάλλουν με αύξηση των CO2, CH4, N2O, αέρια τα οποία ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Τι είναι προτιμότερο οι υποτιθέμενες αλλαγές στο τοπικό οικοσύστημα (για τις οποίες ανάλογα από το ποια είναι η πηγή της έρευνας διαφέρουν τα συμπεράσματα) ή η παγκόσμια αλλαγή του οικοσυστήματος λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου;
Γείτονες χώρες παράγουν ή θα παράγουν ενέργεια με πυρηνικούς σταθμούς. Δεν ξέρω τι είναι προτιμότερο, να έχουμε μια Ευρώπη, έναν κόσμο γεμάτο με πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας, ή με αιολικά πάρκα;
Όσο για την αισθητική; Τι προτιμάτε;
Αυτό;
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://www.windpower.org/media(236,1033)/Picture_11.jpg
rnή αυτόrn/Picture_11.jpg){kind=link}
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://www.kozani.net/kozani/AHS%20Ag_Dhmhtrioy.jpg
K
KApostolopoulos
Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με την Χαρά
αλλά το κείμενο του Γιάννη θίγει και άλλα σοβαρά θέματα. Και επειδή είμαι πεπεισμένος ότι ή ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΤΑ, η ΑΝΟΡΓΑΝΟΣΙΑ η ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ και η ΕΞΑΓΟΡΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ δεν θα πλησιάσουν ούτε κατά φαντασία σε αποτέλεσμα κάτι που να μοιάζει με την πρώτη φωτογραφία οφείλουμε να υπενθυμίσουμε σε κάποιους ότι και φωνή έχουμε και αξιοπρέπεια αρκετή μας έχει μείνει και κυρίως ότι οι "ΚΟΥΤΟΦΡΑΓΚΙΕΣ" δεν περνάνε σε όλους...
αλλά το κείμενο του Γιάννη θίγει και άλλα σοβαρά θέματα. Και επειδή είμαι πεπεισμένος ότι ή ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΤΑ, η ΑΝΟΡΓΑΝΟΣΙΑ η ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ και η ΕΞΑΓΟΡΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ δεν θα πλησιάσουν ούτε κατά φαντασία σε αποτέλεσμα κάτι που να μοιάζει με την πρώτη φωτογραφία οφείλουμε να υπενθυμίσουμε σε κάποιους ότι και φωνή έχουμε και αξιοπρέπεια αρκετή μας έχει μείνει και κυρίως ότι οι "ΚΟΥΤΟΦΡΑΓΚΙΕΣ" δεν περνάνε σε όλους...
T
tso
Πόσο «πράσινες» είναι τελικά οι ΑΠΕ?
Με την οδηγία 96/92 της Ε.Ε. και το νόμο 2773/99 απελευθερώνεται η αγορά σχετικά με την ηλεκτρική ενέργεια και παράλληλα η χώρα μας δεσμεύεται για αύξηση του ποσοστού των ΑΠΕ στο συνολικό ενεργειακό ισοζύγιό της.
Την ίδια εποχή, με τις οδηγίες της Ε.Ε. 79/409 και 92/43, καταρτίζεται ο εθνικός κατάλογος των περιοχών natura και η Ελλάδα δεσμεύεται για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας σε αυτές.
Οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες (ελληνικές και ξένες) γίνονται ξαφνικά υπέρμαχοι των ΑΠΕ και με ειλικρινά, ανιδιοτελή και «καταπράσινα» αισθήματα αναλαμβάνουν την προστασία του περιβάλλοντος και τη λύτρωσή μας από το καταραμένο νέφος...
Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία (Ν. 2244/94 και 2773/99) η ΔΕΗ είναι υποχρεωμένη να αγοράζει την παραγόμενη ενέργεια από ανέξαρτητο παραγωγό. Η τιμή πώλησης της KWh συνδέεται με τα τιμολόγια των καταναλωτών. Συγκεκριμένα, για το διασυνδεδεμένο δίκτυο και για τον Ανεξάρτητο Παραγωγό η τιμή πώλησης καθορίζεται στο 90% του τιμολογίου B2. Επιπλέον, παρέχεται ένα σταθερό επιχειρησιακό περιβάλλον, αφού υπογράφονται μακροχρόνιες (10 ετών) συμβάσεις πώλησης της ηλεκτρικής ενέργειας. Επιπλέον, μέσω του αναπτυξιακού νόμου 2601/98 τα Αιολικά Πάρκα χρηματοδοτούνται με ένα ποσοστό 40% που οδηγεί στην πλήρη απόσβεση της επένδυσης από 2 - 7 χρόνια, ανάλογα με το αιολικό δυναμικό της περιοχής και την ονομαστική ισχύ του σταθμού. Μια εναλλακτική πηγή χρηματοδότησης μπορεί να είναι τα Κοινοτικά Προγράμματα (Ενεργειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα). (αυτό το πήρα από το site της Energotech ΑΒΕΕ που αναλαμβάνει μελέτες αν θέλουμε να φτιάξουμε κανένα αιολικό παρκάκι)...
Σίγουροι πια ότι θα βγάλουμε ένα κάρο λεφτά, βρίσκουμε περιοχές με μεγάλο αιολικό δυναμικό (ευτυχώς κάτι άχρηστα ξεροβούνια και κάτι ακρωτήρια με κοτρώνια δίχως παραλίες αλλιώς θα τα κάναμε ξενοδοχεία...), καταθέτουμε τις αιτήσεις και περιμένουμε...Εκεί λοιπόν που, χαρούμενοι μετά τις δηλώσεις Σιούφα: -«στόχος μας είναι στο τέλος του 2008 η συνολική εγακατεστημένη ισχύς σε ΑΠΕ να φθάσει τα 1000Mw»- κάνουμε όνειρα για το μέλλον, πετάγονται διάφοροι άσχετοι χίππηδες με περιβαλλοντικές μελέτες και μας σκοτίζουν με κάτι Natura, κάτι ενδημικά είδη, κάτι μεταναστευτικές οδούς πτηνών και λοιπές αηδίες.
ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ, το σχέδιο είναι μελετημένο και έχει ώς εξής:
α) βρίσκουμε ένα πανεπιστήμιο για να εκπονήσει μια «Ειδική Χωροταξική Μελέτη για τη χωροθέτηση ζώνης αναζήτησης αιολικών σταθμών» με την οποία και αποδεικνύουμε την πλήρη ανυπαρξία ζώων και φυτών στην περιοχή. Η μελέτη βεβαίως χρηματοδοτείται από τον ίδιο τον υποψήφιο επενδυτη (χοχοχο!) Λαμπρό παράδειγμα η Όχη στην Κάρυστο.
β) αν δεν προλάβαμε και η περιοχή ήταν από παλιά προστατευόμενη βάζουμε τον περιφερειάρχη και τροποποιεί τα όρια του πάρκου για να βγούμε απ’ όξω! Βλέπε Λακωνία...
γ) για να ξεπεραστεί η αντίδραση του ΣτΕ, φροντίζουμε βέβαια η κυβέρνηση να υπαγάγει τις εγκρίσεις αυτές κατευθείαν στο ΥΠΕΧΩΔΕ, έτσι ώστε να παρακάμπτονται οι άλλες υπηρεσίες στις οποίες μπορεί να σκαλώνουν οι επενδύσεις (δασαρχείο, κ.λπ.).
δ) πετάμε κανένα δίφραγκο σε ντόπια φτωχαδάκια για να κάνουν τουμπεκί και τους νταήδες τους παίρνουμε τηλέφωνο (με πειστικά επιχειρήματα πάντα)
Χαρά και Κώστα, αυτές οι δουλειές δε γίνονται μόνο στην Ελλάδα.Οι κουτόφραγκοι είναι αστέρια στην καταστροφή. Ο τομέας της αιολικής ενέργειας είναι ίσως ο μόνος στον οποίο οι Έλληνες κι οι Ιταλοί δεν είναι οι αρχηγοί στη λαμογιά. Βεβαιώς υπάρχει χρόνος ακόμα, να ξεπεράσουμε τους βόρειους εταίρους μας.
Οι ανεμογεννήτριες δεν είναι σε καμιά περίπτωση λύση στο ενεργειακό πρόβλημα και στο φαινόμενο του θερμοκηπίου (αν υπάρχουν τέτοια –αυτό είναι άλλη, πονεμένη ιστορία). ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΩΦΕΛΕΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΓ. Εν συντομία σας αναφέρω ότι η παραγωγή του αιολικού πάρκου στην Κάρυστο είναι (στο maximum της απόδοσης δηλ. Με 70χαω άνεμο) το 1/35 της Μεγαλόπολης. Σε κανονικές συνθήκες το κλάσμα είναι μικρότερο από το 1/100. Άσε που και η Μεγαλόπολη με όλη της τη βρώμα παράγει μόλις το 1/4 του ρεύματος της Πτολεμαίδας...Αν τα βάλετε κάτω θα δείτε ότι για να φτάσουμε αυτό που θέλει ο Σιούφας πρέπει να γεμίσουμε τον τόπο ανεμογεννήτριες. Και αυτός ακριβώς είναι ο σκοπός τους.
Στο Ζάρακα, για να έρθουμε στο προκείμενο, οι προτάσεις κάνουν λόγο για 2400 ΑΓ όταν σήμερα όλη η Ελλάδα έχει 2000. Μπορείτε να φανταστείτε τι δάσος από πυλώνες θα δημιουργηθεί? Πόσα χιλιόμετρα δρόμου θα γαζώσουν το βουνό? (ήδη έχουν αρχίσει). Η περιοχή είναι SPA και ΙΒΑ δηλαδή κανονικά θα έπρεπε να είναι ενετλώς προστατευόμενα και τα 80.000 εκτάριά της. Ο Γ. Κοφινάς έχει κάθε λόγο να τρελλαίνεται με τον απροκάλυπτο βιασμό του τόπου του. Αλλά και οποιοσδήποτε άλλος ευαισθητοποιημένος άνθρωπος θα πάθει το ίδιο κι ας μην έχει δει το μέρος αυτό ούτε σε φωτογραφία. ΌΛΑ αυτά τα μαγικά μέρη αξίζουν καλύτερης τύχης, άσχετα από το αν μας συνδέει κάτι προσωπικό με αυτά.
Τέλος, (γιατί το κούρασα)...
Ναι , οι ανεμογεννήτριες έχουν πολύ υψηλά ποσοστά ,σπαστικού μάλιστα, θορύβου και υποήχων που αποδεδειγμένα προκαλούν stress στον άνθρωπό.
Ναι, οι ανεμογεννήτριες σκοτώνουν πάρα, πάρα πολλά πουλιά και νυχτερίδες. Και άν κάπου διαβάσετε ότι τα αυτοκίνητα σκοτώνουν τα δεκαπλάσια κάθε χρόνο είναι αλήθεια. Όμως δε μιλάμε για όρνια, αετούς και γερανούς.
Όχι, δε συμβάλλουν δυναμικά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων μας. Ας παρατήσει ο Ελληνάρας το αυτοκίνητο και το Air-Condition και δε θα έχουμε πια προβλήματα (το ξέρετε ότι καταναλώνουμε διπλάσια ενέργεια από τους Δανούς για θέρμανση?)
Όχι, δεν είναι ωραίες αισθητικά και δεν προωθούν τον τουρισμό. (υποκειμενικό βέβαια, αλλά για μένα είναι ίδιες με τις κεραίες των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας)
Όχι, δε θα μας απαλλάξουν από τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια, απλώς θα φάμε κι αυτές στη μάπα. (η Ε.Ε. πιέζει από τη μια για την αύξηση των ΑΕΠ αλλά από την άλλη έχει προαποφασίσει την κατασκευή 85 νέων πυρηνικών σταθμών στις χώρες μέλη της). Οι ανάγκες για ενέργεια συνεχώς αυξάνονται και πρέπει να βρίσκουμε κι άλλους πόρους.
Οπότε η λύση είναι μόνο μία:
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΠΙΖΑΕΤΟΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΣΤΟ ΖΑΡΑΚΑ!
Και 2 φωτό:
1- Ψαλιδιάρης από Γερμανία έτοιμος για τοστάκι.
2- Ωραία αναπτυξιακή μαφία. (μας βάλαν τα γυαλιά οι Άγγλοι...)
ps1) Άρθρα, papers, ηλ/νικές διευθύνσεις κτλ διαθέσιμα σε κάθε ενδιαφερόμενο.rnps2) Ελπίζω όταν θα ανέβουμε για τα Πελετά να μην κάνουμε το μνημόσυνο του βουνού...
Με την οδηγία 96/92 της Ε.Ε. και το νόμο 2773/99 απελευθερώνεται η αγορά σχετικά με την ηλεκτρική ενέργεια και παράλληλα η χώρα μας δεσμεύεται για αύξηση του ποσοστού των ΑΠΕ στο συνολικό ενεργειακό ισοζύγιό της.
Την ίδια εποχή, με τις οδηγίες της Ε.Ε. 79/409 και 92/43, καταρτίζεται ο εθνικός κατάλογος των περιοχών natura και η Ελλάδα δεσμεύεται για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας σε αυτές.
Οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες (ελληνικές και ξένες) γίνονται ξαφνικά υπέρμαχοι των ΑΠΕ και με ειλικρινά, ανιδιοτελή και «καταπράσινα» αισθήματα αναλαμβάνουν την προστασία του περιβάλλοντος και τη λύτρωσή μας από το καταραμένο νέφος...
Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία (Ν. 2244/94 και 2773/99) η ΔΕΗ είναι υποχρεωμένη να αγοράζει την παραγόμενη ενέργεια από ανέξαρτητο παραγωγό. Η τιμή πώλησης της KWh συνδέεται με τα τιμολόγια των καταναλωτών. Συγκεκριμένα, για το διασυνδεδεμένο δίκτυο και για τον Ανεξάρτητο Παραγωγό η τιμή πώλησης καθορίζεται στο 90% του τιμολογίου B2. Επιπλέον, παρέχεται ένα σταθερό επιχειρησιακό περιβάλλον, αφού υπογράφονται μακροχρόνιες (10 ετών) συμβάσεις πώλησης της ηλεκτρικής ενέργειας. Επιπλέον, μέσω του αναπτυξιακού νόμου 2601/98 τα Αιολικά Πάρκα χρηματοδοτούνται με ένα ποσοστό 40% που οδηγεί στην πλήρη απόσβεση της επένδυσης από 2 - 7 χρόνια, ανάλογα με το αιολικό δυναμικό της περιοχής και την ονομαστική ισχύ του σταθμού. Μια εναλλακτική πηγή χρηματοδότησης μπορεί να είναι τα Κοινοτικά Προγράμματα (Ενεργειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα). (αυτό το πήρα από το site της Energotech ΑΒΕΕ που αναλαμβάνει μελέτες αν θέλουμε να φτιάξουμε κανένα αιολικό παρκάκι)...
Σίγουροι πια ότι θα βγάλουμε ένα κάρο λεφτά, βρίσκουμε περιοχές με μεγάλο αιολικό δυναμικό (ευτυχώς κάτι άχρηστα ξεροβούνια και κάτι ακρωτήρια με κοτρώνια δίχως παραλίες αλλιώς θα τα κάναμε ξενοδοχεία...), καταθέτουμε τις αιτήσεις και περιμένουμε...Εκεί λοιπόν που, χαρούμενοι μετά τις δηλώσεις Σιούφα: -«στόχος μας είναι στο τέλος του 2008 η συνολική εγακατεστημένη ισχύς σε ΑΠΕ να φθάσει τα 1000Mw»- κάνουμε όνειρα για το μέλλον, πετάγονται διάφοροι άσχετοι χίππηδες με περιβαλλοντικές μελέτες και μας σκοτίζουν με κάτι Natura, κάτι ενδημικά είδη, κάτι μεταναστευτικές οδούς πτηνών και λοιπές αηδίες.
ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ, το σχέδιο είναι μελετημένο και έχει ώς εξής:
α) βρίσκουμε ένα πανεπιστήμιο για να εκπονήσει μια «Ειδική Χωροταξική Μελέτη για τη χωροθέτηση ζώνης αναζήτησης αιολικών σταθμών» με την οποία και αποδεικνύουμε την πλήρη ανυπαρξία ζώων και φυτών στην περιοχή. Η μελέτη βεβαίως χρηματοδοτείται από τον ίδιο τον υποψήφιο επενδυτη (χοχοχο!) Λαμπρό παράδειγμα η Όχη στην Κάρυστο.
β) αν δεν προλάβαμε και η περιοχή ήταν από παλιά προστατευόμενη βάζουμε τον περιφερειάρχη και τροποποιεί τα όρια του πάρκου για να βγούμε απ’ όξω! Βλέπε Λακωνία...
γ) για να ξεπεραστεί η αντίδραση του ΣτΕ, φροντίζουμε βέβαια η κυβέρνηση να υπαγάγει τις εγκρίσεις αυτές κατευθείαν στο ΥΠΕΧΩΔΕ, έτσι ώστε να παρακάμπτονται οι άλλες υπηρεσίες στις οποίες μπορεί να σκαλώνουν οι επενδύσεις (δασαρχείο, κ.λπ.).
δ) πετάμε κανένα δίφραγκο σε ντόπια φτωχαδάκια για να κάνουν τουμπεκί και τους νταήδες τους παίρνουμε τηλέφωνο (με πειστικά επιχειρήματα πάντα)
Χαρά και Κώστα, αυτές οι δουλειές δε γίνονται μόνο στην Ελλάδα.Οι κουτόφραγκοι είναι αστέρια στην καταστροφή. Ο τομέας της αιολικής ενέργειας είναι ίσως ο μόνος στον οποίο οι Έλληνες κι οι Ιταλοί δεν είναι οι αρχηγοί στη λαμογιά. Βεβαιώς υπάρχει χρόνος ακόμα, να ξεπεράσουμε τους βόρειους εταίρους μας.
Οι ανεμογεννήτριες δεν είναι σε καμιά περίπτωση λύση στο ενεργειακό πρόβλημα και στο φαινόμενο του θερμοκηπίου (αν υπάρχουν τέτοια –αυτό είναι άλλη, πονεμένη ιστορία). ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΩΦΕΛΕΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΓ. Εν συντομία σας αναφέρω ότι η παραγωγή του αιολικού πάρκου στην Κάρυστο είναι (στο maximum της απόδοσης δηλ. Με 70χαω άνεμο) το 1/35 της Μεγαλόπολης. Σε κανονικές συνθήκες το κλάσμα είναι μικρότερο από το 1/100. Άσε που και η Μεγαλόπολη με όλη της τη βρώμα παράγει μόλις το 1/4 του ρεύματος της Πτολεμαίδας...Αν τα βάλετε κάτω θα δείτε ότι για να φτάσουμε αυτό που θέλει ο Σιούφας πρέπει να γεμίσουμε τον τόπο ανεμογεννήτριες. Και αυτός ακριβώς είναι ο σκοπός τους.
Στο Ζάρακα, για να έρθουμε στο προκείμενο, οι προτάσεις κάνουν λόγο για 2400 ΑΓ όταν σήμερα όλη η Ελλάδα έχει 2000. Μπορείτε να φανταστείτε τι δάσος από πυλώνες θα δημιουργηθεί? Πόσα χιλιόμετρα δρόμου θα γαζώσουν το βουνό? (ήδη έχουν αρχίσει). Η περιοχή είναι SPA και ΙΒΑ δηλαδή κανονικά θα έπρεπε να είναι ενετλώς προστατευόμενα και τα 80.000 εκτάριά της. Ο Γ. Κοφινάς έχει κάθε λόγο να τρελλαίνεται με τον απροκάλυπτο βιασμό του τόπου του. Αλλά και οποιοσδήποτε άλλος ευαισθητοποιημένος άνθρωπος θα πάθει το ίδιο κι ας μην έχει δει το μέρος αυτό ούτε σε φωτογραφία. ΌΛΑ αυτά τα μαγικά μέρη αξίζουν καλύτερης τύχης, άσχετα από το αν μας συνδέει κάτι προσωπικό με αυτά.
Τέλος, (γιατί το κούρασα)...
Ναι , οι ανεμογεννήτριες έχουν πολύ υψηλά ποσοστά ,σπαστικού μάλιστα, θορύβου και υποήχων που αποδεδειγμένα προκαλούν stress στον άνθρωπό.
Ναι, οι ανεμογεννήτριες σκοτώνουν πάρα, πάρα πολλά πουλιά και νυχτερίδες. Και άν κάπου διαβάσετε ότι τα αυτοκίνητα σκοτώνουν τα δεκαπλάσια κάθε χρόνο είναι αλήθεια. Όμως δε μιλάμε για όρνια, αετούς και γερανούς.
Όχι, δε συμβάλλουν δυναμικά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων μας. Ας παρατήσει ο Ελληνάρας το αυτοκίνητο και το Air-Condition και δε θα έχουμε πια προβλήματα (το ξέρετε ότι καταναλώνουμε διπλάσια ενέργεια από τους Δανούς για θέρμανση?)
Όχι, δεν είναι ωραίες αισθητικά και δεν προωθούν τον τουρισμό. (υποκειμενικό βέβαια, αλλά για μένα είναι ίδιες με τις κεραίες των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας)
Όχι, δε θα μας απαλλάξουν από τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια, απλώς θα φάμε κι αυτές στη μάπα. (η Ε.Ε. πιέζει από τη μια για την αύξηση των ΑΕΠ αλλά από την άλλη έχει προαποφασίσει την κατασκευή 85 νέων πυρηνικών σταθμών στις χώρες μέλη της). Οι ανάγκες για ενέργεια συνεχώς αυξάνονται και πρέπει να βρίσκουμε κι άλλους πόρους.
Οπότε η λύση είναι μόνο μία:
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΠΙΖΑΕΤΟΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΣΤΟ ΖΑΡΑΚΑ!
Και 2 φωτό:
1- Ψαλιδιάρης από Γερμανία έτοιμος για τοστάκι.
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/279466/3_Red_Kite_Germany.jpg
2- Ωραία αναπτυξιακή μαφία. (μας βάλαν τα γυαλιά οι Άγγλοι...)
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/279472/mafia_like_scare_tactics.jpg
ps1) Άρθρα, papers, ηλ/νικές διευθύνσεις κτλ διαθέσιμα σε κάθε ενδιαφερόμενο.rnps2) Ελπίζω όταν θα ανέβουμε για τα Πελετά να μην κάνουμε το μνημόσυνο του βουνού...
M
MALAMA KATERINA
Πρόσφατα στη δουλειά μου ήρθαν τα Πρακτικά του 17ου Συνεδρίου του Πανελλήνιου Δικτύου Οικολογικών Οργανώσεων, το οποίο έγινε στη Μυτιλήνη 7 – 9 Οκτωβρίου 2005. Το θέμα του συνεδρίου ήταν: «Ανανεώσιμες πηγές ενέργειες».
Μία από αυτές είναι και τα αιολικά πάρκα.
Διαβάζοντας λοιπόν, τα πρακτικά διαπίστωσα ότι ακόμα και αυτοί που λογαριάζονται ως… ειδικοί έχουν τους ίδιους προβληματισμούς με εμάς και φτάνουν στο λογικό συμπέρασμα: Χωρίς ένα θεσμικό πλαίσιο το οποίο όμως να εφαρμόζεται κιόλας δεν γίνεται τίποτε.
Αξίζει να σας αναφέρω κάποιος από τους ομιλητές – ο οποίος ασχολείται με την μελέτη αιολικών πάρκων – αναφέρει ότι όλες οι περιοχές που φτιάχνονται αιολικά πάρκα είναι άγονα και ότι οι ιδιώτες τελικά είναι αυτοί που δημιουργούν το πρόβλημα.
Η εκπρόσωπος της Λακωνίας όμως μιλώντας για τον Πάρνωνα έδωσε μια τελείως διαφορετική εικόνα. Έχοντας την τύχη – ή την ατυχία – να κριθεί η περιοχή πολύ καλής δυναμικότητας αιολικής παραγωγής, άρχισαν συσσωρευτικά και χωρίς σοβαρές μελέτες, οι εγκαταστάσεις πυλώνων αιολικής ενέργειας. Χωρίς αρνητικό πνεύμα, αυτό που φοβούνται οι κάτοικοι είναι η αντικατάσταση των δασών της παραδοσιακής Κεφαλληνιακής Ελάτης, από ένα δάσος ανεμογεννητριών.
Κανένας λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος δεν είναι αντίθετος με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και φυσικά με την εγκατάσταση αιολικών πάρκων. Γνωρίζοντας την υποχρέωση της Ελλάδας μέχρι το 2010 να παράγει το 20,1% της ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και τις υποχρεώσεις της χώρας μας που απορρέουν από την κοινοτική νομοθεσία και το Πρωτόκολλο του Κιότο.
Όμως εμείς εδώ κινδυνεύουμε να φτάσουμε στο ω χωρίς να έχουμε περάσει το β. Η μεγαλύτερη απόδειξη; ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ! Δεν υπάρχουν ξεκάθαρες θέσεις, θεσμοθετημένο νομοθετικό πλαίσιο. Αντίθετα υπάρχουν: έλλειψη σχεδιασμού, προχειρότητα, έλλειψη πολιτικής βούλησης. Έτσι οι επιπτώσεις τελικά που θα έχουμε είναι:
- Αισθητική αλλοίωση του φυσικού περιβάλλοντος από τις εγκαταστάσεις
- Εδαφολογικές επιπτώσεις
- Επιπτώσεις στην τουριστική ανάπτυξη
- Ανεπανόρθωτες βλάβες στην χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής
- Κίνδυνοι πυρκαγιών από την αύξηση της δραστηριότητας των ανθρώπων
- Κοινωνική αναταραχή………κα.
Ασφαλιστικές δικλείδες δεν υπάρχουν πουθενά και από κανένα!
Θα μπορούσα να πω πολλά (υπάρχει και το θέμα της επιρροής των εγκαταστάσεων αυτών στην ροή των επιφανειακών και υπογείων υδάτων) για το συγκεκριμένο θέμα αλλά θα σταματήσω εδώ. Ειδικοί σίγουρα δεν είμαστε. Προσπαθούμε να καταλάβουμε διαβάζοντας και κυρίως κινούμαστε από την αγάπη και ενδιαφέρον μας για το περιβάλλον. Ας ελπίσουμε ότι οι «ειδικοί» κάποια στιγμή θα μας ενημερώσουν.
Μία από αυτές είναι και τα αιολικά πάρκα.
Διαβάζοντας λοιπόν, τα πρακτικά διαπίστωσα ότι ακόμα και αυτοί που λογαριάζονται ως… ειδικοί έχουν τους ίδιους προβληματισμούς με εμάς και φτάνουν στο λογικό συμπέρασμα: Χωρίς ένα θεσμικό πλαίσιο το οποίο όμως να εφαρμόζεται κιόλας δεν γίνεται τίποτε.
Αξίζει να σας αναφέρω κάποιος από τους ομιλητές – ο οποίος ασχολείται με την μελέτη αιολικών πάρκων – αναφέρει ότι όλες οι περιοχές που φτιάχνονται αιολικά πάρκα είναι άγονα και ότι οι ιδιώτες τελικά είναι αυτοί που δημιουργούν το πρόβλημα.
Η εκπρόσωπος της Λακωνίας όμως μιλώντας για τον Πάρνωνα έδωσε μια τελείως διαφορετική εικόνα. Έχοντας την τύχη – ή την ατυχία – να κριθεί η περιοχή πολύ καλής δυναμικότητας αιολικής παραγωγής, άρχισαν συσσωρευτικά και χωρίς σοβαρές μελέτες, οι εγκαταστάσεις πυλώνων αιολικής ενέργειας. Χωρίς αρνητικό πνεύμα, αυτό που φοβούνται οι κάτοικοι είναι η αντικατάσταση των δασών της παραδοσιακής Κεφαλληνιακής Ελάτης, από ένα δάσος ανεμογεννητριών.
Κανένας λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος δεν είναι αντίθετος με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και φυσικά με την εγκατάσταση αιολικών πάρκων. Γνωρίζοντας την υποχρέωση της Ελλάδας μέχρι το 2010 να παράγει το 20,1% της ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και τις υποχρεώσεις της χώρας μας που απορρέουν από την κοινοτική νομοθεσία και το Πρωτόκολλο του Κιότο.
Όμως εμείς εδώ κινδυνεύουμε να φτάσουμε στο ω χωρίς να έχουμε περάσει το β. Η μεγαλύτερη απόδειξη; ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ! Δεν υπάρχουν ξεκάθαρες θέσεις, θεσμοθετημένο νομοθετικό πλαίσιο. Αντίθετα υπάρχουν: έλλειψη σχεδιασμού, προχειρότητα, έλλειψη πολιτικής βούλησης. Έτσι οι επιπτώσεις τελικά που θα έχουμε είναι:
- Αισθητική αλλοίωση του φυσικού περιβάλλοντος από τις εγκαταστάσεις
- Εδαφολογικές επιπτώσεις
- Επιπτώσεις στην τουριστική ανάπτυξη
- Ανεπανόρθωτες βλάβες στην χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής
- Κίνδυνοι πυρκαγιών από την αύξηση της δραστηριότητας των ανθρώπων
- Κοινωνική αναταραχή………κα.
Ασφαλιστικές δικλείδες δεν υπάρχουν πουθενά και από κανένα!
Θα μπορούσα να πω πολλά (υπάρχει και το θέμα της επιρροής των εγκαταστάσεων αυτών στην ροή των επιφανειακών και υπογείων υδάτων) για το συγκεκριμένο θέμα αλλά θα σταματήσω εδώ. Ειδικοί σίγουρα δεν είμαστε. Προσπαθούμε να καταλάβουμε διαβάζοντας και κυρίως κινούμαστε από την αγάπη και ενδιαφέρον μας για το περιβάλλον. Ας ελπίσουμε ότι οι «ειδικοί» κάποια στιγμή θα μας ενημερώσουν.
H
haris
nΟι ανεμογεννήτριες δεν είναι σε καμιά περίπτωση λύση στο ενεργειακό πρόβλημα και στο φαινόμενο του θερμοκηπίου (αν υπάρχουν τέτοια –αυτό είναι άλλη, πονεμένη ιστορία). ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΩΦΕΛΕΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΓ. nnΓια το φαινόμενο του θερμοκηπίου σε πρόσφατη έκθεση της Διακυβερνητικής Επιτροπής για τις Κλιματικές Αλλαγές (IPCC) μετάξύ των άλλων αναφέρεται ότι:n"Και το σημαντικότερο είναι πως η αύξηση που καταγράφει η θερμοκρασία τα τελευταία 50 χρόνια, είτε πρόκειται για τα νερά των ωκεανών είτε για την επιφάνεια της γης είτε για τα χαμηλότερα στρώματα της ατμόσφαιρας, σε συνδυασμό με την τήξη των πάγων στους πόλους και την πτώση της θερμοκρασίας στη στρατόσφαιρα, «έχει λιγότερες από 5% πιθανότητες να οφείλεται σε φυσικές αλλαγές» και περισσότερες από 95% στην ανθρώπινη δραστηριότητα."nnΌσο για το ενεργειακό πρόβλημα (μείωση κοιτασμάτων κλπ) και ανύπαρκτο να είναι, η εναλλακτική παραγωγή ενέργειας στην Ευρώπη, την καθιστά ανεξάρτητη από τις πολιτικές στη Μέση Ανατολή.nnnΧωρίς ένα θεσμικό πλαίσιο το οποίο όμως να εφαρμόζεται κιόλας δεν γίνεται τίποτε.n
Εδώ είναι που πρέπει να φανεί ότι είμαστε ενεργοί πολίτες. Το θεσμικό πλαίσιο υπάρχει. Εμείς σαν ενεργοί πολίτες πρέπει να φροντίσουμε, να πιέσουμε για την σωστή εφαρμογή του. Αλλά δυστυχώς αν η παρανομία δεν μας ενοχλεί ατομικά, μένουμε απαθείς. Για παράδειγμα αναφέρω, αν χτίζεται ένα σπίτι με παραπάνω ύψος απ'οτι προβλέπει ο νόμος σε κάποια περιοχή μένουμε απαθείς. Αν όμως μας κόβει τη θέα προβαίνουμε σε καταγγελία. Πρέπει να ενεργοποιηθούμε απέναντι στην αυθαιρεσία των εγκαταστάσεων, αλλά επισημαίνω ότι δεν πρέπει να'μαστε αρνητικοί. Ενεργοί πολίτες γινόμαστε όχι μόνο με την αντίδραση, αλλά και με την υποβολή εναλλακτικών προτάσεων, οι οποίες δεν καταργούν ένα έργο, αλλά συμβάλλουν στην ορθή κατασκευή του.
Τέλος θα κλείσω με την φράση του tso:
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ!
Εδώ είναι που πρέπει να φανεί ότι είμαστε ενεργοί πολίτες. Το θεσμικό πλαίσιο υπάρχει. Εμείς σαν ενεργοί πολίτες πρέπει να φροντίσουμε, να πιέσουμε για την σωστή εφαρμογή του. Αλλά δυστυχώς αν η παρανομία δεν μας ενοχλεί ατομικά, μένουμε απαθείς. Για παράδειγμα αναφέρω, αν χτίζεται ένα σπίτι με παραπάνω ύψος απ'οτι προβλέπει ο νόμος σε κάποια περιοχή μένουμε απαθείς. Αν όμως μας κόβει τη θέα προβαίνουμε σε καταγγελία. Πρέπει να ενεργοποιηθούμε απέναντι στην αυθαιρεσία των εγκαταστάσεων, αλλά επισημαίνω ότι δεν πρέπει να'μαστε αρνητικοί. Ενεργοί πολίτες γινόμαστε όχι μόνο με την αντίδραση, αλλά και με την υποβολή εναλλακτικών προτάσεων, οι οποίες δεν καταργούν ένα έργο, αλλά συμβάλλουν στην ορθή κατασκευή του.
Τέλος θα κλείσω με την φράση του tso:
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ!
K
kofinas
Αγαπητή μου Χάρις,
άλλα σχολίασα και άλλα είναι τα ζητήματα και μάλιστα πολύ σοβαρά.
Στο χωράφι μου ρίχνω νερό μόνο και τίποτα άλλο. Η γεώτρηση στα -263μ είναι η πιό καλή στη περιοχή με 62 κ την ώρα ακόμη και από του Δήμου Μολάων. Θα μπορούσα να πάρω και 2 τόνους λάδι ακόμη και δεν με νοιάζει. Παίρνω και κρασί από αμπέλι με ποικιλίες από όλο τον κόσμο δηλ Ρωσσία μέχρι Αδελαϊδα.
Φύτεψα εκεί και το τέταρτο φοινικόδασος του Θεόφραστου στον κόσμο. Τώρα μοσχοβολούν οι κοντούλες μου και αν κυνηγήσεις τα πανέμορφα βαβούλια, μπορείς να φας και να δεις νοστημιά, ενώ έχω αμέτρητες ποικιλίες ακόμη και το χειμωνιάτικο αχλάδι που διατήρησα να μη χαθεί σαν ποικιλία και τα κρεμάω και τα τρώω χωρίς ψηγεία και το Μάρτη. Γιατί με προσβάλεις λοιπόν με το χωράφι σε μία άξιολύπητη χώρα , η οποία οφείλει την ύπαρξή της σε προσχώσεις λασπών των ποταμών εκατοντάδων χιλιομέτρων? Θα συγκρίνω λοιπόν την Ελλάδα, (λαμπερή πέτρα) των 20 ή 30 χιλιάδων σπηλαίων με το απεραντοσύνης χώμα και λάσπη? Θα συγκρίνω με την Κίνα που θέλω 5 ώρες με αεροπλάνο να βρω ένα σπήλαιο από τη θάλασσα να πάω στο Σινικό τοίχος? Εκτιμώ σαν αγρότης ότι το χωράφι αυτό από την πυκνότητα που έχει στα σπαρτά του έχει φάει μερικούς χιλιάδες τόνους λίπασμα και άλλους τόσους φυτοφάρμακο. Και με τη φωτογραφία σου κινδυνεύουμε....Αν περάσεις από εκεί κατά λάθος, ψάξε να δεις αν υπάρχει κάποια κατσαρίδα ζωντανή, γιατί επιβιώνουν και μετά από πυρινικό πόλεμο λένε. Στο Σπηλάκι, το χωράφι μου στους Μολάους φτιάχνουν φωλειές τα πουλιά και μάλιστα τα τρυγόνια τέτοια εποχή κάνουν βόλτες τα πιτσουνάκια τους και κελαηδούν χαρούμενα!!!! Σου αφιαιρώνω που είσαι συμπαθέστατη και κορίτσι της φύσης σε βουνά και σπήλαια, τη στιγμή που τράβηξα το λιοπάνι από μία αμυγδαλιά μαζεύοντας τα αμύγδαλα ποικιλιών του παππού μου, να το πάω στην επόμενη και από κάτω ήταν ένα πανέμορφο μικρούλι λαγουδάκι! Το πήρα και το πήγα στο αυτοκίνητο που κοιμόταν η κόρη μου, αφού με πήρε είδηση τα ξημερώματα και με το μαξιλάρι της λακώντας ήλθε μαζί. Το πέταξα ανοίγοντας τη πόρτα στην αγκαλιά της και την ξύπνησα με ένα πανέμορφο ξεκίνημα της ημέρας εκείνης μέσα στη καλλιεργημένη ολοκάθαρη φύση. Αργότερα η λαγουδίνα που σκορπάει τα μωρά της το βρήκε ολόγεμο και κατσιασμένο να στάζει από τα φιλιά και την αύρα της αγάπης μας. Σου θυμίζω ότι δίπλα στην αμυγδαλιά υπήρχε το πουρνάρι στον τράφο ( πεζούλι , από δωρικό τρέφω, χτίζω, Λαφότραφος, ραπέλ, θα τραφιαστείς στην Κρήτη δηλ θα γκρεμιστείς, Ο Διγενής όπου χτυπά το αίμα αυλάκι κάνει και ο Χάροντας όπου χτυπά το αίμα ΤΡΑΦΟ κάνει) που μας παιδεύει συνέχεια αλλά δεν ρίχνω φάρμακα να το ξεκάνω, του βάζω φωτειές και ξαναβγαίνει.
Για το λαφιάτη που γράφεις είναι όλοι με κάποιες ρίγες. Ο μεγάλος είναι ο λονγκίσιμους και στη Μάνη τον λέμε ποντικοφάγο ενώ οι επιστήμονες γράφουν ότι δεν υπάρχει και παραυπάρχει. Δες τον στη σελίδα μου στη Αναβρυτή. Ο μικρός είναι ο κουαρτο-λινεατα με τις 4 γραμμές δηλαδή. Δες και την οχιά που βγάλαμε από την Αμπισο ντι Μπιφούρτο, καταβόθρα -670 στο Πολλίνο, Απολλίνο, Απόλλων της Καλαβρίας με τους Ιταλούς και παιδιά από τον ΣΠΕΛΕΟ και τη ζεστάναμε στη μπότα μας και την αφήσαμε (διάσωση) με την αύρα της αγάπη μας.
Δεν έχεις στοιχιώδη κριτική, να δεις ολοφάνερα τι έκαναν τα λαμόγια στη φωτογραφία σου? Επειδή οι χώρες αυτές έχουν κάποιο δασικό από κάποιον άκληρο που παραχώρησε ένα κομάτι γης και φύτεψαν κάποιο πάρκο (παρκάρανε μερικά δένδρα, πάρκιν επίσης από το παρ οικείν, χώρος δίπλα στο σπίτι). Είναι τα πάντα χώμα για καλλιέργεια και ανοίκουν σε πολύ καλό οργανωμένο κτηματολόγιο. Στο δασικό της παραλίας λοιπόν για να τους μείνει η επιδώτηση από το στέρημα και τον ιδρώτα τους και για να κάνουν τις 40 βίλες 400 τις έβαλαν εκεί. Οι αγρότες στα σπιτάκια εκεί δεν μπορούν να κλείσουν μάτι από το θόρυβο, έχουν και στα κόκαλά τους τις εκπομπές σημάτων.Τα λαμόγια λοιπόν στην Ελλάδα με νόμο της Βουλής μας θα αποκτήσουν 300-600 κορφογραμμές με το 20,1 ΄της δέσμευσης και θα είναι και τούρκοι ίσως ή από διάφορες χώρες (παγκοσμιοποίηση πες) και θα βάλουν μετά από προβλήματα όταν προκύψουν ηλεκτροφόρα σύρματα και να δω πως θα διασχίζουμε τα βουνά ή θα πηγαίνουμε στα σπήλαια. Μετά με το 100 θα μας πάρουν τα δύο τρίτα των βουνών μας με τό νόμο αυτό και με την αύξηση των αναγκών κάποια στιγμή τον Όλυμπο και το Λυκαβηττό με το μυαλό και την αντίληψη που κουβαλάμε κάποιοι και τα τόσα πολλά που λέμε ότι ξέρουμε. Αυτό είναι υπεβολή γιατί θα ξυπνήσουμε ίσως ένα πρωί, αλλά θα είναι αργά για πάμπολλα βουνά μας. Με αυτά τα 90 τόσα πυρινικά (που γράφει και ο Γίγαντας ο Τζο που δεν χρειάζεται να του απαντήσω, αφού οι λάκωνες όταν συμφωνούμε μας φτάνει και ένα νεύμα που και αυτό το θεωρούμε περιτό) εργοστάσια ή τα 6 των τούρκων ή το υδρογόνο θα είναι αργά και με την απαλευθέρωση της ηλεκ ενέργειας που τα τουρμπινοπάλουκα ( δεν μπορώ να βάλλω στα χείλη μου τη λέξη γέννηση όταν κάτι σκοτώνει εκεί που το βάζουν) που αυτά θα καταργηθούν και στη θέση τους με τις λεωφόρους που θα υπάρχουν θα φυτρώνουν ξενώνες, καζίνα κλπ. στις κορφές μας τεράστια οικόπεδα χιλιομέτρων ξένων και νόμιμων καταπατητών.
Να ξεκινήσουν λοιπόν από τις πόλεις και τις ανοιχτές πεδιάδες με βιομηχανικές περιοχές και βλέπουμε στη συνέχεια τι θα προκύψει και τι θα χρειαστεί. Να διαλύσουν και να αποκτείσουν την ανατολική Ελλάδα με το καλλίτερο κλίμα και σανατόριο στη γή? Να γίνουν τα βουνά μας απέραντη και βαριά βιομηχανία που δεν θα είναι κάποιου δήμου ή της ΔΕΗ? Όταν ξεκίνησαν να καταστρέφουν ένα χωριουδάκι όπως το πανέμορφο Σίγγρι με δύο ταβερνούλες και τη νοστιμότερη καλαμόγοπα που έφαγα ποτέ και τα απολιθωμένα και στις αυλές τους, κάποια παιδιά από την Αθήνα που θέλησαν να γυρίσουν στο τόπο τους, τόσα χρήματα που δώθηκαν να γίνουν ανασκαφές τεράστιων κορμών μοναδικού μνημείου της φύσης και τους κατέστρεψαν κάθε όνειρο ήπιας ανάπτυξης να φοβάται ο κάθε ένας μή του έλθει κανά μαχαίρι 50 μέτρων στο κεφάλι κατάλαβα πολλά και άνοιξα θέμα στη σελίδα μου. Γνωρίζεις τι μύνήματα έλαβα από τότε από όλο το κόσμο? Τι ξενύχτι έριξα? Πόσο πικράθηκα?
Λυπάμαι συμπαθέστατη Χάρις μου, δεν έγραψα για να σε προσβάλω, αλλά υπάρχουν οι απόψεις και οι αντιλήψεις του καθενός καθώς και τα βιώματα. Αν θέλεις άκου μία άποψη. Στις σχολές σου και σε άλλες διαμορφώνουν οι διαμορφωμένοι καθηγητές χωρίς να το θέλουν κάτω από εντολές και πρόγραμμα τους ανθρώπους. Τους αφήνουν με απλές πληροφορίες στην εποχή μας και δεν τους νοιάζει καν η γνώση πόσο μάλιστα η παιδεία. Όταν είμουν πλειοψηφίσας στις εκλογές στα ΤΕΙ σε όλα τα Παραϊατρικά επαγγέλματα και με μεγάλη ευθύνη πήγαμε στο υπουργείο, κλεψαμε με τρόπο και φωτοτυπήσαμε (καθώς και μελάνια για τον πολύγραφο της σχολής που δεν είχαμε, έφτιαξα τις πρώτες σημειώσεις σε μεμβάνες με τις γραφομηχανές που μόλις μας έφεραν στη Σχολή στελεχών επιχειρήσεων δίπλα και μόλις τότε καταργήθηκαν οι χειρόγραφες του κάθε καθηγητή που δεν διαβαζόντουσταν. Χαλασαμε και τόσα παντελόνια με τα μελάνια στους χειροκλινητους πολύγραφους) το βιβλίο της Διεθνούς Τράπεζας και είδαμε τι κατασκευάσματα θέλουν να μας κάνουν. Δεν πήρα πτυχείο ποτέ και χρωστάω 7 μαθήματα ακόμη. Τους το χάρισα. Χτυπώντας γροθιά σε γραφείο του Υπ (δεν θυμάμαι αν το έσπασα) κατάφερα να παίρνουν το μικρό επίδωμα της πραχτικής άσκησης ακόμη οι σπουδαστές και σήμερα. Αν είμουν εκεί θα έπαιρναν σου το λέω με σιγουριά ακόμη περισσότερα.
Αδειοδώτησαν πάνω από την τρύπα του Βοριά και το Σπήλαιο των Αυγών. Η Νομαρχία γράφει να πάτε στο σπήλαιο των Αυγών αν περάσετε από τα Νιάτα. Ο ποιμένας τις προάλλες που πέρασα δεν το ήξερε σε απόσταση 120 μέτρων από το μαντρί του. Ο καθηγηταράς (συμληρώνω το Τζό) έκανε μελέτη με χρήματα από την εταιρία Μπόμπολα και δεν μου φταίει ο άνθρωπος, περιμένω πότε θα φτιάξει τα τούνελ στη κακιά Σκάλα. Τι άλλο θες λοιπόν για την ελλάδα της ρεμούλας? Χτες έμαθα ότι κατάθεσαν δύο ακόμη αιτήσεις στο Ζάρακα.
ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΟΡΘΙΟ ΤΙΠΟΤΑ...ΑΣ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΠΡΩΙ, ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ.
ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ Η 9Η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΖΩΝΤΑΝΑ.
ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΑΡΓΑ....
Με βαθύτατη εκτίμηση
Γιάννης Κοφινάς-Καλλέργης
Για το θέμα των ανεμογεννητριών δεν είμαι ενάντια. Το παν είναι να γίνονται όλα με το σωστό σχεδιασμό, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις παραμέτρους, τόσο τις περιβαλλοντικές όσο και τις ενεργειακές. Όπως και σε όλα τα θέματα το σημαντικότερο είναι η σωστή χρήση της τεχνολογίας. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες η τοπική πανίδα εξακολουθεί να υφίσταται χωρίς αλλοιώσεις. Επίσης η λειτουργία των συμβατικών θερμοηλεκτρικών μονάδων παραγωγής επιβαρύνει το οικοσύστημα πολύ περισσότερη από τις ήπιες (ανανεώσιμες) μορφές ενέργειας (ΑΠΕ).nnΜεταφέρω από το http://www.windpower.org/en/didyouknow.htm:nnDid you know?nnWind turbines and naturen…that the sound from the wind turbine has the same sound level as ordinary speech.n…that birds fly past wind turbines.n…that offshore foundations increase the local variety of marine animals.nnWind turbines and landscapen…that wind turbines has a minimal effect on the surrounding arean…that a wind turbine takes up less than 1% of the area in a wind farmn…that wind turbines and wind mills has been a natural part of the northe
European landscape for more than 800 yearsnnWind turbines and environmentn…that wind turbines reduces CO2 emissionsn…that during its life time a wind turbine delivers 80 times more energy than is used in its production, maintenance and scrapping.nnΤο θέμα της εξάντλησης των κοιτασμάτων πετρελαίου, μαζί με την ανάγκη ανεξαρτητοποίησης του κόστους ενέργειας από τις εκάστοτε πολιτικές στην Μέση Ανατολή οδηγούν προς εξεύρεση κάποιας λύσης για παραγωγή ενέργειας από άλλες πρωτογενείς μορφές. Επίσης οι συμβατικοί σταθμοί ενέργειας επιβαρύνουν το περιβάλλουν με αύξηση των CO2, CH4, N2O, αέρια τα οποία ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Τι είναι προτιμότερο οι υποτιθέμενες αλλαγές στο τοπικό οικοσύστημα (για τις οποίες ανάλογα από το ποια είναι η πηγή της έρευνας διαφέρουν τα συμπεράσματα) ή η παγκόσμια αλλαγή του οικοσυστήματος λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου;nnΓείτονες χώρες παράγουν ή θα παράγουν ενέργεια με πυρηνικούς σταθμούς. Δεν ξέρω τι είναι προτιμότερο, να έχουμε μια Ευρώπη, έναν κόσμο γεμάτο με πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας, ή με αιολικά πάρκα;nnΌσο για την αισθητική; Τι προτιμάτε;nΑυτό;n
άλλα σχολίασα και άλλα είναι τα ζητήματα και μάλιστα πολύ σοβαρά.
Στο χωράφι μου ρίχνω νερό μόνο και τίποτα άλλο. Η γεώτρηση στα -263μ είναι η πιό καλή στη περιοχή με 62 κ την ώρα ακόμη και από του Δήμου Μολάων. Θα μπορούσα να πάρω και 2 τόνους λάδι ακόμη και δεν με νοιάζει. Παίρνω και κρασί από αμπέλι με ποικιλίες από όλο τον κόσμο δηλ Ρωσσία μέχρι Αδελαϊδα.
Φύτεψα εκεί και το τέταρτο φοινικόδασος του Θεόφραστου στον κόσμο. Τώρα μοσχοβολούν οι κοντούλες μου και αν κυνηγήσεις τα πανέμορφα βαβούλια, μπορείς να φας και να δεις νοστημιά, ενώ έχω αμέτρητες ποικιλίες ακόμη και το χειμωνιάτικο αχλάδι που διατήρησα να μη χαθεί σαν ποικιλία και τα κρεμάω και τα τρώω χωρίς ψηγεία και το Μάρτη. Γιατί με προσβάλεις λοιπόν με το χωράφι σε μία άξιολύπητη χώρα , η οποία οφείλει την ύπαρξή της σε προσχώσεις λασπών των ποταμών εκατοντάδων χιλιομέτρων? Θα συγκρίνω λοιπόν την Ελλάδα, (λαμπερή πέτρα) των 20 ή 30 χιλιάδων σπηλαίων με το απεραντοσύνης χώμα και λάσπη? Θα συγκρίνω με την Κίνα που θέλω 5 ώρες με αεροπλάνο να βρω ένα σπήλαιο από τη θάλασσα να πάω στο Σινικό τοίχος? Εκτιμώ σαν αγρότης ότι το χωράφι αυτό από την πυκνότητα που έχει στα σπαρτά του έχει φάει μερικούς χιλιάδες τόνους λίπασμα και άλλους τόσους φυτοφάρμακο. Και με τη φωτογραφία σου κινδυνεύουμε....Αν περάσεις από εκεί κατά λάθος, ψάξε να δεις αν υπάρχει κάποια κατσαρίδα ζωντανή, γιατί επιβιώνουν και μετά από πυρινικό πόλεμο λένε. Στο Σπηλάκι, το χωράφι μου στους Μολάους φτιάχνουν φωλειές τα πουλιά και μάλιστα τα τρυγόνια τέτοια εποχή κάνουν βόλτες τα πιτσουνάκια τους και κελαηδούν χαρούμενα!!!! Σου αφιαιρώνω που είσαι συμπαθέστατη και κορίτσι της φύσης σε βουνά και σπήλαια, τη στιγμή που τράβηξα το λιοπάνι από μία αμυγδαλιά μαζεύοντας τα αμύγδαλα ποικιλιών του παππού μου, να το πάω στην επόμενη και από κάτω ήταν ένα πανέμορφο μικρούλι λαγουδάκι! Το πήρα και το πήγα στο αυτοκίνητο που κοιμόταν η κόρη μου, αφού με πήρε είδηση τα ξημερώματα και με το μαξιλάρι της λακώντας ήλθε μαζί. Το πέταξα ανοίγοντας τη πόρτα στην αγκαλιά της και την ξύπνησα με ένα πανέμορφο ξεκίνημα της ημέρας εκείνης μέσα στη καλλιεργημένη ολοκάθαρη φύση. Αργότερα η λαγουδίνα που σκορπάει τα μωρά της το βρήκε ολόγεμο και κατσιασμένο να στάζει από τα φιλιά και την αύρα της αγάπης μας. Σου θυμίζω ότι δίπλα στην αμυγδαλιά υπήρχε το πουρνάρι στον τράφο ( πεζούλι , από δωρικό τρέφω, χτίζω, Λαφότραφος, ραπέλ, θα τραφιαστείς στην Κρήτη δηλ θα γκρεμιστείς, Ο Διγενής όπου χτυπά το αίμα αυλάκι κάνει και ο Χάροντας όπου χτυπά το αίμα ΤΡΑΦΟ κάνει) που μας παιδεύει συνέχεια αλλά δεν ρίχνω φάρμακα να το ξεκάνω, του βάζω φωτειές και ξαναβγαίνει.
Για το λαφιάτη που γράφεις είναι όλοι με κάποιες ρίγες. Ο μεγάλος είναι ο λονγκίσιμους και στη Μάνη τον λέμε ποντικοφάγο ενώ οι επιστήμονες γράφουν ότι δεν υπάρχει και παραυπάρχει. Δες τον στη σελίδα μου στη Αναβρυτή. Ο μικρός είναι ο κουαρτο-λινεατα με τις 4 γραμμές δηλαδή. Δες και την οχιά που βγάλαμε από την Αμπισο ντι Μπιφούρτο, καταβόθρα -670 στο Πολλίνο, Απολλίνο, Απόλλων της Καλαβρίας με τους Ιταλούς και παιδιά από τον ΣΠΕΛΕΟ και τη ζεστάναμε στη μπότα μας και την αφήσαμε (διάσωση) με την αύρα της αγάπη μας.
Δεν έχεις στοιχιώδη κριτική, να δεις ολοφάνερα τι έκαναν τα λαμόγια στη φωτογραφία σου? Επειδή οι χώρες αυτές έχουν κάποιο δασικό από κάποιον άκληρο που παραχώρησε ένα κομάτι γης και φύτεψαν κάποιο πάρκο (παρκάρανε μερικά δένδρα, πάρκιν επίσης από το παρ οικείν, χώρος δίπλα στο σπίτι). Είναι τα πάντα χώμα για καλλιέργεια και ανοίκουν σε πολύ καλό οργανωμένο κτηματολόγιο. Στο δασικό της παραλίας λοιπόν για να τους μείνει η επιδώτηση από το στέρημα και τον ιδρώτα τους και για να κάνουν τις 40 βίλες 400 τις έβαλαν εκεί. Οι αγρότες στα σπιτάκια εκεί δεν μπορούν να κλείσουν μάτι από το θόρυβο, έχουν και στα κόκαλά τους τις εκπομπές σημάτων.Τα λαμόγια λοιπόν στην Ελλάδα με νόμο της Βουλής μας θα αποκτήσουν 300-600 κορφογραμμές με το 20,1 ΄της δέσμευσης και θα είναι και τούρκοι ίσως ή από διάφορες χώρες (παγκοσμιοποίηση πες) και θα βάλουν μετά από προβλήματα όταν προκύψουν ηλεκτροφόρα σύρματα και να δω πως θα διασχίζουμε τα βουνά ή θα πηγαίνουμε στα σπήλαια. Μετά με το 100 θα μας πάρουν τα δύο τρίτα των βουνών μας με τό νόμο αυτό και με την αύξηση των αναγκών κάποια στιγμή τον Όλυμπο και το Λυκαβηττό με το μυαλό και την αντίληψη που κουβαλάμε κάποιοι και τα τόσα πολλά που λέμε ότι ξέρουμε. Αυτό είναι υπεβολή γιατί θα ξυπνήσουμε ίσως ένα πρωί, αλλά θα είναι αργά για πάμπολλα βουνά μας. Με αυτά τα 90 τόσα πυρινικά (που γράφει και ο Γίγαντας ο Τζο που δεν χρειάζεται να του απαντήσω, αφού οι λάκωνες όταν συμφωνούμε μας φτάνει και ένα νεύμα που και αυτό το θεωρούμε περιτό) εργοστάσια ή τα 6 των τούρκων ή το υδρογόνο θα είναι αργά και με την απαλευθέρωση της ηλεκ ενέργειας που τα τουρμπινοπάλουκα ( δεν μπορώ να βάλλω στα χείλη μου τη λέξη γέννηση όταν κάτι σκοτώνει εκεί που το βάζουν) που αυτά θα καταργηθούν και στη θέση τους με τις λεωφόρους που θα υπάρχουν θα φυτρώνουν ξενώνες, καζίνα κλπ. στις κορφές μας τεράστια οικόπεδα χιλιομέτρων ξένων και νόμιμων καταπατητών.
Να ξεκινήσουν λοιπόν από τις πόλεις και τις ανοιχτές πεδιάδες με βιομηχανικές περιοχές και βλέπουμε στη συνέχεια τι θα προκύψει και τι θα χρειαστεί. Να διαλύσουν και να αποκτείσουν την ανατολική Ελλάδα με το καλλίτερο κλίμα και σανατόριο στη γή? Να γίνουν τα βουνά μας απέραντη και βαριά βιομηχανία που δεν θα είναι κάποιου δήμου ή της ΔΕΗ? Όταν ξεκίνησαν να καταστρέφουν ένα χωριουδάκι όπως το πανέμορφο Σίγγρι με δύο ταβερνούλες και τη νοστιμότερη καλαμόγοπα που έφαγα ποτέ και τα απολιθωμένα και στις αυλές τους, κάποια παιδιά από την Αθήνα που θέλησαν να γυρίσουν στο τόπο τους, τόσα χρήματα που δώθηκαν να γίνουν ανασκαφές τεράστιων κορμών μοναδικού μνημείου της φύσης και τους κατέστρεψαν κάθε όνειρο ήπιας ανάπτυξης να φοβάται ο κάθε ένας μή του έλθει κανά μαχαίρι 50 μέτρων στο κεφάλι κατάλαβα πολλά και άνοιξα θέμα στη σελίδα μου. Γνωρίζεις τι μύνήματα έλαβα από τότε από όλο το κόσμο? Τι ξενύχτι έριξα? Πόσο πικράθηκα?
Λυπάμαι συμπαθέστατη Χάρις μου, δεν έγραψα για να σε προσβάλω, αλλά υπάρχουν οι απόψεις και οι αντιλήψεις του καθενός καθώς και τα βιώματα. Αν θέλεις άκου μία άποψη. Στις σχολές σου και σε άλλες διαμορφώνουν οι διαμορφωμένοι καθηγητές χωρίς να το θέλουν κάτω από εντολές και πρόγραμμα τους ανθρώπους. Τους αφήνουν με απλές πληροφορίες στην εποχή μας και δεν τους νοιάζει καν η γνώση πόσο μάλιστα η παιδεία. Όταν είμουν πλειοψηφίσας στις εκλογές στα ΤΕΙ σε όλα τα Παραϊατρικά επαγγέλματα και με μεγάλη ευθύνη πήγαμε στο υπουργείο, κλεψαμε με τρόπο και φωτοτυπήσαμε (καθώς και μελάνια για τον πολύγραφο της σχολής που δεν είχαμε, έφτιαξα τις πρώτες σημειώσεις σε μεμβάνες με τις γραφομηχανές που μόλις μας έφεραν στη Σχολή στελεχών επιχειρήσεων δίπλα και μόλις τότε καταργήθηκαν οι χειρόγραφες του κάθε καθηγητή που δεν διαβαζόντουσταν. Χαλασαμε και τόσα παντελόνια με τα μελάνια στους χειροκλινητους πολύγραφους) το βιβλίο της Διεθνούς Τράπεζας και είδαμε τι κατασκευάσματα θέλουν να μας κάνουν. Δεν πήρα πτυχείο ποτέ και χρωστάω 7 μαθήματα ακόμη. Τους το χάρισα. Χτυπώντας γροθιά σε γραφείο του Υπ (δεν θυμάμαι αν το έσπασα) κατάφερα να παίρνουν το μικρό επίδωμα της πραχτικής άσκησης ακόμη οι σπουδαστές και σήμερα. Αν είμουν εκεί θα έπαιρναν σου το λέω με σιγουριά ακόμη περισσότερα.
Αδειοδώτησαν πάνω από την τρύπα του Βοριά και το Σπήλαιο των Αυγών. Η Νομαρχία γράφει να πάτε στο σπήλαιο των Αυγών αν περάσετε από τα Νιάτα. Ο ποιμένας τις προάλλες που πέρασα δεν το ήξερε σε απόσταση 120 μέτρων από το μαντρί του. Ο καθηγηταράς (συμληρώνω το Τζό) έκανε μελέτη με χρήματα από την εταιρία Μπόμπολα και δεν μου φταίει ο άνθρωπος, περιμένω πότε θα φτιάξει τα τούνελ στη κακιά Σκάλα. Τι άλλο θες λοιπόν για την ελλάδα της ρεμούλας? Χτες έμαθα ότι κατάθεσαν δύο ακόμη αιτήσεις στο Ζάρακα.
ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΟΡΘΙΟ ΤΙΠΟΤΑ...ΑΣ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΠΡΩΙ, ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ.
ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ Η 9Η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΖΩΝΤΑΝΑ.
ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΑΡΓΑ....
Με βαθύτατη εκτίμηση
Γιάννης Κοφινάς-Καλλέργης
Για το θέμα των ανεμογεννητριών δεν είμαι ενάντια. Το παν είναι να γίνονται όλα με το σωστό σχεδιασμό, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις παραμέτρους, τόσο τις περιβαλλοντικές όσο και τις ενεργειακές. Όπως και σε όλα τα θέματα το σημαντικότερο είναι η σωστή χρήση της τεχνολογίας. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες η τοπική πανίδα εξακολουθεί να υφίσταται χωρίς αλλοιώσεις. Επίσης η λειτουργία των συμβατικών θερμοηλεκτρικών μονάδων παραγωγής επιβαρύνει το οικοσύστημα πολύ περισσότερη από τις ήπιες (ανανεώσιμες) μορφές ενέργειας (ΑΠΕ).nnΜεταφέρω από το http://www.windpower.org/en/didyouknow.htm:nnDid you know?nnWind turbines and naturen…that the sound from the wind turbine has the same sound level as ordinary speech.n…that birds fly past wind turbines.n…that offshore foundations increase the local variety of marine animals.nnWind turbines and landscapen…that wind turbines has a minimal effect on the surrounding arean…that a wind turbine takes up less than 1% of the area in a wind farmn…that wind turbines and wind mills has been a natural part of the northe
European landscape for more than 800 yearsnnWind turbines and environmentn…that wind turbines reduces CO2 emissionsn…that during its life time a wind turbine delivers 80 times more energy than is used in its production, maintenance and scrapping.nnΤο θέμα της εξάντλησης των κοιτασμάτων πετρελαίου, μαζί με την ανάγκη ανεξαρτητοποίησης του κόστους ενέργειας από τις εκάστοτε πολιτικές στην Μέση Ανατολή οδηγούν προς εξεύρεση κάποιας λύσης για παραγωγή ενέργειας από άλλες πρωτογενείς μορφές. Επίσης οι συμβατικοί σταθμοί ενέργειας επιβαρύνουν το περιβάλλουν με αύξηση των CO2, CH4, N2O, αέρια τα οποία ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Τι είναι προτιμότερο οι υποτιθέμενες αλλαγές στο τοπικό οικοσύστημα (για τις οποίες ανάλογα από το ποια είναι η πηγή της έρευνας διαφέρουν τα συμπεράσματα) ή η παγκόσμια αλλαγή του οικοσυστήματος λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου;nnΓείτονες χώρες παράγουν ή θα παράγουν ενέργεια με πυρηνικούς σταθμούς. Δεν ξέρω τι είναι προτιμότερο, να έχουμε μια Ευρώπη, έναν κόσμο γεμάτο με πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας, ή με αιολικά πάρκα;nnΌσο για την αισθητική; Τι προτιμάτε;nΑυτό;n
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://www.windpower.org/media(236,1033)/Picture_11.jpg
nή αυτόnΕξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://www.kozani.net/kozani/AHS%20Ag_Dhmhtrioy.jpg
T
T4NG0
.....Γιατί με προσβάλεις λοιπόν με το χωράφι σε μία άξιολύπητη χώρα , η οποία οφείλει την ύπαρξή της σε προσχώσεις λασπών των ποταμών εκατοντάδων χιλιομέτρων? Θα συγκρίνω λοιπόν την Ελλάδα, (λαμπερή πέτρα) των 20 ή 30 χιλιάδων σπηλαίων με το απεραντοσύνης χώμα και λάσπη? Θα συγκρίνω με την Κίνα που θέλω 5 ώρες με αεροπλάνο να βρω ένα σπήλαιο από τη θάλασσα να πάω στο Σινικό τοίχος? Εκτιμώ σαν αγρότης ότι το χωράφι αυτό από την πυκνότητα που έχει στα σπαρτά του έχει φάει μερικούς χιλιάδες τόνους λίπασμα και άλλους τόσους φυτοφάρμακο. Και με τη φωτογραφία σου κινδυνεύουμε....Αν περάσεις από εκεί κατά λάθος, ψάξε να δεις αν υπάρχει κάποια κατσαρίδα ζωντανή, γιατί επιβιώνουν και μετά από πυρινικό πόλεμο λένε.
Ειλικρινά έχω βαρεθεί να ακούω κόσμο να λεει οτι έχουμε το ομορφότερο οικόπεδο στον πλανήτη...
Δεν λέω ..η Ελλάδα μας είναι πανέμορφη και τη σέβομαι αλλά παράλληλα σέβομαι και τον υπόλοιπο κόσμο. Ο άνθρωπος που λέει οτι έχουμε το καλύτερο οικόπεδο, ή δεν έχει ταξιδέψει πότε του πέρα των Ελληνικών συνόρων ή είναι εθνικιστής... Στήν πρώτη περίπτωση, δεν είναι σε θέση να κρίνει τις άλλες χώρες, ενώ στην δεύτερη είναι επικίνδυνος και για την ίδια του την χώρα....
Κύριε Κοφινά σας διαβεβαιώνω (αν δεν το ξέρετε) οτι και σε άλλες χώρες έχουν κουνελάκια και είμαι σίγουρος πως εκεί η πλειοψηφία των ανθρώπων τα σέβεται περισσότερο απ’ οτι εδώ....
Σας διαβεβαιώνω πως άνθρωποι, σε αυτές τις χώρες οι οποίες κατά τα λεγόμενά σας έχουν σχηματισθεί από προσχώσεις λασπών, έχουν καθίσει κάτω και με πολλή μελέτη και προσοχή, έχουν βγάλει περιβαλλοντολογικούς νόμους που εφαρμόζονται και είναι έτη μπροστά από εμάς και από άποψη περιβαλλοντολογικής παιδείας αλλά και από ευσυνείδηση....
Νομίζω πώς δεν γνωρίζετε και πάρα πολλά από τα πλεονεκτήματα των ανεμογεννητριών και το θέμα το βλέπετε με παρωπίδες (αν κάνω λάθος διορθώστε με και ζητώ συγνώμη εκ των προτέρων)...
Ίσως αν εκεί κοντά όπου διαμένετε στη Μάνη υπήρχε ένα εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος το οποίο λειτουργεί με λιγνίτη ή με πετρέλαιο είμαι σίγουρος πως θα ήσασταν από του πίο θερμούς υποστηρικτές των εναλλακτικών μορφών παραγωγής ενέργειας....
Από τα λεγόμενα σας, όμως, μου φαίνεται πώς δεν θέλετε κάν να υπάρχει κάτι τέτοιο εκεί κοντά σας...Αν είναι έτσι τότε θα σας πρότεινα να κάνετε και διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο σπίτι σας και να φωτίζεστε με κεριά όπως επίσης και να δώσετε τα αμάξι σας και να πάρετε κάποιο ζώο για την μεταφορική σας ανάγκη.
Νομίζω πώς κανείς μας δεν θα ήθελε κάτι τέτοιο και νομίζω πώς όλοι μας πρέπει να αγκαλιάσουμε αυτές, τις περισσότερο φιλικές για το περιβάλλον, μορφές παραγωγής ενέργειας... Βέβαια ο σωστός σχεδιασμός και η σωστή μελέτη είναι το άπαν ...
Είμαι σίγουρος πως στην φωτογραφία της haris και λαγουδάκια υπάρχουν στους αγρούς ...και κατσαρίδες ...και τυφλοπόντικες ..και πουλάκια να κελαηδούν χαρούμενα....τώρα αν είναι τίγκα στα χημικά ... δεν το ξέρουμε...όμως δεν νομίζετε πως και στην Ελλάδα τα περισσότερα χωράφια μας είναι τίγκα στα χημικά ;;;
Όπως κάθε σπήλαιο έχει την δική του ομορφία...όπως κάθε φαράγγι έχει την δική του βοή... όπως σε κάθε κορυφή βουνού υπάρχει και διαφορετική θέα... έτσι και οι χώρες που υπάρχουν σε αυτόν τον πλανήτη έχουν κάτι το ξεχωριστό η κάθε μία....
Παραθέτοντας μία όμορφη φωτογραφία (όπως αυτή που μας έδειξε η haris) από άλλη χώρα δεν νομίζω πως είναι προσβλητικό για κανέναν και είμαι σίγουρος πως δεν είναι επικίνδυνη .......
Καλή σας μέρα....
Νικόλας
Ειλικρινά έχω βαρεθεί να ακούω κόσμο να λεει οτι έχουμε το ομορφότερο οικόπεδο στον πλανήτη...
Δεν λέω ..η Ελλάδα μας είναι πανέμορφη και τη σέβομαι αλλά παράλληλα σέβομαι και τον υπόλοιπο κόσμο. Ο άνθρωπος που λέει οτι έχουμε το καλύτερο οικόπεδο, ή δεν έχει ταξιδέψει πότε του πέρα των Ελληνικών συνόρων ή είναι εθνικιστής... Στήν πρώτη περίπτωση, δεν είναι σε θέση να κρίνει τις άλλες χώρες, ενώ στην δεύτερη είναι επικίνδυνος και για την ίδια του την χώρα....
Κύριε Κοφινά σας διαβεβαιώνω (αν δεν το ξέρετε) οτι και σε άλλες χώρες έχουν κουνελάκια και είμαι σίγουρος πως εκεί η πλειοψηφία των ανθρώπων τα σέβεται περισσότερο απ’ οτι εδώ....
Σας διαβεβαιώνω πως άνθρωποι, σε αυτές τις χώρες οι οποίες κατά τα λεγόμενά σας έχουν σχηματισθεί από προσχώσεις λασπών, έχουν καθίσει κάτω και με πολλή μελέτη και προσοχή, έχουν βγάλει περιβαλλοντολογικούς νόμους που εφαρμόζονται και είναι έτη μπροστά από εμάς και από άποψη περιβαλλοντολογικής παιδείας αλλά και από ευσυνείδηση....
Νομίζω πώς δεν γνωρίζετε και πάρα πολλά από τα πλεονεκτήματα των ανεμογεννητριών και το θέμα το βλέπετε με παρωπίδες (αν κάνω λάθος διορθώστε με και ζητώ συγνώμη εκ των προτέρων)...
Ίσως αν εκεί κοντά όπου διαμένετε στη Μάνη υπήρχε ένα εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος το οποίο λειτουργεί με λιγνίτη ή με πετρέλαιο είμαι σίγουρος πως θα ήσασταν από του πίο θερμούς υποστηρικτές των εναλλακτικών μορφών παραγωγής ενέργειας....
Από τα λεγόμενα σας, όμως, μου φαίνεται πώς δεν θέλετε κάν να υπάρχει κάτι τέτοιο εκεί κοντά σας...Αν είναι έτσι τότε θα σας πρότεινα να κάνετε και διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο σπίτι σας και να φωτίζεστε με κεριά όπως επίσης και να δώσετε τα αμάξι σας και να πάρετε κάποιο ζώο για την μεταφορική σας ανάγκη.
Νομίζω πώς κανείς μας δεν θα ήθελε κάτι τέτοιο και νομίζω πώς όλοι μας πρέπει να αγκαλιάσουμε αυτές, τις περισσότερο φιλικές για το περιβάλλον, μορφές παραγωγής ενέργειας... Βέβαια ο σωστός σχεδιασμός και η σωστή μελέτη είναι το άπαν ...
Είμαι σίγουρος πως στην φωτογραφία της haris και λαγουδάκια υπάρχουν στους αγρούς ...και κατσαρίδες ...και τυφλοπόντικες ..και πουλάκια να κελαηδούν χαρούμενα....τώρα αν είναι τίγκα στα χημικά ... δεν το ξέρουμε...όμως δεν νομίζετε πως και στην Ελλάδα τα περισσότερα χωράφια μας είναι τίγκα στα χημικά ;;;
Όπως κάθε σπήλαιο έχει την δική του ομορφία...όπως κάθε φαράγγι έχει την δική του βοή... όπως σε κάθε κορυφή βουνού υπάρχει και διαφορετική θέα... έτσι και οι χώρες που υπάρχουν σε αυτόν τον πλανήτη έχουν κάτι το ξεχωριστό η κάθε μία....
Παραθέτοντας μία όμορφη φωτογραφία (όπως αυτή που μας έδειξε η haris) από άλλη χώρα δεν νομίζω πως είναι προσβλητικό για κανέναν και είμαι σίγουρος πως δεν είναι επικίνδυνη .......
Καλή σας μέρα....
Νικόλας
K
kofinas
.....Γιατί με προσβάλεις λοιπόν με το χωράφι σε μία άξιολύπητη χώρα , η οποία οφείλει την ύπαρξή της σε προσχώσεις λασπών των ποταμών εκατοντάδων χιλιομέτρων? Θα συγκρίνω λοιπόν την Ελλάδα, (λαμπερή πέτρα) των 20 ή 30 χιλιάδων σπηλαίων με το απεραντοσύνης χώμα και λάσπη? Θα συγκρίνω με την Κίνα που θέλω 5 ώρες με αεροπλάνο να βρω ένα σπήλαιο από τη θάλασσα να πάω στο Σινικό τοίχος? Εκτιμώ σαν αγρότης ότι το χωράφι αυτό από την πυκνότητα που έχει στα σπαρτά του έχει φάει μερικούς χιλιάδες τόνους λίπασμα και άλλους τόσους φυτοφάρμακο. Και με τη φωτογραφία σου κινδυνεύουμε....Αν περάσεις από εκεί κατά λάθος, ψάξε να δεις αν υπάρχει κάποια κατσαρίδα ζωντανή, γιατί επιβιώνουν και μετά από πυρινικό πόλεμο λένε. nnΕιλικρινά έχω βαρεθεί να ακούω κόσμο να λεει οτι έχουμε το ομορφότερο οικόπεδο στον πλανήτη...nΔεν λέω ..η Ελλάδα μας είναι πανέμορφη και τη σέβομαι αλλά παράλληλα σέβομαι και τον υπόλοιπο κόσμο. Ο άνθρωπος που λέει οτι έχουμε το καλύτερο οικόπεδο, ή δεν έχει ταξιδέψει πότε του πέρα των Ελληνικών συνόρων ή είναι εθνικιστής... Στήν πρώτη περίπτωση, δεν είναι σε θέση να κρίνει τις άλλες χώρες, ενώ στην δεύτερη είναι επικίνδυνος και για την ίδια του την χώρα....nnΚύριε Κοφινά σας διαβεβαιώνω (αν δεν το ξέρετε) οτι και σε άλλες χώρες έχουν κουνελάκια και είμαι σίγουρος πως εκεί η πλειοψηφία των ανθρώπων τα σέβεται περισσότερο απ’ οτι εδώ.... nΣας διαβεβαιώνω πως άνθρωποι, σε αυτές τις χώρες οι οποίες κατά τα λεγόμενά σας έχουν σχηματισθεί από προσχώσεις λασπών, έχουν καθίσει κάτω και με πολλή μελέτη και προσοχή, έχουν βγάλει περιβαλλοντολογικούς νόμους που εφαρμόζονται και είναι έτη μπροστά από εμάς και από άποψη περιβαλλοντολογικής παιδείας αλλά και από ευσυνείδηση....nΝομίζω πώς δεν γνωρίζετε και πάρα πολλά από τα πλεονεκτήματα των ανεμογεννητριών και το θέμα το βλέπετε με παρωπίδες (αν κάνω λάθος διορθώστε με και ζητώ συγνώμη εκ των προτέρων)...nΊσως αν εκεί κοντά όπου διαμένετε στη Μάνη υπήρχε ένα εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος το οποίο λειτουργεί με λιγνίτη ή με πετρέλαιο είμαι σίγουρος πως θα ήσασταν από του πίο θερμούς υποστηρικτές των εναλλακτικών μορφών παραγωγής ενέργειας.... nΑπό τα λεγόμενα σας, όμως, μου φαίνεται πώς δεν θέλετε κάν να υπάρχει κάτι τέτοιο εκεί κοντά σας...Αν είναι έτσι τότε θα σας πρότεινα να κάνετε και διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο σπίτι σας και να φωτίζεστε με κεριά όπως επίσης και να δώσετε τα αμάξι σας και να πάρετε κάποιο ζώο για την μεταφορική σας ανάγκη.nΝομίζω πώς κανείς μας δεν θα ήθελε κάτι τέτοιο και νομίζω πώς όλοι μας πρέπει να αγκαλιάσουμε αυτές, τις περισσότερο φιλικές για το περιβάλλον, μορφές παραγωγής ενέργειας... Βέβαια ο σωστός σχεδιασμός και η σωστή μελέτη είναι το άπαν ... nnΕίμαι σίγουρος πως στην φωτογραφία της haris και λαγουδάκια υπάρχουν στους αγρούς ...και κατσαρίδες ...και τυφλοπόντικες ..και πουλάκια να κελαηδούν χαρούμενα....τώρα αν είναι τίγκα στα χημικά ... δεν το ξέρουμε...όμως δεν νομίζετε πως και στην Ελλάδα τα περισσότερα χωράφια μας είναι τίγκα στα χημικά ;;;nnΌπως κάθε σπήλαιο έχει την δική του ομορφία...όπως κάθε φαράγγι έχει την δική του βοή... όπως σε κάθε κορυφή βουνού υπάρχει και διαφορετική θέα... έτσι και οι χώρες που υπάρχουν σε αυτόν τον πλανήτη έχουν κάτι το ξεχωριστό η κάθε μία....nΠαραθέτοντας μία όμορφη φωτογραφία (όπως αυτή που μας έδειξε η haris) από άλλη χώρα δεν νομίζω πως είναι προσβλητικό για κανέναν και είμαι σίγουρος πως δεν είναι επικίνδυνη .......nnΚαλή σας μέρα....nnΝικόλας
Ευχαριστώ Νικόλα μου για τη συμμετοχή σου στο επίμαχο και πολύ σοβαρό θέμα μας.
Την επόμενη αν μπορείς και είναι εύκολο δεν θέλω σε εμένα τουλάχιστον το κύριος γιατί είμαστε ίσοι απέναντι των νόμων και του δημιουργού που τα απόμακρα μυστικά εξερευνάμε, ούτε πληθυντικό με βάση την πατρογονική μας παιδεία καί όχι αυτή των Λουδοβίκων.
Περίμενα πολλούς να ασχοληθούν και ελάχιστα είδα και έχω λυπηθεί.
Δεν διαφωνώ σε όλα αυτά καθόλου, αντίθετα παρουσιάζω κάποιους προβληματισμούς, γιατί αλλιώς περιμέναμε και αλλιώς βγαίνουν στην πορεία τα πράγματα. Είχα διαμορφώσει την άποψη ότι η Ελλάδα μας θα μπορούσε από καιρό να βάλλει πολλά από τα μηχανήματα αυτά και να καλύψει μεγάλες ανάγκες για να μη κάψουμε τη γη και τη διαλύσουμε. Επίσης να συμπληρώναμε με φωτοβολταϊκά στα σπίτια μας για ώρες ανάγκης, αν και όταν θα είχαμε μεγάλες άπνοιες θα θέλαμε το λιγνίτη, γκαζι, κλπ. Στη πορεία με προβλημάτισαν πολλά. Δεν υπήρχε πουθενά η ΔΕΗ ή οι τοπικοί φορείς να μας καλέσουν να δούμε τι θα κάνουμε. Η λέξη σπήλαιο δεν υπάρχει και τόσα βουνά είναι ενεξερεύνητα ούτε ενιαίο αρχείο υπάρχει για χωροταξικό. Πως θα πανς στα ρουμάνια που με φωτειές βγαίνουν τόσα σπήλαια άγνωστα? Ξαφνικά στα μέρη μου λύσσαξαν να εξαγοράσουν τη συνείδηση των ανθρώπων οι εταιρίες.
Αδειοδώτησαν Νικόλα μου την Τρύπα του "Βοριά" και το σπήλαιο των "Αυγών". Σε αυτό θα τις βάλει η PDF με τα πυρηνικά εργοστάσια και θυμάσαι τι έγινε με τους φοιτητές στη Γαλλία.....Βρήκα το νόμο που θα γίνουν παραχωρήσεις και απαλλοτριώσεις και για τα 20,1 % θα χρειαστεί να δοθούν στις εταιρίες και μάλιστα σε πάμπολλες ξένες τα δικαιώματα για βαριά βιομηχανία!!!! Ποίος θα τους βγάλει μετά? Σε πρώτη φάση για το ποσοστό αυτό θα μας πάρουν 300-600 βουνά? Αν έβλεπα τη ΔΕΗ μπροστά ή Νομαρχίες και μας καλούσαν να δούμε δεν θα ξύπναγα ποτέ και θα κοιμόμουνα τελείως όρθιος, όπως μου συνέβαινε αρκετά χρόνια παρ όλο που είχα τόσα μηνύματα από όλη την Ελλάδα, αφού έχω σελίδα μερικών χιλιάδων φωτογραφιών πριν από τους Συλλόγους μας και μάλιστα με τέτοια θέματα. Έτσι λοιπόν φανατικός με τα φυλλάδια των μεγάλων οικολογικών οργανώσεων στο χέρι πορευόμουνα στο δρόμο αυτό με τεράστιες τις παρωπίδες μου.
Έθεσα το θέμα στο ΔΣ της ΣΟΕ μας και μου ανέθεσαν με την ενημέρωση που έκανα να συντάξω κείμενο και να βρω τους φορείς να το στείλουμε. Η δημοκρατικές αρχές μου και ο χαρακτήρας μου γενικά και επειδή περίμενα πολλούς να διαμαρτυρηθούν όπως και έγινε με τη Χάρις, εσένα και άλλους ανέλαβα πρώτα την ενημέρωσή σας και με τη ζύμωση που θα προκύψει να πάμε όλοι μαζί σε μία πορεία που θα είναι κοινώς αποδεχτή. Με αυτή τη στάση όμως μπορεί να έχουμε προβλήματα και να δούμε πολλές Στοιχιωμένες μπαζωμένες και όμως με μεγάλο ρίσκο αν θες, θα κλάψω αυτή τη καθυστέριση.
Έγραψα, ότι είμαι με λεπτομερή στοιχεία αγωνιστής της πρώτης γραμμής σε όλη μου τη ζωή ακόμη και στον επαγγελματικό μου κλάδο πάνω από 20 χρόνια στο ΔΣ του ΕΡΜΗ του μεγάλου σωματείου κομμωτών της Αττικής, το εκπροσωπώ στην Ομοσπονδία των 90 περίπου σωματείων της Χώρας μας, ακόμη και προχτές την Τετάρτη στην ΟΒΣΑ. Έχω την έννοια και να μη συμβεί κάτι ενός Ομίλου με 55 ψήφους στις εκλογές μας, όσο ο ΣΠΕΛΕΟ που είμαι μέλος του και ο ΣΕΛΑΣ και με δύο πρωτιές για μόλις 3 χρόνια από την ίδρυση τα δύο γραφεία Σπάρτη και Αθήνα και 43 εξαρτήσεις μελών μας. Έγραψα ότι χάνω τόσα χρήματα για κτήμα τόσο καθαρό και που πουλάω λάδι και το ρίχνουν μαζί με το άλλο για να έχω καθαρή συνείδηση, ότι από εμένα δεν θα πάθει κανείς τίποτα και αργότερα να το εντάξω στα βιολογικά και να το παίρνει ο κόσμος και να το χαίρετε και να το ευχαριστιέται. Δεν είδες στα βαφτίσια του Κατσιαβάκου μας στο Γέρακα το πανέρι με τα σταφύλια τόσων ειδών και νόστιμα που έφερα και να δεις μεράκι για τη φύση και ομορφιές.
Δεν με πειράζουν οι άλλες χώρες τι έκαναν και τι θα κάνουν, αλλά εδώ γίνεται χαμός σε όλα τα θέματα όπως διαπίστωσα και για το επίμαχο. Με πρόσβαλε λίγο και περισσότερο να ξέρετε στονοχορήθηκα, πικράθηκα και γι αυτό έκανα από το Μάρτη να απαντήσω, όταν ένα τόσο φοβερό κορίτσι στη φύση μου στέλνει μετά από τόσο αγώνα και ξενύχτια που κάνω τα λαμόγια σε φωτογραφία χωρίς να καταλάβει τίποτα. Τα λαμόγια λοιπόν και σε αυτή τη χώρα που δεν έχει το δασικό το δικό μας τις βάζουν για να μη χάσουν την επιδότηση των λαών στην παραλία που είναι δασική ή και στη θάλασσα που βλέπουμε και είμαστε αρκετά ενημερωμένοι όλοι μας. Κατάλαβες τελικά τώρα τι με πείραξε? Δεν είπα ότι δεν έκαναν καλά . Δεν θα με πείραζε αν ξεκινούσαν και από τις δικές μας λάσπες και χώματα που θα μπορούσαμε να αποκαταστήσουμε τη ζημιά αν πάμε για το Υδρογόνο ή άλλη καλή λύση. Έτσι και αλλιώς αυτό εννοούσα ότι σε τέτοια μέρη έχουν γίνει τεράστιες παρεμβάσεις και με τα χημικά όπως φαίναται με το πυκνό και πλούσιο φ'υτεμα. Παντού το ίδιο σημβαίνει και θυμάμε πολλάχρόνια πριν τα σταροχώραφα πως ήταν και πως γίνανε. Μεγάλωσα με άσπρο ψωμί στο τόπο αυτό και μετά είδαμε το ολικής άλεσης, αφού το πήγαιναν αλλού το πίτουρο. Την μαύρη ζάχαρη που δεν βάζουν χημικά να την ασπρίσουν την αγοράζουμε διπλάσια τιμή χωρις περισσότερη επεξεργασία. Η όλη πολιτική λοιπόν θα μας κάνει μεγάλη ζημιά στο τόπο μας Νικόλα μου. Τα βουνά μας είναι ευαίσθητα πολύ, αφού ο Υμηττός κορώνι μου έχει 90 σπήλαια με τουριστικό, αρχαιολογικά μέχρι με μουμιοποιημένους. Αν υπάρχει ένα τμήμα που μπορούν να μπουν να τις βάλουν , αλλά ποιός? Η ΔΕΗ μας? Η Νομαρχία? Ο Δήμος? ή τα πυρηνικά εργοστάσια ακόμη και γιαπωνέζοι και τούρκοι και να αποκτήσουν δικαιώματα????????? Είναι πολύ σοβαρό το θέμα λοιπόν και σας χτυπάω το καμπανάκι έστω και για τη δική μου συνείδηση με την ευθύνη της θέσης μου γενικά στην κοινωνία. Δεν είναι μαγκιά ούτε υπερηφάνεια, αλλά ευθύνη και μόνο η άλλη άποψη, αφού κατάφερα τόσο κοιμισμένος να βγάλω κάποιες τσίμπλες από τα μάτια μου και να δω την άλλη πλευρά του νομίσματος. Μακάρι να κάνω λάθος και να μη συμβούν έτσι τα πράγματα , αλλά δυστυχώς υπάρχει αυτή η πλευρά και η άποψη που θα πρέπει καμάρι μου να μας προβληματίσει, να ψαχτούμε όλοι μας ειδικά οι λάτρες της φύσης που γνωρίζουμε τόσα απόμακρα μυστικά της και ομορφιές, για να μπούμε μπροστά να την προστατεύσουμε δίνοντας και λύσεις.
Σου θυμίζω το Σίγγρι που με πίκρανε από χρόνια με 2 ταβερνάκια, 5 βάρκες, μαντριά, και τα απολιθωμένα του και που στη Μύκονο ή τη Σαντορίνη που τα οικονομάνε δεν τολμούν να την πειράξουν με τόσα ανεμοδούρια....Που θα βρουν δασικά, σιγά μη πληρώσουν τεράστια ποσά για οικόπεδα και ποιός τους αφήνει? Θα τους τσακίσει στο ξύλο και ο πιο οικολόγος ......Σε εμάς με περιοχή NATURA ( έβαλε πυλώνες η ΔΕΗ με παλαιά άδεια πριν τη χαρακτηρίσουν και είναι η γραμμή που είδαμε στο Δέρσιο και ενώνει το χωριό μου Μολάους με τη ΔΕΗ Άστρους για να βάλουν 2.500 στη Λακωνία και σε όλο το Μοριά κάμποσες χιλιάδες) , SPA αρπακτικών πουλιών και στη συνέχεια ζητά ο Κυνηγετικός ζώνη άγριας πανίδας και τον παιδεύουν 5 χρόνια.....Ο πρόεδρος Ερμείδης του Ορειβατικού Καλαβρύτων τους είπε δίπλα μου σε εκπομπή στη Κόρινθο "τι πάνε να κάνουν με Μέγα Σπήλαιο, Άγια Λαύρα, χιονοδρομικό, και 60 000 διελεύσεις το χρόνο στο φαράγγι Βουραϊκού και τα Καλάβρυτα αγνώριστα με τέτοια πανέμορφη και ήπια ανάπτυξη?". Πάνε λοιπόν στα απόμακρα όπως στη φωτογραφία της Χάρις μας και σε παραλίες να μη πληρώσουν την επιδότηση από τη τσέπη μας και στο Ζάρακα με το πανέμορφο Κυπαρίσσι και Γέρακα και 1502 κατοίκους ποιμένες 35000 γιδιών?
ΟΧΙ ΝΙΚΟΛΑ ΜΟΥ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΜΠΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΜΠΟΥΛΝΤΟΖΕΣ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΙΔΑΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ.
ΑΝ ΔΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΠΟΥΛΝΤΟΖΕΣ ΑΠΟ ΣΥΚΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΩΦ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΑ ΓΕΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΣΥΚΙΑΣ ΚΙΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΘΕΙ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΝΑ ΦΤΕΡΟ 100 ΜΕΤΡΩΝ ΣΕ ΠΥΛΩΝΑ 145 ΜΕΤΡΩΝ ΥΨΟΣ ΤΡΙΠΛΑΣΙΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ?
Τα κορώνια στο Ταύγετο και τα καμάρια στον Πάρνωνα έχουμε πλέον με τους προβληματισμούς μας άλλη άποψη και πολλούς τρόπους αν χρειαστεί να αγωνιστούμε στην πρώτη γραμμή, όπως οι παππούδες μας Λεωνίδας, Παλαιολόγος, Δαβάκης, Βλαχάκος κλπ. Έχουμε και θα δείτε σύντομα 200 σπήλαια εξερευνημένα (ρώτα τα παιδιά του ΣΠΕΛΕΟ και πολλούς άλλους που γνωρίζουν) ίσως και 500 ή χίλια στο πόδι του Ν Πάρνωνα με δεκάδες αρχαιολογικά , αμέτρητες κουκουβάγιες και νυχτερίδες και μας καίνε τα τεράστια φτερά 1000 πυλώνων μόνο εκεί, όπως το ίδιο και η φάλαινες μπροστά στα καμάκια των κερδοσκόπων.
Ξεκίνησα για να ξέρετε την συνάντηση (δημοσιεύθηκε και στο ΕΠΑΘΛΟ) πολλών παραγόντων από όλο το Μοριά (και είναι ήδη στο πόδι) στα γραφεία μας στον Κολωνό, γιατί ήξερα πολύ καλά την άλλη άποψη. Τα θετικά τα λένε τα λαμόγια σε όλα τα βουνα από μαντρί σε μαντρί τάζοντας θέσεις στα παιδιά τους ( να δούμε ποιός θα πρωτοπάρει με 3-6-7 σε κάθε νομό) και μέσα σε δημαρχεία τάζοντας σε συλλόγους από πουλημένους ή παραπλανημένους δημάρχους ένα ζευγάρι παπούτσια και μία φανέλα να παίξουν τη χρονιά που έρχεται ποδόσφαιρο αγοράζοντας συνειδήσεις και να σακατέψουν και να αποκτήσουν δικά τους τα λαμόγια τα βουνά μας......
Αν βρείτε και άλλες φωτογραφίες με τέτοιες τοποθετήσεις από τα λαμόγια με ενδιαφέρουν αρκετά χωρίς να μου κρατάτε κακία όπως και εγώ σας αγαπώ για τον κοινό μας έρωτα στη φύση που στάθηκε και αφορμή να γνωριστούμε και ποιός ξέρει τί μπορεί να δουν τα μάτια μας στις αποστολές μας μαζί που θα χρειαστεί να τα προστατεύσουμε.
Μπορείς να μοντάρεις τον Όλυμπο με 7000 κομάτια που μάλλον τα χωράει και να δούμε αν μας αφήσουν να ανέβουμε εκεί με το πρώτο κακό ή ύποπτο συμβάν?
Σε ευχαριστώ Νικόλα μου για τη συμμετοχή σου στο θέμα και ας σκεφτούμε λίγο όλοι μας έστω και την τελευταία στιγμή και να αποφασίσουμε. Εγώ οφείλω να ξενυχτήσω αρκετά με τη ζέστη που κάνει και θα σας στείλω αρκετά στοιχεία και βλέπουμε.
με μεγάλη εκτίμηση.
Γιάννης Κοφινάς.
Ευχαριστώ Νικόλα μου για τη συμμετοχή σου στο επίμαχο και πολύ σοβαρό θέμα μας.
Την επόμενη αν μπορείς και είναι εύκολο δεν θέλω σε εμένα τουλάχιστον το κύριος γιατί είμαστε ίσοι απέναντι των νόμων και του δημιουργού που τα απόμακρα μυστικά εξερευνάμε, ούτε πληθυντικό με βάση την πατρογονική μας παιδεία καί όχι αυτή των Λουδοβίκων.
Περίμενα πολλούς να ασχοληθούν και ελάχιστα είδα και έχω λυπηθεί.
Δεν διαφωνώ σε όλα αυτά καθόλου, αντίθετα παρουσιάζω κάποιους προβληματισμούς, γιατί αλλιώς περιμέναμε και αλλιώς βγαίνουν στην πορεία τα πράγματα. Είχα διαμορφώσει την άποψη ότι η Ελλάδα μας θα μπορούσε από καιρό να βάλλει πολλά από τα μηχανήματα αυτά και να καλύψει μεγάλες ανάγκες για να μη κάψουμε τη γη και τη διαλύσουμε. Επίσης να συμπληρώναμε με φωτοβολταϊκά στα σπίτια μας για ώρες ανάγκης, αν και όταν θα είχαμε μεγάλες άπνοιες θα θέλαμε το λιγνίτη, γκαζι, κλπ. Στη πορεία με προβλημάτισαν πολλά. Δεν υπήρχε πουθενά η ΔΕΗ ή οι τοπικοί φορείς να μας καλέσουν να δούμε τι θα κάνουμε. Η λέξη σπήλαιο δεν υπάρχει και τόσα βουνά είναι ενεξερεύνητα ούτε ενιαίο αρχείο υπάρχει για χωροταξικό. Πως θα πανς στα ρουμάνια που με φωτειές βγαίνουν τόσα σπήλαια άγνωστα? Ξαφνικά στα μέρη μου λύσσαξαν να εξαγοράσουν τη συνείδηση των ανθρώπων οι εταιρίες.
Αδειοδώτησαν Νικόλα μου την Τρύπα του "Βοριά" και το σπήλαιο των "Αυγών". Σε αυτό θα τις βάλει η PDF με τα πυρηνικά εργοστάσια και θυμάσαι τι έγινε με τους φοιτητές στη Γαλλία.....Βρήκα το νόμο που θα γίνουν παραχωρήσεις και απαλλοτριώσεις και για τα 20,1 % θα χρειαστεί να δοθούν στις εταιρίες και μάλιστα σε πάμπολλες ξένες τα δικαιώματα για βαριά βιομηχανία!!!! Ποίος θα τους βγάλει μετά? Σε πρώτη φάση για το ποσοστό αυτό θα μας πάρουν 300-600 βουνά? Αν έβλεπα τη ΔΕΗ μπροστά ή Νομαρχίες και μας καλούσαν να δούμε δεν θα ξύπναγα ποτέ και θα κοιμόμουνα τελείως όρθιος, όπως μου συνέβαινε αρκετά χρόνια παρ όλο που είχα τόσα μηνύματα από όλη την Ελλάδα, αφού έχω σελίδα μερικών χιλιάδων φωτογραφιών πριν από τους Συλλόγους μας και μάλιστα με τέτοια θέματα. Έτσι λοιπόν φανατικός με τα φυλλάδια των μεγάλων οικολογικών οργανώσεων στο χέρι πορευόμουνα στο δρόμο αυτό με τεράστιες τις παρωπίδες μου.
Έθεσα το θέμα στο ΔΣ της ΣΟΕ μας και μου ανέθεσαν με την ενημέρωση που έκανα να συντάξω κείμενο και να βρω τους φορείς να το στείλουμε. Η δημοκρατικές αρχές μου και ο χαρακτήρας μου γενικά και επειδή περίμενα πολλούς να διαμαρτυρηθούν όπως και έγινε με τη Χάρις, εσένα και άλλους ανέλαβα πρώτα την ενημέρωσή σας και με τη ζύμωση που θα προκύψει να πάμε όλοι μαζί σε μία πορεία που θα είναι κοινώς αποδεχτή. Με αυτή τη στάση όμως μπορεί να έχουμε προβλήματα και να δούμε πολλές Στοιχιωμένες μπαζωμένες και όμως με μεγάλο ρίσκο αν θες, θα κλάψω αυτή τη καθυστέριση.
Έγραψα, ότι είμαι με λεπτομερή στοιχεία αγωνιστής της πρώτης γραμμής σε όλη μου τη ζωή ακόμη και στον επαγγελματικό μου κλάδο πάνω από 20 χρόνια στο ΔΣ του ΕΡΜΗ του μεγάλου σωματείου κομμωτών της Αττικής, το εκπροσωπώ στην Ομοσπονδία των 90 περίπου σωματείων της Χώρας μας, ακόμη και προχτές την Τετάρτη στην ΟΒΣΑ. Έχω την έννοια και να μη συμβεί κάτι ενός Ομίλου με 55 ψήφους στις εκλογές μας, όσο ο ΣΠΕΛΕΟ που είμαι μέλος του και ο ΣΕΛΑΣ και με δύο πρωτιές για μόλις 3 χρόνια από την ίδρυση τα δύο γραφεία Σπάρτη και Αθήνα και 43 εξαρτήσεις μελών μας. Έγραψα ότι χάνω τόσα χρήματα για κτήμα τόσο καθαρό και που πουλάω λάδι και το ρίχνουν μαζί με το άλλο για να έχω καθαρή συνείδηση, ότι από εμένα δεν θα πάθει κανείς τίποτα και αργότερα να το εντάξω στα βιολογικά και να το παίρνει ο κόσμος και να το χαίρετε και να το ευχαριστιέται. Δεν είδες στα βαφτίσια του Κατσιαβάκου μας στο Γέρακα το πανέρι με τα σταφύλια τόσων ειδών και νόστιμα που έφερα και να δεις μεράκι για τη φύση και ομορφιές.
Δεν με πειράζουν οι άλλες χώρες τι έκαναν και τι θα κάνουν, αλλά εδώ γίνεται χαμός σε όλα τα θέματα όπως διαπίστωσα και για το επίμαχο. Με πρόσβαλε λίγο και περισσότερο να ξέρετε στονοχορήθηκα, πικράθηκα και γι αυτό έκανα από το Μάρτη να απαντήσω, όταν ένα τόσο φοβερό κορίτσι στη φύση μου στέλνει μετά από τόσο αγώνα και ξενύχτια που κάνω τα λαμόγια σε φωτογραφία χωρίς να καταλάβει τίποτα. Τα λαμόγια λοιπόν και σε αυτή τη χώρα που δεν έχει το δασικό το δικό μας τις βάζουν για να μη χάσουν την επιδότηση των λαών στην παραλία που είναι δασική ή και στη θάλασσα που βλέπουμε και είμαστε αρκετά ενημερωμένοι όλοι μας. Κατάλαβες τελικά τώρα τι με πείραξε? Δεν είπα ότι δεν έκαναν καλά . Δεν θα με πείραζε αν ξεκινούσαν και από τις δικές μας λάσπες και χώματα που θα μπορούσαμε να αποκαταστήσουμε τη ζημιά αν πάμε για το Υδρογόνο ή άλλη καλή λύση. Έτσι και αλλιώς αυτό εννοούσα ότι σε τέτοια μέρη έχουν γίνει τεράστιες παρεμβάσεις και με τα χημικά όπως φαίναται με το πυκνό και πλούσιο φ'υτεμα. Παντού το ίδιο σημβαίνει και θυμάμε πολλάχρόνια πριν τα σταροχώραφα πως ήταν και πως γίνανε. Μεγάλωσα με άσπρο ψωμί στο τόπο αυτό και μετά είδαμε το ολικής άλεσης, αφού το πήγαιναν αλλού το πίτουρο. Την μαύρη ζάχαρη που δεν βάζουν χημικά να την ασπρίσουν την αγοράζουμε διπλάσια τιμή χωρις περισσότερη επεξεργασία. Η όλη πολιτική λοιπόν θα μας κάνει μεγάλη ζημιά στο τόπο μας Νικόλα μου. Τα βουνά μας είναι ευαίσθητα πολύ, αφού ο Υμηττός κορώνι μου έχει 90 σπήλαια με τουριστικό, αρχαιολογικά μέχρι με μουμιοποιημένους. Αν υπάρχει ένα τμήμα που μπορούν να μπουν να τις βάλουν , αλλά ποιός? Η ΔΕΗ μας? Η Νομαρχία? Ο Δήμος? ή τα πυρηνικά εργοστάσια ακόμη και γιαπωνέζοι και τούρκοι και να αποκτήσουν δικαιώματα????????? Είναι πολύ σοβαρό το θέμα λοιπόν και σας χτυπάω το καμπανάκι έστω και για τη δική μου συνείδηση με την ευθύνη της θέσης μου γενικά στην κοινωνία. Δεν είναι μαγκιά ούτε υπερηφάνεια, αλλά ευθύνη και μόνο η άλλη άποψη, αφού κατάφερα τόσο κοιμισμένος να βγάλω κάποιες τσίμπλες από τα μάτια μου και να δω την άλλη πλευρά του νομίσματος. Μακάρι να κάνω λάθος και να μη συμβούν έτσι τα πράγματα , αλλά δυστυχώς υπάρχει αυτή η πλευρά και η άποψη που θα πρέπει καμάρι μου να μας προβληματίσει, να ψαχτούμε όλοι μας ειδικά οι λάτρες της φύσης που γνωρίζουμε τόσα απόμακρα μυστικά της και ομορφιές, για να μπούμε μπροστά να την προστατεύσουμε δίνοντας και λύσεις.
Σου θυμίζω το Σίγγρι που με πίκρανε από χρόνια με 2 ταβερνάκια, 5 βάρκες, μαντριά, και τα απολιθωμένα του και που στη Μύκονο ή τη Σαντορίνη που τα οικονομάνε δεν τολμούν να την πειράξουν με τόσα ανεμοδούρια....Που θα βρουν δασικά, σιγά μη πληρώσουν τεράστια ποσά για οικόπεδα και ποιός τους αφήνει? Θα τους τσακίσει στο ξύλο και ο πιο οικολόγος ......Σε εμάς με περιοχή NATURA ( έβαλε πυλώνες η ΔΕΗ με παλαιά άδεια πριν τη χαρακτηρίσουν και είναι η γραμμή που είδαμε στο Δέρσιο και ενώνει το χωριό μου Μολάους με τη ΔΕΗ Άστρους για να βάλουν 2.500 στη Λακωνία και σε όλο το Μοριά κάμποσες χιλιάδες) , SPA αρπακτικών πουλιών και στη συνέχεια ζητά ο Κυνηγετικός ζώνη άγριας πανίδας και τον παιδεύουν 5 χρόνια.....Ο πρόεδρος Ερμείδης του Ορειβατικού Καλαβρύτων τους είπε δίπλα μου σε εκπομπή στη Κόρινθο "τι πάνε να κάνουν με Μέγα Σπήλαιο, Άγια Λαύρα, χιονοδρομικό, και 60 000 διελεύσεις το χρόνο στο φαράγγι Βουραϊκού και τα Καλάβρυτα αγνώριστα με τέτοια πανέμορφη και ήπια ανάπτυξη?". Πάνε λοιπόν στα απόμακρα όπως στη φωτογραφία της Χάρις μας και σε παραλίες να μη πληρώσουν την επιδότηση από τη τσέπη μας και στο Ζάρακα με το πανέμορφο Κυπαρίσσι και Γέρακα και 1502 κατοίκους ποιμένες 35000 γιδιών?
ΟΧΙ ΝΙΚΟΛΑ ΜΟΥ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΜΠΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΜΠΟΥΛΝΤΟΖΕΣ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΙΔΑΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ.
ΑΝ ΔΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΠΟΥΛΝΤΟΖΕΣ ΑΠΟ ΣΥΚΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΩΦ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΑ ΓΕΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΣΥΚΙΑΣ ΚΙΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΘΕΙ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΝΑ ΦΤΕΡΟ 100 ΜΕΤΡΩΝ ΣΕ ΠΥΛΩΝΑ 145 ΜΕΤΡΩΝ ΥΨΟΣ ΤΡΙΠΛΑΣΙΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ?
Τα κορώνια στο Ταύγετο και τα καμάρια στον Πάρνωνα έχουμε πλέον με τους προβληματισμούς μας άλλη άποψη και πολλούς τρόπους αν χρειαστεί να αγωνιστούμε στην πρώτη γραμμή, όπως οι παππούδες μας Λεωνίδας, Παλαιολόγος, Δαβάκης, Βλαχάκος κλπ. Έχουμε και θα δείτε σύντομα 200 σπήλαια εξερευνημένα (ρώτα τα παιδιά του ΣΠΕΛΕΟ και πολλούς άλλους που γνωρίζουν) ίσως και 500 ή χίλια στο πόδι του Ν Πάρνωνα με δεκάδες αρχαιολογικά , αμέτρητες κουκουβάγιες και νυχτερίδες και μας καίνε τα τεράστια φτερά 1000 πυλώνων μόνο εκεί, όπως το ίδιο και η φάλαινες μπροστά στα καμάκια των κερδοσκόπων.
Ξεκίνησα για να ξέρετε την συνάντηση (δημοσιεύθηκε και στο ΕΠΑΘΛΟ) πολλών παραγόντων από όλο το Μοριά (και είναι ήδη στο πόδι) στα γραφεία μας στον Κολωνό, γιατί ήξερα πολύ καλά την άλλη άποψη. Τα θετικά τα λένε τα λαμόγια σε όλα τα βουνα από μαντρί σε μαντρί τάζοντας θέσεις στα παιδιά τους ( να δούμε ποιός θα πρωτοπάρει με 3-6-7 σε κάθε νομό) και μέσα σε δημαρχεία τάζοντας σε συλλόγους από πουλημένους ή παραπλανημένους δημάρχους ένα ζευγάρι παπούτσια και μία φανέλα να παίξουν τη χρονιά που έρχεται ποδόσφαιρο αγοράζοντας συνειδήσεις και να σακατέψουν και να αποκτήσουν δικά τους τα λαμόγια τα βουνά μας......
Αν βρείτε και άλλες φωτογραφίες με τέτοιες τοποθετήσεις από τα λαμόγια με ενδιαφέρουν αρκετά χωρίς να μου κρατάτε κακία όπως και εγώ σας αγαπώ για τον κοινό μας έρωτα στη φύση που στάθηκε και αφορμή να γνωριστούμε και ποιός ξέρει τί μπορεί να δουν τα μάτια μας στις αποστολές μας μαζί που θα χρειαστεί να τα προστατεύσουμε.
Μπορείς να μοντάρεις τον Όλυμπο με 7000 κομάτια που μάλλον τα χωράει και να δούμε αν μας αφήσουν να ανέβουμε εκεί με το πρώτο κακό ή ύποπτο συμβάν?
Σε ευχαριστώ Νικόλα μου για τη συμμετοχή σου στο θέμα και ας σκεφτούμε λίγο όλοι μας έστω και την τελευταία στιγμή και να αποφασίσουμε. Εγώ οφείλω να ξενυχτήσω αρκετά με τη ζέστη που κάνει και θα σας στείλω αρκετά στοιχεία και βλέπουμε.
με μεγάλη εκτίμηση.
Γιάννης Κοφινάς.
M
MALAMA KATERINA
Διαβάζοντας τα πιο πάνω νιώθω ανάμεικτα συναισθήματα. Από τη μια χαίρομαι, γιατί αυτή τη στιγμή μας δίνεται η δυνατότητα να διαβάσουμε πολλές απόψεις και οπτικές γωνίες, αλλά από την άλλη θλίβομαι διότι φοβάμαι μήπως αναλωνόμαστε σε αυτές τις συζητήσεις προσπαθώντας να πείσουμε ο ένας τον άλλον το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ. ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ, ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ, ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.
Όχι με την ευρύτερη αφηρημένη έννοια που του δίνουν οι πολλοί, αλλά με την απαιτούμενη προσοχή και αγάπη που του δίνουν οι λίγοι.
Δεν μπορώ να φανταστώ ότι αγαπάμε και φροντίζουμε τα χωράφια μας και απολαμβάνουμε τους καρπούς τους και ταυτόχρονα δεχόμαστε τις ανεξέλεγκτες χωματερές που αποτελούν μεγάλη πληγή και αιτία καταστροφής των σπηλαίων.
Δεν μπορώ να φανταστώ ότι αγαπάμε τα ζώα και διαδηλώνουμε για την προστασία τους, και σε μία διαδρομή μερικών χιλιομέτρων βλέπουμε δεκάδες άδικα σκοτωμένα ζώα.
Δεν μπορώ να δεχτώ την ύπαρξη και λειτουργία λατομείων σε περιοχές που εκ των πραγμάτων, όχι μόνο, δεν έπρεπε να υπάρχουν, αλλά πολύ περισσότερο προστατεύονται από νόμους και αυτοί οι νόμοι να αγνοούνται.
Η Ελλάδα είναι μία πανέμορφη και πλούσια χώρα αλλά δυστυχώς κατοικείται από Έλληνες. Μία ράτσα ανθρώπων ικανούς για το καλύτερο αλλά και το χειρότερο.
Εκτός όμως από αυτό, η Ελλάδα είναι και μέλος μιας μεγάλης οικογένειας. Της Ευρωπαϊκής. Και είτε μας αρέσει είτε όχι, είμαστε υποχρεωμένοι να εφαρμόζουμε κάποιους νόμους. Οι νόμοι υπάρχουν, όμως εμείς βρίσκουμε πιο εύκολο να τους αγνοούμε, να τους σαμποτάρουμε, να τους παραβαίνουμε. Και ούτε η πολιτεία, ούτε εμείς, είμαστε άμοιροι ευθυνών.
Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά ακόμα. Όμως πιστεύω ότι αρκετά είπαμε και τώρα είναι καιρός για δράση. Αντί να απορρίπτουμε τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας ας πιέσουμε να γίνονται σωστά. Ας ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ να γίνονται σωστά. Επιστημονικές μελέτες, νομικό πλαίσιο, ειδικοί… Με μοναδικό κίνητρο το σεβασμό στο περιβάλλον και στις επόμενες γενιές.
Όχι με την ευρύτερη αφηρημένη έννοια που του δίνουν οι πολλοί, αλλά με την απαιτούμενη προσοχή και αγάπη που του δίνουν οι λίγοι.
Δεν μπορώ να φανταστώ ότι αγαπάμε και φροντίζουμε τα χωράφια μας και απολαμβάνουμε τους καρπούς τους και ταυτόχρονα δεχόμαστε τις ανεξέλεγκτες χωματερές που αποτελούν μεγάλη πληγή και αιτία καταστροφής των σπηλαίων.
Δεν μπορώ να φανταστώ ότι αγαπάμε τα ζώα και διαδηλώνουμε για την προστασία τους, και σε μία διαδρομή μερικών χιλιομέτρων βλέπουμε δεκάδες άδικα σκοτωμένα ζώα.
Δεν μπορώ να δεχτώ την ύπαρξη και λειτουργία λατομείων σε περιοχές που εκ των πραγμάτων, όχι μόνο, δεν έπρεπε να υπάρχουν, αλλά πολύ περισσότερο προστατεύονται από νόμους και αυτοί οι νόμοι να αγνοούνται.
Η Ελλάδα είναι μία πανέμορφη και πλούσια χώρα αλλά δυστυχώς κατοικείται από Έλληνες. Μία ράτσα ανθρώπων ικανούς για το καλύτερο αλλά και το χειρότερο.
Εκτός όμως από αυτό, η Ελλάδα είναι και μέλος μιας μεγάλης οικογένειας. Της Ευρωπαϊκής. Και είτε μας αρέσει είτε όχι, είμαστε υποχρεωμένοι να εφαρμόζουμε κάποιους νόμους. Οι νόμοι υπάρχουν, όμως εμείς βρίσκουμε πιο εύκολο να τους αγνοούμε, να τους σαμποτάρουμε, να τους παραβαίνουμε. Και ούτε η πολιτεία, ούτε εμείς, είμαστε άμοιροι ευθυνών.
Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά ακόμα. Όμως πιστεύω ότι αρκετά είπαμε και τώρα είναι καιρός για δράση. Αντί να απορρίπτουμε τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας ας πιέσουμε να γίνονται σωστά. Ας ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ να γίνονται σωστά. Επιστημονικές μελέτες, νομικό πλαίσιο, ειδικοί… Με μοναδικό κίνητρο το σεβασμό στο περιβάλλον και στις επόμενες γενιές.
K
kofinas
«Το Σπήλαιο των «Αυγών»
Του Γιάννη Κοφινά-Καλλέργη
Στο Περιοδικό ΕΠΑΘΛΟ τεύχος 51 7-8/2006 www.epathlo.com
Η πρώτη εξερεύνηση
Μέχρι το 1999 το σπήλαιο των «Αυγών» ήταν σχεδόν άγνωστο. Λίγοι μόνο κάτοικοι της περιοχής γνώριζαν την είσοδό του, αλλά κανείς δεν τολμούσε να κατέβει. Ο Ιωάννης Π. Γεωργαντώνης υπέδειξε το σπήλαιο στο Γιώργο Μακρή που προχώρησε στην πρώτη εξερεύνησή του με τον Γιάννη Κυριακάκη και τον Παναγιώτη Τζάκα.
Τέλος Μαΐου του 1999, ομάδα του Σπηλαιολογικού Ελληνικού Εξερευνητικού Ομίλου (ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο) εξερεύνησε σπήλαιο της περιοχής Νιάτων Λακωνίας στη θέση Μακριά-Λάκα. Την ομάδα αποτελούσαν ο Γιάννης Κοφινάς από τους Μολάους, οι Γεώργιος Μακρής και Γιάννης Κυριακάκης από τα Παπαδιάνικα, η Λίζα Δημητριάδου και η Κατερίνα Μπαλκούρα από την Αθήνα.
Εισερχόμενοι στο σπήλαιο προσπέρασαν τον πρώτο -χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον- θάλαμο και κατέβηκαν 10 μέτρα με σχοινί σε ένα πλάτωμα-πατάρι, από το οποίο δύο οπές οδηγούσαν στα ενδότερα. Με τη βοήθεια των σχοινιών προχώρησαν ακόμα 15 μέτρα και βρέθηκαν σε μια αίθουσα μήκους 45 μέτρων περίπου. Από εκεί ακολούθησε δαιδαλώδης κάθοδος 30 περίπου μέτρων και συνάντησαν τρεις συνεχόμενες αίθουσες. Στην είσοδο της πρώτης αίθουσας βρέθηκε βάραθρο που οδηγούσε βαθύτερα αλλά λόγω διαφόρων δυσκολιών και έλλειψης χρόνου δεν ήταν δυνατόν να εξερευνηθεί σ’ εκείνη τη φάση.
Στο τέλος της τρίτης αίθουσας υπήρχε ανέβασμα-πατάρι, που οδηγούσε στην τελευταία αίθουσα μήκους 20, πλάτους 30 και ύψους 40 περίπου μέτρων. Αυτή η τελευταία ήταν η πιο αξιόλογη.
Στο σπήλαιο παρατηρήθηκαν κατακρημνίσεις χωμάτων και ογκολίθων που προφανώς σε παλαιότερα χρόνια, συνέπεια φυσικών φαινομένων όπως σεισμοί κ.λ.π., αποκόπηκαν από τα πλάγια και την οροφή του σπηλαίου και συσσωρεύτηκαν στη βάση του. Όσο προχωρεί προς το βάθος το σπήλαιο γίνεται ομορφότερο. Ασύγκριτης ομορφιάς είναι η τελευταία αίθουσα, πλούσια σε χρωματιστά πετρώματα όπου κυριαρχούν το κόκκινο, το πορτοκαλί και πολύ περισσότερο το χαρακτηριστικό μαύρο χρώμα. Υπάρχουν σχεδόν σε όλους τους θαλάμους, στα τοιχώματα, σταλακτίτες σε διάφορες μορφές. Οι ομορφότεροι όμως σταλακτίτες υπάρχουν στον τελευταίο θάλαμο. Ιδιαίτερη εντύπωση έκαναν οι σταλαγμίτες που είχαν το σχήμα και τα χρώματα αυγού, οι οποίοι κυριαρχούν στο χώρο. Από τους σταλακτίτες αυτούς οι σπηλαιολόγοι το ονόμασαν Σπήλαιο των «Αυγών». Υπήρχαν επίσης σταλακτίτες σε σχήμα κεριού αναμμένου, κουρτίνας και σε διάφορες άλλες μορφές.
Το σπήλαιο είναι πανέμορφο και ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, είναι όμως δύσβατο και επομένως δεν είναι εύκολα επισκέψιμο στους πολλούς. Το μήκος που εξερευνήθηκε φθάνει τα 194 μέτρα. Οι σπηλαιολόγοι ίσως μας δώσουν αργότερα πιο όμορφες εικόνες, αν κατέβουν και στο μέρος που αυτή τη φορά δεν μπόρεσαν για διαφόρους λόγους να εξερευνήσουν».
Αυτά τα στοιχεία δημοσιεύτηκαν πριν καιρό στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ του ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ και του ΔΗΜΟΥ ΝΙΑΤΩΝ.
Πόσα δεν γράφτηκαν τότε που θα έπρεπε να γραφτούν από την σπουδαία αυτή εξερεύνηση! Πόσα θα είχαν να πουν αυτά τα νέα και δυναμικά ντόπια παιδιά από την ανακάλυψη ενός μνημείου παγκόσμιας προβολής και κατάταξης. Τι συναισθήματα θα είχαν εκείνη την ημέρα όταν η φλόγα της ασετιλίνης -που είχα την τύχη να ανάψω για πρώτη φορά εγώ στο κράνος τους- φώτισε εκείνα τα σκοτάδια και φανέρωσε μυστικά και θαύματα στα έγκατα της γης.
Ο Γιώργος και ο Γιάννης εξελίχτηκαν σε τέτοιο σημείο ώστε να τους «ζηλεύει» η Ελληνική Σπηλαιολογική Οικογένεια και εγώ να τους καμαρώνω απερίγραπτα!!
Τα τελευταία χρόνια αφιερώνουν τον ελεύθερο χρόνο τους για ανασκαφές σπηλαίων που εξερεύνησαν στηρίζοντας έτσι το σπουδαίο έργο της Εφορείας Σπηλαιολογίας-Παλαιοανθρωπολογίας. Καταδύονται με την εφορεία Ενάλιων Αρχαιοτήτων προσφέροντας τις υπηρεσίες τους στα υποβρύχια μνημεία. Μπαίνουν στα βαθιά των σπηλαίων ακόμη και με σπηλαιοκατάδυση, αφού έχουν περγαμηνές από ευρωπαίους σπηλαιοδύτες παγκόσμιας αναγνώρισης. Ο Γιώργος είναι το «πρωτοπαλίκαρό» μου στις εξερευνήσεις των σπηλαίων. Και αυτός μύησε στο μαγικό κόσμο της σπηλαιολογίας τον Γιάννη, παιδικό φίλο και συμμαθητή του. Αυτά τα παιδιά μου προσέφεραν ηθική αμοιβή και περηφάνια όσο κανένας άλλος. Είναι σπηλαιοσύντροφοι που έκαναν πράξη τη λέξη φιλία, εκεί που «ο φίλος τω φίλω εν κινδύνοις ου λείπει». Μαζί εξερευνήσαμε μυστικά των σκληροτράχηλων ασβεστολιθικών βουνών μας, ανοίξαμε μονοπάτια, λιώσαμε φόρμες και άρβυλα, γεμίσαμε τα βουνά με σπιτ…
«μπέλε κέρας»
Φυλάει βαθιά στην αγκαλιά του μοναδικούς σταλαγμίτες που μοιάζουν με «αυγά». Βρίσκεται ανατολικά του χωριού Νιάτων Λακωνίας και ξεχωρίζει καταπράσινο από τα άλλα της περιοχής λόγω της έντονα ανεπτυγμένης χλωρίδας του με υψηλή θαμνώδη βλάστηση. Για το λόγο αυτό –προφανώς- και η ονομασία του: “μπέλε κέρας”=όμορφο βουνό. Δεν είναι τυχαίο αυτό τα πάντρεμα λέξεων και πολιτισμών. Υπάρχει και το Άσπρομόντε, δηλαδή Ασπροβούνι και η Σίλα Γκρέκα, δηλαδή η Ελληνική Κορφή στην Καλαβρία. Στο Μπελεχέρι υπάρχει στη δυτική του πλαγιά ανάπτυξη μεγάλου γεωλογικού επιφανειακού ρήγματος όπου ευρίσκεται και η θέση Μακριά Λάκα. Αυτό, ξεκινά στην αρχή με αναβαθμίδες και πεζούλες παλαιότερων καλλιεργειών, και διακρίνεται εμφανέστατα μέχρι την κορυφογραμμή του. Στη νότια πλευρά αυτού του γεωλογικού βυθίσματος και μερικές πεζούλες ψηλότερα από τη Λάκα βρίσκεται η είσοδος στη διάκλαση του σπηλαιοβαράθρου των «Αυγών» στα 502 μέτρα υψόμετρο. Αυτό το σπήλαιο βρίσκεται, μαζί με το σπήλαιο στο «Πλατώρι» Βελλιών Μονεμβασίας, στη δεύτερη θέση κατάταξης σπηλαίων μήκους περίπου 200 μέτρων, από τα εξερευνημένα μέχρι τώρα σπήλαια της ευρύτερης περιοχής της επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς της Λακωνίας και αμέσως μετά την περιβόητη, απίστευτης ομορφιάς, Τρύπα του «Βοριά» των 750 μέτρων.
Το σπήλαιο των «Αυγών» έχει μοναδικές για την σπηλαιολογική μας εμπειρία κατακρημνίσεις. Είναι διανοιγμένο σε ευπαθή και μαύρο βυτινιούχο ασβεστόλιθο. Στα Νιάτα ονομάζουν αυτό το πέτρωμα «νυχάκι» λόγω του εύκολου θρυμματισμού και τις έντονες κόψεις του. Το λένε επίσης «βρωμόπερτα» λόγω της χαρακτηριστικής οσμής του κατά το πελέκημα.
Πρέπει να αναφερθεί ότι για να φτάσουμε στην ανακάλυψη των «αυγών» χρειάστηκε κατά την έρευνα της πρώτης εκείνης αποστολής να γίνει ξεμπάζωμα λίθων στη μεγάλη αίθουσα μετά τα κάθετα κατεβάσματα. Κατά την κάθοδό μας από τα στενά περάσματα διαπιστώσαμε, ότι αλλάζει η πορεία του σπηλαίου 90 μοίρες. Γίνεται, δηλαδή, συνάντηση δύο διακλάσεων που συμπιέζονται κάθετα μεταξύ τους, έτσι ακριβώς όπως και στην Τρύπα του Βοριά μετά τον στενό μαίανδρό της. Στο χαμηλότερο σημείο της ανάπτυξης αυτής του σπηλαίου υπάρχει κατέβασμα σε διάκλαση (φαίνεται στην χαρτογράφηση) μπαζωμένη από σάρα πετρών, οι οποίες ως είναι γνωστό αποκόβονται από τα τοιχώματα και τις οροφές. Είναι πολύ πιθανό να οδηγεί σε υπερκείμενες αίθουσες και στα βαθύτερα τμήματα του μεγάλου γεωλογικού ρήγματος στο όμορφο βουνό.
Κρατικές αντιφάσεις,
παρανομίες και ασυναρτησίες
Σ’ αυτό το εκπληκτικό βουνό με τις μοναδικές σπηλαιομορφές του η Διεύθυνση Περιβάλλοντος ΕΥΠΕ του ΥΠΕΧΩΔΕ έχει δρομολογήσει διαδικασία αδειοδότησης, για εγκατάσταση βιομηχανικού αιολικού πάρκου.
Για την μνήμη και την καταγραφή της ιστορίας είμαι υποχρεωμένος να παραθέσω τα εξής γεγονότα: Την εποχή που η Περιφέρεια Πελοποννήσου κατασκεύαζε την οικοτουριστική σελίδα www.ecotravel.gr μου ζητήθηκε να γράψω άρθρο για τον οικοτουρισμό στην Πελοπόννησο και να γίνει παραπομπή της προσωπικής μου σελίδας www.giannikofinas.com με τις ομορφιές του Μοριά. Ανταποκρίθηκα σ’ αυτή την προσπάθεια αφιλοκερδώς και έδωσα σε πρώτη δημοσίευση την εξερεύνηση του ιστορικού φαραγγιού του Λαφότραφου που έγινε από τον Όμιλό μας. Πρόκειται για το φαράγγι που συνδέεται μυθικά με τον τρίτο άθλο του Ηρακλή κατά τον οποίο ο ημίθεος κατόρθωσε να συλλάβει την χαλκοπόδαρη και χρυσοκέρατη ιερά έλαφο της Αρτέμιδος.
Τότε μας δόθηκε η αφορμή για την εξερεύνηση του σπηλαίου της Βελανιδιάς, στο οποίο ανακαλύψαμε περισσότερα από 100 ανέπαφα αγγεία τα οποία στη συνέχεια φιλοξενήθηκαν σε έκθεση στο Βυζαντινό Μουσείο των Αθηνών.
Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λακωνίας γνωμοδότησε θετικά για ΑΣΠΗΕ (Αιολικό Σταθμό Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας) στο Μπελεχέρι. Στην ιστοσελίδα www.visitlakonia.com , την οποία υποστηρίζει η Νομαρχία και η οποία περιέχει αρκετές δημοσιεύσεις μου, πρότεινε παλαιότερα να επισκέπτονται όσοι φτάνουν στα Νιάτα το Σπήλαιο των «Αυγών», χωρίς την άδεια της εφορείας Σπηλαιολογίας και Παλαιοανθρωπολογίας του ΥΠΠΟ. Μετά από καταγγελίες και δημοσιεύσεις στον Τύπο ευτυχώς δεν υπάρχει πλέον αυτή η αναφορά.
Δεν γνωρίζουν οι αρμόδιοι φορείς τίποτα, λοιπόν;
Μετά λύπης μου διαπίστωσα σε πρόσφατη επίσκεψη στο Μπελεχέρι, ότι ο νεαρός ποιμένας που πότιζε τα γίδια του σε λούτσα της Μακριάς Λάκας, δεν γνώριζε καν τη θέση της εισόδου του σπηλαίου. Δηλαδή, από τη μια δημοσιεύουν –λες και είναι άσχετοι- το σπήλαιο αυτό ως τουριστικό προορισμό και από την άλλη δεν κάνουν τίποτε για την ενημέρωση των κατοίκων και την προστασία του.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η τοπική παράδοση αναφέρει πως κατά την επιδρομή του Ιμπραήμ στην περιοχή, οι κάτοικοι έκρυψαν στην πρώτη αίθουσα του απόμακρου αυτού σπηλαίους τις εικόνες και τα ιερά κειμήλια των εκκλησιών και μοναστηριών για να τα σώσουν από τους άρπαγες.
Και η συνέχεια… δραματική!
Εκπρόσωποι Εταιρειών, μπήκαν στα δημαρχεία έταξαν χρήματα, για να εξαγοράσουν συνειδήσεις. Με το πενιχρό αργύριο του 2% χάιδεψαν την πολιτική φιλοδοξία των τοπικών παραγόντων και αρχόντων που δεν δίστασαν να δώσουν «γη και ύδωρ»… Ευτυχώς η τοπική κοινωνία σήκωσε το ανάστημά της στο ξεπούλημα των βουνών και των μνημείων, όπως είναι το πανέμορφο Μπελεχέρι με τα μοναδικά «αυγά» στα σπλάχνα του. Σήμερα μπορούν ακόμα να αγναντεύουν ολημερίς τα αγριοπούλια που έρχονται στη ράχη του να αναζητήσουν την σπάνια πλέον και τόσο πολύτιμη τροφή τους.
Αντίθετα, οι πυλώνες Υψηλής Τάσης για τη σύνδεση των κόμβων Μολάων και Άστρους, διέσχισαν τη νότια πλευρά του όρους Μπελεχέρι, πέρασαν μέσα από περιοχές SPA (περιοχές προστασίας αρπακτικών) και NATURA κοντά στην Κρεμαστή… Και όλοι αναρωτιόμαστε ποιος εγκέφαλος υπογράφει αυτού του είδους τις άδειες…
Στη βόρεια πλευρά του βουνού με μικρής απόστασης δρόμο από τη διαδρομή Άγιος Δημήτριος–Κρεμαστή, κοντά στο βάραθρο «Ανάσκελο» αλλά σε σχετική απόσταση από το σπήλαιο, υπάρχει και ένα λατομείο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι σε μεγάλο μέρος της έκτασης του όρους αυτού η εκπόνηση μελετών για την προστασία των ειδών και των φυσικών μνημείων του είναι σχεδόν αδύνατη λόγω πυκνής και υψηλής ανάπτυξης των θάμνων. Συνεπώς, η χλωρίδα, η πανίδα, η ύπαρξη πιθανών άλλων σπηλαίων, είναι βέβαιο ότι δεν έχουν ποτέ μελετηθεί και καταγραφεί και ποιος θα την αναλάβει;
Πώς, λοιπόν, προχωρούν στην άνευ όρων καταστροφή του φυσικού μας πλούτου, τυφλά και ανεμπόδιστοι; Με ποιο δικαίωμα αρπάζουν και λεηλατούν το φυσικό μέλλον της γης και των γενεών που θ’ ακολουθήσουν την πρόσκαιρη δική μας παρουσία;
Σε μια πρόσφατη επίσκεψή μου στο σπήλαιο των Αυγών, ένα ανθισμένο αγιόκλημα κρεμόταν επάνω από τη σκοτεινή είσοδό του και πλάνεψε τη φωτογραφική μηχανή μου. Η αντίθεση που δημιουργούσε η λαμπρότητα του λουλουδιού με το πηχτό σκοτάδι της εισόδου του σπηλαίου με συγκλόνισε.
Στη νότια πλευρά μια άγρια τριανταφυλλιά είχε αναπτύξει ολόδροσο και νεαρό βλαστό δίπλα στον παλαιότερο ξερό κορμό της. Η θέα τους μας έβαλε σε προβληματισμό για την ονομασία του σπηλαίου. Τελικά, επικράτησαν οι μοναδικοί σταλαγμίτες σε σχηματισμούς αυγών.
Πόσα σπήλαια, βρίσκονται μετά από πυρκαγιές ανάμεσα στα ρουμανιασμένα τοπία; Πόσα μας δείχνουν οι γέροντες ποιμένες που σκεπάζουν με πέτρες τις εισόδους τους για να μη πέσουν μέσα τα κατσίκια τους; Πόσα σκέπασαν οι παλαιότερες γενιές; Πόσα είναι μόλις λίγο κάτω από την επιφάνεια της γης και εμφανίζονται -ή εξαφανίζονται- με το πέρασμα της μπουλντόζας; Πόση γνώση και πόσοι θησαυροί θα αφανιστούν για πάντα για το χατήρι της τσέπης και της μίζας λίγων συμφερόντων;
Η τρύπα του «Βοριά» και το σπήλαιο των «Αυγών» είναι η ελίτ των ήδη 200 εξερευνημένων σπηλαίων στο νότιο Πάρνωνα. Εδώ μπορεί να δημιουργηθεί ένα από τα ομορφότερα Σπηλαιολογικά πάρκα στον κόσμο. Είναι ο κόπος και ο μόχθος πολλών δεκαετιών στο δρόμο που χάραξε η μητέρα της Σπηλαιολογίας στην Ελλάδα Άννα Πετροχείλου, όταν εξερευνούσε το 1960 το σπήλαιο της Καστανιάς και τα 7 σπήλαια στο Κυπαρίσσι.
Αυτή η ανάπτυξη είναι το μέλλον και αυτή πρέπει να θέλουμε για την μοναδική φύση και γη της Λακωνίας. Είναι στα χέρια μας η μεγάλη ευκαιρία να φέρουμε στον θεϊκό αυτό τόπο το εκλεκτότερο κομμάτι του τουριστικού ρεύματος. Τους φυσιολάτρες και τα νιάτα του πλανήτη που θα γίνουν αναμεταδότες του μνημειώδους τοπίου μας.
Στο σπήλαιο των «Αυγών» εκπαιδεύονται συχνά πλέον νέα παιδιά από το Γιώργο και τον Γιάννη και όσους τους ακολούθησαν. Αυτοί οι νέοι μαθαίνουν να διασχίζουν τα σκοτεινά μονοπάτια και να ανακαλύπτουν υπόγειους θησαυρούς σε ειδικά σεμινάρια όπως αυτά που διοργανώνει ο Σπηλαιολογικός Όμιλος Ταϋγέτου-Πάρνωνα «Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ».
Στην Κίνα του ενάμιση δισεκατομμυρίου κατοίκων δεν υπάρχουν Κινέζοι Σπηλαιολόγοι. Οι εξερευνήσεις σπηλαίων γίνονται από ξένους σπηλαιολόγους. Ο πρόεδρος του παιδικού σπηλαιολογικού ομίλου της Γλυφάδας Αττικής ΑΕΤΟΣ, Πέτρος Ρωμανάς, πρόσφατα γύρισε από ταξίδι του στην Κίνα. Είχε φιλοξένησε πέρυσι μια νεαρή Κινέζα επιστήμονα με αφορμή την πραγματοποίηση του 14ου Παγκόσμιου Σπηλαιολογικού Συνεδρίου στην Ελλάδα και του ανταπέδωσαν φέτος τη φιλοξενία. Εκεί, έγινε επίσημα η πρόταση στην Σπηλαιολογική Ομοσπονδία Ελλάδος για να αναλάβει τη μετάδοση της σπηλαιολογικής φλόγας στην αχανή χώρα τους επ’ ευκαιρία της μεταφοράς της Ολυμπιακής Φλόγας. Μας περιμένουν τον ερχόμενο Γενάρη. Πόση χαρά και τι βάρος ευθύνης μας φέρνουν αυτές οι υποθέσεις.
Η Ελληνική Πολιτεία θα συνεισφέρει σε αυτό ή προτιμά να σφάξει τον Ταΰγετο και τον Πάρνωνα με χιλιόμετρα λεωφόρων, γιγάντιους πυλώνες και ανεμογεννήτριες;
Τα γραπτά μένουν και η συνείδησή μας κάπως ξαλαφρώνει γιατί τουλάχιστον εμείς δεν νίπτουμε τας χείρας μας μπροστά στο γολγοθά που ετοίμασαν για το Μοριά. «Ου γαρ είδασι τι ποιούσι» στον ευλογημένο τόπο που μας παρέδωσαν οι Πελασγοί παπούδες μας και όλοι οι άξιοι προγονοί μας.
Στην Ελλάδα έχουν εξερευνηθεί περίπου 10.000 σπήλαια και είναι διάσπαρτα καταγεγραμμένα σε διάφορα αρχεία ατόμων, συλλόγων και της Εφορείας Σπηλαιολογίας-Παλαιοανθρωπολογίας, η οποία ιδρύθηκε μόλις την δεκαετία του 1980. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν άλλα τόσα ακόμη ανεξερεύνητα σπήλαια στην Ελλάδα. Έχει κάποιος δει μελέτη που να αναφέρει και μόνο τη λέξη σπήλαιο; Πόσα προλαβαίνουμε να εξερευνήσουμε πριν τα σαρώσουν τα βαρέα τους οχήματα; Πόσα από τα χιλιάδες ναυάγια και τους βυθισμένους θησαυρούς των θαλασσών μας; Ποιος χωροταξικός σχεδιασμός μπορεί να γίνει και να σεβαστεί την απεραντοσύνη και μοναδικότητα της άγνωστης Ελλάδας μας; Ποιος θα υπολογίσει και θα αγκαλιάσει τους επίμονους εξερευνητές της και τον μόχθο τους;
Του Γιάννη Κοφινά-Καλλέργη
Στο Περιοδικό ΕΠΑΘΛΟ τεύχος 51 7-8/2006 www.epathlo.com
Η πρώτη εξερεύνηση
Μέχρι το 1999 το σπήλαιο των «Αυγών» ήταν σχεδόν άγνωστο. Λίγοι μόνο κάτοικοι της περιοχής γνώριζαν την είσοδό του, αλλά κανείς δεν τολμούσε να κατέβει. Ο Ιωάννης Π. Γεωργαντώνης υπέδειξε το σπήλαιο στο Γιώργο Μακρή που προχώρησε στην πρώτη εξερεύνησή του με τον Γιάννη Κυριακάκη και τον Παναγιώτη Τζάκα.
Τέλος Μαΐου του 1999, ομάδα του Σπηλαιολογικού Ελληνικού Εξερευνητικού Ομίλου (ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο) εξερεύνησε σπήλαιο της περιοχής Νιάτων Λακωνίας στη θέση Μακριά-Λάκα. Την ομάδα αποτελούσαν ο Γιάννης Κοφινάς από τους Μολάους, οι Γεώργιος Μακρής και Γιάννης Κυριακάκης από τα Παπαδιάνικα, η Λίζα Δημητριάδου και η Κατερίνα Μπαλκούρα από την Αθήνα.
Εισερχόμενοι στο σπήλαιο προσπέρασαν τον πρώτο -χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον- θάλαμο και κατέβηκαν 10 μέτρα με σχοινί σε ένα πλάτωμα-πατάρι, από το οποίο δύο οπές οδηγούσαν στα ενδότερα. Με τη βοήθεια των σχοινιών προχώρησαν ακόμα 15 μέτρα και βρέθηκαν σε μια αίθουσα μήκους 45 μέτρων περίπου. Από εκεί ακολούθησε δαιδαλώδης κάθοδος 30 περίπου μέτρων και συνάντησαν τρεις συνεχόμενες αίθουσες. Στην είσοδο της πρώτης αίθουσας βρέθηκε βάραθρο που οδηγούσε βαθύτερα αλλά λόγω διαφόρων δυσκολιών και έλλειψης χρόνου δεν ήταν δυνατόν να εξερευνηθεί σ’ εκείνη τη φάση.
Στο τέλος της τρίτης αίθουσας υπήρχε ανέβασμα-πατάρι, που οδηγούσε στην τελευταία αίθουσα μήκους 20, πλάτους 30 και ύψους 40 περίπου μέτρων. Αυτή η τελευταία ήταν η πιο αξιόλογη.
Στο σπήλαιο παρατηρήθηκαν κατακρημνίσεις χωμάτων και ογκολίθων που προφανώς σε παλαιότερα χρόνια, συνέπεια φυσικών φαινομένων όπως σεισμοί κ.λ.π., αποκόπηκαν από τα πλάγια και την οροφή του σπηλαίου και συσσωρεύτηκαν στη βάση του. Όσο προχωρεί προς το βάθος το σπήλαιο γίνεται ομορφότερο. Ασύγκριτης ομορφιάς είναι η τελευταία αίθουσα, πλούσια σε χρωματιστά πετρώματα όπου κυριαρχούν το κόκκινο, το πορτοκαλί και πολύ περισσότερο το χαρακτηριστικό μαύρο χρώμα. Υπάρχουν σχεδόν σε όλους τους θαλάμους, στα τοιχώματα, σταλακτίτες σε διάφορες μορφές. Οι ομορφότεροι όμως σταλακτίτες υπάρχουν στον τελευταίο θάλαμο. Ιδιαίτερη εντύπωση έκαναν οι σταλαγμίτες που είχαν το σχήμα και τα χρώματα αυγού, οι οποίοι κυριαρχούν στο χώρο. Από τους σταλακτίτες αυτούς οι σπηλαιολόγοι το ονόμασαν Σπήλαιο των «Αυγών». Υπήρχαν επίσης σταλακτίτες σε σχήμα κεριού αναμμένου, κουρτίνας και σε διάφορες άλλες μορφές.
Το σπήλαιο είναι πανέμορφο και ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, είναι όμως δύσβατο και επομένως δεν είναι εύκολα επισκέψιμο στους πολλούς. Το μήκος που εξερευνήθηκε φθάνει τα 194 μέτρα. Οι σπηλαιολόγοι ίσως μας δώσουν αργότερα πιο όμορφες εικόνες, αν κατέβουν και στο μέρος που αυτή τη φορά δεν μπόρεσαν για διαφόρους λόγους να εξερευνήσουν».
Αυτά τα στοιχεία δημοσιεύτηκαν πριν καιρό στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ του ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ και του ΔΗΜΟΥ ΝΙΑΤΩΝ.
Πόσα δεν γράφτηκαν τότε που θα έπρεπε να γραφτούν από την σπουδαία αυτή εξερεύνηση! Πόσα θα είχαν να πουν αυτά τα νέα και δυναμικά ντόπια παιδιά από την ανακάλυψη ενός μνημείου παγκόσμιας προβολής και κατάταξης. Τι συναισθήματα θα είχαν εκείνη την ημέρα όταν η φλόγα της ασετιλίνης -που είχα την τύχη να ανάψω για πρώτη φορά εγώ στο κράνος τους- φώτισε εκείνα τα σκοτάδια και φανέρωσε μυστικά και θαύματα στα έγκατα της γης.
Ο Γιώργος και ο Γιάννης εξελίχτηκαν σε τέτοιο σημείο ώστε να τους «ζηλεύει» η Ελληνική Σπηλαιολογική Οικογένεια και εγώ να τους καμαρώνω απερίγραπτα!!
Τα τελευταία χρόνια αφιερώνουν τον ελεύθερο χρόνο τους για ανασκαφές σπηλαίων που εξερεύνησαν στηρίζοντας έτσι το σπουδαίο έργο της Εφορείας Σπηλαιολογίας-Παλαιοανθρωπολογίας. Καταδύονται με την εφορεία Ενάλιων Αρχαιοτήτων προσφέροντας τις υπηρεσίες τους στα υποβρύχια μνημεία. Μπαίνουν στα βαθιά των σπηλαίων ακόμη και με σπηλαιοκατάδυση, αφού έχουν περγαμηνές από ευρωπαίους σπηλαιοδύτες παγκόσμιας αναγνώρισης. Ο Γιώργος είναι το «πρωτοπαλίκαρό» μου στις εξερευνήσεις των σπηλαίων. Και αυτός μύησε στο μαγικό κόσμο της σπηλαιολογίας τον Γιάννη, παιδικό φίλο και συμμαθητή του. Αυτά τα παιδιά μου προσέφεραν ηθική αμοιβή και περηφάνια όσο κανένας άλλος. Είναι σπηλαιοσύντροφοι που έκαναν πράξη τη λέξη φιλία, εκεί που «ο φίλος τω φίλω εν κινδύνοις ου λείπει». Μαζί εξερευνήσαμε μυστικά των σκληροτράχηλων ασβεστολιθικών βουνών μας, ανοίξαμε μονοπάτια, λιώσαμε φόρμες και άρβυλα, γεμίσαμε τα βουνά με σπιτ…
«μπέλε κέρας»
Φυλάει βαθιά στην αγκαλιά του μοναδικούς σταλαγμίτες που μοιάζουν με «αυγά». Βρίσκεται ανατολικά του χωριού Νιάτων Λακωνίας και ξεχωρίζει καταπράσινο από τα άλλα της περιοχής λόγω της έντονα ανεπτυγμένης χλωρίδας του με υψηλή θαμνώδη βλάστηση. Για το λόγο αυτό –προφανώς- και η ονομασία του: “μπέλε κέρας”=όμορφο βουνό. Δεν είναι τυχαίο αυτό τα πάντρεμα λέξεων και πολιτισμών. Υπάρχει και το Άσπρομόντε, δηλαδή Ασπροβούνι και η Σίλα Γκρέκα, δηλαδή η Ελληνική Κορφή στην Καλαβρία. Στο Μπελεχέρι υπάρχει στη δυτική του πλαγιά ανάπτυξη μεγάλου γεωλογικού επιφανειακού ρήγματος όπου ευρίσκεται και η θέση Μακριά Λάκα. Αυτό, ξεκινά στην αρχή με αναβαθμίδες και πεζούλες παλαιότερων καλλιεργειών, και διακρίνεται εμφανέστατα μέχρι την κορυφογραμμή του. Στη νότια πλευρά αυτού του γεωλογικού βυθίσματος και μερικές πεζούλες ψηλότερα από τη Λάκα βρίσκεται η είσοδος στη διάκλαση του σπηλαιοβαράθρου των «Αυγών» στα 502 μέτρα υψόμετρο. Αυτό το σπήλαιο βρίσκεται, μαζί με το σπήλαιο στο «Πλατώρι» Βελλιών Μονεμβασίας, στη δεύτερη θέση κατάταξης σπηλαίων μήκους περίπου 200 μέτρων, από τα εξερευνημένα μέχρι τώρα σπήλαια της ευρύτερης περιοχής της επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς της Λακωνίας και αμέσως μετά την περιβόητη, απίστευτης ομορφιάς, Τρύπα του «Βοριά» των 750 μέτρων.
Το σπήλαιο των «Αυγών» έχει μοναδικές για την σπηλαιολογική μας εμπειρία κατακρημνίσεις. Είναι διανοιγμένο σε ευπαθή και μαύρο βυτινιούχο ασβεστόλιθο. Στα Νιάτα ονομάζουν αυτό το πέτρωμα «νυχάκι» λόγω του εύκολου θρυμματισμού και τις έντονες κόψεις του. Το λένε επίσης «βρωμόπερτα» λόγω της χαρακτηριστικής οσμής του κατά το πελέκημα.
Πρέπει να αναφερθεί ότι για να φτάσουμε στην ανακάλυψη των «αυγών» χρειάστηκε κατά την έρευνα της πρώτης εκείνης αποστολής να γίνει ξεμπάζωμα λίθων στη μεγάλη αίθουσα μετά τα κάθετα κατεβάσματα. Κατά την κάθοδό μας από τα στενά περάσματα διαπιστώσαμε, ότι αλλάζει η πορεία του σπηλαίου 90 μοίρες. Γίνεται, δηλαδή, συνάντηση δύο διακλάσεων που συμπιέζονται κάθετα μεταξύ τους, έτσι ακριβώς όπως και στην Τρύπα του Βοριά μετά τον στενό μαίανδρό της. Στο χαμηλότερο σημείο της ανάπτυξης αυτής του σπηλαίου υπάρχει κατέβασμα σε διάκλαση (φαίνεται στην χαρτογράφηση) μπαζωμένη από σάρα πετρών, οι οποίες ως είναι γνωστό αποκόβονται από τα τοιχώματα και τις οροφές. Είναι πολύ πιθανό να οδηγεί σε υπερκείμενες αίθουσες και στα βαθύτερα τμήματα του μεγάλου γεωλογικού ρήγματος στο όμορφο βουνό.
Κρατικές αντιφάσεις,
παρανομίες και ασυναρτησίες
Σ’ αυτό το εκπληκτικό βουνό με τις μοναδικές σπηλαιομορφές του η Διεύθυνση Περιβάλλοντος ΕΥΠΕ του ΥΠΕΧΩΔΕ έχει δρομολογήσει διαδικασία αδειοδότησης, για εγκατάσταση βιομηχανικού αιολικού πάρκου.
Για την μνήμη και την καταγραφή της ιστορίας είμαι υποχρεωμένος να παραθέσω τα εξής γεγονότα: Την εποχή που η Περιφέρεια Πελοποννήσου κατασκεύαζε την οικοτουριστική σελίδα www.ecotravel.gr μου ζητήθηκε να γράψω άρθρο για τον οικοτουρισμό στην Πελοπόννησο και να γίνει παραπομπή της προσωπικής μου σελίδας www.giannikofinas.com με τις ομορφιές του Μοριά. Ανταποκρίθηκα σ’ αυτή την προσπάθεια αφιλοκερδώς και έδωσα σε πρώτη δημοσίευση την εξερεύνηση του ιστορικού φαραγγιού του Λαφότραφου που έγινε από τον Όμιλό μας. Πρόκειται για το φαράγγι που συνδέεται μυθικά με τον τρίτο άθλο του Ηρακλή κατά τον οποίο ο ημίθεος κατόρθωσε να συλλάβει την χαλκοπόδαρη και χρυσοκέρατη ιερά έλαφο της Αρτέμιδος.
Τότε μας δόθηκε η αφορμή για την εξερεύνηση του σπηλαίου της Βελανιδιάς, στο οποίο ανακαλύψαμε περισσότερα από 100 ανέπαφα αγγεία τα οποία στη συνέχεια φιλοξενήθηκαν σε έκθεση στο Βυζαντινό Μουσείο των Αθηνών.
Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λακωνίας γνωμοδότησε θετικά για ΑΣΠΗΕ (Αιολικό Σταθμό Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας) στο Μπελεχέρι. Στην ιστοσελίδα www.visitlakonia.com , την οποία υποστηρίζει η Νομαρχία και η οποία περιέχει αρκετές δημοσιεύσεις μου, πρότεινε παλαιότερα να επισκέπτονται όσοι φτάνουν στα Νιάτα το Σπήλαιο των «Αυγών», χωρίς την άδεια της εφορείας Σπηλαιολογίας και Παλαιοανθρωπολογίας του ΥΠΠΟ. Μετά από καταγγελίες και δημοσιεύσεις στον Τύπο ευτυχώς δεν υπάρχει πλέον αυτή η αναφορά.
Δεν γνωρίζουν οι αρμόδιοι φορείς τίποτα, λοιπόν;
Μετά λύπης μου διαπίστωσα σε πρόσφατη επίσκεψη στο Μπελεχέρι, ότι ο νεαρός ποιμένας που πότιζε τα γίδια του σε λούτσα της Μακριάς Λάκας, δεν γνώριζε καν τη θέση της εισόδου του σπηλαίου. Δηλαδή, από τη μια δημοσιεύουν –λες και είναι άσχετοι- το σπήλαιο αυτό ως τουριστικό προορισμό και από την άλλη δεν κάνουν τίποτε για την ενημέρωση των κατοίκων και την προστασία του.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η τοπική παράδοση αναφέρει πως κατά την επιδρομή του Ιμπραήμ στην περιοχή, οι κάτοικοι έκρυψαν στην πρώτη αίθουσα του απόμακρου αυτού σπηλαίους τις εικόνες και τα ιερά κειμήλια των εκκλησιών και μοναστηριών για να τα σώσουν από τους άρπαγες.
Και η συνέχεια… δραματική!
Εκπρόσωποι Εταιρειών, μπήκαν στα δημαρχεία έταξαν χρήματα, για να εξαγοράσουν συνειδήσεις. Με το πενιχρό αργύριο του 2% χάιδεψαν την πολιτική φιλοδοξία των τοπικών παραγόντων και αρχόντων που δεν δίστασαν να δώσουν «γη και ύδωρ»… Ευτυχώς η τοπική κοινωνία σήκωσε το ανάστημά της στο ξεπούλημα των βουνών και των μνημείων, όπως είναι το πανέμορφο Μπελεχέρι με τα μοναδικά «αυγά» στα σπλάχνα του. Σήμερα μπορούν ακόμα να αγναντεύουν ολημερίς τα αγριοπούλια που έρχονται στη ράχη του να αναζητήσουν την σπάνια πλέον και τόσο πολύτιμη τροφή τους.
Αντίθετα, οι πυλώνες Υψηλής Τάσης για τη σύνδεση των κόμβων Μολάων και Άστρους, διέσχισαν τη νότια πλευρά του όρους Μπελεχέρι, πέρασαν μέσα από περιοχές SPA (περιοχές προστασίας αρπακτικών) και NATURA κοντά στην Κρεμαστή… Και όλοι αναρωτιόμαστε ποιος εγκέφαλος υπογράφει αυτού του είδους τις άδειες…
Στη βόρεια πλευρά του βουνού με μικρής απόστασης δρόμο από τη διαδρομή Άγιος Δημήτριος–Κρεμαστή, κοντά στο βάραθρο «Ανάσκελο» αλλά σε σχετική απόσταση από το σπήλαιο, υπάρχει και ένα λατομείο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι σε μεγάλο μέρος της έκτασης του όρους αυτού η εκπόνηση μελετών για την προστασία των ειδών και των φυσικών μνημείων του είναι σχεδόν αδύνατη λόγω πυκνής και υψηλής ανάπτυξης των θάμνων. Συνεπώς, η χλωρίδα, η πανίδα, η ύπαρξη πιθανών άλλων σπηλαίων, είναι βέβαιο ότι δεν έχουν ποτέ μελετηθεί και καταγραφεί και ποιος θα την αναλάβει;
Πώς, λοιπόν, προχωρούν στην άνευ όρων καταστροφή του φυσικού μας πλούτου, τυφλά και ανεμπόδιστοι; Με ποιο δικαίωμα αρπάζουν και λεηλατούν το φυσικό μέλλον της γης και των γενεών που θ’ ακολουθήσουν την πρόσκαιρη δική μας παρουσία;
Σε μια πρόσφατη επίσκεψή μου στο σπήλαιο των Αυγών, ένα ανθισμένο αγιόκλημα κρεμόταν επάνω από τη σκοτεινή είσοδό του και πλάνεψε τη φωτογραφική μηχανή μου. Η αντίθεση που δημιουργούσε η λαμπρότητα του λουλουδιού με το πηχτό σκοτάδι της εισόδου του σπηλαίου με συγκλόνισε.
Στη νότια πλευρά μια άγρια τριανταφυλλιά είχε αναπτύξει ολόδροσο και νεαρό βλαστό δίπλα στον παλαιότερο ξερό κορμό της. Η θέα τους μας έβαλε σε προβληματισμό για την ονομασία του σπηλαίου. Τελικά, επικράτησαν οι μοναδικοί σταλαγμίτες σε σχηματισμούς αυγών.
Πόσα σπήλαια, βρίσκονται μετά από πυρκαγιές ανάμεσα στα ρουμανιασμένα τοπία; Πόσα μας δείχνουν οι γέροντες ποιμένες που σκεπάζουν με πέτρες τις εισόδους τους για να μη πέσουν μέσα τα κατσίκια τους; Πόσα σκέπασαν οι παλαιότερες γενιές; Πόσα είναι μόλις λίγο κάτω από την επιφάνεια της γης και εμφανίζονται -ή εξαφανίζονται- με το πέρασμα της μπουλντόζας; Πόση γνώση και πόσοι θησαυροί θα αφανιστούν για πάντα για το χατήρι της τσέπης και της μίζας λίγων συμφερόντων;
Η τρύπα του «Βοριά» και το σπήλαιο των «Αυγών» είναι η ελίτ των ήδη 200 εξερευνημένων σπηλαίων στο νότιο Πάρνωνα. Εδώ μπορεί να δημιουργηθεί ένα από τα ομορφότερα Σπηλαιολογικά πάρκα στον κόσμο. Είναι ο κόπος και ο μόχθος πολλών δεκαετιών στο δρόμο που χάραξε η μητέρα της Σπηλαιολογίας στην Ελλάδα Άννα Πετροχείλου, όταν εξερευνούσε το 1960 το σπήλαιο της Καστανιάς και τα 7 σπήλαια στο Κυπαρίσσι.
Αυτή η ανάπτυξη είναι το μέλλον και αυτή πρέπει να θέλουμε για την μοναδική φύση και γη της Λακωνίας. Είναι στα χέρια μας η μεγάλη ευκαιρία να φέρουμε στον θεϊκό αυτό τόπο το εκλεκτότερο κομμάτι του τουριστικού ρεύματος. Τους φυσιολάτρες και τα νιάτα του πλανήτη που θα γίνουν αναμεταδότες του μνημειώδους τοπίου μας.
Στο σπήλαιο των «Αυγών» εκπαιδεύονται συχνά πλέον νέα παιδιά από το Γιώργο και τον Γιάννη και όσους τους ακολούθησαν. Αυτοί οι νέοι μαθαίνουν να διασχίζουν τα σκοτεινά μονοπάτια και να ανακαλύπτουν υπόγειους θησαυρούς σε ειδικά σεμινάρια όπως αυτά που διοργανώνει ο Σπηλαιολογικός Όμιλος Ταϋγέτου-Πάρνωνα «Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ».
Στην Κίνα του ενάμιση δισεκατομμυρίου κατοίκων δεν υπάρχουν Κινέζοι Σπηλαιολόγοι. Οι εξερευνήσεις σπηλαίων γίνονται από ξένους σπηλαιολόγους. Ο πρόεδρος του παιδικού σπηλαιολογικού ομίλου της Γλυφάδας Αττικής ΑΕΤΟΣ, Πέτρος Ρωμανάς, πρόσφατα γύρισε από ταξίδι του στην Κίνα. Είχε φιλοξένησε πέρυσι μια νεαρή Κινέζα επιστήμονα με αφορμή την πραγματοποίηση του 14ου Παγκόσμιου Σπηλαιολογικού Συνεδρίου στην Ελλάδα και του ανταπέδωσαν φέτος τη φιλοξενία. Εκεί, έγινε επίσημα η πρόταση στην Σπηλαιολογική Ομοσπονδία Ελλάδος για να αναλάβει τη μετάδοση της σπηλαιολογικής φλόγας στην αχανή χώρα τους επ’ ευκαιρία της μεταφοράς της Ολυμπιακής Φλόγας. Μας περιμένουν τον ερχόμενο Γενάρη. Πόση χαρά και τι βάρος ευθύνης μας φέρνουν αυτές οι υποθέσεις.
Η Ελληνική Πολιτεία θα συνεισφέρει σε αυτό ή προτιμά να σφάξει τον Ταΰγετο και τον Πάρνωνα με χιλιόμετρα λεωφόρων, γιγάντιους πυλώνες και ανεμογεννήτριες;
Τα γραπτά μένουν και η συνείδησή μας κάπως ξαλαφρώνει γιατί τουλάχιστον εμείς δεν νίπτουμε τας χείρας μας μπροστά στο γολγοθά που ετοίμασαν για το Μοριά. «Ου γαρ είδασι τι ποιούσι» στον ευλογημένο τόπο που μας παρέδωσαν οι Πελασγοί παπούδες μας και όλοι οι άξιοι προγονοί μας.
Στην Ελλάδα έχουν εξερευνηθεί περίπου 10.000 σπήλαια και είναι διάσπαρτα καταγεγραμμένα σε διάφορα αρχεία ατόμων, συλλόγων και της Εφορείας Σπηλαιολογίας-Παλαιοανθρωπολογίας, η οποία ιδρύθηκε μόλις την δεκαετία του 1980. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν άλλα τόσα ακόμη ανεξερεύνητα σπήλαια στην Ελλάδα. Έχει κάποιος δει μελέτη που να αναφέρει και μόνο τη λέξη σπήλαιο; Πόσα προλαβαίνουμε να εξερευνήσουμε πριν τα σαρώσουν τα βαρέα τους οχήματα; Πόσα από τα χιλιάδες ναυάγια και τους βυθισμένους θησαυρούς των θαλασσών μας; Ποιος χωροταξικός σχεδιασμός μπορεί να γίνει και να σεβαστεί την απεραντοσύνη και μοναδικότητα της άγνωστης Ελλάδας μας; Ποιος θα υπολογίσει και θα αγκαλιάσει τους επίμονους εξερευνητές της και τον μόχθο τους;
K
kofinas
1. Το «τηγανητό αβγό» (Fried egg)
Του Δρ Κωνσταντίνου Μερδενισιάνου
Από τη δημοσίευση στο περιοδικό ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ Τ 16 την άνοιξη του 2000 για την «Τρύπα του Βοριά» .
Πολύ σπάνιος σταλαγμιτικός σχηματισμός που απαντάται σε ελάχιστα σπήλαια στον κόσμο, μεταξύ των οποίων τα φημισμένα σπήλαια Mammoth Caves στο Kentucky και Bridge Cane
s στο Texas των Η.Π.Α. Το σπηλαιόθεμα αυτό αποτελείται από ένα λείο ημισφαιρικό κέντρο κίτρινου χρώματος που μοιάζει με κρόκο αβγού και ένα λευκό ανώμαλης υφής παχύ δακτύλιο που το περιβάλλει.
Η δημιουργία τους οφείλεται βασικά, στον σχηματισμό του σταλαγμιτικού υλικού με την σταγονορροή σε δύο διαφορετικά χρονικά και ποιοτικά στάδια. Ο κίτρινος χρωματισμός του κεντρικού τμήματος προέρχεται από τη δευτερογενή εναπόθεση λιθωματικού υλικού εμπλουτισμένου με υδροξείδιο του σιδήρου Feo (OH) που έχει κρυσταλλωθεί μάλλον, στην μορφή του γκαϊτίτη/λιμωνίτη.
ΣΧΟΛΙΟ
Στην Αμερική υπάρχουν αυτοί οι σπάνιοι σχηματισμοί στο μεγαλύτερο σπήλαιο των 500 χιλιομέτρων του κόσμου και σε άλλο ένα και σε μεγάλη απόσταση μεταξύ των . Στο Μπελεχέρι το σπήλαιό του το νερό φτιάχνει αποκλειστικά σταλαγμίτες «αυγά» και λίγο πιο κάτω στην τρύπα του «Βοριά» πάλι συναντάμε αίθουσα με τέτοιους σχηματισμούς σε σπήλαια μόλις 200 και 750 μ αντίστοιχα. Η τύχη των «αυγών» της Λακωνικής γης από τους φορείς της ελληνικής πολιτείας θα γίνουν Σόμοδα και Γόμορρα από εκρηκτικά λατομείων, μπουλντόζες και κραδασμούς εγκατάστασης βαριών βιομηχανιών ΑΠ. Το Δ Σ Μολάων πήρε απόφαση πριν 3 χρόνια για να θέσει σε κίνδυνο τους σπηλαιολόγους από όλο τον κόσμο και καταστροφής του μοναδικού μνημείου της φύσης σχηματισμένο στην αγκαλιά του Μάλι Μάδι? Επίσης στο Μπελεχέρι οι σχεδιασμοί της Πολιτείας για ΑΠ 18 MW δεν δείχνουν την παραμικρή ευαισθησία για τέτοια στολίδια και μνημεία της φύσης που αντί να τα αναδείξουν τα αγνοούν.
Του Δρ Κωνσταντίνου Μερδενισιάνου
Από τη δημοσίευση στο περιοδικό ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ Τ 16 την άνοιξη του 2000 για την «Τρύπα του Βοριά» .
Πολύ σπάνιος σταλαγμιτικός σχηματισμός που απαντάται σε ελάχιστα σπήλαια στον κόσμο, μεταξύ των οποίων τα φημισμένα σπήλαια Mammoth Caves στο Kentucky και Bridge Cane
s στο Texas των Η.Π.Α. Το σπηλαιόθεμα αυτό αποτελείται από ένα λείο ημισφαιρικό κέντρο κίτρινου χρώματος που μοιάζει με κρόκο αβγού και ένα λευκό ανώμαλης υφής παχύ δακτύλιο που το περιβάλλει.
Η δημιουργία τους οφείλεται βασικά, στον σχηματισμό του σταλαγμιτικού υλικού με την σταγονορροή σε δύο διαφορετικά χρονικά και ποιοτικά στάδια. Ο κίτρινος χρωματισμός του κεντρικού τμήματος προέρχεται από τη δευτερογενή εναπόθεση λιθωματικού υλικού εμπλουτισμένου με υδροξείδιο του σιδήρου Feo (OH) που έχει κρυσταλλωθεί μάλλον, στην μορφή του γκαϊτίτη/λιμωνίτη.
ΣΧΟΛΙΟ
Στην Αμερική υπάρχουν αυτοί οι σπάνιοι σχηματισμοί στο μεγαλύτερο σπήλαιο των 500 χιλιομέτρων του κόσμου και σε άλλο ένα και σε μεγάλη απόσταση μεταξύ των . Στο Μπελεχέρι το σπήλαιό του το νερό φτιάχνει αποκλειστικά σταλαγμίτες «αυγά» και λίγο πιο κάτω στην τρύπα του «Βοριά» πάλι συναντάμε αίθουσα με τέτοιους σχηματισμούς σε σπήλαια μόλις 200 και 750 μ αντίστοιχα. Η τύχη των «αυγών» της Λακωνικής γης από τους φορείς της ελληνικής πολιτείας θα γίνουν Σόμοδα και Γόμορρα από εκρηκτικά λατομείων, μπουλντόζες και κραδασμούς εγκατάστασης βαριών βιομηχανιών ΑΠ. Το Δ Σ Μολάων πήρε απόφαση πριν 3 χρόνια για να θέσει σε κίνδυνο τους σπηλαιολόγους από όλο τον κόσμο και καταστροφής του μοναδικού μνημείου της φύσης σχηματισμένο στην αγκαλιά του Μάλι Μάδι? Επίσης στο Μπελεχέρι οι σχεδιασμοί της Πολιτείας για ΑΠ 18 MW δεν δείχνουν την παραμικρή ευαισθησία για τέτοια στολίδια και μνημεία της φύσης που αντί να τα αναδείξουν τα αγνοούν.
K
kofinas
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1949872/1_sp_abgon_1_gidia_m.jpg">http://upload4.postimage.org/1949872/1_sp_abgon_1_gidia_m.jpg</a></a>
rnK
kofinas
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1949950/2_avgon_13_11_05_7_m.jpg">http://upload4.postimage.org/1949950/2_avgon_13_11_05_7_m.jpg</a></a>
rnK
kofinas
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1949955/2_avgon_13_11_05_11_b_m.jpg">http://upload4.postimage.org/1949955/2_avgon_13_11_05_11_b_m.jpg</a></a>
rnΕξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1950059/2_avgon_13_11_05_20_m.jpg
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1949961/photo_hosting.html:5rq1qicp]http://upload4.postimage.org/1949961/2_avgon_k_avgo_m.jpg
rn![rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1949961/photo_hosting.html:5rq1qicp]http://upload4.postimage.org/1949961/2_avgon_k_avgo_m.jpg](rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1949961/photo_hosting.html:5rq1qicp]http://upload4.postimage.org/1949961/2_avgon_k_avgo_m.jpg){kind=link}
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1949970/2_sp_abgon_6_m.jpg
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1949977/photo_hosting.html:5rq1qicp]http://upload4.postimage.org/1949977/xart_avgon_eg_m.jpg
rn![rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1949977/photo_hosting.html:5rq1qicp]http://upload4.postimage.org/1949977/xart_avgon_eg_m.jpg](rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1949977/photo_hosting.html:5rq1qicp]http://upload4.postimage.org/1949977/xart_avgon_eg_m.jpg){kind=link}
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1949980/xart_avgon_or_m.jpg
rnrn
![rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1949984/photo_hosting.html:5rq1qicp]http://upload4.postimage.org/1949984/epathloabgon.jpg](rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1949984/photo_hosting.html:5rq1qicp]http://upload4.postimage.org/1949984/epathloabgon.jpg){kind=link}
K
kofinas
Η Τρύπα του «Βοριά» και το Μάλι Μάδι
στα νύχια της αιολικής βιομηχανίας
του Γιάννη Κοφινά-Καλλέργη
φωτογραφίες: Γ. Κοφινάς-Κ. Ξυδέας
ΕΠΑΘΛΟ Τ. 52 10-11/2006
Ένα φαινομενικά ασήμαντο βουνό έγινε στόχος μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Της αιολικής βιομηχανίας, που σαρώνει την ελληνική ύπαιθρο με το «πράσινο» φως της πολιτείας γιατί τα «πακέτα» είναι μεγάλα και πρέπει να πάνε σε συγκεκριμένες «φαρδιές» τσέπες. Δυστυχώς, η παράδοση του βουνού στη σφαγή έγινε αρχικά από τον ίδιο το Δήμο Μολάων με τη θετική του γνωμοδότηση (για τα ανταποδοτικά αργύρια).
Το ξεπούλημα 300-600 κορυφογραμμών για την κάλυψη ενός απειροελάχιστου ποσοστού των αναγκών μας σε ενέργεια, είναι προδοσία για έναν Καλλέργη… Με τις διαρκώς αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες μας σε μερικά χρόνια δεν θα μείνει ούτε η Ακρόπολη για να βάζουμε τη σημαία μας… Το ενεργειακό ζήτημα οφείλουμε να το διαχειριστούμε στη βάση της ενεργειακής απεξάρτησης, της αυτάρκειας και της γνήσιας προσπάθειας προς τοπικό όφελος. Οι Νομαρχίες, οι Δήμοι, οι Κοινότητες, γνωρίζουν ότι, με ένα δικό τους σταθμό παραγωγής από ΑΠΕ θα έχουν πολύ περισσότερα κέρδη από τα όποια πενιχρά ανταποδοτικά τους προσφέρουν 10-15 σταθμοί ιδιωτικών εταιρειών. Επιπρόσθετα, οι ενδιαφερόμενοι Δήμοι, σε συνεργασία με τους κατοίκους, τους πολιτιστικούς και περιβαλλοντικούς φορείς τους, θα εύρισκαν το κατάλληλο χώρο για να εγκαταστήσουν τους σταθμούς τους, και δεν θα θυσίαζαν αλόγιστα την κληρονομιά και τις βουνοκορφές τους. Οι ανάγκες των Αθηνών δεν είναι δυνατόν να καλυφτούν με την λεηλασία της παρθένας και άγριας φύσης της περιφέρειας. Μιας άγριας φύσης για την οποία οι Αθηναίοι οικολογούντες της «πράσινης ενέργειας» έχουν βαθιά μεσάνυχτα… Απασχολημένοι με τα δελτία τύπου για τη σωτηρία της φάλαινας στην άλλη άκρη του πλανήτη, προφανώς δεν έχουν τον καιρό ν’ ασχοληθούν με τα μοναδικά και απαράμιλλα οικοσυστήματα της ελληνικής επαρχίας…
Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι, παραχωρώντας εμπράγματα δικαιώματα των κορυφογραμμών μας σε ιδιώτες -και μάλιστα ξενόφερτους-, για την εγκατάσταση αιολικής βιομηχανίας, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα τις ξαναδούμε…
Μάλι Μάδι – το (Μεγάλο Βουνό)
Βρίσκεται ανατολικά της γενέτειρας μου, της πόλης των Μολάων. Το χωριό Καταβόθρα –που αργότερα ονομάστηκε Μεταμόρφωση-, είναι χτισμένο στη βάση του, κοντά στην Τρύπα (Καταβόθρα), που πίνει τις απορροές των βουνών και τα νερά του κάμπου των Μολάων. Κάπως έτσι, οι ατυχείς αλλαγές τοπωνυμίων κόβουν το νήμα της τοπωνυμικής παράδοσης που με σοφή αντιστοιχία βαφτίζει τις τοποθεσίες. Στερείς όμως και τη χαρά του σπηλαιολόγου που συναντάει ονομασίες σπηλαίων όπως Δρακότρυπα, Βουλιαγμένη, Μέγα Σπήλαιο, Γλυφάδα, Δίδυμα, Σπήλι κ.λ.π. αλλά Καταβόθρα…
Στα πόδια του φαινομενικά ασήμαντου βουνού βρήκαν τη διέξοδό τους τα νερά ολόκληρης λεκάνης. Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Εξωτερικά δεν δείχνει να έχει κάτι σπουδαίο και υποβαθμίστηκε ακόμα περισσότερο τα τελευταία χρόνια από τις πυρκαγιές και τον αναγκαίο δρόμο προς τα γραφικά χωριά του Ζάρακα. Επιπλέον, το 1983 περίπου, λειτούργησε ο αγαπητός μου θείος Βαγγέλης Κολλιάκος, πατέρας του προσφιλέστατου παιδικού φίλου και συμμαθητή μου Γιάννη Κολλιάκου, το λατομείο που μετέφερε από την Αγγελώνα στη προσήλια πλευρά του, στα Πακόγια.
Για τους πολλούς έτσι έχουν τα πράγματα, αλλά υπάρχει και η άλλη όψη …η σκόπιμα ξεχασμένη. Και αυτή η όψη φανερώνει την καταστροφή πολλών και τεράστιας σημασίας αξιών. Η μοίρα έφερε το Περιοδικό του Μοριά, το ΕΠΑΘΛΟ να αναδείξει αυτές τις αξίες!!!
Αξίες της διαδρομής
Στο Μάλι Μάδι υπάρχουν οι χαρακτηριστικές στροφές του δρόμου για το Ζάρακα. Στην αριστερή πλευρά του συναντάμε το ενδημικό φυτό Ymettia που πήρε το όνομα του από τον Υμηττό όπου πρωτοβρέθηκε. Υπάρχει και στο νησί Γιούρα και στα όρη Μονεμβασίας. Το κατέγραψα στο κάστρο της Μπόβας ή Βούα (Αγελάδα) των Γρεκάνικων χωριών της Καλαβρίας και έγινε διαπίστωση στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου κατέθεσα δείγματά του. Το πανέμορφο λουλούδι στη μία στροφή και προς στα δεξιά, δηλ. στη νότια και στο εσωτερικό της, υπάρχει το βάραθρο στο «Ζ» όπως το ονομάσαμε από το χαρακτηριστικό τοπωνύμιο. Δεν ρώτησαν, δεν το είδαν ή ψυχρά δεν θέλησαν να το σεβαστούν και αυτό το μνημείο της φύσης, με βάθος 30 μέτρα, ολόλευκο γεμάτο μαύρους σκορπιούς;
Στην κορυφογραμμή του Μάλι Μάδι και λίγο νοτιότερα από το κολωνάκι της ΓΥΣ, στα 704μ., φωτογραφίσαμε την αγριελιά (675μ.) που ζει από τη δροσιά που αναβλύζει το βάραθρο στα έγκατα του βουνού αυτού, με φόντο την ιστορική Μονεμβασία. Είναι μία ακόμη είσοδος σε κάθετη κατάβαση σκοτεινής διάκλασης και εμφανέστατου επιφανειακού ρήγματος, από τα πάμπολλα στην περιοχή αυτή του Νότιου Πάρνωνα που δεινοπάθησε στο πέρασμα του χρόνου από το φαινόμενο της ορογένεσης, τους μεγάλους σεισμούς και τις μεγάλες γεωλογικές ανακατατάξεις. Ο μπάρμπα Δήμας και άλλοι μεγαλύτεροι μας έχουν αναφέρει και άλλη μία σπηλιά και ένα ακόμη βάραθρο στο βουνό αυτό που δεν έχουμε εξερευνήσει και δεν γνωρίζουμε τα μυστικά τους.
Ξεχασμένος Θησαυρός στο σκοτάδι
Στη ρεματιά της περιοχής «Ζουμπούλη», στην αγκαλιά του βουνού αυτού και σε 147 μ. υψόμετρο, βρίσκεται το απερίγραπτης ομορφιάς και περιπετειώδες μεγάλο σπηλαιοβάραθρο 750μ. περίπου υπόγειων διαδρομών, η Τρύπα του «Βοριά»! Ένα στόμιο μόλις 36χ40 εκατοστά του μέτρου που με τα βοριαδάκια στην περιοχή βγάζει από τα βάθη της γης δυνατό άνεμο, ενώ με τους νοτιάδες αναρροφά την ατμόσφαιρα αχόρταγο, σαν πρόβλεψη μετεωρολογίας! Είναι το σημαντικό σπήλαιο της «περασμένης δεκαετίας» για τα ελληνικά δεδομένα και ανήκει στους θησαυρούς της Λακωνίας. Έχει ανεκτίμητης αξίας υπόγειες ομορφιές, λιθωματικό διακόσμο με μοναδικά χρώματα… Και στολίζει, αναπάντεχα τα σπλάχνα του εξωτερικά άχαρου κα ασήμαντο, κατακαμένο και κατασφαγμένο Μάλι Μάδι.
Από την εξερεύνησή του
στην αδελφοποίηση …της ντροπής
Το 2003 γίνεται εξερεύνηση Καλαβρών του Ομίλου SPARVIERE με πρόεδρο τον Nino La Rocca, δήμαρχο της Alessandria Del Karretto και υπεύθυνο της Ομάδας Διάσωσης στα βουνά και τα σπήλαια της Καλαβρίας. Είναι ο άνθρωπος που με μύησε στη σπηλαιολογία, ο «Σπηλαιολογικός Πατέρας» κατά την συνήθη έκφρασή μας. Η φήμη της μεγάλης ανακάλυψης στα σωθικά του Μάλι Μάδι, φούντωσε τη σπηλαιολογική φλόγα μέσα μου. Η συνέχεια δημιούργησε τον Τοπικό Σπηλαιολογικό Όμιλό μας κλπ. Έκανα ότι μπορούσα καλύτερο για να τιμήσω τον Καλαβρέζο δήμαρχο και σπηλαιολόγο που τίμησε τη γη μας. Πήγα στην ορεινή Καλαβρία με τον ΣΠΕΛΕΟ σαν μέλος του Δ Σ, με τον ΕΟΣ Αθήνας σαν αρχηγός αναβάσεων και με μέλη του Ομίλου μας «Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ».
Υποδεχτήκαμε την πρόταση του δημάρχου Μολάων για την σπουδαία πολιτιστική πράξη της ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗΣ, με μεγάλη χαρά. Γεμάτο λεωφορείο με Καλαβρέζους ήλθε στους Μολάους το καλοκαίρι του 2003 και έγινε μεγάλη γιορτή-φιέστα στην πλατεία. Από τότε οι Καλαβροί της Μεγάλης Ελλάδας ακόμη περιμένουν (δυστυχώς) την επίσκεψη των Μολαϊτών…..
Το ξεπούλημα
του διεθνούς προβολής και μοναδικού θησαυρού
Ανάλογη και η συμπεριφορά του Δημοτικού Συμβουλίου των Μολάων προς το Μάλι Μάδι και το υπόγειο σκοτεινό στολίδι του που έγινε πασίγνωστο σε ολόκληρο τον πλανήτη από τις δημοσιεύσεις μας… Αποφάσισαν να σφάξουν το βουνό και να τοποθετήσουν αιολικό πάρκο στην κορυφογραμμή του. Όταν ρωτήσαμε το Δήμαρχο Παναγιώτη Κρυπωτό για το σχετικό φάκελο, δεν είχε φάκελο –μας είπε- και μας παρέπεμψε στα γραφεία του ΥΠΕΧΩΔΕ για τις όποιες τυχοδιωχτικές μελέτες κάποιων καρεκλοκένταυρων που το παίζουν ειδήμονες απ’ τις μεγάλες και άνετες καρέκλες τους. Ο Δήμαρχος θα έπρεπε να γνωρίζει ότι, οι περιβαλλοντικές μελέτες δεν κρύβονται από το κοινό, ιδιαίτερα μάλιστα, στη συγκεκριμένη περίπτωση, από αυτόν που ανέδειξε το σπήλαιο (και την σπηλαιολογία στην περιοχή τουλάχιστον). Από αυτόν που κατέθεσε γεμάτο άλμπουμ με φωτογραφικό υλικό και δεν πήρε ούτε τα έξοδά του. Από αυτόν που πρόσφερε -για επανειλημμένες εκδόσεις- σπάνιο και δυσεύρετο υλικό για το τουριστικό φυλλάδιο του Δήμου και ακόμη δεν απαίτησε τίποτα. Από αυτόν που οφείλει να προστατέψει στην πρώτη γραμμή και με κάθε τρόπο τις εξερευνήσεις τόσων και τόσων που έγιναν σπηλαιολόγοι ακολουθώντας τον στα υπόγεια παλάτια, από τα κάθε λογής λαμόγια και ρεμούλες.
Οι κάθε λογής, λοιπόν, ειδήμονες έχουν κατατάξει το Μάλι Μάδι (με κάποιες άλλες περιοχές) στις πλέον προσφορότερες της Ευρώπης για λατομεία και πάρκα αιολικής βιομηχανίας. Πώς να δεχτούμε ότι το κούφιο αυτό βουνό με τη χαρακτηριστική αποσάθρωση είναι κατάλληλο για λατομείο; (Το ίδιο συμβαίνει και με το Μπελεχέρι και το εκεί λατομείο, το άλλο κούφιο βουνό με το σπήλαιο των «Αυγών» που παρουσίασε το ΕΠΑΘΛΟ στο προηγούμενο τεύχος του). Τι θα λένε οι σπηλαιολόγοι από τις μακρινές χώρες της υφηλίου, όταν στα δύο μεγαλύτερα, σημαντικότερα και περιπετειώδη σπήλαια που θα επισκέπτονται, ερχόμενοι αποκλειστικά γι’ αυτά στη Λακωνία, θα βλέπουν τον κίνδυνο και της καταστροφής τους, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου για τη σωματική τους ακεραιότητα.
Υπογράφουν και κάθε τόσο τροποποιούν και ξαναϋπογράφουν τους ψευδείς περιβαλλοντικούς όρους γι’ αυτά. Σε τακτά χρονικά διαστήματα ο πολυαγαπημένος μου συμμαθητής, ο Γιάννης, που μεγαλώσαμε μαζί, φέρνει ένα φορτίο εκρηκτικών και ανοίγει τεράστιες τρύπες βάθους 12 μέτρων… Τινάζει ολόκληρα παρτέρια στον αέρα για το λατομείο. Από το χαλίκι αυτό φτιάξαμε όλοι στη περιοχή τα σπίτια μας που είναι χρήσιμο και απαραίτητο για τις ανάγκες μας. μα ο Γιάννης μέσα στο Δημαρχείο το καλοκαίρι έδειξε να αγνοεί τελείως την ύπαρξη του στολιδιού μπροστά στο Γραμματέα της Μεταμόρφωσης και δεύτερο ξάδελφό μου.
Ποιές μελέτες όμως έκαναν από την Αγγελώνα όταν μετέφεραν το λατομείο; Ρώτησαν τους βοσκούς, που ξέρουν την περιοχή απ’ τα γεννοφάσκια τους, για σπήλαια; Έφεραν σπηλαιολόγους να τα εξερευνήσουν; Ήρθαν οι Ιταλοί από το 1990 που έγινε η πρώτη εξερεύνηση του σπηλαίου αυτού. Ξαναήλθαν επανειλημμένα μέχρι να πρωτοκατεβούμε εμείς και ακολούθησαν τόσες επίσημες δημοσιεύσεις για το περιβόητο σπήλαιο. Γιατί παριστάνουν ότι δεν τις γνωριζουν;
Δεν ήπιαν ούτε έναν καφέ στα καφενεία της Καταβόθρας για να δουν τις φωτογραφίες και τα καρτ ποστάλ των Ιταλών; Δεν έπεσε στα χέρια τους η τηλεκάρτα του ΟΤΕ, που κυκλοφόρησε, σε δεκάδες χιλιάδες αντίτυπα μετά από τις προτάσεις μας για ανάδειξη του σπηλαίου, ο πρώην Δήμαρχος Μολάων Γιώργος Μυλωνάκος; Ξεχάστηκε η εκδήλωση του ΣΠΕΛΕΟ στην πλατεία του χωριού για το σπήλαιο το καλοκαίρι του 1999 με παρουσία δημάρχων, βουλευτών περιφερειάρχη κλπ; Ξεχάστηκαν τα ψηφίσματα το Σεπτέμβριο του 1999 με την διοργάνωση της 2ης Π.Σ.Σ. (Πανελλήνιας Σπηλαιολογικής Συνάντησης) στους Μολάους; Ξεχάστηκαν τόσες προσελεύσεις σπηλαιολόγων επί τόσα χρόνια στην περιοχή με το πανέμορφο σπήλαιο;
Υπέργειες και έγκοιλες άγνωστες αξίες
στους δήθεν οικολόγους και στην κεντρική εξουσία
Φτάσαμε στην 9η Π.Σ.Σ. Τα μέλη του Σπηλαιολογικού Ομίλου Κρήτης ήρθαν την Παρασκευή 22/9/2006 και αρματώσαμε το σπήλαιο για να μπουν πρώτοι από την στενή είσοδο στο βάραθρο των 48 μέτρων. Πέρασε αρκετή ώρα και πήγα δίπλα στις τρεις μικρές χαρουπιές, μόλις 5 μέτρα από την είσοδο, για να τις κλαδέψω λίγο και να καθίσουν στον ίσκιο τους οι ομάδες των σπηλαιοσυντρόφων μας. Με μεγάλη έκπληξη είδα την ολόλευκη (από κάτω) πεπλογλαύκα να με κοιτά περίεργα… Γύρισα, πήρα τη φωτογραφική μηχανή και την απαθανάτισα να γλαυκοκοιτάει στο κλαδί της χαρουπιάς δίπλα στην υποχθόνια ανάσα. Ακόμη και οικολογικές οργανώσεις αγνοούν τον αριθμό και τα είδη στα 200 μέχρι σήμερα εξερευνημένα σπηλαία του νότιου Πάρνωνα. Αγνοούν την εικόνα τις άγριας νυχτερινής ομορφιάς που ζούμε εμείς τόσο συχνά. Αγνοούν την φωτεινή ασβεστολιθική Ελλάδα με τα δεκάδες χιλιάδες σπήλαια οι μεγάλες οικολογικές οργανώσεις…
Όλοι σχεδόν είναι συνδρομητές της ΟΙΚΟΤΟΠΙΑΣ… Δεν θυμούνται την πρώτη παρουσίαση του σπηλαίου στις πολύτιμες σελίδες της πριν τόσα χρόνια; Το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ με το πέτρινο ρόδο στο εξώφυλλό του;
Το ΥΠΕΧΩΔΕ που καταστρέφει τα Ελληνικά βουνά προς όφελος της αιολικής βιομηχανίας, δεν πήγε ακόμη, εδώ και δύο δεκαετίες, να ρωτήσει την Εφορεία Σπηλαιολογίας-Παλαιοανθρωπολογίας του Υπουργείου Πολιτισμού; Ούτε τους σπηλαιολογικούς συλλόγους…; Και έχουν την αναίδεια να μας μιλάνε για χωροταξικό σχεδιασμό…; Πότε θα σεβαστούμε και πότε θα νοικοκυρέψουμε αυτό τον τόπο;
Κατάθεση σπηλαιολογικού αρχείου
Το ευκολότερο βιβλίο που διάβασα στη ζωή μου είναι το ομορφότερο όλων, αυτό της φύσης και μάλιστα της ελληνικής!!! Αφιερώνω λοιπόν σε κάθε υπεύθυνο αυτής της αλλοπρόσαλλης κατάστασης την εικόνα που τράβηξα από τη Καταβόθρα της Μεταμόρφωσης… Εκεί που βρωμάει ο καλόγερος των λιοτριβιών και μολύνει τα έγκατα και τον υδροφόρο της πεδιάδας των Μολάων. Δείχνει το Μάλι Μάδι, δηλαδή Μεγάλη Μαδέρα, Μεγάλο Αντέρεισμα, Μεγάλο Βουνό, όπως το έλεγαν όλοι όσοι κατοίκησαν εκεί, ακόμη και οι Αρβανίτες, η νεώτερη εκδοχή του δωρικού ελληνισμού που πριμοδοτεί τον τόπο διαχρονικά από την αρχαιότητα. Εξέχει μεγαλόπρεπο δεσπόζοντας στην περιοχή και κρύβει τα άλλα τα υψηλότερα προς την Κουλοχέρα. Διακρίνονται τα τεράστια γεωλογικά ρήγματα και οι καθιζήσεις του εδάφους που σχηματίζουν το μεγαλύτερο σπήλαιο σε όλο το νότιο Πάρνωνα, την Τρύπα του «Βοριά». Υπάρχει και η μελέτη από γεωλόγο της Εφορείας Σπηλαιολογίας-Παλαιοανθρωπολογίας που ευγενικά επιμελήθηκε στην αγγλική γλώσσα για τον Καλαβρό ΑΔΕΛΦΟ μου Nino La Rocca, όταν την ζήτησε για διεθνή δημοσίευση. Αυτή αναφέρει ότι, το μαλακό και αρκετά ευάλωτο στη διαλυσιγενή ιδιότητα του νερού πέτρωμα του βουνού, στο σημείο αυτό συντέλεσε στην διάβρωση της πλαγιάς, το σχηματισμό της ρεματιάς, αλλά και τον σχηματισμό του έγκοιλου φαινομένου.
Η διαδικασία της σταγονορροής στο σπήλαιο της μεγάλης λεκάνης του οροπεδίου Πακόγια και της κορυφογραμμής της Κουλοχέρας, συνεχίζει το έργο της και σήμερα όπως το ξέραμε πριν το 1983;
Ένα μικρό ρηγματάκι στη περιοχή ίσως αποδειχθεί καθοριστικής σημασίας και ίσως σταματήσει για πάντα το έργο της φύσης αφού θα της στερήσει το απαραίτητο υγρό για την μεταφορά των δομικών σταλακτιτικών υλικών της.
Η χαρτογράφηση της τρύπας του «Βοριά» είναι παρόμοια με του σπηλαίου των «Αυγών», αφού παρατηρείται η σύγκρουση δύο υπόγειων διακλάσεων (ρηγμάτων). Στο Μπελεχέρι, στο σημείο σύγκρουσης, ξεμπαζώσανε οι εξερευνητές για να ανοίξουν πρόσβαση προς το πανέμορφο σαλόνι των «αυγών». Στο Μάλι Μάδι, ένας μαίανδρος πολύ στενός που με δυσκολία τον περνάμε, βρίσκεται στο σημείο σύγκρουσης των δύο ρηγμάτων. Εκεί αναζητούν οι Ιταλοί μαζί μας την συνέχεια του σπηλαίου… Τα μεγάλα βράχια από πτώσεις των οροφών που οι Ιταλοί ονομάζουν Κυκλώπεια, προέρχονται από την αποσάθρωση και τη διαλυτότητα και γι’ αυτό δεν έχουμε σε αυτό το σπήλαιο οροφές με διάκοσμο. Αλλά οι σχηματισμοί στολίζουν τα πλευρικά του τοιχώματα και οι σταγόνες συναγωνίζονται για την καλύτερη ζωγραφιά, σε ένα πανέμορφο παιγνίδι με πέτρινους πίνακες, στα σκοτεινά έγκατα της λακωνικής γης. Τέτοια συγκρουόμενα ρήγματα είναι ευαίσθητα σε κραδασμούς ή δονήσεις λατομείων και αιολικών πάρκων.
Μία στάση, μία φωτογραφία…. ολόκληρη μελέτη!!!
Ας πάνε οι υπεύθυνοι ένα πρωί με την έγερση του ήλιου στην καταβόθρα, να κοιτάξουν ανατολικά στην πλαγιά… Εκεί που οι σκιές, ολοζώντανες μαύρες πινελιές, διασχίζουν απ’ άκρη σε άκρη τις ράχες… Να διαπιστώσουν με τα ίδια τους τα μάτια την ύπαρξη του κρυμμένου σπηλαίου, μήκους 750 μέτρων, κάτω από μία τρύπα 36χ40… Με οροφές ύψους 30 και πλέον μέτρων σε ένα βουναλάκι που δεν ξεπερνά τα 2 χλμ. μήκος . Ίσως νιώσουν και την αξία ενός κλαδιού χαρουπιάς για την πανέμορφη λευκή πεπλογλαύκα που ξαποσταίνει δίπλα του!!!!
Τότε, με κάθε ευχαρίστηση, θα τους κεράσω Μολαϊτικο κρασί από το βαρέλι μου και θα τους ξεναγήσω στους αμύθητους θησαυρούς του αρχείου εξερευνήσεών μας στο Μοριά και ακόμη παραπέρα, για να μη πιάνονται αδιάβαστοι… Με το δεύτερο ποτήρι κρασί θα τους εξηγήσω πως τα Αιολικά Πάρκα είναι καλοδεχούμενα και απαραίτητα αλλά η θέση τους είναι δίπλα στη βιομηχανία και τις μεγαλουπόλεις και όχι στα κούφια γεμάτα φυσικούς θησαυρούς βουνά μας.
Εμείς, που έχουμε εξερευνήσει και καταγράψει μέχρι σήμερα 200 σπήλαια στην περιοχή από την Κρεμαστή μέχρι το Μαλέα και που ανακαλύψαμε κοντά τους αρχαιολογικά ευρήματα, εκπληκτικά οικοσυστήματα, πανέμορφα υπόγεια τοπία, ενδημικά φυτά, διαβήκαμε ή ανοίξαμε μονοπάτια, ξεκινήσαμε τον δίκαιο αγώνα μας για την προστασία της φύσης στην κύρια αυτή περιοχή δράσης μας…
Και δεν θα αφήσουμε κανέναν να την αγγίξει.
Θα την αναδείξουμε, όπως της αρμόζει, με κάθε σεβασμό και αγάπη στα θαύματα που ο δημιουργός μας επιτρέπει να χαιρόμαστε καθημερινά..
Προφανώς έχουν τους λόγους τους που δεν πλησιάζουν ορειβάτη ή σπηλαιολόγο, όταν θέλουν να πραγματοποιούν τους ανίερους σχεδιασμούς τους. Θα περιμένουμε να δούμε και τη στάση της νεοεκλεγμένης Δημοτικής Αρχής που ελπίζουμε να είναι συνεργάσιμη και να μην υιοθετήσει τις πρακτικές των προηγούμενων.
Εμείς, κερνάμε κρασί και μάλιστα από το κτήμα μου της περιοχής «ΣΠΗΛΑΚΙ» των Μολάων που βγάζει πεντανόστιμους ροδίτες και ποικιλίες από ολόκληρο τον πλανήτη, μέχρι Αδελαϊδα της Αυστραλίας!! Και μια και το σηκώνει η εποχή κλείνω με τη ρήση των Μολαϊτών παππούδων μας: «ο βασιλιάς των σταφυλιών είναι ο ροδίτης και ο βασιλιάς των βασιλιάδων ο Μολαϊτης».
΄rnΕδώ διακρίνονται τα πρωινά με τη βοήθεια του ήλιου εμφανέστατα τα σκιερά σημεία των ρηγμάτων και η θέση του σπηλαίου.rnΔεξιά της ρεματιάς η μία διαδρομή η εύκολη και αριστερά στη πλαγιά βυθίζεται αρχικά και μετά το μαίανδρο πηγαίνει στο βάθος της ρεματιάς στη καρδιά του βουνού.
rn
η είσοδος
rn
το πέτρινο ρόδο.
λιθοματικός διάκοσμος με σπάνια χρώματα.rn
η περιοχή του σπηλαίου από την κορφή στο Μάλι Μάδι.
rn
rnΜερικές θέσεις άλλων σπηλαίων προς τα βόρια.
rn
Το βάραθρο στη κορυφογραμμή κινδυνεύει με τη διάνοιξη των δρόμων και ούτε λογάριασαν για τη θέση του.
rn
Το Μάλι Μάδι από τη δυτική του πλευρά και το λατομείο που πλησίασε αρκετά κοντά.
στα νύχια της αιολικής βιομηχανίας
του Γιάννη Κοφινά-Καλλέργη
φωτογραφίες: Γ. Κοφινάς-Κ. Ξυδέας
ΕΠΑΘΛΟ Τ. 52 10-11/2006
Ένα φαινομενικά ασήμαντο βουνό έγινε στόχος μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Της αιολικής βιομηχανίας, που σαρώνει την ελληνική ύπαιθρο με το «πράσινο» φως της πολιτείας γιατί τα «πακέτα» είναι μεγάλα και πρέπει να πάνε σε συγκεκριμένες «φαρδιές» τσέπες. Δυστυχώς, η παράδοση του βουνού στη σφαγή έγινε αρχικά από τον ίδιο το Δήμο Μολάων με τη θετική του γνωμοδότηση (για τα ανταποδοτικά αργύρια).
Το ξεπούλημα 300-600 κορυφογραμμών για την κάλυψη ενός απειροελάχιστου ποσοστού των αναγκών μας σε ενέργεια, είναι προδοσία για έναν Καλλέργη… Με τις διαρκώς αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες μας σε μερικά χρόνια δεν θα μείνει ούτε η Ακρόπολη για να βάζουμε τη σημαία μας… Το ενεργειακό ζήτημα οφείλουμε να το διαχειριστούμε στη βάση της ενεργειακής απεξάρτησης, της αυτάρκειας και της γνήσιας προσπάθειας προς τοπικό όφελος. Οι Νομαρχίες, οι Δήμοι, οι Κοινότητες, γνωρίζουν ότι, με ένα δικό τους σταθμό παραγωγής από ΑΠΕ θα έχουν πολύ περισσότερα κέρδη από τα όποια πενιχρά ανταποδοτικά τους προσφέρουν 10-15 σταθμοί ιδιωτικών εταιρειών. Επιπρόσθετα, οι ενδιαφερόμενοι Δήμοι, σε συνεργασία με τους κατοίκους, τους πολιτιστικούς και περιβαλλοντικούς φορείς τους, θα εύρισκαν το κατάλληλο χώρο για να εγκαταστήσουν τους σταθμούς τους, και δεν θα θυσίαζαν αλόγιστα την κληρονομιά και τις βουνοκορφές τους. Οι ανάγκες των Αθηνών δεν είναι δυνατόν να καλυφτούν με την λεηλασία της παρθένας και άγριας φύσης της περιφέρειας. Μιας άγριας φύσης για την οποία οι Αθηναίοι οικολογούντες της «πράσινης ενέργειας» έχουν βαθιά μεσάνυχτα… Απασχολημένοι με τα δελτία τύπου για τη σωτηρία της φάλαινας στην άλλη άκρη του πλανήτη, προφανώς δεν έχουν τον καιρό ν’ ασχοληθούν με τα μοναδικά και απαράμιλλα οικοσυστήματα της ελληνικής επαρχίας…
Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι, παραχωρώντας εμπράγματα δικαιώματα των κορυφογραμμών μας σε ιδιώτες -και μάλιστα ξενόφερτους-, για την εγκατάσταση αιολικής βιομηχανίας, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα τις ξαναδούμε…
Μάλι Μάδι – το (Μεγάλο Βουνό)
Βρίσκεται ανατολικά της γενέτειρας μου, της πόλης των Μολάων. Το χωριό Καταβόθρα –που αργότερα ονομάστηκε Μεταμόρφωση-, είναι χτισμένο στη βάση του, κοντά στην Τρύπα (Καταβόθρα), που πίνει τις απορροές των βουνών και τα νερά του κάμπου των Μολάων. Κάπως έτσι, οι ατυχείς αλλαγές τοπωνυμίων κόβουν το νήμα της τοπωνυμικής παράδοσης που με σοφή αντιστοιχία βαφτίζει τις τοποθεσίες. Στερείς όμως και τη χαρά του σπηλαιολόγου που συναντάει ονομασίες σπηλαίων όπως Δρακότρυπα, Βουλιαγμένη, Μέγα Σπήλαιο, Γλυφάδα, Δίδυμα, Σπήλι κ.λ.π. αλλά Καταβόθρα…
Στα πόδια του φαινομενικά ασήμαντου βουνού βρήκαν τη διέξοδό τους τα νερά ολόκληρης λεκάνης. Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Εξωτερικά δεν δείχνει να έχει κάτι σπουδαίο και υποβαθμίστηκε ακόμα περισσότερο τα τελευταία χρόνια από τις πυρκαγιές και τον αναγκαίο δρόμο προς τα γραφικά χωριά του Ζάρακα. Επιπλέον, το 1983 περίπου, λειτούργησε ο αγαπητός μου θείος Βαγγέλης Κολλιάκος, πατέρας του προσφιλέστατου παιδικού φίλου και συμμαθητή μου Γιάννη Κολλιάκου, το λατομείο που μετέφερε από την Αγγελώνα στη προσήλια πλευρά του, στα Πακόγια.
Για τους πολλούς έτσι έχουν τα πράγματα, αλλά υπάρχει και η άλλη όψη …η σκόπιμα ξεχασμένη. Και αυτή η όψη φανερώνει την καταστροφή πολλών και τεράστιας σημασίας αξιών. Η μοίρα έφερε το Περιοδικό του Μοριά, το ΕΠΑΘΛΟ να αναδείξει αυτές τις αξίες!!!
Αξίες της διαδρομής
Στο Μάλι Μάδι υπάρχουν οι χαρακτηριστικές στροφές του δρόμου για το Ζάρακα. Στην αριστερή πλευρά του συναντάμε το ενδημικό φυτό Ymettia που πήρε το όνομα του από τον Υμηττό όπου πρωτοβρέθηκε. Υπάρχει και στο νησί Γιούρα και στα όρη Μονεμβασίας. Το κατέγραψα στο κάστρο της Μπόβας ή Βούα (Αγελάδα) των Γρεκάνικων χωριών της Καλαβρίας και έγινε διαπίστωση στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου κατέθεσα δείγματά του. Το πανέμορφο λουλούδι στη μία στροφή και προς στα δεξιά, δηλ. στη νότια και στο εσωτερικό της, υπάρχει το βάραθρο στο «Ζ» όπως το ονομάσαμε από το χαρακτηριστικό τοπωνύμιο. Δεν ρώτησαν, δεν το είδαν ή ψυχρά δεν θέλησαν να το σεβαστούν και αυτό το μνημείο της φύσης, με βάθος 30 μέτρα, ολόλευκο γεμάτο μαύρους σκορπιούς;
Στην κορυφογραμμή του Μάλι Μάδι και λίγο νοτιότερα από το κολωνάκι της ΓΥΣ, στα 704μ., φωτογραφίσαμε την αγριελιά (675μ.) που ζει από τη δροσιά που αναβλύζει το βάραθρο στα έγκατα του βουνού αυτού, με φόντο την ιστορική Μονεμβασία. Είναι μία ακόμη είσοδος σε κάθετη κατάβαση σκοτεινής διάκλασης και εμφανέστατου επιφανειακού ρήγματος, από τα πάμπολλα στην περιοχή αυτή του Νότιου Πάρνωνα που δεινοπάθησε στο πέρασμα του χρόνου από το φαινόμενο της ορογένεσης, τους μεγάλους σεισμούς και τις μεγάλες γεωλογικές ανακατατάξεις. Ο μπάρμπα Δήμας και άλλοι μεγαλύτεροι μας έχουν αναφέρει και άλλη μία σπηλιά και ένα ακόμη βάραθρο στο βουνό αυτό που δεν έχουμε εξερευνήσει και δεν γνωρίζουμε τα μυστικά τους.
Ξεχασμένος Θησαυρός στο σκοτάδι
Στη ρεματιά της περιοχής «Ζουμπούλη», στην αγκαλιά του βουνού αυτού και σε 147 μ. υψόμετρο, βρίσκεται το απερίγραπτης ομορφιάς και περιπετειώδες μεγάλο σπηλαιοβάραθρο 750μ. περίπου υπόγειων διαδρομών, η Τρύπα του «Βοριά»! Ένα στόμιο μόλις 36χ40 εκατοστά του μέτρου που με τα βοριαδάκια στην περιοχή βγάζει από τα βάθη της γης δυνατό άνεμο, ενώ με τους νοτιάδες αναρροφά την ατμόσφαιρα αχόρταγο, σαν πρόβλεψη μετεωρολογίας! Είναι το σημαντικό σπήλαιο της «περασμένης δεκαετίας» για τα ελληνικά δεδομένα και ανήκει στους θησαυρούς της Λακωνίας. Έχει ανεκτίμητης αξίας υπόγειες ομορφιές, λιθωματικό διακόσμο με μοναδικά χρώματα… Και στολίζει, αναπάντεχα τα σπλάχνα του εξωτερικά άχαρου κα ασήμαντο, κατακαμένο και κατασφαγμένο Μάλι Μάδι.
Από την εξερεύνησή του
στην αδελφοποίηση …της ντροπής
Το 2003 γίνεται εξερεύνηση Καλαβρών του Ομίλου SPARVIERE με πρόεδρο τον Nino La Rocca, δήμαρχο της Alessandria Del Karretto και υπεύθυνο της Ομάδας Διάσωσης στα βουνά και τα σπήλαια της Καλαβρίας. Είναι ο άνθρωπος που με μύησε στη σπηλαιολογία, ο «Σπηλαιολογικός Πατέρας» κατά την συνήθη έκφρασή μας. Η φήμη της μεγάλης ανακάλυψης στα σωθικά του Μάλι Μάδι, φούντωσε τη σπηλαιολογική φλόγα μέσα μου. Η συνέχεια δημιούργησε τον Τοπικό Σπηλαιολογικό Όμιλό μας κλπ. Έκανα ότι μπορούσα καλύτερο για να τιμήσω τον Καλαβρέζο δήμαρχο και σπηλαιολόγο που τίμησε τη γη μας. Πήγα στην ορεινή Καλαβρία με τον ΣΠΕΛΕΟ σαν μέλος του Δ Σ, με τον ΕΟΣ Αθήνας σαν αρχηγός αναβάσεων και με μέλη του Ομίλου μας «Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ».
Υποδεχτήκαμε την πρόταση του δημάρχου Μολάων για την σπουδαία πολιτιστική πράξη της ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗΣ, με μεγάλη χαρά. Γεμάτο λεωφορείο με Καλαβρέζους ήλθε στους Μολάους το καλοκαίρι του 2003 και έγινε μεγάλη γιορτή-φιέστα στην πλατεία. Από τότε οι Καλαβροί της Μεγάλης Ελλάδας ακόμη περιμένουν (δυστυχώς) την επίσκεψη των Μολαϊτών…..
Το ξεπούλημα
του διεθνούς προβολής και μοναδικού θησαυρού
Ανάλογη και η συμπεριφορά του Δημοτικού Συμβουλίου των Μολάων προς το Μάλι Μάδι και το υπόγειο σκοτεινό στολίδι του που έγινε πασίγνωστο σε ολόκληρο τον πλανήτη από τις δημοσιεύσεις μας… Αποφάσισαν να σφάξουν το βουνό και να τοποθετήσουν αιολικό πάρκο στην κορυφογραμμή του. Όταν ρωτήσαμε το Δήμαρχο Παναγιώτη Κρυπωτό για το σχετικό φάκελο, δεν είχε φάκελο –μας είπε- και μας παρέπεμψε στα γραφεία του ΥΠΕΧΩΔΕ για τις όποιες τυχοδιωχτικές μελέτες κάποιων καρεκλοκένταυρων που το παίζουν ειδήμονες απ’ τις μεγάλες και άνετες καρέκλες τους. Ο Δήμαρχος θα έπρεπε να γνωρίζει ότι, οι περιβαλλοντικές μελέτες δεν κρύβονται από το κοινό, ιδιαίτερα μάλιστα, στη συγκεκριμένη περίπτωση, από αυτόν που ανέδειξε το σπήλαιο (και την σπηλαιολογία στην περιοχή τουλάχιστον). Από αυτόν που κατέθεσε γεμάτο άλμπουμ με φωτογραφικό υλικό και δεν πήρε ούτε τα έξοδά του. Από αυτόν που πρόσφερε -για επανειλημμένες εκδόσεις- σπάνιο και δυσεύρετο υλικό για το τουριστικό φυλλάδιο του Δήμου και ακόμη δεν απαίτησε τίποτα. Από αυτόν που οφείλει να προστατέψει στην πρώτη γραμμή και με κάθε τρόπο τις εξερευνήσεις τόσων και τόσων που έγιναν σπηλαιολόγοι ακολουθώντας τον στα υπόγεια παλάτια, από τα κάθε λογής λαμόγια και ρεμούλες.
Οι κάθε λογής, λοιπόν, ειδήμονες έχουν κατατάξει το Μάλι Μάδι (με κάποιες άλλες περιοχές) στις πλέον προσφορότερες της Ευρώπης για λατομεία και πάρκα αιολικής βιομηχανίας. Πώς να δεχτούμε ότι το κούφιο αυτό βουνό με τη χαρακτηριστική αποσάθρωση είναι κατάλληλο για λατομείο; (Το ίδιο συμβαίνει και με το Μπελεχέρι και το εκεί λατομείο, το άλλο κούφιο βουνό με το σπήλαιο των «Αυγών» που παρουσίασε το ΕΠΑΘΛΟ στο προηγούμενο τεύχος του). Τι θα λένε οι σπηλαιολόγοι από τις μακρινές χώρες της υφηλίου, όταν στα δύο μεγαλύτερα, σημαντικότερα και περιπετειώδη σπήλαια που θα επισκέπτονται, ερχόμενοι αποκλειστικά γι’ αυτά στη Λακωνία, θα βλέπουν τον κίνδυνο και της καταστροφής τους, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου για τη σωματική τους ακεραιότητα.
Υπογράφουν και κάθε τόσο τροποποιούν και ξαναϋπογράφουν τους ψευδείς περιβαλλοντικούς όρους γι’ αυτά. Σε τακτά χρονικά διαστήματα ο πολυαγαπημένος μου συμμαθητής, ο Γιάννης, που μεγαλώσαμε μαζί, φέρνει ένα φορτίο εκρηκτικών και ανοίγει τεράστιες τρύπες βάθους 12 μέτρων… Τινάζει ολόκληρα παρτέρια στον αέρα για το λατομείο. Από το χαλίκι αυτό φτιάξαμε όλοι στη περιοχή τα σπίτια μας που είναι χρήσιμο και απαραίτητο για τις ανάγκες μας. μα ο Γιάννης μέσα στο Δημαρχείο το καλοκαίρι έδειξε να αγνοεί τελείως την ύπαρξη του στολιδιού μπροστά στο Γραμματέα της Μεταμόρφωσης και δεύτερο ξάδελφό μου.
Ποιές μελέτες όμως έκαναν από την Αγγελώνα όταν μετέφεραν το λατομείο; Ρώτησαν τους βοσκούς, που ξέρουν την περιοχή απ’ τα γεννοφάσκια τους, για σπήλαια; Έφεραν σπηλαιολόγους να τα εξερευνήσουν; Ήρθαν οι Ιταλοί από το 1990 που έγινε η πρώτη εξερεύνηση του σπηλαίου αυτού. Ξαναήλθαν επανειλημμένα μέχρι να πρωτοκατεβούμε εμείς και ακολούθησαν τόσες επίσημες δημοσιεύσεις για το περιβόητο σπήλαιο. Γιατί παριστάνουν ότι δεν τις γνωριζουν;
Δεν ήπιαν ούτε έναν καφέ στα καφενεία της Καταβόθρας για να δουν τις φωτογραφίες και τα καρτ ποστάλ των Ιταλών; Δεν έπεσε στα χέρια τους η τηλεκάρτα του ΟΤΕ, που κυκλοφόρησε, σε δεκάδες χιλιάδες αντίτυπα μετά από τις προτάσεις μας για ανάδειξη του σπηλαίου, ο πρώην Δήμαρχος Μολάων Γιώργος Μυλωνάκος; Ξεχάστηκε η εκδήλωση του ΣΠΕΛΕΟ στην πλατεία του χωριού για το σπήλαιο το καλοκαίρι του 1999 με παρουσία δημάρχων, βουλευτών περιφερειάρχη κλπ; Ξεχάστηκαν τα ψηφίσματα το Σεπτέμβριο του 1999 με την διοργάνωση της 2ης Π.Σ.Σ. (Πανελλήνιας Σπηλαιολογικής Συνάντησης) στους Μολάους; Ξεχάστηκαν τόσες προσελεύσεις σπηλαιολόγων επί τόσα χρόνια στην περιοχή με το πανέμορφο σπήλαιο;
Υπέργειες και έγκοιλες άγνωστες αξίες
στους δήθεν οικολόγους και στην κεντρική εξουσία
Φτάσαμε στην 9η Π.Σ.Σ. Τα μέλη του Σπηλαιολογικού Ομίλου Κρήτης ήρθαν την Παρασκευή 22/9/2006 και αρματώσαμε το σπήλαιο για να μπουν πρώτοι από την στενή είσοδο στο βάραθρο των 48 μέτρων. Πέρασε αρκετή ώρα και πήγα δίπλα στις τρεις μικρές χαρουπιές, μόλις 5 μέτρα από την είσοδο, για να τις κλαδέψω λίγο και να καθίσουν στον ίσκιο τους οι ομάδες των σπηλαιοσυντρόφων μας. Με μεγάλη έκπληξη είδα την ολόλευκη (από κάτω) πεπλογλαύκα να με κοιτά περίεργα… Γύρισα, πήρα τη φωτογραφική μηχανή και την απαθανάτισα να γλαυκοκοιτάει στο κλαδί της χαρουπιάς δίπλα στην υποχθόνια ανάσα. Ακόμη και οικολογικές οργανώσεις αγνοούν τον αριθμό και τα είδη στα 200 μέχρι σήμερα εξερευνημένα σπηλαία του νότιου Πάρνωνα. Αγνοούν την εικόνα τις άγριας νυχτερινής ομορφιάς που ζούμε εμείς τόσο συχνά. Αγνοούν την φωτεινή ασβεστολιθική Ελλάδα με τα δεκάδες χιλιάδες σπήλαια οι μεγάλες οικολογικές οργανώσεις…
Όλοι σχεδόν είναι συνδρομητές της ΟΙΚΟΤΟΠΙΑΣ… Δεν θυμούνται την πρώτη παρουσίαση του σπηλαίου στις πολύτιμες σελίδες της πριν τόσα χρόνια; Το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ με το πέτρινο ρόδο στο εξώφυλλό του;
Το ΥΠΕΧΩΔΕ που καταστρέφει τα Ελληνικά βουνά προς όφελος της αιολικής βιομηχανίας, δεν πήγε ακόμη, εδώ και δύο δεκαετίες, να ρωτήσει την Εφορεία Σπηλαιολογίας-Παλαιοανθρωπολογίας του Υπουργείου Πολιτισμού; Ούτε τους σπηλαιολογικούς συλλόγους…; Και έχουν την αναίδεια να μας μιλάνε για χωροταξικό σχεδιασμό…; Πότε θα σεβαστούμε και πότε θα νοικοκυρέψουμε αυτό τον τόπο;
Κατάθεση σπηλαιολογικού αρχείου
Το ευκολότερο βιβλίο που διάβασα στη ζωή μου είναι το ομορφότερο όλων, αυτό της φύσης και μάλιστα της ελληνικής!!! Αφιερώνω λοιπόν σε κάθε υπεύθυνο αυτής της αλλοπρόσαλλης κατάστασης την εικόνα που τράβηξα από τη Καταβόθρα της Μεταμόρφωσης… Εκεί που βρωμάει ο καλόγερος των λιοτριβιών και μολύνει τα έγκατα και τον υδροφόρο της πεδιάδας των Μολάων. Δείχνει το Μάλι Μάδι, δηλαδή Μεγάλη Μαδέρα, Μεγάλο Αντέρεισμα, Μεγάλο Βουνό, όπως το έλεγαν όλοι όσοι κατοίκησαν εκεί, ακόμη και οι Αρβανίτες, η νεώτερη εκδοχή του δωρικού ελληνισμού που πριμοδοτεί τον τόπο διαχρονικά από την αρχαιότητα. Εξέχει μεγαλόπρεπο δεσπόζοντας στην περιοχή και κρύβει τα άλλα τα υψηλότερα προς την Κουλοχέρα. Διακρίνονται τα τεράστια γεωλογικά ρήγματα και οι καθιζήσεις του εδάφους που σχηματίζουν το μεγαλύτερο σπήλαιο σε όλο το νότιο Πάρνωνα, την Τρύπα του «Βοριά». Υπάρχει και η μελέτη από γεωλόγο της Εφορείας Σπηλαιολογίας-Παλαιοανθρωπολογίας που ευγενικά επιμελήθηκε στην αγγλική γλώσσα για τον Καλαβρό ΑΔΕΛΦΟ μου Nino La Rocca, όταν την ζήτησε για διεθνή δημοσίευση. Αυτή αναφέρει ότι, το μαλακό και αρκετά ευάλωτο στη διαλυσιγενή ιδιότητα του νερού πέτρωμα του βουνού, στο σημείο αυτό συντέλεσε στην διάβρωση της πλαγιάς, το σχηματισμό της ρεματιάς, αλλά και τον σχηματισμό του έγκοιλου φαινομένου.
Η διαδικασία της σταγονορροής στο σπήλαιο της μεγάλης λεκάνης του οροπεδίου Πακόγια και της κορυφογραμμής της Κουλοχέρας, συνεχίζει το έργο της και σήμερα όπως το ξέραμε πριν το 1983;
Ένα μικρό ρηγματάκι στη περιοχή ίσως αποδειχθεί καθοριστικής σημασίας και ίσως σταματήσει για πάντα το έργο της φύσης αφού θα της στερήσει το απαραίτητο υγρό για την μεταφορά των δομικών σταλακτιτικών υλικών της.
Η χαρτογράφηση της τρύπας του «Βοριά» είναι παρόμοια με του σπηλαίου των «Αυγών», αφού παρατηρείται η σύγκρουση δύο υπόγειων διακλάσεων (ρηγμάτων). Στο Μπελεχέρι, στο σημείο σύγκρουσης, ξεμπαζώσανε οι εξερευνητές για να ανοίξουν πρόσβαση προς το πανέμορφο σαλόνι των «αυγών». Στο Μάλι Μάδι, ένας μαίανδρος πολύ στενός που με δυσκολία τον περνάμε, βρίσκεται στο σημείο σύγκρουσης των δύο ρηγμάτων. Εκεί αναζητούν οι Ιταλοί μαζί μας την συνέχεια του σπηλαίου… Τα μεγάλα βράχια από πτώσεις των οροφών που οι Ιταλοί ονομάζουν Κυκλώπεια, προέρχονται από την αποσάθρωση και τη διαλυτότητα και γι’ αυτό δεν έχουμε σε αυτό το σπήλαιο οροφές με διάκοσμο. Αλλά οι σχηματισμοί στολίζουν τα πλευρικά του τοιχώματα και οι σταγόνες συναγωνίζονται για την καλύτερη ζωγραφιά, σε ένα πανέμορφο παιγνίδι με πέτρινους πίνακες, στα σκοτεινά έγκατα της λακωνικής γης. Τέτοια συγκρουόμενα ρήγματα είναι ευαίσθητα σε κραδασμούς ή δονήσεις λατομείων και αιολικών πάρκων.
Μία στάση, μία φωτογραφία…. ολόκληρη μελέτη!!!
Ας πάνε οι υπεύθυνοι ένα πρωί με την έγερση του ήλιου στην καταβόθρα, να κοιτάξουν ανατολικά στην πλαγιά… Εκεί που οι σκιές, ολοζώντανες μαύρες πινελιές, διασχίζουν απ’ άκρη σε άκρη τις ράχες… Να διαπιστώσουν με τα ίδια τους τα μάτια την ύπαρξη του κρυμμένου σπηλαίου, μήκους 750 μέτρων, κάτω από μία τρύπα 36χ40… Με οροφές ύψους 30 και πλέον μέτρων σε ένα βουναλάκι που δεν ξεπερνά τα 2 χλμ. μήκος . Ίσως νιώσουν και την αξία ενός κλαδιού χαρουπιάς για την πανέμορφη λευκή πεπλογλαύκα που ξαποσταίνει δίπλα του!!!!
Τότε, με κάθε ευχαρίστηση, θα τους κεράσω Μολαϊτικο κρασί από το βαρέλι μου και θα τους ξεναγήσω στους αμύθητους θησαυρούς του αρχείου εξερευνήσεών μας στο Μοριά και ακόμη παραπέρα, για να μη πιάνονται αδιάβαστοι… Με το δεύτερο ποτήρι κρασί θα τους εξηγήσω πως τα Αιολικά Πάρκα είναι καλοδεχούμενα και απαραίτητα αλλά η θέση τους είναι δίπλα στη βιομηχανία και τις μεγαλουπόλεις και όχι στα κούφια γεμάτα φυσικούς θησαυρούς βουνά μας.
Εμείς, που έχουμε εξερευνήσει και καταγράψει μέχρι σήμερα 200 σπήλαια στην περιοχή από την Κρεμαστή μέχρι το Μαλέα και που ανακαλύψαμε κοντά τους αρχαιολογικά ευρήματα, εκπληκτικά οικοσυστήματα, πανέμορφα υπόγεια τοπία, ενδημικά φυτά, διαβήκαμε ή ανοίξαμε μονοπάτια, ξεκινήσαμε τον δίκαιο αγώνα μας για την προστασία της φύσης στην κύρια αυτή περιοχή δράσης μας…
Και δεν θα αφήσουμε κανέναν να την αγγίξει.
Θα την αναδείξουμε, όπως της αρμόζει, με κάθε σεβασμό και αγάπη στα θαύματα που ο δημιουργός μας επιτρέπει να χαιρόμαστε καθημερινά..
Προφανώς έχουν τους λόγους τους που δεν πλησιάζουν ορειβάτη ή σπηλαιολόγο, όταν θέλουν να πραγματοποιούν τους ανίερους σχεδιασμούς τους. Θα περιμένουμε να δούμε και τη στάση της νεοεκλεγμένης Δημοτικής Αρχής που ελπίζουμε να είναι συνεργάσιμη και να μην υιοθετήσει τις πρακτικές των προηγούμενων.
Εμείς, κερνάμε κρασί και μάλιστα από το κτήμα μου της περιοχής «ΣΠΗΛΑΚΙ» των Μολάων που βγάζει πεντανόστιμους ροδίτες και ποικιλίες από ολόκληρο τον πλανήτη, μέχρι Αδελαϊδα της Αυστραλίας!! Και μια και το σηκώνει η εποχή κλείνω με τη ρήση των Μολαϊτών παππούδων μας: «ο βασιλιάς των σταφυλιών είναι ο ροδίτης και ο βασιλιάς των βασιλιάδων ο Μολαϊτης».
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1950123/0mali_madi_rigmata_m.jpg">http://upload4.postimage.org/1950123/0mali_madi_rigmata_m.jpg
΄rnΕδώ διακρίνονται τα πρωινά με τη βοήθεια του ήλιου εμφανέστατα τα σκιερά σημεία των ρηγμάτων και η θέση του σπηλαίου.rnΔεξιά της ρεματιάς η μία διαδρομή η εύκολη και αριστερά στη πλαγιά βυθίζεται αρχικά και μετά το μαίανδρο πηγαίνει στο βάθος της ρεματιάς στη καρδιά του βουνού.
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1950162/1_eisod_m.jpg
η είσοδος
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950173/photo_hosting.html:x5n6qlt2]http://upload4.postimage.org/1950173/6_rodo_m.jpg
![rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950173/photo_hosting.html:x5n6qlt2]http://upload4.postimage.org/1950173/6_rodo_m.jpg](rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950173/photo_hosting.html:x5n6qlt2]http://upload4.postimage.org/1950173/6_rodo_m.jpg){kind=link}
το πέτρινο ρόδο.
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1950187/16_ark_m.jpg
λιθοματικός διάκοσμος με σπάνια χρώματα.rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950205/photo_hosting.html:x5n6qlt2]http://upload4.postimage.org/1950205/27mali_madi_aerodr_m.jpg
![rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950205/photo_hosting.html:x5n6qlt2]http://upload4.postimage.org/1950205/27mali_madi_aerodr_m.jpg](rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950205/photo_hosting.html:x5n6qlt2]http://upload4.postimage.org/1950205/27mali_madi_aerodr_m.jpg){kind=link}
η περιοχή του σπηλαίου από την κορφή στο Μάλι Μάδι.
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1950248/28mali_madi_koupia_m2.jpg
rnΜερικές θέσεις άλλων σπηλαίων προς τα βόρια.
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1950260/29 ... nem_m1.jpg">rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950260/photo_hosting.html]
rnhttp://upload4.postimage.org/1950260/29 ... nem_m1.jpg
rnhttp://upload4.postimage.org/1950260/29 ... nem_m1.jpg
Το βάραθρο στη κορυφογραμμή κινδυνεύει με τη διάνοιξη των δρόμων και ούτε λογάριασαν για τη θέση του.
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1950289/32mali_madi_karkano.jpg
Το Μάλι Μάδι από τη δυτική του πλευρά και το λατομείο που πλησίασε αρκετά κοντά.
K
kofinas
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1950352/xartiskarkano_m_1_.jpg">http://upload4.postimage.org/1950352/xartiskarkano_m_1_.jpg</a></a>
Η μελέτη είναι έτοιμη για να βάλουν σε επιφανειακό ρήγμα 31 μέτρων τη 2η βάση ανεμογεννήτριας μετά το κολωνάκι της ΓΥΣ....rnΤι έχουν να χάσουν?rnΑν δεν βρεθεί κάποιος να δει μία ανακοίνωση - λεζάντα σε τοπική εφημερίδα μικρής κατανάλωσης και να δώσει στοιχεία δεν τους σταματά κανείς. Για όπου τους αρέσει καταθέτουν άδειες και προχωρούν για την "πράσινη ενέργεια" ...
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1950415/karkano_16_m.jpg
Αν δεν πέσει μέσα η μπουλντόζα θα την βάλουν δίπλα σε αυτό το σπάνιο ρήγμα και θα συνεχίσουν τη δουλειά τους για τα πακέτα....rnΔεν είδαν ούτε το χάρτη της περιοχής από το δορυφορικό πρόγραμμα.rnΔεν αναλογίστηκαν γιατί οι παππούδες μας ανάμεσα από τα 15.000 κάρκανα της Χώρας ονόμασαν ένα και μοναδικό βουνό, όρος Κάρκανο!!!!
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950450/photo_hosting.html:800e8cme]http://upload4.postimage.org/1950450/bagelios_5_m.jpg
![rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950450/photo_hosting.html:800e8cme]http://upload4.postimage.org/1950450/bagelios_5_m.jpg](rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950450/photo_hosting.html:800e8cme]http://upload4.postimage.org/1950450/bagelios_5_m.jpg){kind=link}
rnΤο κάρκανο είναι μαντρί για τα γίδια της περιοχής.
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1950460/bagelios_16_osta_m.jpg
Η σιαγώνα της άμοιρης μικρής Βαγγελίτσας (θεία του μέλους μας Δημήτρη Μανίκη) που βρίσκεται αλιβάνιστη 60 χρόνια. rnΘα τη μπαζώσουν με τις μπουλντόζες????rnΑΝΙΕΡΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ.
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950505/photo_hosting.html:800e8cme]http://upload4.postimage.org/1950505/xartbaggeliosegarm.jpg
![rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950505/photo_hosting.html:800e8cme]http://upload4.postimage.org/1950505/xartbaggeliosegarm.jpg](rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950505/photo_hosting.html:800e8cme]http://upload4.postimage.org/1950505/xartbaggeliosegarm.jpg){kind=link}
Χαρτογράφιση του Γιώργου μακρή από τις πρώτες μας εξερευνήσεις.
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1950557/karkano_apo_kalegerob_m.jpg
Το Κάρκανο με την τεράστια τρύπα και τα άλλα ρήγματα και τις δολίνες από το Καλογεροβούνι που το διέλυσαν με παράνομους τεράστιες λεωφόρους.rnΔεν το πρόσεξαν 3 μήνες με τα έργα τους??
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950590/photo_hosting.html:800e8cme]http://upload4.postimage.org/1950590/karkano_20_kathizisi.jpg
![rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950590/photo_hosting.html:800e8cme]http://upload4.postimage.org/1950590/karkano_20_kathizisi.jpg](rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950590/photo_hosting.html:800e8cme]http://upload4.postimage.org/1950590/karkano_20_kathizisi.jpg){kind=link}
rnΈνα ακόμη τεκτονικό βύθισμα δίπλα στο βάραθρο.
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1950618/karkano_18_kathisma_m.jpg
Η προέκταση του κάρκανου στη θέση του αιολικού σταθμού!!!
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950639/photo_hosting.html:800e8cme]http://upload4.postimage.org/1950639/bagelios_7_m.jpg
![rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950639/photo_hosting.html:800e8cme]http://upload4.postimage.org/1950639/bagelios_7_m.jpg](rl=http://upload4.postimage.org/caving/fhs/1950639/photo_hosting.html:800e8cme]http://upload4.postimage.org/1950639/bagelios_7_m.jpg){kind=link}
rnΟ Δημήτης ετοιμάζεται να κατεβεί και να τιμήσει τη πρόγονή του.rn
K
kofinas
ΘΑ ΜΠΑΖΩΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΣΤΑ ΒΑΡΑΘΡΑ ?
Του Γιάννη Κοφινά.
Κρύα βραδιά με ψιλοβρόχι μερικοί άνδρες στο σκοτάδι με τις τραγίσιες κάπες σκεπασμένοι και κρυμμένα από κάτω τα όπλα τους τριγυρίζουν τα σοκάκια στο χωριό Καταβόθρα (Μεταμόρφωση σήμερα) και σταματούν έξω από μια πόρτα μικρού σπιτιού σχεδόν χαμοκέλας για ζώα. Ξαφνικά με μία δυνατή κλωτσιά την πετάνε κάτω και βγάζοντας τα όπλα εισέρχονται βάζοντας τις φανατισμένες και γεμάτο μίσος φωνές…. «Ντυθείτε και σηκωθείτε να πάτε κατά διαβόλου»…..Οι καρδιές του γέροντα πατέρα και της μικρής πανέμορφης και τρυφερής από νιάτα Βαγγελιώς έχουν μείνει στο τόπο τους και φυλλοκάρδι δεν κινείται. Μια στροφή ίσα-ίσα στο μυαλό τους λέει, ότι ήρθε η κακιά αναμενόμενη αγωνιωδώς από καιρό ώρα. Στα άλογα καβάλα οι άντρες και σέρνουν δεμένους το πατέρα και τη μικρή μέσ’ τη βροχή και το κρύο, για το όρος Κάρκανο προέκταση του όρους Πούλου πριν το διάσελο της Κουλοχέρας πριν ξημερώσει και τους δουν οι αντίπαλοι. Μερικοί μπορεί να είναι και στενοί συγγενείς και παλαιότερα πολύ αγαπημένοι, ενώ τώρα σε αυτές τις μαύρες μέρες με το μίσος όλα είναι αλλόκοτα….
Το κορφοβούνι αυτό έχει κολωνάκι της ΓΥΣ στα 751 μέτρα και λίγα μέτρα πιο πέρα βρίσκεται το Κάρκανο, ένα μεγάλο άνοιγμα διάκλασης (ρήγμα) σαν καράβι σε σχήμα. Τέτοια είναι γεμάτος ο τόπος στη σεισμογενή Ελλάδα μας από την εποχή της ορογένεσης με το ανεβοκατέβασμα των βουνών μέχρι και τους τελευταίους σεισμούς στη Σαντορίνη. Από την ανατολική πλευρά υπάρχει πρόσβαση για το δάπεδο του ρήγματος. Στην νότια πλευρά συνεχίζει σε στενότερη διάκλαση, αλλά στη βόρια με κάθετο βάραθρο στον κάτω όροφο του γεωλογικού αυτού συστήματος. Μπροστά από αυτό οι ποιμένες έφτιαξαν από παλαιότερα με μεγάλες πέτρες προστατευτικό τοίχο για τα ζώα τους. Κατεβαίνοντας με σχοινιά υπάρχει κατηφορική διάκλαση μικρότερου πλάτους με σάρα από πέτρες.
Ο Παυσανίας ονόμασε στη περιήγησή του στα Λακωνικά (155μχ) τη Μονεμβάσια ως Άκρα Μινώα, δηλαδή ακρωτήρι του Μίνωα, απάνεμο λιμάνι της Κρήτης. Την Ελαφόνησο Όνου Γνάθο, αφού ήταν και αυτή ενωμένη με τη στεριά (δηλαδή το Πόδι του Μαλέα όπως λέμε) και θύμιζε η περιοχή στόμα γαϊδάρου την ώρα που φωνάζει με ανοιχτή την κάτω γνάθο. Και όμως τεράστιες γεωλογικές μεταβολές έγιναν με το σεισμό του 375 μχ 220 μόλις χρόνια μετέπειτα, για να έχουμε την Ελαφόνησο και την πανέμορφη Μόνη Έμβαση. Η ευρύτερη περιοχή της επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς του νότιου Πάρνωνα έτυχε του πλεονεκτήματος αυτού για την πληθώρα των σπηλαίων και ιδιαίτερα για το λόγο αυτό των βαράθρων που είναι σχηματισμένα σε μεγάλο αριθμό.
Πολλά έχουν λείψανα ανθρώπων που συναντήσαμε με την έρευνά μας και είναι φυσικοί τάφοι από διαφορετικούς λόγους. Ο Καιάδας με πολλούς σκελετούς από τα αρχαία χρόνια, η Τρύπα της Μαριώς από ατύχημα, Η τρύπα του Βοριά από προσωπικά και τόσα άλλα στη περιοχή από τον αδελφοκτόνο πόλεμο. Είναι πολλά που αποφύγαμε να εξερευνήσουμε από το θέαμα και μόνο αδιάβαστων ανθρώπων που υπάρχουν σε αυτά. Ένα βαθύ κάρκανο στο Χιονοβούνι είναι μακρινή αποστολή και δεν πήγαμε για εξερεύνηση, ενώ έχει κάποια αξία ιστορική. Σε αυτό ο Ιμπραήμ έριξε τους Κρεμαστιώτες που απέφευγαν την κίνησή του για να γλιτώσουν τα κοπάδια τους και κάποια στιγμή τον χτύπησαν σε στενά και μερικοί σκοτώθηκαν. Αυτούς τους έριξε με τον ελαφρύ οπλισμό τους μέσα στο κάρκανο αυτό υποτιμώντας τα όπλα των μπροστά τα δικά του.
Αυτό που με οδήγησε στη σπηλαιολογία και βρίσκομαι στη θέση αυτή να διαθέτω τόσο κόπο και χρόνο είναι η πρόκληση για τα βάραθρα αυτά που άκουγα τόσες αναφορές από μικρός μεγαλώνοντας στους Μολάους. Μεγάλη πρόκληση η τρύπα του «Ταράτσα». Αυτός (παρατσούκλι) ήταν θύμα προσωπικών διαφορών και μετά βρέθηκαν εκεί ριγμένοι σχεδόν άλλοι 50 άνθρωποι. Το 1970 μία ομάδα έβγαλε τα οστά και τα πήγαν σε μνημείο του νεκροταφείου Μολάων.
Οι φήμες για πανέμορφο σπήλαιο κάτω από την τρύπα του «Βοριά» με οδήγησαν στη σχολή σπηλαιολογίας. Η πρώτη μου αποστολή που οργάνωσα με τον ΣΠΕΛΕΟ ήταν το πρωινό με το μέγιστο καύσωνα του 1998 το πρωί στην τρύπα του «Ταράτσα» και το μεσημέρι στου «Βοριά». Το ένα μου έλυσε την παλαιότερη παιδική περιέργεια, αλλά και αγωνία του χάους που ακολουθεί το πατάρι που έβγαλαν τα κόκαλα με σχοινόσκαλες οπότε να ερευνούσα στο χάος που δεν θα κατέβηκαν με τους άλλους σκοτωμένους συμπατριώτες μου. Τελικά απόρησα πως μια μικρή ασήμαντη διάκλαση του εδάφους χώρεσε τόσα κορμιά. Στο άλλο αντίθετα είδα το μεγαλείο στη φύση φωτισμένο με την ασετιλίνη μου στο απόλυτο σκοτάδι μίας απερίγραπτης περιπέτειας ξεχνώντας για λίγο το μαυρισμένο μου συναίσθημα από τον ομαδικό φυσικό τάφο.
Στο κάρκανο της Βαγγελίτσας δεν κατέβηκα ποτέ. Την πρώτη φορά της εξερεύνησης αρμάτωσα για τα πρώτα παλικάρια που με ακολούθησαν στα υπόγεια μονοπάτια. Κατέβηκαν, φωτογράφησαν, χαρτογράφησαν και τους περίμενα με τον οδηγό που μας πήγε εκεί. Γνωρίζοντας την θλιβερή ιστορία δεν είχα το κουράγιο της προαναφερόμενης αποστολής και δεν μπορούσα να ψυχράνω το συναίσθημα και να φέρω καμία λογική σκέψη ή ανάγκη στο μυαλό μου.
Πρόσφατα αγανακτισμένος από το κυνήγι του χρήματος, την εξαγορά συνειδήσεων από τις εταιρίες στη χώρα των Δωριέων, τις εκπονήσεις μελετών από δορυφόρους ή ηλεκτρονικούς υπολογιστές που κάνουν κάποιοι γραβατάκηδες καθηγηταράδες ξεσηκώθηκα μέσα στο λιοπύρι και πήρα τα βουνά. Θέλησα να μαζέψω υλικό που να πείθει μπροστά στη τρέλα των ανίδεων εγκληματιών της φύσης και των αμέτρητων μυστικών και μνημείων της.
Αυτή ήταν η δεύτερη αποστολή μόνο και μόνο για δορυφορικό στίγμα, να φωτογραφήσω και να βιντεοσκοπήσω τα λείψανα του νεκρού κοριτσιού. Μαζί όμως ήλθε και ο Δημήτρης ιδρυτικό μέλος του Σπηλαιολογικού μας Ομίλου Ταϋγέτου-Πάρνωνα «Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ» και ανιψιός της άμοιρης Βαγγελιώς. Ο Δαμιανός ο γενικός γραμματέας μας (από τα μέλη του Ομίλου μας κατοίκων της Αθήνας και με καταγωγή από διάφορες περιοχές της Ελλάδας) είχε πλέον επιβεβαιώσει για άλλη μία φορά με τα μάτια του, για τα αισχρά σχεδιαζόμενα παιγνίδια με την ανάβαση στη Κουλοχέρα το πρωί.
Αγκύρωσε τα σχοινιά και κατέβηκε πρώτος και στη συνέχεια ο Δημήτρης. Με περίμεναν, μου φώναξαν, αλλά τους δικαιολογήθηκα τελικά, ότι βιαζόμαστε για άλλο βάραθρο της αποστολής. Έβγαλε το Δημήτρη φωτογραφία δίπλα στα ελάχιστα απομεινάρια της θείας του που δεν τον γνώρισε ποτέ. Η μοίρα δεν του έδωσε ξαδέλφια να παίξει από αυτή, δεν τον έπαιξε, δεν τον χάιδεψε ποτέ, δεν την έχει δίπλα του στα πατρικά στην Καταβόθρα σήμερα, δεν τους είπε τα τελευταία ερωτήματα που έχουν στην οικογένεια κρυμμένα βαθιά μέσα τους. Την σκότωσαν ή έζησε την τρομάρα της πτώσης στο βάραθρο? Ένοιωσε άραγε τον αναπάντεχο πόνο με την πτώση την τελευταία στιγμή στο πεινασμένο τότε σιαγονάκι της με σπασμένα τα μπροστινά ολοκάθαρα παιδικά δόντια?
Περνούσαν τα χρόνια και ήταν παρέα με τον πατέρα της διαμελισμένη και αλιβάνιστη. Το μίσος της άλλης πλευράς της αφαίρεσε τη ζωή, ο αναζητούμενος αδελφός της επέζησε και στα γεράματα έγραψε ένα βιβλίο λίγο πριν πεθάνει. Είχε για παιγνίδι ένα σιδερικό δίπλα της. Πράγματι κάποια στιγμή ένα αεροπλάνο ερχόταν με βλάβη από ανεφοδιασμό του Ρόμελ στην Αφρική που του πρόσφερε η αεροπορική βάση των γερμανών στους Μολάους. Πέρασε χαμηλά από τα βουνά και κάποια παλικάρια της εθνικής αντίστασης το χτύπησαν θανάσιμα. Γέμισε το όρος Κάρκανο κομμάτια. Τον πιλότο τον έγδυσαν για τα ρούχα του στη δυστυχία τους. Κάποιος έκοψε το δάχτυλο, αφού πρήστηκε για να βγάλει το δαχτυλίδι του. Ο γερμανός διοικητής έπιασε τρεις ντόπιους και τους έσυρε με το τζιπάκι του και γέμισε τον τόπο σάρκες. Τα συντρίμμια τα μάζεψαν όλα, αλλά ένα φιλέτο του τζαμιού της πόρτας είχε πέσει μέσα στο βάραθρο. Το δώσαμε στο Δήμαρχο να το τοποθετήσει στο Λαογραφικό Μουσείο της Ρηχιάς, να θυμίζει τους ερχόμενους την γερμανική κατοχή.
Εμείς θα ζούμε συνέχεια με τη σκέψη, ότι σε κάποιο βάραθρο η μπότα μας θα πατήσει και πάλι κάποιο πεταμένο άνθρωπο? Ιταλό, γερμανό, έλληνα από παλιά, από τη μία, από την άλλη, από δω, από μακριά, μικρό, μεγάλο, από ατύχημα, με τρύπες στο κεφάλι?
Έγραψα άρθρο στην εφημερίδα «ΝΕΑ των Άγιο Δημητριωτών και του Δήμου Νιάτων», για τα θέματα αυτά και πήγε σε πολλά μέρη και άλλες μακρινές πατρίδες. Κανείς δεν απάντησε, ούτε η Εκκλησία μας.
Δεν είναι η Κουλοχέρα στο Ζάρακα και στον Πάρνωνα μόνο που φιλοξενεί στα σπλάχνα της γης βάραθρα και σπήλαια, αλλά και όλα σχεδόν τα βουνά, τα οροπέδια και τα καταράχια. Τα τόσες χιλιάδες σπήλαια δεν βρίσκονται στις έρημους της Αφρικής ή στις χωματένιες πατρίδες που έχουν άλλου είδους πλούτο, όπως η Κίνα ή η Ολλανδία με τα κανάλια της.
Τα ελληνικά βουνά ανέδειξαν ήδη τον πλούτο με τα υπόγεια μυστικά ύψιστης σημασίας. Στην Κρήτη στο Ψηλορείτη το Ίνταιον Άντρο με τόσα Μουσειακά ευρήματα καθώς και στο Ψυχρό ή Δικταίο Άντρο. Στα χαμηλά επίπεδα μάλιστα τις εποχές των παγετώνων επιβίωσαν στη Χώρα μας κάποιοι λιγοστοί άνθρωποι για να υπάρχει το είδος μας σήμερα. Βρήκαμε στη Μάνη τον Ταινάριο σε μία μικρή ασήμαντη σπηλιά. Στα Πετράλωνα της Χαλκιδικής κοιμόταν ήσυχος εκατοντάδες χιλιετηρίδες ο Πετραλώνιος, αφού πριν 200.000 χρόνια έπεσε η είσοδος του σπηλαίου και έμειναν όλα απείραχτα εκεί μέσα τόσο καιρό ακόμη και τα κόπρανα άγριων ζώων! Στην Αλεπότρυπα της Μάνης έγινε το ίδιο, αφού μετά από σεισμό έκλεισε η σπηλιά με τους ανθρώπους μέσα εγκλωβισμένους πλέον. Έχει γεμίσει και εκεί ένα σημαντικότατο Μουσείο και που να τελειώσουν κάποτε οι ανασκαφές!!
Στο Πάρνωνα με τα 200 εξερευνημένα σπήλαια μέχρι σήμερα έχουμε ήδη μεγάλης σημασίας δημοσιεύσεις από δύο σπηλίτσες στο Γεράκι Λακωνίας και έπεται συνέχεια για πολλές δεκαετίες επιστημονικής έρευνας στα υπόλοιπα άλλα σπήλαια.
Να βάλουμε 6.000 στο οροπέδιο του Ψηλορείτη με τους ισχυρότατους ανέμους να μη χάσουμε την αιολική ενέργεια? Στα βοσκοτόπια εκεί ελάχιστα θα πληρώσουν οι εταιρίες μας για να γίνει η δουλειά μας. Το ίδιο, άλλες 5.000 θα χωράνε και στο οροπέδιο της Δίκτης! Θα ταιριάξουν οι ανεμογεννήτριες που θα γεμίσει ο τόπος πλέον (εδώ με ευχαρίστηση της ψυχής μου χρησιμοποιώ τη λέξη γέννηση με νόστιμες πατάτες, ανεμόμυλους, τουρίστες, καλό μεροκάματο, και ανάπτυξη σε καθαρό περιβάλλον πράσινης ενέργειας) και με τους ανεμόμυλους των παλαιών πηγαδιών για τις πατάτες και θα γίνει στα βέλτιστα όμορφος και τουριστικότερος! Αν αγοραστούν από τη βαριά βιομηχανία τα χωράφια τι πειράζει? Τι να τις κάνουμε τις πατάτες που στοιχίζουν σε παραγωγή το ¼ από ότι οι αιγυπτιακές μαυροπατάτες του Νείλου?
Τα Ελληνικά βουνά είναι ολόγεμα σπήλαια και μέσα σε αυτά οι νεκροί που μπορούμε να τους βγάλουμε κάποια στιγμή και ας τους ξέχασαν κάποιοι για τις δικές τους απόψεις, επιλογές, αξίες…..ντροπή τους. Οι σπηλαιολόγοι φωτίζουν με το καντηλάκι στο κράνος τους στο σκοτάδι που βρίσκονται και τους και ζεσταίνουν προς το παρόν. Υπάρχουν προσωπικά αρχεία, των συλλόγων, της Εφορείας Σπηλαιολογίας-Παλαιοανθρωπολογίας που ιδρύθηκε προχτές σχεδόν γύρω στο 1982 στην Χώρα μας κλπ. Αυτά όμως δεν δίνουν προς το παρόν συνολική εκτίμηση για τα Ελληνικά δεδομένα και δεν είμαστε κατά την σχετική εκτίμηση ούτε στο μέσον των εξερευνήσεων. Άλλες χώρες στην Ευρώπη έχουν πλήρη χάρτη όλων των σπηλαίων και με μεγάλο αριθμό δημοσιεύσεων και μπορούν να μετέχουν σε τέτοια χωροταξία. Εμείς για να τελειώσουμε, είναι άγνωστο πόσες δεκαετίες μπορεί να χρειαστούν ακόμη, να τα βρούμε και πόσο μάλιστα να τα ανασκάψουμε και να αναδείξουμε τις αρχαιολογικές και λοιπές αξίες τους.
Το βιοσύστημα με τις κουκουβάγιες, τις νυχτερίδες και τόσα άλλα που το βάζουμε? Τι θα προκύψει αγαπητοί, όταν τα βράδια πάνω από το Ζάρακα με 500 τουρμπίνες πετούν σμήνη από αυτά? Γιατί να χάσω το δικαίωμα και τη χαρά, να διαπιστώνω την άνοιξη στα σπήλαια και να δω σε ποιο σπήλαιο πήγε η πανέμορφη λευκή πεπλογλαύκα και με ποιόν σε άλλο σπήλαιο διάλεξε να κάνει έρωτα και τη φωλιά της? Να πάμε να σώσουμε τις φάλαινες των μακρινών ωκεανών (όχι ότι δεν πρέπει) ή να πηγαίνουμε για κιμά που θα έχουμε ησυχάσει και από τη γρίπη των πουλιών στην Κουλοχέρα, όταν μπουν πάνω σε πυλώνες 145 μέτρων τα θανατηφόρα μαχαίρια 100 και πλέον μέτρων?
Δεν υπάρχει χάρτης σπηλαίων κάποιας μικρής περιοχής ολοκληρωμένος, ούτε κάποιο ενδιαφέρον από κάποια Περιφέρεια ή Νομαρχία. Οι φορείς αυτοί αντίθετα στην περιοχή μας δημοσίευσαν άδεια για το όρος Μπελεχέρι με το υπ’ αριθμόν δεύτερο σπήλαιο σε αξία και μέγεθος 200 μέτρων το μοναδικό σπηλαιοβάραθρο με σταλαγμίτες μορφής αυγών. Ο Δήμος καταγωγής μου των Μολάων αδειοδώτησε για το Μάλι Μάδι που έχει στην αγκαλιά του την Τρύπα του «Βοριά» το μεγαλύτερο με 750 μέτρα διαδρομών και μοναδικό στολίδι παγκόσμιας φυσικής κληρονομιάς. Τι πάνε να κάνουν πάνω από τα ομορφότερα σπήλαια της περιοχής με ήδη 200 σπήλαια που μπορεί να αναδείξει ένα από τα σπουδαιότερα Σπηλαιολογικά Πάρκα? Αιολικά θέλουν?
Την Τρύπα του «Βοριά» την είδε ο κόσμος σε σπάνιες δημοσιεύσεις και πρώτα από όλους κάποιες οικολογικές οργανώσεις που στο θέμα αυτό έδειξαν νυχτωμένοι, για να σώσουν τον πλανήτη και τη χώρα μας, αφού για να το προστατεύσω από τους αρπάχτρες των πακέτων και των εκβραχισμών το δημοσίευσε η πανέμορφη ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ που την διαβάζουν σχεδόν όλοι. Από το 16ο τεύχος έχει στολιστεί και το πανέμορφο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ και στο εξώφυλλο είχε το μοναδικό στον κόσμο «πέτρινο ρόδο». Σε εκδώσεις της Νομαρχίας μας στη Λακωνία έχω δώσει υλικό με τα πανέμορφα σπήλαια. Η περιφέρεια στην Οικοτουριστική σελίδα της www.ecotravel.gr έχει μπροστά και επάνω δεξιά αρχικά την δική μου σελίδα και του Ομίλου μας εδώ και χρόνια και το άρθρο για τον οικοτουρισμό που έγραψα.
Στην Πρώτη Βουλή των Ελλήνων στο Ναύπλιο για τις Γαλάζιες Σημαίες παρουσίασα με προβολή το Γενάρη του 2004 το μεγαλείο του Μοριά σε όλο το μήκος, το βάθος, το ύψος. Τότε πρόκυψε με την προγραμματισμένη μας αποστολή εκεί η εξερεύνηση του σπηλαιοβάραθρου της Βελανιδιάς με περισσότερα των 100 ανέπαφων αγγείων που στόλισαν το Εθνικό Βυζαντινό Μουσείο με έκθεση αυτών.
Όταν διαπίστωσα σε ένα χωριό σαν το Σίγγρι με δύο ταβερνάκια που το έζησα από φαντάρος ενάμιση χρόνο στη Λέσβο, να προσπαθεί να σταθεί με την ελπίδα του μνημείου της φύσης του απολιθωμένου δάσους του ακόμη και στην ακτογραμμή του και μέσα στα σπίτια του και με τόσες προσπάθειες ετών και ανασκαφές για την ανάδειξή του κατάλαβα τι θα προκύψει. Γιατί δεν τα έβαλαν στην παραλιακή από το αεροδρόμιο μέχρι την πόλη που έχει και τις μεγάλες ανάγκες ενέργειας? Δεν έβαλαν ανεμομετρητές να τους πάρει η ανεμοδούρα και αυτούς και να τους σηκώσει? Δεν βλέπαμε τι τράβαγαν οι πιλότοι και με τα θηρία τα C 130 εκεί από τους ανέμους? Να χάσουμε τα πακέτα δίνοντας για ακριβή γη ή να μας δώσουν και τον πούλο ο κόσμος με την πρώτη?
Δεν τα έχουμε με καμία εταιρία ή κανέναν Μπόμπολα που περιμένουμε να μας φτιάξει τα τούνελ στη Κακιά Σκάλα και να γυρίζουμε κουρασμένοι και γεμάτοι λάσπη πολλές φορές από τα σπήλαια στο μποτιλιάρισμα. Με τις επιλογές και την αγνωσία και την ακαταστασία σε αυτό τον τόπο που όλα πεθαίνουν άδικα….
Έτσι και η μικρή αθώα Βαγγελίτσα εκείνο το ξημέρωμα κοίταξε για τελευταία της φορά την Κουλοχέρα, την Τρύπια Πέτρα, τον Αϊ Λιά και την προέκταση του όρους Κάρκανο που είναι το όρος Πούλος που πάντοτε ήταν ολόγεμος περήφανα πουλιά όπως και σήμερα πάνω στην γραμμή του SPA προστασίας αρπαχτικών πουλιών.
Για τον Πούλο δεν αντέχει το χέρι μου από την τρεμούλα, να σας γράψω περισσότερα αγαπητοί μου και δείτε τα χάλια μας με τα αεροδρόμια στις κορυφογραμμές μας. Οι φωτογραφίες μιλούν καλλίτερα και πολλά σας έγραψα αν και δεν θα τελειώσουμε εδώ, γιατί η αλήθεια είναι αρετή και πρέπει να πετάει ψηλά και να λάμπει σαν τον ανοιχτόχρωμο σπιζαετό για τους έλληνες. Τα κοράκια που έκραξαν με ιδιαίτερα βραχνή φωνή εκείνο το πρωί, έτσι κράζουν και σήμερα, όταν πετούν πάνω από τον Πούλο….
ΤΕΤΟΙΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΒΑΘΥΤΕΡΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΘΡΑ ΤΩΝ ΠΕΛΕΤΩΝ ΣΤΑ 495 ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΗ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ ΔΕΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑ ΠΟΤΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ.
rnΟστά του παππού του Δημήτρη.
rnΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΟΜΙΛΟ ΜΑΣ, ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΟ ΟΛΕΘΡΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΤΗΣ ΦΥΣΗς ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
rnΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΤΑΫΓΕΤΟΥ-ΠΑΡΝΩΝΑrn« Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ »rnΜέλος Σπηλαιολογικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΟΕ)
Ορθίας Αρτέμιδος 42 (EXPRESS SERVICE) ΣΠΑΡΤΗ rnΤ.K 23100 TEL : 6972-857852 FAX 27310-28073 rnΛένορμαν και Λαυράγκα 13 ΚΟΛΩΝΟΣ rnΤ. Κ 10444 FAX 2105127799rninfo@speleoclubposeidon.gr rnhttp://www.speleoclubposeidon.gr
rn Αριθμός Πρωτοκόλλου 150rn Σπάρτη 21/8/2006
rnΠρος: Προϊσταμένη Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας Ν. Ε. ΥΠ.ΠΟrnΑρδήττου 34β 11636 Αθήνα
rnΚοινοποίηση: rnα) ΕΥΠΕ του ΥΠΕΧΩΔΕ rnΒ) ΠΕΧΩ ΝΑ Λακωνίας
Από Γιάννη Κοφινά
Θέμα: Περιβαλλοντικές επιπτώσεις από ΑΣΠΗΕ στο όρος Κάρκανο με τη μεγάλη διάκλαση και το βάραθρο της «Βαγγελιώς».
rnΣύμφωνα με δημοσιεύσεις στον τοπικό Λακωνικό τύπο από την Νομαρχία Λακωνίας μέχρι στις 29/8/2006 το κοινό με βάση τη νόμιμη διαδικασία μπορεί να συμμετέχει στις Εκτιμήσεις Περιβαλλοντικών επιπτώσεων, για έκφραση γνώμης όσο αφορά την αδειοδότηση, για εγκατάσταση Ανεμογεννητριών στο όρος Κάρκανο στο Δήμο Ζάρακος της ΒΑ Λακωνίας. rnΣτο όρος αυτό έχει διανοιχτεί αξιόλογου και εντυπωσιακού μεγέθους διάκλαση λίγα μέτρα βορειότερα από το υψομετρικό κολωνάκι της ΓΥΣ στην κορφή του εν λόγω όρους. Σε αυτήν υπάρχουν μεγάλα δέντρα και είναι δυνατή η πρόσβαση από την ανατολική πλευρά, ενώ η δυτική είναι κάθετη. Γινόταν χρήση του ρήγματος αυτού από βοσκούς από παλαιότερα με κατασκευή τοίχου, αφού στο βόριο σημείο του υπάρχει συνέχεια για 20 μέτρα περίπου καθόδου σε βάραθρο. Στο κεκλιμένο δάπεδο υπάρχει σάρα από αποκολλημένα πετρώματα που μπάζωσαν τη συνέχεια ,αν και υπάρχει στενό σημείο στο τελείωμα. Στο κατέβασμα με το σπηλαιολογικό σχοινί υπάρχουν τα λείψανα της μικρής Βαγγελιώς και του πατέρα της θυμάτων του Εμφυλίου πολέμου (αδελφός του παππού του ιδρυτικού μας μέλους Δημήτρη Μανίκη). rnΕπίσης στο εν λόγω ρήγμα στην νότια πλευρά του (προς το κολωνάκι) εισερχόμαστε σε μικρή διάκλαση που δεν μας επιτρέπει τη συνέχεια στενό πέρασμα. Στο ρήγμα διαφαίνονται οι προεκτάσεις συνεχειών στην επιφάνεια του εδάφους. rnΣτο δρόμο πλησίον του βαράθρου στο όρος Κάρκανο παρατηρήθηκε σκοτωμένο ακέφαλο νυκτόβιο πτηνό και κατά την πρόσφατη επίσκεψη σε αυτό για λήψη φωτογραφιών της θέσης του δεν υπήρχε, ενώ παρατηρήθηκαν μερικά από τα πούπουλά του στον χώρο αυτό. Επανειλημμένα βιντεοσκοπήσαμε παρόμοιο πτηνό στον ανεμόμυλο του όρους Πούλος, το οποίο φωλιάζει σε αυτόν και εκφράζουμε τη λύπη, αλλά και την αγανάκτησή μας, εάν κινδυνεύουν ήδη τα νυκτόβια πουλιά των πάμπολλων σπηλαίων της περιοχής από δολιοφθορές, αφού αυτά προστατεύονται με τα άλλα σπάνια αρπακτικά που συχνά πετούν στις περιοχές αυτές αναζητώντας την τροφή τους. rnΗ περιοχή στο όρος Κάρκανο διακρίνεται για την κύρια οικονομική εκμετάλλευση με την κτηνοτροφία στο Δήμο Ζάρακος με τα 35000 γιδοπρόβατα και τους 1502 κατοίκους. Επίσης υπάρχουν και αρκετά μελίσσια και το θυμάρι ακόμη τέλος Αυγούστου είναι ανθισμένο. rnΜε την επιστολή μας αυτή σας ενημερώνουμε, για τις πρέπουσες ενέργειές σας προς αποφυγή των επιπτώσεων και καταστροφών που θα επέλθουν από τυχόν εγκατάσταση ανεμογεννητριών, αφού αυτές όπως παρατηρείται στο χάρτη μελετών ξεκινούν από το κολωνάκι της ΓΥΣ και το Βάραθρο της «Βαγγελιώς». Εκφράζουμε τις ανησυχίες μας για τις υπάρχουσες αιτήσεις σε βουνό με τον μοναδικό όρο αυτό που θα μπορούσαν να τον έχουν άλλα βουνά με χιλιάδες κάρκανα. Το βάραθρο που έδωσε επάξια την ονομασία σε αυτό διακρίνεται από τα γύρω βουνά και την μεγαλοπρεπή Κουλουχέρα με τις κεραίες. Επίσης για τα πάμπολλα σπήλαια της Επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς με το αξιολογότατο αρχαιολογικό υλικό και το πλούσιο βιοσύστημα. rnΣας παρακαλούμε όπως μεριμνήσετε για την ενημέρωση της επισπεύδουσας αρχής ΕΥΠΕ του ΥΠΕΧΩΔΕ και της ΠΕΧΩ της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης του Νομού Λακωνίας. rnΟ Όμιλός μας στην κύρια περιοχή αυτή δράσης του συγκεντρώνει στοιχεία διαρκώς όσο αφορά στα πάμπολλα σπήλαια, γεωφυσικά φαινόμενα, τη σπάνια ενδημική χλωρίδα και τα αρπαχτικά και ιδιαίτερα τα σπηλαιόβια πτηνά και νυκτερίδες.
Μετά τιμής
rnΓιάννης Κοφινάς Δαμιανός Βερόπουλος
rnΠρόεδρος Γενικός Γραμματέας
Του Γιάννη Κοφινά.
Κρύα βραδιά με ψιλοβρόχι μερικοί άνδρες στο σκοτάδι με τις τραγίσιες κάπες σκεπασμένοι και κρυμμένα από κάτω τα όπλα τους τριγυρίζουν τα σοκάκια στο χωριό Καταβόθρα (Μεταμόρφωση σήμερα) και σταματούν έξω από μια πόρτα μικρού σπιτιού σχεδόν χαμοκέλας για ζώα. Ξαφνικά με μία δυνατή κλωτσιά την πετάνε κάτω και βγάζοντας τα όπλα εισέρχονται βάζοντας τις φανατισμένες και γεμάτο μίσος φωνές…. «Ντυθείτε και σηκωθείτε να πάτε κατά διαβόλου»…..Οι καρδιές του γέροντα πατέρα και της μικρής πανέμορφης και τρυφερής από νιάτα Βαγγελιώς έχουν μείνει στο τόπο τους και φυλλοκάρδι δεν κινείται. Μια στροφή ίσα-ίσα στο μυαλό τους λέει, ότι ήρθε η κακιά αναμενόμενη αγωνιωδώς από καιρό ώρα. Στα άλογα καβάλα οι άντρες και σέρνουν δεμένους το πατέρα και τη μικρή μέσ’ τη βροχή και το κρύο, για το όρος Κάρκανο προέκταση του όρους Πούλου πριν το διάσελο της Κουλοχέρας πριν ξημερώσει και τους δουν οι αντίπαλοι. Μερικοί μπορεί να είναι και στενοί συγγενείς και παλαιότερα πολύ αγαπημένοι, ενώ τώρα σε αυτές τις μαύρες μέρες με το μίσος όλα είναι αλλόκοτα….
Το κορφοβούνι αυτό έχει κολωνάκι της ΓΥΣ στα 751 μέτρα και λίγα μέτρα πιο πέρα βρίσκεται το Κάρκανο, ένα μεγάλο άνοιγμα διάκλασης (ρήγμα) σαν καράβι σε σχήμα. Τέτοια είναι γεμάτος ο τόπος στη σεισμογενή Ελλάδα μας από την εποχή της ορογένεσης με το ανεβοκατέβασμα των βουνών μέχρι και τους τελευταίους σεισμούς στη Σαντορίνη. Από την ανατολική πλευρά υπάρχει πρόσβαση για το δάπεδο του ρήγματος. Στην νότια πλευρά συνεχίζει σε στενότερη διάκλαση, αλλά στη βόρια με κάθετο βάραθρο στον κάτω όροφο του γεωλογικού αυτού συστήματος. Μπροστά από αυτό οι ποιμένες έφτιαξαν από παλαιότερα με μεγάλες πέτρες προστατευτικό τοίχο για τα ζώα τους. Κατεβαίνοντας με σχοινιά υπάρχει κατηφορική διάκλαση μικρότερου πλάτους με σάρα από πέτρες.
Ο Παυσανίας ονόμασε στη περιήγησή του στα Λακωνικά (155μχ) τη Μονεμβάσια ως Άκρα Μινώα, δηλαδή ακρωτήρι του Μίνωα, απάνεμο λιμάνι της Κρήτης. Την Ελαφόνησο Όνου Γνάθο, αφού ήταν και αυτή ενωμένη με τη στεριά (δηλαδή το Πόδι του Μαλέα όπως λέμε) και θύμιζε η περιοχή στόμα γαϊδάρου την ώρα που φωνάζει με ανοιχτή την κάτω γνάθο. Και όμως τεράστιες γεωλογικές μεταβολές έγιναν με το σεισμό του 375 μχ 220 μόλις χρόνια μετέπειτα, για να έχουμε την Ελαφόνησο και την πανέμορφη Μόνη Έμβαση. Η ευρύτερη περιοχή της επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς του νότιου Πάρνωνα έτυχε του πλεονεκτήματος αυτού για την πληθώρα των σπηλαίων και ιδιαίτερα για το λόγο αυτό των βαράθρων που είναι σχηματισμένα σε μεγάλο αριθμό.
Πολλά έχουν λείψανα ανθρώπων που συναντήσαμε με την έρευνά μας και είναι φυσικοί τάφοι από διαφορετικούς λόγους. Ο Καιάδας με πολλούς σκελετούς από τα αρχαία χρόνια, η Τρύπα της Μαριώς από ατύχημα, Η τρύπα του Βοριά από προσωπικά και τόσα άλλα στη περιοχή από τον αδελφοκτόνο πόλεμο. Είναι πολλά που αποφύγαμε να εξερευνήσουμε από το θέαμα και μόνο αδιάβαστων ανθρώπων που υπάρχουν σε αυτά. Ένα βαθύ κάρκανο στο Χιονοβούνι είναι μακρινή αποστολή και δεν πήγαμε για εξερεύνηση, ενώ έχει κάποια αξία ιστορική. Σε αυτό ο Ιμπραήμ έριξε τους Κρεμαστιώτες που απέφευγαν την κίνησή του για να γλιτώσουν τα κοπάδια τους και κάποια στιγμή τον χτύπησαν σε στενά και μερικοί σκοτώθηκαν. Αυτούς τους έριξε με τον ελαφρύ οπλισμό τους μέσα στο κάρκανο αυτό υποτιμώντας τα όπλα των μπροστά τα δικά του.
Αυτό που με οδήγησε στη σπηλαιολογία και βρίσκομαι στη θέση αυτή να διαθέτω τόσο κόπο και χρόνο είναι η πρόκληση για τα βάραθρα αυτά που άκουγα τόσες αναφορές από μικρός μεγαλώνοντας στους Μολάους. Μεγάλη πρόκληση η τρύπα του «Ταράτσα». Αυτός (παρατσούκλι) ήταν θύμα προσωπικών διαφορών και μετά βρέθηκαν εκεί ριγμένοι σχεδόν άλλοι 50 άνθρωποι. Το 1970 μία ομάδα έβγαλε τα οστά και τα πήγαν σε μνημείο του νεκροταφείου Μολάων.
Οι φήμες για πανέμορφο σπήλαιο κάτω από την τρύπα του «Βοριά» με οδήγησαν στη σχολή σπηλαιολογίας. Η πρώτη μου αποστολή που οργάνωσα με τον ΣΠΕΛΕΟ ήταν το πρωινό με το μέγιστο καύσωνα του 1998 το πρωί στην τρύπα του «Ταράτσα» και το μεσημέρι στου «Βοριά». Το ένα μου έλυσε την παλαιότερη παιδική περιέργεια, αλλά και αγωνία του χάους που ακολουθεί το πατάρι που έβγαλαν τα κόκαλα με σχοινόσκαλες οπότε να ερευνούσα στο χάος που δεν θα κατέβηκαν με τους άλλους σκοτωμένους συμπατριώτες μου. Τελικά απόρησα πως μια μικρή ασήμαντη διάκλαση του εδάφους χώρεσε τόσα κορμιά. Στο άλλο αντίθετα είδα το μεγαλείο στη φύση φωτισμένο με την ασετιλίνη μου στο απόλυτο σκοτάδι μίας απερίγραπτης περιπέτειας ξεχνώντας για λίγο το μαυρισμένο μου συναίσθημα από τον ομαδικό φυσικό τάφο.
Στο κάρκανο της Βαγγελίτσας δεν κατέβηκα ποτέ. Την πρώτη φορά της εξερεύνησης αρμάτωσα για τα πρώτα παλικάρια που με ακολούθησαν στα υπόγεια μονοπάτια. Κατέβηκαν, φωτογράφησαν, χαρτογράφησαν και τους περίμενα με τον οδηγό που μας πήγε εκεί. Γνωρίζοντας την θλιβερή ιστορία δεν είχα το κουράγιο της προαναφερόμενης αποστολής και δεν μπορούσα να ψυχράνω το συναίσθημα και να φέρω καμία λογική σκέψη ή ανάγκη στο μυαλό μου.
Πρόσφατα αγανακτισμένος από το κυνήγι του χρήματος, την εξαγορά συνειδήσεων από τις εταιρίες στη χώρα των Δωριέων, τις εκπονήσεις μελετών από δορυφόρους ή ηλεκτρονικούς υπολογιστές που κάνουν κάποιοι γραβατάκηδες καθηγηταράδες ξεσηκώθηκα μέσα στο λιοπύρι και πήρα τα βουνά. Θέλησα να μαζέψω υλικό που να πείθει μπροστά στη τρέλα των ανίδεων εγκληματιών της φύσης και των αμέτρητων μυστικών και μνημείων της.
Αυτή ήταν η δεύτερη αποστολή μόνο και μόνο για δορυφορικό στίγμα, να φωτογραφήσω και να βιντεοσκοπήσω τα λείψανα του νεκρού κοριτσιού. Μαζί όμως ήλθε και ο Δημήτρης ιδρυτικό μέλος του Σπηλαιολογικού μας Ομίλου Ταϋγέτου-Πάρνωνα «Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ» και ανιψιός της άμοιρης Βαγγελιώς. Ο Δαμιανός ο γενικός γραμματέας μας (από τα μέλη του Ομίλου μας κατοίκων της Αθήνας και με καταγωγή από διάφορες περιοχές της Ελλάδας) είχε πλέον επιβεβαιώσει για άλλη μία φορά με τα μάτια του, για τα αισχρά σχεδιαζόμενα παιγνίδια με την ανάβαση στη Κουλοχέρα το πρωί.
Αγκύρωσε τα σχοινιά και κατέβηκε πρώτος και στη συνέχεια ο Δημήτρης. Με περίμεναν, μου φώναξαν, αλλά τους δικαιολογήθηκα τελικά, ότι βιαζόμαστε για άλλο βάραθρο της αποστολής. Έβγαλε το Δημήτρη φωτογραφία δίπλα στα ελάχιστα απομεινάρια της θείας του που δεν τον γνώρισε ποτέ. Η μοίρα δεν του έδωσε ξαδέλφια να παίξει από αυτή, δεν τον έπαιξε, δεν τον χάιδεψε ποτέ, δεν την έχει δίπλα του στα πατρικά στην Καταβόθρα σήμερα, δεν τους είπε τα τελευταία ερωτήματα που έχουν στην οικογένεια κρυμμένα βαθιά μέσα τους. Την σκότωσαν ή έζησε την τρομάρα της πτώσης στο βάραθρο? Ένοιωσε άραγε τον αναπάντεχο πόνο με την πτώση την τελευταία στιγμή στο πεινασμένο τότε σιαγονάκι της με σπασμένα τα μπροστινά ολοκάθαρα παιδικά δόντια?
Περνούσαν τα χρόνια και ήταν παρέα με τον πατέρα της διαμελισμένη και αλιβάνιστη. Το μίσος της άλλης πλευράς της αφαίρεσε τη ζωή, ο αναζητούμενος αδελφός της επέζησε και στα γεράματα έγραψε ένα βιβλίο λίγο πριν πεθάνει. Είχε για παιγνίδι ένα σιδερικό δίπλα της. Πράγματι κάποια στιγμή ένα αεροπλάνο ερχόταν με βλάβη από ανεφοδιασμό του Ρόμελ στην Αφρική που του πρόσφερε η αεροπορική βάση των γερμανών στους Μολάους. Πέρασε χαμηλά από τα βουνά και κάποια παλικάρια της εθνικής αντίστασης το χτύπησαν θανάσιμα. Γέμισε το όρος Κάρκανο κομμάτια. Τον πιλότο τον έγδυσαν για τα ρούχα του στη δυστυχία τους. Κάποιος έκοψε το δάχτυλο, αφού πρήστηκε για να βγάλει το δαχτυλίδι του. Ο γερμανός διοικητής έπιασε τρεις ντόπιους και τους έσυρε με το τζιπάκι του και γέμισε τον τόπο σάρκες. Τα συντρίμμια τα μάζεψαν όλα, αλλά ένα φιλέτο του τζαμιού της πόρτας είχε πέσει μέσα στο βάραθρο. Το δώσαμε στο Δήμαρχο να το τοποθετήσει στο Λαογραφικό Μουσείο της Ρηχιάς, να θυμίζει τους ερχόμενους την γερμανική κατοχή.
Εμείς θα ζούμε συνέχεια με τη σκέψη, ότι σε κάποιο βάραθρο η μπότα μας θα πατήσει και πάλι κάποιο πεταμένο άνθρωπο? Ιταλό, γερμανό, έλληνα από παλιά, από τη μία, από την άλλη, από δω, από μακριά, μικρό, μεγάλο, από ατύχημα, με τρύπες στο κεφάλι?
Έγραψα άρθρο στην εφημερίδα «ΝΕΑ των Άγιο Δημητριωτών και του Δήμου Νιάτων», για τα θέματα αυτά και πήγε σε πολλά μέρη και άλλες μακρινές πατρίδες. Κανείς δεν απάντησε, ούτε η Εκκλησία μας.
Δεν είναι η Κουλοχέρα στο Ζάρακα και στον Πάρνωνα μόνο που φιλοξενεί στα σπλάχνα της γης βάραθρα και σπήλαια, αλλά και όλα σχεδόν τα βουνά, τα οροπέδια και τα καταράχια. Τα τόσες χιλιάδες σπήλαια δεν βρίσκονται στις έρημους της Αφρικής ή στις χωματένιες πατρίδες που έχουν άλλου είδους πλούτο, όπως η Κίνα ή η Ολλανδία με τα κανάλια της.
Τα ελληνικά βουνά ανέδειξαν ήδη τον πλούτο με τα υπόγεια μυστικά ύψιστης σημασίας. Στην Κρήτη στο Ψηλορείτη το Ίνταιον Άντρο με τόσα Μουσειακά ευρήματα καθώς και στο Ψυχρό ή Δικταίο Άντρο. Στα χαμηλά επίπεδα μάλιστα τις εποχές των παγετώνων επιβίωσαν στη Χώρα μας κάποιοι λιγοστοί άνθρωποι για να υπάρχει το είδος μας σήμερα. Βρήκαμε στη Μάνη τον Ταινάριο σε μία μικρή ασήμαντη σπηλιά. Στα Πετράλωνα της Χαλκιδικής κοιμόταν ήσυχος εκατοντάδες χιλιετηρίδες ο Πετραλώνιος, αφού πριν 200.000 χρόνια έπεσε η είσοδος του σπηλαίου και έμειναν όλα απείραχτα εκεί μέσα τόσο καιρό ακόμη και τα κόπρανα άγριων ζώων! Στην Αλεπότρυπα της Μάνης έγινε το ίδιο, αφού μετά από σεισμό έκλεισε η σπηλιά με τους ανθρώπους μέσα εγκλωβισμένους πλέον. Έχει γεμίσει και εκεί ένα σημαντικότατο Μουσείο και που να τελειώσουν κάποτε οι ανασκαφές!!
Στο Πάρνωνα με τα 200 εξερευνημένα σπήλαια μέχρι σήμερα έχουμε ήδη μεγάλης σημασίας δημοσιεύσεις από δύο σπηλίτσες στο Γεράκι Λακωνίας και έπεται συνέχεια για πολλές δεκαετίες επιστημονικής έρευνας στα υπόλοιπα άλλα σπήλαια.
Να βάλουμε 6.000 στο οροπέδιο του Ψηλορείτη με τους ισχυρότατους ανέμους να μη χάσουμε την αιολική ενέργεια? Στα βοσκοτόπια εκεί ελάχιστα θα πληρώσουν οι εταιρίες μας για να γίνει η δουλειά μας. Το ίδιο, άλλες 5.000 θα χωράνε και στο οροπέδιο της Δίκτης! Θα ταιριάξουν οι ανεμογεννήτριες που θα γεμίσει ο τόπος πλέον (εδώ με ευχαρίστηση της ψυχής μου χρησιμοποιώ τη λέξη γέννηση με νόστιμες πατάτες, ανεμόμυλους, τουρίστες, καλό μεροκάματο, και ανάπτυξη σε καθαρό περιβάλλον πράσινης ενέργειας) και με τους ανεμόμυλους των παλαιών πηγαδιών για τις πατάτες και θα γίνει στα βέλτιστα όμορφος και τουριστικότερος! Αν αγοραστούν από τη βαριά βιομηχανία τα χωράφια τι πειράζει? Τι να τις κάνουμε τις πατάτες που στοιχίζουν σε παραγωγή το ¼ από ότι οι αιγυπτιακές μαυροπατάτες του Νείλου?
Τα Ελληνικά βουνά είναι ολόγεμα σπήλαια και μέσα σε αυτά οι νεκροί που μπορούμε να τους βγάλουμε κάποια στιγμή και ας τους ξέχασαν κάποιοι για τις δικές τους απόψεις, επιλογές, αξίες…..ντροπή τους. Οι σπηλαιολόγοι φωτίζουν με το καντηλάκι στο κράνος τους στο σκοτάδι που βρίσκονται και τους και ζεσταίνουν προς το παρόν. Υπάρχουν προσωπικά αρχεία, των συλλόγων, της Εφορείας Σπηλαιολογίας-Παλαιοανθρωπολογίας που ιδρύθηκε προχτές σχεδόν γύρω στο 1982 στην Χώρα μας κλπ. Αυτά όμως δεν δίνουν προς το παρόν συνολική εκτίμηση για τα Ελληνικά δεδομένα και δεν είμαστε κατά την σχετική εκτίμηση ούτε στο μέσον των εξερευνήσεων. Άλλες χώρες στην Ευρώπη έχουν πλήρη χάρτη όλων των σπηλαίων και με μεγάλο αριθμό δημοσιεύσεων και μπορούν να μετέχουν σε τέτοια χωροταξία. Εμείς για να τελειώσουμε, είναι άγνωστο πόσες δεκαετίες μπορεί να χρειαστούν ακόμη, να τα βρούμε και πόσο μάλιστα να τα ανασκάψουμε και να αναδείξουμε τις αρχαιολογικές και λοιπές αξίες τους.
Το βιοσύστημα με τις κουκουβάγιες, τις νυχτερίδες και τόσα άλλα που το βάζουμε? Τι θα προκύψει αγαπητοί, όταν τα βράδια πάνω από το Ζάρακα με 500 τουρμπίνες πετούν σμήνη από αυτά? Γιατί να χάσω το δικαίωμα και τη χαρά, να διαπιστώνω την άνοιξη στα σπήλαια και να δω σε ποιο σπήλαιο πήγε η πανέμορφη λευκή πεπλογλαύκα και με ποιόν σε άλλο σπήλαιο διάλεξε να κάνει έρωτα και τη φωλιά της? Να πάμε να σώσουμε τις φάλαινες των μακρινών ωκεανών (όχι ότι δεν πρέπει) ή να πηγαίνουμε για κιμά που θα έχουμε ησυχάσει και από τη γρίπη των πουλιών στην Κουλοχέρα, όταν μπουν πάνω σε πυλώνες 145 μέτρων τα θανατηφόρα μαχαίρια 100 και πλέον μέτρων?
Δεν υπάρχει χάρτης σπηλαίων κάποιας μικρής περιοχής ολοκληρωμένος, ούτε κάποιο ενδιαφέρον από κάποια Περιφέρεια ή Νομαρχία. Οι φορείς αυτοί αντίθετα στην περιοχή μας δημοσίευσαν άδεια για το όρος Μπελεχέρι με το υπ’ αριθμόν δεύτερο σπήλαιο σε αξία και μέγεθος 200 μέτρων το μοναδικό σπηλαιοβάραθρο με σταλαγμίτες μορφής αυγών. Ο Δήμος καταγωγής μου των Μολάων αδειοδώτησε για το Μάλι Μάδι που έχει στην αγκαλιά του την Τρύπα του «Βοριά» το μεγαλύτερο με 750 μέτρα διαδρομών και μοναδικό στολίδι παγκόσμιας φυσικής κληρονομιάς. Τι πάνε να κάνουν πάνω από τα ομορφότερα σπήλαια της περιοχής με ήδη 200 σπήλαια που μπορεί να αναδείξει ένα από τα σπουδαιότερα Σπηλαιολογικά Πάρκα? Αιολικά θέλουν?
Την Τρύπα του «Βοριά» την είδε ο κόσμος σε σπάνιες δημοσιεύσεις και πρώτα από όλους κάποιες οικολογικές οργανώσεις που στο θέμα αυτό έδειξαν νυχτωμένοι, για να σώσουν τον πλανήτη και τη χώρα μας, αφού για να το προστατεύσω από τους αρπάχτρες των πακέτων και των εκβραχισμών το δημοσίευσε η πανέμορφη ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ που την διαβάζουν σχεδόν όλοι. Από το 16ο τεύχος έχει στολιστεί και το πανέμορφο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ και στο εξώφυλλο είχε το μοναδικό στον κόσμο «πέτρινο ρόδο». Σε εκδώσεις της Νομαρχίας μας στη Λακωνία έχω δώσει υλικό με τα πανέμορφα σπήλαια. Η περιφέρεια στην Οικοτουριστική σελίδα της www.ecotravel.gr έχει μπροστά και επάνω δεξιά αρχικά την δική μου σελίδα και του Ομίλου μας εδώ και χρόνια και το άρθρο για τον οικοτουρισμό που έγραψα.
Στην Πρώτη Βουλή των Ελλήνων στο Ναύπλιο για τις Γαλάζιες Σημαίες παρουσίασα με προβολή το Γενάρη του 2004 το μεγαλείο του Μοριά σε όλο το μήκος, το βάθος, το ύψος. Τότε πρόκυψε με την προγραμματισμένη μας αποστολή εκεί η εξερεύνηση του σπηλαιοβάραθρου της Βελανιδιάς με περισσότερα των 100 ανέπαφων αγγείων που στόλισαν το Εθνικό Βυζαντινό Μουσείο με έκθεση αυτών.
Όταν διαπίστωσα σε ένα χωριό σαν το Σίγγρι με δύο ταβερνάκια που το έζησα από φαντάρος ενάμιση χρόνο στη Λέσβο, να προσπαθεί να σταθεί με την ελπίδα του μνημείου της φύσης του απολιθωμένου δάσους του ακόμη και στην ακτογραμμή του και μέσα στα σπίτια του και με τόσες προσπάθειες ετών και ανασκαφές για την ανάδειξή του κατάλαβα τι θα προκύψει. Γιατί δεν τα έβαλαν στην παραλιακή από το αεροδρόμιο μέχρι την πόλη που έχει και τις μεγάλες ανάγκες ενέργειας? Δεν έβαλαν ανεμομετρητές να τους πάρει η ανεμοδούρα και αυτούς και να τους σηκώσει? Δεν βλέπαμε τι τράβαγαν οι πιλότοι και με τα θηρία τα C 130 εκεί από τους ανέμους? Να χάσουμε τα πακέτα δίνοντας για ακριβή γη ή να μας δώσουν και τον πούλο ο κόσμος με την πρώτη?
Δεν τα έχουμε με καμία εταιρία ή κανέναν Μπόμπολα που περιμένουμε να μας φτιάξει τα τούνελ στη Κακιά Σκάλα και να γυρίζουμε κουρασμένοι και γεμάτοι λάσπη πολλές φορές από τα σπήλαια στο μποτιλιάρισμα. Με τις επιλογές και την αγνωσία και την ακαταστασία σε αυτό τον τόπο που όλα πεθαίνουν άδικα….
Έτσι και η μικρή αθώα Βαγγελίτσα εκείνο το ξημέρωμα κοίταξε για τελευταία της φορά την Κουλοχέρα, την Τρύπια Πέτρα, τον Αϊ Λιά και την προέκταση του όρους Κάρκανο που είναι το όρος Πούλος που πάντοτε ήταν ολόγεμος περήφανα πουλιά όπως και σήμερα πάνω στην γραμμή του SPA προστασίας αρπαχτικών πουλιών.
Για τον Πούλο δεν αντέχει το χέρι μου από την τρεμούλα, να σας γράψω περισσότερα αγαπητοί μου και δείτε τα χάλια μας με τα αεροδρόμια στις κορυφογραμμές μας. Οι φωτογραφίες μιλούν καλλίτερα και πολλά σας έγραψα αν και δεν θα τελειώσουμε εδώ, γιατί η αλήθεια είναι αρετή και πρέπει να πετάει ψηλά και να λάμπει σαν τον ανοιχτόχρωμο σπιζαετό για τους έλληνες. Τα κοράκια που έκραξαν με ιδιαίτερα βραχνή φωνή εκείνο το πρωί, έτσι κράζουν και σήμερα, όταν πετούν πάνω από τον Πούλο….
ΤΕΤΟΙΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΒΑΘΥΤΕΡΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΘΡΑ ΤΩΝ ΠΕΛΕΤΩΝ ΣΤΑ 495 ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΗ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ ΔΕΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑ ΠΟΤΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ.
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1953342/kark_pateras_4_m.jpg">http://upload4.postimage.org/1953342/kark_pateras_4_m.jpg</a></a>
rnΟστά του παππού του Δημήτρη.
rnΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΟΜΙΛΟ ΜΑΣ, ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΟ ΟΛΕΘΡΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΤΗΣ ΦΥΣΗς ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
rnΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΤΑΫΓΕΤΟΥ-ΠΑΡΝΩΝΑrn« Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ »rnΜέλος Σπηλαιολογικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΟΕ)
Ορθίας Αρτέμιδος 42 (EXPRESS SERVICE) ΣΠΑΡΤΗ rnΤ.K 23100 TEL : 6972-857852 FAX 27310-28073 rnΛένορμαν και Λαυράγκα 13 ΚΟΛΩΝΟΣ rnΤ. Κ 10444 FAX 2105127799rninfo@speleoclubposeidon.gr rnhttp://www.speleoclubposeidon.gr
rn Αριθμός Πρωτοκόλλου 150rn Σπάρτη 21/8/2006
rnΠρος: Προϊσταμένη Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας Ν. Ε. ΥΠ.ΠΟrnΑρδήττου 34β 11636 Αθήνα
rnΚοινοποίηση: rnα) ΕΥΠΕ του ΥΠΕΧΩΔΕ rnΒ) ΠΕΧΩ ΝΑ Λακωνίας
Από Γιάννη Κοφινά
Θέμα: Περιβαλλοντικές επιπτώσεις από ΑΣΠΗΕ στο όρος Κάρκανο με τη μεγάλη διάκλαση και το βάραθρο της «Βαγγελιώς».
rnΣύμφωνα με δημοσιεύσεις στον τοπικό Λακωνικό τύπο από την Νομαρχία Λακωνίας μέχρι στις 29/8/2006 το κοινό με βάση τη νόμιμη διαδικασία μπορεί να συμμετέχει στις Εκτιμήσεις Περιβαλλοντικών επιπτώσεων, για έκφραση γνώμης όσο αφορά την αδειοδότηση, για εγκατάσταση Ανεμογεννητριών στο όρος Κάρκανο στο Δήμο Ζάρακος της ΒΑ Λακωνίας. rnΣτο όρος αυτό έχει διανοιχτεί αξιόλογου και εντυπωσιακού μεγέθους διάκλαση λίγα μέτρα βορειότερα από το υψομετρικό κολωνάκι της ΓΥΣ στην κορφή του εν λόγω όρους. Σε αυτήν υπάρχουν μεγάλα δέντρα και είναι δυνατή η πρόσβαση από την ανατολική πλευρά, ενώ η δυτική είναι κάθετη. Γινόταν χρήση του ρήγματος αυτού από βοσκούς από παλαιότερα με κατασκευή τοίχου, αφού στο βόριο σημείο του υπάρχει συνέχεια για 20 μέτρα περίπου καθόδου σε βάραθρο. Στο κεκλιμένο δάπεδο υπάρχει σάρα από αποκολλημένα πετρώματα που μπάζωσαν τη συνέχεια ,αν και υπάρχει στενό σημείο στο τελείωμα. Στο κατέβασμα με το σπηλαιολογικό σχοινί υπάρχουν τα λείψανα της μικρής Βαγγελιώς και του πατέρα της θυμάτων του Εμφυλίου πολέμου (αδελφός του παππού του ιδρυτικού μας μέλους Δημήτρη Μανίκη). rnΕπίσης στο εν λόγω ρήγμα στην νότια πλευρά του (προς το κολωνάκι) εισερχόμαστε σε μικρή διάκλαση που δεν μας επιτρέπει τη συνέχεια στενό πέρασμα. Στο ρήγμα διαφαίνονται οι προεκτάσεις συνεχειών στην επιφάνεια του εδάφους. rnΣτο δρόμο πλησίον του βαράθρου στο όρος Κάρκανο παρατηρήθηκε σκοτωμένο ακέφαλο νυκτόβιο πτηνό και κατά την πρόσφατη επίσκεψη σε αυτό για λήψη φωτογραφιών της θέσης του δεν υπήρχε, ενώ παρατηρήθηκαν μερικά από τα πούπουλά του στον χώρο αυτό. Επανειλημμένα βιντεοσκοπήσαμε παρόμοιο πτηνό στον ανεμόμυλο του όρους Πούλος, το οποίο φωλιάζει σε αυτόν και εκφράζουμε τη λύπη, αλλά και την αγανάκτησή μας, εάν κινδυνεύουν ήδη τα νυκτόβια πουλιά των πάμπολλων σπηλαίων της περιοχής από δολιοφθορές, αφού αυτά προστατεύονται με τα άλλα σπάνια αρπακτικά που συχνά πετούν στις περιοχές αυτές αναζητώντας την τροφή τους. rnΗ περιοχή στο όρος Κάρκανο διακρίνεται για την κύρια οικονομική εκμετάλλευση με την κτηνοτροφία στο Δήμο Ζάρακος με τα 35000 γιδοπρόβατα και τους 1502 κατοίκους. Επίσης υπάρχουν και αρκετά μελίσσια και το θυμάρι ακόμη τέλος Αυγούστου είναι ανθισμένο. rnΜε την επιστολή μας αυτή σας ενημερώνουμε, για τις πρέπουσες ενέργειές σας προς αποφυγή των επιπτώσεων και καταστροφών που θα επέλθουν από τυχόν εγκατάσταση ανεμογεννητριών, αφού αυτές όπως παρατηρείται στο χάρτη μελετών ξεκινούν από το κολωνάκι της ΓΥΣ και το Βάραθρο της «Βαγγελιώς». Εκφράζουμε τις ανησυχίες μας για τις υπάρχουσες αιτήσεις σε βουνό με τον μοναδικό όρο αυτό που θα μπορούσαν να τον έχουν άλλα βουνά με χιλιάδες κάρκανα. Το βάραθρο που έδωσε επάξια την ονομασία σε αυτό διακρίνεται από τα γύρω βουνά και την μεγαλοπρεπή Κουλουχέρα με τις κεραίες. Επίσης για τα πάμπολλα σπήλαια της Επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς με το αξιολογότατο αρχαιολογικό υλικό και το πλούσιο βιοσύστημα. rnΣας παρακαλούμε όπως μεριμνήσετε για την ενημέρωση της επισπεύδουσας αρχής ΕΥΠΕ του ΥΠΕΧΩΔΕ και της ΠΕΧΩ της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης του Νομού Λακωνίας. rnΟ Όμιλός μας στην κύρια περιοχή αυτή δράσης του συγκεντρώνει στοιχεία διαρκώς όσο αφορά στα πάμπολλα σπήλαια, γεωφυσικά φαινόμενα, τη σπάνια ενδημική χλωρίδα και τα αρπαχτικά και ιδιαίτερα τα σπηλαιόβια πτηνά και νυκτερίδες.
Μετά τιμής
rnΓιάννης Κοφινάς Δαμιανός Βερόπουλος
rnΠρόεδρος Γενικός Γραμματέας
K
kofinas
ΜΕ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΥΠΕΧΩΔΕ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΥΠ. ΕΡΓΩΝ ΜΑ ΚΑΘΟΛΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑΥΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΟΡΘΙΟ ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ.
Γενικός Γραμματέας
ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΤΑΫΓΕΤΟΥ-ΠΑΡΝΩΝΑ
« Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ »
Μέλος Σπηλαιολογικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΟΕ)
Ορθίας Αρτέμιδος 42 (EXPRESS SERVICE) ΣΠΑΡΤΗ
Τ.K 23100 TEL : 6972-857852 FAX 27310-28073
Λένορμαν και Λαυράγκα 13 ΚΟΛΩΝΟΣ
Τ. Κ 10444 FAX 2105127799
info@speleoclubposeidon.gr
http://www.speleoclubposeidon.gr
Αριθμός Πρωτοκόλλου 153
Σπάρτη 21/8/2006
Προς: Προϊσταμένη Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας ΥΠ.ΠΟ
Αρδήττου 34β 11636 Αθήνα
Κοινοποίηση: Διεύθυνση Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού / Τμήμα Διαχείρισης φυσικού περιβάλλοντος του ΥΠΕΧΩΔΕ
Τρικάλων 36
Αθήνα
ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΑΡ. ΠΡ. 151/21-8-2006
Από Γιάννη Κοφινά
Θέμα: Κωδικός για «βραχώδεις οικότοπους και σπήλαια».
Με βάση την Οδηγία 92/43 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε σχέση με τον κωδικό 2540001 του NATURA για την ΒΑ Λακωνία δεν περιλαμβάνονται στο Δελτίο Αναγνώρισης οι εκεί ευρισκόμενοι βιότοποι «βραχώδεις οικότοποι και σπήλαια».
Με την επιστολή μας αυτή θα θέλαμε να μας ενημερώσετε αν τυχόν υπάρχουν οι δέουσες προβλέψεις στην Νομοθεσία όσο αφορά τους προγραμματιζόμενους ΑΣΠΗΕ στην Επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς με τα ήδη 200 περίπου σπήλαια και βάραθρα εξερευνημένα. Γνωρίζετε ότι υπάρχουν μερικές δεκάδες αρχαιολογικού ενδιαφέροντος και η έρευνα σε απώτερο χρόνο μπορεί να αναδείξει πολλά περισσότερα. Άμεσος κίνδυνος από τα Αιολικά Πάρκα προκύπτει και για το βιοσύστημα των νυκτόβιων αρπακτικών πτηνών και νυχτερίδων .
Η Ελλάδα (φωτεινή πέτρα, περιοχή) λόγω του πλούσιου ασβεστολιθικού πετρώματος που την διακρίνει κατατάσσεται στις πρώτες χώρες του πλανήτη μας σε αριθμό σπηλαίων. Μερικά ασβεστολιθικά βουνά όπως Πάρνων, Πάρνηθα, Παρνασσός ονομάστηκαν από τα πανάρχαια χρόνια από τους πρόγόνους μας με τη ρίζα «παρ» δηλαδή φάρος, φως, λαμπρότητα από το χαρακτηριστικό αυτό πέτρωμα με την ιδιότητα να εμφανίζει πολλά σπήλαια. Ο Υμηττός που έχει επαρκώς εξερευνηθεί έχει 90 σπήλαια και βάραθρα με τουριστικό στην Παιανία, αρκετά αρχαιολογικού ενδιαφέροντος και τα γεράκια να πετούν δίπλα μας φωλιάζοντας στο Βάραθρο της Συκιάς.
Με την εκτίμηση ότι δεν έχει ακόμη εξερευνηθεί ο ήμισυς αριθμός των 20.000 σπηλαίων της Χώρας μας ανησυχούμε για την όποια Χωροταξία διενεργηθεί όσο αφορά τα σπήλαια. Μάλιστα πολλά εμφανίζονται από διανοίξεις δρόμων όπως το «Όμορφο» του Υμηττού, άλλα εμφανίζονται από πυρκαγιές ή ανακαλύπτουμε ότι τα έκλεισαν βοσκοί για τον κίνδυνο των ζώων τους.
Σας παρακαλούμε να μας ενημερώσετε για την υπάρχουσα Νομοθεσία και Προβλέψεις των Επιπτώσεων από Αιολικά Πάρκα στα σπήλαια και βάραθρα και για τυχόν κενά για την διευθέτηση του θέματος ως η κατ’ εξοχήν Αρμόδια Υπηρεσία για την προστασία των υπόγειων έγκοιλων της Χώρας μας.
Μετά τιμής
Γιάννης Κοφινάς Δαμιανός Βερόπουλος
Πρόεδρος Γενικός Γραμματέας
Η ΕΦΟΡΕΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΑΥΤΟ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΤΟΥ ΖΑΡΑΚΑ (ΠΟΥ ΦΤΑΝΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΑΝΕΞΕΡΕΥΝΗΤΑ ΗΔΗ ΣΤΑ 67) ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΜΠΟΛΛΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΣΤΗ ΛΑΚΩΝΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΥΟ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΑΙΟΛΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ. ΟΦΕΙΛΩ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΗ ΑΥΤΗ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΓΧΑΡΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ ΜΑΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΜΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΝΑ ΕΠΕΚΤΑΘΕΙ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ.
rn
Γενικός Γραμματέας
ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΤΑΫΓΕΤΟΥ-ΠΑΡΝΩΝΑ
« Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ »
Μέλος Σπηλαιολογικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΟΕ)
Ορθίας Αρτέμιδος 42 (EXPRESS SERVICE) ΣΠΑΡΤΗ
Τ.K 23100 TEL : 6972-857852 FAX 27310-28073
Λένορμαν και Λαυράγκα 13 ΚΟΛΩΝΟΣ
Τ. Κ 10444 FAX 2105127799
info@speleoclubposeidon.gr
http://www.speleoclubposeidon.gr
Αριθμός Πρωτοκόλλου 153
Σπάρτη 21/8/2006
Προς: Προϊσταμένη Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας ΥΠ.ΠΟ
Αρδήττου 34β 11636 Αθήνα
Κοινοποίηση: Διεύθυνση Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού / Τμήμα Διαχείρισης φυσικού περιβάλλοντος του ΥΠΕΧΩΔΕ
Τρικάλων 36
Αθήνα
ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΑΡ. ΠΡ. 151/21-8-2006
Από Γιάννη Κοφινά
Θέμα: Κωδικός για «βραχώδεις οικότοπους και σπήλαια».
Με βάση την Οδηγία 92/43 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε σχέση με τον κωδικό 2540001 του NATURA για την ΒΑ Λακωνία δεν περιλαμβάνονται στο Δελτίο Αναγνώρισης οι εκεί ευρισκόμενοι βιότοποι «βραχώδεις οικότοποι και σπήλαια».
Με την επιστολή μας αυτή θα θέλαμε να μας ενημερώσετε αν τυχόν υπάρχουν οι δέουσες προβλέψεις στην Νομοθεσία όσο αφορά τους προγραμματιζόμενους ΑΣΠΗΕ στην Επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς με τα ήδη 200 περίπου σπήλαια και βάραθρα εξερευνημένα. Γνωρίζετε ότι υπάρχουν μερικές δεκάδες αρχαιολογικού ενδιαφέροντος και η έρευνα σε απώτερο χρόνο μπορεί να αναδείξει πολλά περισσότερα. Άμεσος κίνδυνος από τα Αιολικά Πάρκα προκύπτει και για το βιοσύστημα των νυκτόβιων αρπακτικών πτηνών και νυχτερίδων .
Η Ελλάδα (φωτεινή πέτρα, περιοχή) λόγω του πλούσιου ασβεστολιθικού πετρώματος που την διακρίνει κατατάσσεται στις πρώτες χώρες του πλανήτη μας σε αριθμό σπηλαίων. Μερικά ασβεστολιθικά βουνά όπως Πάρνων, Πάρνηθα, Παρνασσός ονομάστηκαν από τα πανάρχαια χρόνια από τους πρόγόνους μας με τη ρίζα «παρ» δηλαδή φάρος, φως, λαμπρότητα από το χαρακτηριστικό αυτό πέτρωμα με την ιδιότητα να εμφανίζει πολλά σπήλαια. Ο Υμηττός που έχει επαρκώς εξερευνηθεί έχει 90 σπήλαια και βάραθρα με τουριστικό στην Παιανία, αρκετά αρχαιολογικού ενδιαφέροντος και τα γεράκια να πετούν δίπλα μας φωλιάζοντας στο Βάραθρο της Συκιάς.
Με την εκτίμηση ότι δεν έχει ακόμη εξερευνηθεί ο ήμισυς αριθμός των 20.000 σπηλαίων της Χώρας μας ανησυχούμε για την όποια Χωροταξία διενεργηθεί όσο αφορά τα σπήλαια. Μάλιστα πολλά εμφανίζονται από διανοίξεις δρόμων όπως το «Όμορφο» του Υμηττού, άλλα εμφανίζονται από πυρκαγιές ή ανακαλύπτουμε ότι τα έκλεισαν βοσκοί για τον κίνδυνο των ζώων τους.
Σας παρακαλούμε να μας ενημερώσετε για την υπάρχουσα Νομοθεσία και Προβλέψεις των Επιπτώσεων από Αιολικά Πάρκα στα σπήλαια και βάραθρα και για τυχόν κενά για την διευθέτηση του θέματος ως η κατ’ εξοχήν Αρμόδια Υπηρεσία για την προστασία των υπόγειων έγκοιλων της Χώρας μας.
Μετά τιμής
Γιάννης Κοφινάς Δαμιανός Βερόπουλος
Πρόεδρος Γενικός Γραμματέας
Η ΕΦΟΡΕΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΑΥΤΟ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΤΟΥ ΖΑΡΑΚΑ (ΠΟΥ ΦΤΑΝΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΑΝΕΞΕΡΕΥΝΗΤΑ ΗΔΗ ΣΤΑ 67) ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΜΠΟΛΛΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΣΤΗ ΛΑΚΩΝΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΥΟ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΑΙΟΛΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ. ΟΦΕΙΛΩ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΗ ΑΥΤΗ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΓΧΑΡΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ ΜΑΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΜΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΝΑ ΕΠΕΚΤΑΘΕΙ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ.
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1953523/_917_934_927_929_917_921_913_222829906.jpg">http://upload4.postimage.org/1953523/_917_934_927_929_917_921_913_222829906.jpg</a></a>
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1953537/_917_934_927_929_917_921_913_931_222829906_1_.jpg
K
kofinas
Η μελέτη είναι έτοιμη για να βάλουν σε επιφανειακό ρήγμα 31 μέτρων τη 2η βάση ανεμογεννήτριας μετά το κολωνάκι της ΓΥΣ....
Τι έχουν να χάσουν?
Αν δεν βρεθεί κάποιος να δει μία ανακοίνωση - λεζάντα σε τοπική εφημερίδα μικρής κατανάλωσης και να δώσει στοιχεία δεν τους σταματά κανείς. Για όπου τους αρέσει καταθέτουν άδειες και προχωρούν για την "πράσινη ενέργεια" ...
ΔΕΙΤΕ ΣΤΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΗ nτο μέγεθος του ρήγματος σε ολόκληρη την ανάπτυξη του όρους.
rnκαι πόσο ευδιάκριτο είναι το άνοιγμα του φαινομένου....rn
Τι έχουν να χάσουν?
Αν δεν βρεθεί κάποιος να δει μία ανακοίνωση - λεζάντα σε τοπική εφημερίδα μικρής κατανάλωσης και να δώσει στοιχεία δεν τους σταματά κανείς. Για όπου τους αρέσει καταθέτουν άδειες και προχωρούν για την "πράσινη ενέργεια" ...
ΔΕΙΤΕ ΣΤΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΗ nτο μέγεθος του ρήγματος σε ολόκληρη την ανάπτυξη του όρους.
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload4.postimage.org/1971151/karkano1.jpg">http://upload4.postimage.org/1971151/karkano1.jpg</a></a>
rnκαι πόσο ευδιάκριτο είναι το άνοιγμα του φαινομένου....rn
K
kofinas
K
kofinas
ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ.
ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΦΟΡΕΩΝ ΓΙΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΚΟΙΝΗΣ ΣΤΑΣΗΣ, ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΕΙΔΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ Α.Π.Ε. ΚΑΙ ΤΗ ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΑΕΡΙΩΝ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ, ΤΗΝ ΥΠΕΡΘΕΡΜΑΝΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΙΟΣΦΑΙΡΑ.
Πληροφορηθήκαμε από τα ΜΜΕ ότι σε συνέντευξη τύπου την 1η Φεβρουαρίου ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ παρουσίασε το επονομαζόμενο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας)
Στη σχετική ιστοσελίδα του Υπουργείου δημοσιοποιήθηκε το σχέδιο της προβλεπόμενης απόφασης της υπουργικής «Επιτροπής Συντονισμού Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης»
Δόθηκε επίσης στην δημοσιότητα η υποστηρικτική μελέτη του Ειδικού Πλαισίου κατόπιν ανάθεσης από τον Οκτώβριο του 2005.
Αδιευκρίνιστες συνθήκες παρέτειναν την τελική παράδοσή της αν και το χρονοδιάγραμμα προέβλεπε χρονικό διάστημα 4 μηνών. Η πρώτη φάση παρελήφθη μόλις την 19/12/2006. Χρήζει διευκρινήσεων η περίπτωση και πρέπει να αναζητηθούν σχετικά έγγραφα.
Υπενθυμίζουμε, ότι δεν είχε προηγηθεί η απόφαση της επιτροπής του άρθρου 3 του ν. 2742/99, για τον καθορισμό της διαδικασίας κατάρτισης του Ειδικού Πλαισίου, των συνεργαζομένων μερών, το είδος της απαιτούμενης τεχνικής και επιστημονικής στήριξης και άλλων λεπτομερειών, αλλά χρησιμοποιήθηκε μεταβατική διάταξη του άρθρου 8 του Ν. 2742/99 αν και δεν ήταν η πρώτη εφαρμογή του νόμου αυτού.
Κρίνουμε ανεπαρκή και ετεροβαρή την σύνθεση των συνεργαζομένων μερών προς όφελος της αιολικής βιομηχανίας. Δεν δόθηκε η δυνατότητα με βάση το νόμο στους πολίτες, να εκτιμήσουν ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων την διαδικασία κατάρτισης ενός χωροταξικού πλαισίου, το οποίο θα καθορίσει χωρικές ενότητες ανάπτυξης πλήθους αιολικών σταθμών και τα κριτήρια χωροθέτησής τους, αφού αναπόφευκτα θα επηρεαστεί το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον σε μεγάλες εκτάσεις της περιφέρειας, με περαιτέρω επιπτώσεις στις τοπικές οικονομίες.
Στην σχετική ιστοσελίδα του Υπουργείου δίδεται επίσης η πληροφορία περί έναρξης της διαβούλευσης με το ενδιαφερόμενο κοινό και συναρμόδιους δημόσιους φορείς σύμφωνα με την οδηγία 2001/42/ΕΚ. .Όμως η συνολική περιβαλλοντική μελέτη χωρίς την οποία δεν νοείται εκτίμηση επιπτώσεων από την εφαρμογή του σχεδίου πλαισίου ηλεκτροπαραγωγής που κατατέθηκε απουσιάζει. Επομένως δεν νοείται δημόσια διαβούλευση σχετικά.
Το ΥΠΕΧΩΔΕ πρέπει ευθύς να παραδώσει το σύνολο των πληροφοριών που απαιτούνται με βάση το άρθρο 5 και το παράρτημα 1 της οδηγίας 2001/42/ΕΚ ή πρέπει να αφαιρέσει τις αναφορές περί διαβούλευσης. Ο Ν. 2742/99 προβλέπει επίσης γνωμοδότηση του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης. Είναι άγνωστο αν αυτό έχει συγκροτηθεί και επίσης άγνωστο πότε θα μελετήσει το σύνολο των ντοκουμέντων και πληροφοριών που απαιτούνται, ώστε η γνώμη του να είναι επαρκής και τεκμηριωμένη.
Από μία πρώτη ανάγνωση άνευ γνώσεως της συνολικής περιβαλλοντικής μελέτης της οδηγίας 2001/42/ΕΚ, το προτεινόμενο χωροταξικό πλαίσιο για τις ΑΠΕ προϋποθέτει την μεγαλύτερη επέμβαση σε δάση και δασικές εκτάσεις που έχει επιχειρηθεί μεταπολεμικά κατόπιν κρατικού σχεδιασμού. Έχει προηγηθεί βεβαίως η λεηλασία του δημοσίου δασικού πλούτου από την αγροτική οικονομία και υλοτομία, από την κτηνοτροφία και από κάθε λογής καταπατήσεις.
Το περίεργο είναι, ότι αν και στην τεχνική έκθεση που κατέθεσε ο ανάδοχος της υποστηρικτικής μελέτης κ. Γιάννης Ασημακόπουλος (Εκοτέχνικα) κατά την σχετική προκήρυξη ανοικτής διαδικασίας-διαγωνισμού, σαφώς υπήρχε η αναφορά στην απόφαση 2569/του Σ τ Ε και υπογραμμιζόταν η ανάγκη στο Ειδικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ να υποδεικνύονται σαφή κριτήρια και μεθοδολογία χωροθέτησης αιολικών σταθμών σε περιοχές που διαθέτουν μεν σημαντικό αιολικό δυναμικό, αλλά συνιστούν παράλληλα ευαίσθητα φυσικά οικοσυστήματα, όπως οι περιοχές προστασίας του τοπίου και της φύσης, τα δάση και οι δασικές εκτάσεις.
Υπήρχαν επίσης σαφείς αναφορές στην «ενδοπεριβαλλοντική στάθμιση» μεταξύ διαφορετικών περιβαλλοντικών αγαθών και στη μη μορφοποίηση δικαιϊκά των αναγκαίων σταθμίσεων στην νομολογία του Σ τ Ε .
Η μία παράμετρος επομένως θα ήταν η μείωση της «ατμοσφαιρικής ρύπανσης» από την αποφυγή της έκλυσης αερίων θερμοκηπίου με την χρήση ΑΠΕ και η άλλη τα προστατευόμενα περιβαλλοντικά αγαθά με βάση την εθνική νομοθεσία και τις κοινοτικές διατάξεις.
Το χωροταξικό πλαίσιο που κατατέθηκε κατόρθωσε να στρέψει την δράση για τις κλιματικές αλλαγές εναντίον των διατάξεων προστασίας των δασικών οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας που έχουν θεσμοθετηθεί ακριβώς πάνω στις ίδιες αρχές της αειφορίας. Το επόμενο στοιχείο που προκύπτει, είναι η σύγκρουση θετικών και αρνητικών επιπτώσεων μεταξύ «υπερτοπικού» και τοπικού επιπέδου.
Βασικές αντιθέσεις εμφανίζονται ανάμεσα στα Περιφερειακά πλαίσια χωροταξικού σχεδιασμού και το προτεινόμενο ΕΧΠ για τις ΑΠΕ και ως λύση προωθείται η αναθεώρηση και τροποποίηση των Περιφερειακών πλαισίων και των υποκείμενων πολεοδομικών σχεδίων (ζωνών οικιστικού ελέγχου κλπ).
Για παράδειγμα η πρόβλεψη για προστασία των ορεινών όγκων άνω των 800 μέτρων υψόμετρο στο ΠΠΧΣ και ΑΑ Στερεάς Ελλάδας, ως περιοχών φυσικού αποθέματος θα πρέπει να τροποποιηθεί κατά το κ. Ασημακόπουλο και την Δ/νση Χωροταξίας, για να «χωρέσουν» οι εγκαταστάσεις 3238MW εντός ΠΑΠ (Περιοχής Αιολικής Προτεραιότητας) 2 Κεντρικής Ελλάδας.
Πλήθος παρόμοιων «συγκρούσεων» προκύπτουν μεταξύ των υφιστάμενων Περιφερειακών και του ΕΧΠ για τις ΑΠΕ από την επιλογή για ζώνες συγκέντρωσης αιολικών εγκαταστάσεων ηλεκτροπαραγωγής και το Σ τ Ε φαίνεται πως θα έχει πλήρη απασχόληση για έτη.
Τέλος σχετικά με τα όρια της αντικειμενοποιήσεις των κριτηρίων, όσον αφορά δηλαδή στον καθορισμό αντικειμενικής βαρύτητας μεταξύ των αλληλο-συγκρουόμενων κριτηρίων, η τεχνική έκθεση σημείωνε, ότι τελικά ο καθορισμός της επιλογής αναγκαστικά προσλαμβάνει υποκειμενική μορφή καθοριζόμενη από την πολιτική βούληση (από την τοπική αρχή προς την περιφερειακή και κεντρική διοίκηση).
Είναι αμφίβολη η συνταγματικότητα του επιδιωκόμενου χωροταξικού πλαισίου καθότι προσκρούει λόγω μεγέθους επέμβασης ευθέως στο άρθρο 24 του Συντάγματος.
Όπως γίνεται κατανοητό το άρθρο 24 δεν έχει ακόμη αναθεωρηθεί και πρόκειται για ζήτημα υψίστου δημοσίου συμφέροντος, η προστασία των δασικών οικοσυστημάτων και των ορεινών όγκων που τα φιλοξενούν. Ουδείς νομιμοποιείται να παραχωρεί σε τέτοια έκταση δημόσιες δασικές εκτάσεις σε παραρτήματα πολυεθνικών εταιριών. Επιπλέον οι κορυφογραμμές δεν είναι απλές δασικές εκτάσεις. Είναι ψυχικά όρια, τόποι ενατένισης και ελευθερίας. Κατά την γνώμη μας ουδείς δικαιούται να μεταβάλλει σωρηδόν κάθε διαθέσιμη κορυφογραμμή σε εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρισμού και μεγάλα διαμερίσμα- τα της χώρας σε αιολικές Πτολεμαϊδες.
Με την μονόπλευρη σχεδόν αποκλειστική προώθηση των αιολικών σταθμών, άνευ σταθμισμένων χωροταξικών και περιβαλλοντικών κριτηρίων ανάλογα με τις ανάγκες, τις ανοχές, τις ιδιαίτερες συνθήκες του τοπίου, την πολιτιστική βαρύτητα και την ευαισθησία των οικοσυστημάτων κάθε περιοχής, τα υποστηρικτικά μέτρα για την προώθηση έργων ΑΠΕ εξισούνται με επιδρομή.
Άνευ αυστηρών κανόνων εναρμονισμένων με την πνευματική, αισθητική και διαχρονική διάσταση της Ελληνικής φύσης κινδυνεύουμε να γίνουμε μάρτυρες και συναυτουργοί της υποβάθμισης και τελικά της καταρράκωσης της, καθότι, με θράσος, οι ανεμογεννήτριες στα βουνά παρουσιάζονται ως εκφραστι- κότατα γλυπτά mobilum (από καθηγητές του Μετσοβίου Πολυτεχνείου !)
Η άγρια φύση, τα δάση, τα οικοσυστήματα κοινοτικού ενδιαφέροντος του δικτύου Natura, τα καταφύγια άγριας ζωής, οι ζώνες ειδικής προστασίας της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ, οι εθνικοί δρυμοί, τα υποκείμενα των ορεινών όγκων σπήλαια - σπηλαιοβάραθρα και τα βιοσυστήματα τους θα πρέπει να υποβιβα- στούν σε οικονομικές ζώνες «αειφόρου ανάπτυξης» προς όφελος μιας αμφίβο- λης δράσης για τις κλιματικές αλλαγές και της πολιτικής «ενεργειακής διαφορο- ποίησης» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μεγάλες χωρικές ενότητες μεταβάλλονται σε κερδοφόρα «φιλέτα» της αιολικής βιομηχανίας.
Στην πραγματικότητα ο τρόπος διείσδυσης των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα της χώρας μας απλώς αποτελεί νεοφιλελευθερισμό της συμφοράς για την εξυπηρέτηση μεγάλων οικονομικών συμφερόντων ολιγοπωλιακού χαρακτήρα, υποστηρικτικό μέτρο της δρομολογημένης «απελευθέρωσης» της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και τροφοδότηση του χρηματιστηρίου «ρύπων θερμοκη-πίου» με πιστωτικά μόρια, με τις άδειες παραγωγής να αλλάζουν χέρια τροφοδοτόντας με ζεστό χρήμα μαύρα ταμεία.
Διερωτόμεθα εάν αυτή η πολιτική είναι συμβατή με τις δράσεις για την βιοποικιλότητα και την ποιότητα ζωής στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Διά της βίας θα εγκατασταθούν οι αιολικοί σταθμοί παραγωγής ηλεκτρισμού στις «ζώνες αιολικής προτεραιότητος» ;
Γνωρίζουμε ότι υφίστανται πνευματικές, περιβαλλοντικές και πολιτικές αγκυλώσεις σχετικά με την χρήση της ενέργειας του ανέμου αφού αυτή προβάλ- λεται ως «η χωρίς καύσιμα ενεργειακή λύση».
Βεβαίως δεν αργήσαμε να διαπιστώσουμε ότι «καύσιμο» είναι η ανέγγιχτη από την εξάπλωση του βιομηχανικού πολιτισμού ευρωπαϊκή περιφέρεια, οι τελευταίες νησίδες άγριας φύσης που είχαν επιλεχθεί ως περιοχές διατήρησης και προστασίας φυσικών αποθεμάτων βιοποικιλότητας από δράσεις και οδηγίες της Ε.Ε. Δεν πρόκειται για ενδοπεριβαλλοντικό πρόβλημα.
Είναι ένα νέο σοβαρό επεισόδιο εισχώρησης της πόλης και των αποσυνθεμένων στοιχείων της στην ύπαιθρο. Η επιδιωκόμενη ηλεκτροπαραγωγή από αιολικούς σταθμούς, τις διευρυνόμενες ανάγκες της πόλης εξυπηρετεί, κυρίως για εγκατάσταση κλιματιστικών και την αστικοποίηση των μεταναστών.
Είναι το αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης κίνησης της οικονομίας που μεταμφιέζεται σε αειφόρο ανάπτυξη και εμφανίζεται χωροταξικά ως πεδίο εκβιο- μηχάνισης έξω και πέρα από τις ήδη υπάρχουσες ζώνες ανάπτυξης παραγωγι- κών δραστηριοτήτων.
Μετά την αυτοκαταστροφή του περιβάλλοντος των πόλεων ο βιομηχανικός - εμπορευματικός πολιτισμός επιτίθεται στα φυσικά αποθέματα μετατρέποντας τα σε διαθεσίμους πόρους, καθότι τα θεωρεί οικονομικής φύσεως παθητικά συστήματα. Όπου φυσάει, αιολικοί σταθμοί βιομηχανίας κλίμακος, όπου τρέχουν νερά, μικρά και μεγάλα υδροηλεκτρικά.
Ο άνεμος είναι ανεξάντλητος και φυσάει παντού.
Ο άνεμος είναι μορφή ενέργειας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς πολιτικές οικονομιών κλίμακος σε τοπικά πλαίσια με τη χρήση τοπικών χωροταξικών.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι αιολικοί σταθμοί δεν αντικαθιστούν πυρηνι- κούς ή συμβατικούς (εξ αιτίας του άλυτου προβλήματος της υποστήριξης των δικτύων όταν δεν φυσάει) και ως εκ τούτου είναι περιθωριακή - συμπληρωματική μορφή ηλεκτρισμού.
Είναι γνωστό επίσης ότι η βιομηχανική επανάσταση περιθωριοποίησε τα πανάρχαια ενεργειακά πρότυπα (μεταξύ αυτών και την χρήση του ανέμου) καταστρέφοντας την περιφερειακή χρήση τους, αντικαθιστώντας τα με τον άνθρακα - πετρέλαιο, αυξάνοντας διαρκώς τα ποσά ενέργειας που απαιτούντο από την επέκταση - γενίκευση της εμπορευματικής κυκλοφορίας.
Από τα τέλη του 19ου αιώνα η τεχνολογική εξέλιξη και ο πειραματισμός οδήγησαν στην χρήση του ανέμου για την παραγωγή της ενέργειας όμως το κόστος της παραγόμενης κιλοβατώρας από τουρμπίνες προσέκρουε στα φτηνά ορυκτά καύσιμα.
Η επάνοδος στο πολυσυλλεκτικό ενεργειακό μείγμα, (με την προσθήκη των ανανεώσιμων πηγών), μετά την πετρελαϊκή κρίση του 1973 και την σύγχρονη της οικολογική δεν επιχειρείται ως ενεργειακό πρότυπο ανα-πτυσσόμενο από τις δυνατότητες μιας περιφερειακής ενότητας και των αποκεντρωμένων κοινοτήτων της, οικολογικά ισορροπημένο που θα προκρίνει πρακτικές εξοικονόμησης και αυτοδιαχείρισης της ζήτησης σύμφωνα με τις τοπικές ιδιαίτερες συνθήκες.
Υπενθυμίζουμε ότι προηγήθηκε η προβολή και η χρήση της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας ως εναλλακτική λύση έναντι του συγκεντρωτικού βιομηχανικού - εμπορευματικού ιεραρχικού συστήματος, ως δυνατότητα απόσπασης φιλικής προς το περιβάλλον ενέργειας, προς την κατεύθυνση συμβιωτικών λύσεων απεξάρτησης από τις κυρίαρχες μορφές παραγωγής και ανταλλαγής αγαθών.
Την τελευταία 20ετία η χρήση της αιολικής ενέργειας σταδιακά ελκύει «οικονομίες κλίμακος δικτύων».
Ισχυρά λόμπι συγκροτούνται με πυρήνα το παγκόσμιο συμβούλιο αιολικής ενέργειας και την ευρωπαϊκή ένωση αιολικής ενέργειας (EWEA). Ακολουθούν οι δορυφόροι. Μεγάλοι ενεργειακοί παίκτες και επενδυτές είναι μέρος της βιομηχανίας αιολικής ενέργειας.
Κατασκευαστές G.E., Siemens, Areva ...
Ανάπτυξη Shell, BP, Ibertola, Scottish Power, EDF, EON.
Χρηματοδοτήσεις Allianz, Englefield Capital, Babcock and Brown ...
Στόχος της EWEA για την Ε.Ε. είναι τα 75.000 MW το 2010, τα 180.000 ΜW το 2020, τα 300.000 MW το 2030 και πιέζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή οι τρέχοντες εθνικοί στόχοι για τις ΑΠΕ να γίνουν δεσμευτικοί και να υιοθετηθούν νέοι για το 2020 με αντίστοιχη τροποποίηση των θεσμικών πλαισίων.
Για την Ελλάδα οι «στόχοι» είναι 29% συμμετοχή των ΑΠΕ στην ακαθά- ριστη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας μέχρι το 2020 δηλαδή εγκατάσταση περί τα 10.000 MW αιολικών σταθμών μια εφιαλτική προοπτική που θα μεταβάλλει άρδην το τοπίο και την ποιότητα ζωής στην ελληνική ύπαιθρο, πρόκειται για μια επιδρομή κυριολεκτικά, μιας βιομηχανίας με παγκόσμιο ετήσιο τζίρο άνω των 13 δις Euro και με ρυθμό ανάπτυξης άνω του 25% ετησίως.
Το φλέγον ζήτημα της οικολογικής κρίσης εντέχνως κατευθυνόμενο ως προς επιμέρους ζητήματα, συσκοτίζεται ως προς την πραγματική του διάσταση, αυτή δηλαδή της ριζικής υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος και της ανθρώπινης ζωής που προκάλεσε το βιομηχανικό - εμπορευματικό σύστημα σε διάστημα μικρότερο των δυο αιώνων.
Η πολιτική και οικολογική γραμματεία αυτού του συστήματος παραγωγής και των κοινωνικών σχέσεων του άκομψα αποδίδει τις ένοχες στις εν γένει «ανθρώπινες δραστηριότητες» και επικεντρώνει την προσοχή στις επιπτώσεις, στον «πλούτο» των κοινωνιών, ως πρόβλημα της οικονομίας.
Το οικονομικό - βιομηχανικό σύμπλεγμα αυτοαναγορευόμενο σε φύλακα του περιβάλλοντος, του δημόσιου αγαθού δηλαδή που το ίδιο υποβίβασε σε παθητικό αποδέκτη των δραστηριοτήτων του, έχει ανάγκη (ως εργοδότης βεβαίως) τους απαραίτητους μηχανικούς περιβάλλοντος. Αυτός ο κλάδος όχι μόνο δεν αμφισβητεί την ιδέα ότι ο άνθρωπος πρέπει να κυριαρχεί στην φύση, αντίθετα διευκολύνει αυτή την κυριαρχία.
Από τους περιβαλλοντολόγους έως τους οικολογούντες η απόσταση είναι μια τρίχα.
Αμφότεροι χρησιμοποιούν «τον ορθολογισμό της χρηστικής σκοπιμότη- τας και ωφελιμοθηρίας που οδήγησε εις την καταστροφή του φυσικού περιβάλ- λοντος. Δεν καταστρέφει ο άνθρωπος το περιβάλλον εξ ανοήτου μαζοχισμού κινούμενος. Το καταστρέφει εν τη προσπαθεία του να εκμεταλλευθεί την φύσιν, προκειμένου να εξασφαλίσει περισσοτέρας ευκολίας και ανέσεις καθημερινού βίου.
Η λογική της καταστροφής του περιβάλλοντος είναι ακριβώς η ίδια με την λογικήν της προστασίας του περιβάλλοντος. Και οι δυο «λογικαί» αντιμετωπίζουν την φύσιν ως χρηστικόν αποκλειστικώς δεδομένον.. Κινούνται εις το αυτό επίπεδον οντολογικής ερμηνείας της φυσικής πραγματικότητος ή, ορθότερον εις το κενόν ηθελημένης παρακάμψεως πάσης οντολογικής ερμηνείας...
Οι οικολόγοι απαιτούν περιωρισμένην και ελεγχόμενην εκμετάλλευσιν του φυσικού περιβάλλοντος, ποσοτικήν μείωσιν, η οποία και θα επιτρέψει την πλέον μακροπρόθεσμον εκμετάλλευσιν αυτού. Ζητούν ορθολογικόν περιωρισμόν της αλογίστου χρήσεως, δηλαδή είδος χρησιμοθηρικού ορθολογισμού ορθοτέρου του χρησιμοθηρικού ορθολογισμού της σήμερον εκμεταλλεύσεως της φύσεως. Ζητούν χρησιμοθηρικήν «εγκράτειαν» εις την χρησιμοθηρίαν. Ποιός όμως και διά ποίων μέτρων θα ορίσει την πληρεστέραν αυτήν (ποσοτικήν) ορθότητα εν τω πλαισίω της ιδίας και μόνο τρόπου χρηστικής λογικής ; Το αίτημα, μολονότι εμφανίζεται ως άκρως ορθολογικόν, είναι εξ ορισμού αλλά και εν τη πράξει ανορθόλογον. Εξ ορισμού αντιφατικόν, διότι δεν είναι δυνατόν η χρησιμοθηρία να αντιμάχεται την χρησιμοθηρία.
Και εν τη πράξει ανορθόλογον, διότι η πλειοψηφία του πληθυσμού της γης δεν δέχεται να στερηθεί τας ευκολίας και ανέσεις, τας οποίας εξησφά- λισεν η καταστροφή του περιβάλλοντος εις ελαχίστην μειονότητα προηγμένων κοινωνιών».
Τι άλλο να προσθέσουμε στο παραπάνω κείμενο ;
Ίσως αυτά : Η Ιδεολογία της πράσινης - εναλλακτικής ενέργειας μεταβάλλοντας την τεχνική δυνατότητα σε αυτοσκοπό, προωθώντας τον γιγαντισμό του μέσου σε βάρος της ανθρώπινης κλίμακας, της πολυπλοκότητας των οικοσυστημάτων και των τοπικών οικονομιών απλώς αποτελεί τεχνολογικό οικοφασισμό.
Οι παραινέσεις προς τον πληθυσμό των αναπτυγμένων χωρών να παραιτηθούν από το υψηλό, ενεργοβόρο, επίπεδο ζωής είναι αστείες.
Η δίψα για ενέργεια και κατανάλωση είναι προϊόν της εμπορευματικής κυκλοφορίας και κόβεται μόνον με την αποδόμηση του εμπορευματικού βιομηχανικού πολιτισμού.
Mε προμετωπίδα το αστείο επινόημα της αειφόρου ανάπτυξης και το ήδη νεκρό πρωτόκολλο του Κιότο, το τεχνοεμπορευματικό πρόταγμα επιχειρεί την επαναδιάρθρωση του με την αφομοίωση «οικολογικών» προτάσεων οι οποίες προβάλλονται ως (νομοτελειακές) απαιτήσεις. Για την απρόσκοπτη αναπαραγωγή του βεβαίως, για τον επαναπροσδιορισμό του παραγόμενου πλέον, δυνατού περιβάλλοντος με την χρήση βαριών τεχνικών, για την χρησιμοποίηση της οικολογικής κρίσης ως μέσο επαναδιάρθρωσης και επέκτασης της βιομηχανικής παραγωγής, με την χρήση τεχνικών ελεγχόμενης ρύπανσης και απορρύπανσης στα πλαίσια του ιδίου οικονομικού κύκλου.
Η «οικολογική» οικονομική ανάπτυξη στοχεύει στην «αειφορία της κατανάλωσης» όπως έκπληκτοι αναγνώσαμε τον επίτροπο περιβάλλοντος της Ευρ. Ένωσης να διατείνεται !
Από την αρχή της βιομηχανικής επανάστασης, η διαδικασία της παραγωγής μετέτρεψε ολόκληρες περιοχές σε ακατοίκητες ζώνες, πόλεις σε δηλητηριώδεις τόπους, ποτάμια, λίμνες και θάλασσες σε βόθρους.
Ήταν η πετρελαϊκή κρίση που έγειρε το ζήτημα των ορίων της ανάπτυξης με την γνωστή έκθεση του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασσαχουσέτης, είναι το ζήτημα της εξουσίασης των ενεργειακών πόρων, η μεγέθυνση των συγκεντρώσεων αερίων θερμοκηπίου, η υπερθέρμανση του πλανήτη, οι βίαιες κλιματικές αλλαγές που οδήγησαν στο Ρίο και στο Κιότο. Δεν είναι τυχαίο γεγονός η χρονική σύμπτωση της ενεργειακής και οικολογικής κρίσης. Η εμπο- ρευματική βιομηχανία και κατανάλωση καταβρόχθισε εκ παραλλήλου αναντι- κατάστατους ενεργειακούς πόρους και φυσικά αποθέματα.
Η «διακήρυξη του Ρίο για το περιβάλλον και την ανάπτυξη» προσπάθησε να συνδέσει την «αειφόρο ανάπτυξη» με την εκρίζωση της φτώχειας σε παγκόσμιο επίπεδο και την ανάγκη διατήρησης, προστασίας και αποκατάστασης της υγείας και ακεραιότητας του γήϊνου οικοσυστήματος.
Το πρωτόκολλο του Κιότο αναφέρθηκε στην βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας, την προστασία και την ενίσχυση των καταβοθρών αερίων θερμοκηπίου, την προώθηση αειφόρων μορφών γεωργίας, σε μέτρα για τον περιορισμό / μείωση εκπομπών αερίων, την σταδιακή μείωση ή εξάλειψη φορολογικών κινήτρων και επιδοτήσεων σε όλους τους τομείς που εκπέμπουν αέρια, μέτρα στον τομέα των μεταφορών ... κείμενα με περιεχόμενο ηττημένες και νεκρές προτάσεις ; ή προσπάθεια εξαπάτησης της διεθνούς κοινότητας ;
Το μόνο που απέμεινε είναι το χρηματιστήριο των ρύπων και η υποστήριξη της αιολικής βιομηχανίας.
Το παράδειγμα της Ισπανίας όπου με περισσότερα από 11.000 MW εγκαταστημένης ισχύος ανεμογεννητριών, οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου αυξήθηκαν κατά 49% από το έτος βάσης του Κιότο, 1990 αποδεικνύει ότι η χρήση της αιολικής ενέργειας ακόμη και με την υπερβολή της εφαρμογής δικτύων οικονομίας κλίμακος δεν αποτελεί πανάκεια έναντι των απαιτήσεων για μείωση των εκπομπών.
Ας μιλήσουμε για την εκρίζωση της φτώχειας.
Η Κίνα παράγει ηλεκτρισμό με 70% άνθρακα και αυξάνει την ηλεκτρο- παραγωγή της κατά 15% ετησίως. Ο στόχος είναι περί τις 40.000 MW πρόσθεση ετησίως και ως το 2030 ο διπλασιασμός των 450.000 MW του 2004.
Το 2003 η κατανάλωση πετρελαίου της Κίνας ισοδυναμούσε με το 1/4 της κατανάλωσης ΗΠΑ. Το 2007 θα είναι 1/2 ενώ το 2030 σύμφωνα με την Διεθνή Υπηρεσία Ενέργειας θα εξισωθούν τα μεγέθη. Από το 2004 έως το 2008 η Κίνα διπλασιάζει την κατανάλωση αερίων θερμοκηπίου. Να σημειωθεί ότι ένας Κινέζος καταναλώνει 20 φορές λιγότερα αέρια θερμοκηπίου από έναν Αμερικανό και 10 φορές λιγότερα από έναν Ευρωπαίο.
Στα επόμενα 20 χρόνια περί τα 2000 τζετ θα αγοραστούν για μετακινήσεις εντός και από Κίνα προς όλες τις κατευθύνσεις. Τα 5.000.000 αυτοκίνητα θα γίνουν 20.000.000 και το 2015, 100.000.000. Αν ένας Κινέζος κατανάλωνε τόσο πετρέλαιο όσο ένας Αμερικανός, η Κίνα θα είχε ανάγκη από 85 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα αντί για τα 7 εκατ. που απορροφά και δεν αναφερόμαστε στην Ινδία που εντός ολίγων ετών θα εξισώσει τον πληθυσμό της με αυτόν της Κίνας στα 1.3 δις. Αμφότεροι οραματίζονται το δυτικό πρότυπο ανάπτυξης.
Η Energy Information Administration του υπουργείου Ενέργειας των Η.Π.Α. προβλέπει καθαρή κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας σε διεθνές επίπεδο 30.116 δισεκατομμύρια kwh το 2030, δηλ. σχεδόν διπλασιασμό της διεθνούς κατανάλωσης.
Οι αιολικοί σταθμοί βιομηχανικής κλίμακος αποτελούν πρόσθετη επιβάρυνση και δεν αφαιρούν ρυπογόνες εγκαταστάσεις.
Η εξοικονόμηση μη ανανεώσιμων πόρων θα ίσχυε αν δεν αυξάνονταν οι ενεργειακές ανάγκες.
Η όλη υπόθεση στοχεύει στην μεγέθυνση των οικονομικών δεικτών με την ένταξη της απορρύπανσης - αποσόβησης εκλύσεων αερίων θερμοκηπίου, στον ενάρετο οικονομικό κύκλο.
Τα πιστωτικά μόρια από τους αιολικούς σταθμούς εντάσσονται στο οικείο χρηματιστήριο ώστε να χρησιμοποιηθούν, ως ευέλικτοι μηχανισμοί, στην πτώση του κόστους για την συμμόρφωση με τα όρια εκπομπών και συμμόρφωσης προς το Κιότο.
Οι ρυπογόνες εταιρείες ανταλλάσσουν πιστωτικά μόρια και εξακολουθούν να ρυπαίνουν ανενόχλητες. Ρύπανση και «απορρύπανση» αυξάνουν το ΑΕΠ και λογίζονται προσθετικά ως ανάπτυξη. Τι νόημα έχει να καταστρέφουμε την Ελληνική ύπαιθρο για να αυξήσουμε την ηλεκτροπαραγωγή.
Τι νόημα έχει οι πολυεθνικές διά μέσω των εθνικών σχεδίων κατανομής δικαιωμάτων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου να παγώνουν ουσιαστικά την παραγωγή τους και συνακόλουθα την ρύπανση στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, και οι θυγατρικές τους να επενδύουν στην Κίνα και Ινδία, να μεταθέτουν δηλαδή την ρύπανση στον αναπτυσσόμενο κόσμο με την παγκοσμιοποίηση αυξάνοντας την (επιπλέον) με την μεταφορά των παραγομένων εμπορευμάτων και πρώτων υλών μεταξύ των ηπείρων ; Τι νόημα έχει «η προώθηση κατά προτεραιότητα των ΑΠΕ σε σχέση με τις τοπικές επιπτώσεις» !
Προφανώς όχι για τον σκοπό της προστασίας του κλίματος και της ατμόσφαιρας. Το νόημα είναι τα κέρδη.
Αναμένουμε την στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων του επονομαζόμενου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για την ανάπτυξη των ΑΠΕ, ώστε να τοποθετηθούμε σχετικά.
Έχουμε υπόψη μας αρκετές περιπτώσεις, προώθησης των αιολικών σταθμών σε βάρος του εξαίσιου περιβάλλοντος της ανατολικής Λακωνίας.
Σε βάρος σπηλαίων, σπηλαιοβαράθρων, απειλουμένης ορνιθοπανίδας ιστορικών οικισμών, πανέμορφων τοπίων και σχηματισμών της φύσης, δημόσιων δασών, σπάνιας χλωρίδας και άλλων περιβαλλοντικών αγαθών.
Θα προβάλλουμε καταλλήλως αυτές τις περιπτώσεις. Ώστε να αντιληφθούν όλοι και να σταθμίσουν ποια θα είναι τα αποτελέσματα της κατά προτεραιότητα προώθησης των ΑΠΕ σε βάρος των φυσικών αποθεμάτων τοπικού, εθνικού και κοινοτικού χαρακτήρα.
Ως γνωστόν αυτά τα αποθέματα δεν είναι ανανεώσιμα ή ανεξάντλητα και η αξία τους είναι ανυπολόγιστη. Είναι αξίες και όσο περνάει από τις δυνάμεις μας δεν θα επιτρέψουμε να πωληθούν στο χρηματιστήριο των ρύπων του βιομηχανικού - εμπορευματικού συστήματος. Θα δούμε...
Ας τοποθετηθούν όλοι οι αποδέκτες του παρόντος σχετικά και ας γενικευθεί η συζήτηση. Αναμένουμε.
Αθήνα 15 Φεβρουαρίου 2007
ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΦΟΡΕΩΝ ΓΙΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΚΟΙΝΗΣ ΣΤΑΣΗΣ, ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΕΙΔΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ Α.Π.Ε. ΚΑΙ ΤΗ ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΑΕΡΙΩΝ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ, ΤΗΝ ΥΠΕΡΘΕΡΜΑΝΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΙΟΣΦΑΙΡΑ.
Πληροφορηθήκαμε από τα ΜΜΕ ότι σε συνέντευξη τύπου την 1η Φεβρουαρίου ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ παρουσίασε το επονομαζόμενο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας)
Στη σχετική ιστοσελίδα του Υπουργείου δημοσιοποιήθηκε το σχέδιο της προβλεπόμενης απόφασης της υπουργικής «Επιτροπής Συντονισμού Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης»
Δόθηκε επίσης στην δημοσιότητα η υποστηρικτική μελέτη του Ειδικού Πλαισίου κατόπιν ανάθεσης από τον Οκτώβριο του 2005.
Αδιευκρίνιστες συνθήκες παρέτειναν την τελική παράδοσή της αν και το χρονοδιάγραμμα προέβλεπε χρονικό διάστημα 4 μηνών. Η πρώτη φάση παρελήφθη μόλις την 19/12/2006. Χρήζει διευκρινήσεων η περίπτωση και πρέπει να αναζητηθούν σχετικά έγγραφα.
Υπενθυμίζουμε, ότι δεν είχε προηγηθεί η απόφαση της επιτροπής του άρθρου 3 του ν. 2742/99, για τον καθορισμό της διαδικασίας κατάρτισης του Ειδικού Πλαισίου, των συνεργαζομένων μερών, το είδος της απαιτούμενης τεχνικής και επιστημονικής στήριξης και άλλων λεπτομερειών, αλλά χρησιμοποιήθηκε μεταβατική διάταξη του άρθρου 8 του Ν. 2742/99 αν και δεν ήταν η πρώτη εφαρμογή του νόμου αυτού.
Κρίνουμε ανεπαρκή και ετεροβαρή την σύνθεση των συνεργαζομένων μερών προς όφελος της αιολικής βιομηχανίας. Δεν δόθηκε η δυνατότητα με βάση το νόμο στους πολίτες, να εκτιμήσουν ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων την διαδικασία κατάρτισης ενός χωροταξικού πλαισίου, το οποίο θα καθορίσει χωρικές ενότητες ανάπτυξης πλήθους αιολικών σταθμών και τα κριτήρια χωροθέτησής τους, αφού αναπόφευκτα θα επηρεαστεί το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον σε μεγάλες εκτάσεις της περιφέρειας, με περαιτέρω επιπτώσεις στις τοπικές οικονομίες.
Στην σχετική ιστοσελίδα του Υπουργείου δίδεται επίσης η πληροφορία περί έναρξης της διαβούλευσης με το ενδιαφερόμενο κοινό και συναρμόδιους δημόσιους φορείς σύμφωνα με την οδηγία 2001/42/ΕΚ. .Όμως η συνολική περιβαλλοντική μελέτη χωρίς την οποία δεν νοείται εκτίμηση επιπτώσεων από την εφαρμογή του σχεδίου πλαισίου ηλεκτροπαραγωγής που κατατέθηκε απουσιάζει. Επομένως δεν νοείται δημόσια διαβούλευση σχετικά.
Το ΥΠΕΧΩΔΕ πρέπει ευθύς να παραδώσει το σύνολο των πληροφοριών που απαιτούνται με βάση το άρθρο 5 και το παράρτημα 1 της οδηγίας 2001/42/ΕΚ ή πρέπει να αφαιρέσει τις αναφορές περί διαβούλευσης. Ο Ν. 2742/99 προβλέπει επίσης γνωμοδότηση του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης. Είναι άγνωστο αν αυτό έχει συγκροτηθεί και επίσης άγνωστο πότε θα μελετήσει το σύνολο των ντοκουμέντων και πληροφοριών που απαιτούνται, ώστε η γνώμη του να είναι επαρκής και τεκμηριωμένη.
Από μία πρώτη ανάγνωση άνευ γνώσεως της συνολικής περιβαλλοντικής μελέτης της οδηγίας 2001/42/ΕΚ, το προτεινόμενο χωροταξικό πλαίσιο για τις ΑΠΕ προϋποθέτει την μεγαλύτερη επέμβαση σε δάση και δασικές εκτάσεις που έχει επιχειρηθεί μεταπολεμικά κατόπιν κρατικού σχεδιασμού. Έχει προηγηθεί βεβαίως η λεηλασία του δημοσίου δασικού πλούτου από την αγροτική οικονομία και υλοτομία, από την κτηνοτροφία και από κάθε λογής καταπατήσεις.
Το περίεργο είναι, ότι αν και στην τεχνική έκθεση που κατέθεσε ο ανάδοχος της υποστηρικτικής μελέτης κ. Γιάννης Ασημακόπουλος (Εκοτέχνικα) κατά την σχετική προκήρυξη ανοικτής διαδικασίας-διαγωνισμού, σαφώς υπήρχε η αναφορά στην απόφαση 2569/του Σ τ Ε και υπογραμμιζόταν η ανάγκη στο Ειδικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ να υποδεικνύονται σαφή κριτήρια και μεθοδολογία χωροθέτησης αιολικών σταθμών σε περιοχές που διαθέτουν μεν σημαντικό αιολικό δυναμικό, αλλά συνιστούν παράλληλα ευαίσθητα φυσικά οικοσυστήματα, όπως οι περιοχές προστασίας του τοπίου και της φύσης, τα δάση και οι δασικές εκτάσεις.
Υπήρχαν επίσης σαφείς αναφορές στην «ενδοπεριβαλλοντική στάθμιση» μεταξύ διαφορετικών περιβαλλοντικών αγαθών και στη μη μορφοποίηση δικαιϊκά των αναγκαίων σταθμίσεων στην νομολογία του Σ τ Ε .
Η μία παράμετρος επομένως θα ήταν η μείωση της «ατμοσφαιρικής ρύπανσης» από την αποφυγή της έκλυσης αερίων θερμοκηπίου με την χρήση ΑΠΕ και η άλλη τα προστατευόμενα περιβαλλοντικά αγαθά με βάση την εθνική νομοθεσία και τις κοινοτικές διατάξεις.
Το χωροταξικό πλαίσιο που κατατέθηκε κατόρθωσε να στρέψει την δράση για τις κλιματικές αλλαγές εναντίον των διατάξεων προστασίας των δασικών οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας που έχουν θεσμοθετηθεί ακριβώς πάνω στις ίδιες αρχές της αειφορίας. Το επόμενο στοιχείο που προκύπτει, είναι η σύγκρουση θετικών και αρνητικών επιπτώσεων μεταξύ «υπερτοπικού» και τοπικού επιπέδου.
Βασικές αντιθέσεις εμφανίζονται ανάμεσα στα Περιφερειακά πλαίσια χωροταξικού σχεδιασμού και το προτεινόμενο ΕΧΠ για τις ΑΠΕ και ως λύση προωθείται η αναθεώρηση και τροποποίηση των Περιφερειακών πλαισίων και των υποκείμενων πολεοδομικών σχεδίων (ζωνών οικιστικού ελέγχου κλπ).
Για παράδειγμα η πρόβλεψη για προστασία των ορεινών όγκων άνω των 800 μέτρων υψόμετρο στο ΠΠΧΣ και ΑΑ Στερεάς Ελλάδας, ως περιοχών φυσικού αποθέματος θα πρέπει να τροποποιηθεί κατά το κ. Ασημακόπουλο και την Δ/νση Χωροταξίας, για να «χωρέσουν» οι εγκαταστάσεις 3238MW εντός ΠΑΠ (Περιοχής Αιολικής Προτεραιότητας) 2 Κεντρικής Ελλάδας.
Πλήθος παρόμοιων «συγκρούσεων» προκύπτουν μεταξύ των υφιστάμενων Περιφερειακών και του ΕΧΠ για τις ΑΠΕ από την επιλογή για ζώνες συγκέντρωσης αιολικών εγκαταστάσεων ηλεκτροπαραγωγής και το Σ τ Ε φαίνεται πως θα έχει πλήρη απασχόληση για έτη.
Τέλος σχετικά με τα όρια της αντικειμενοποιήσεις των κριτηρίων, όσον αφορά δηλαδή στον καθορισμό αντικειμενικής βαρύτητας μεταξύ των αλληλο-συγκρουόμενων κριτηρίων, η τεχνική έκθεση σημείωνε, ότι τελικά ο καθορισμός της επιλογής αναγκαστικά προσλαμβάνει υποκειμενική μορφή καθοριζόμενη από την πολιτική βούληση (από την τοπική αρχή προς την περιφερειακή και κεντρική διοίκηση).
Είναι αμφίβολη η συνταγματικότητα του επιδιωκόμενου χωροταξικού πλαισίου καθότι προσκρούει λόγω μεγέθους επέμβασης ευθέως στο άρθρο 24 του Συντάγματος.
Όπως γίνεται κατανοητό το άρθρο 24 δεν έχει ακόμη αναθεωρηθεί και πρόκειται για ζήτημα υψίστου δημοσίου συμφέροντος, η προστασία των δασικών οικοσυστημάτων και των ορεινών όγκων που τα φιλοξενούν. Ουδείς νομιμοποιείται να παραχωρεί σε τέτοια έκταση δημόσιες δασικές εκτάσεις σε παραρτήματα πολυεθνικών εταιριών. Επιπλέον οι κορυφογραμμές δεν είναι απλές δασικές εκτάσεις. Είναι ψυχικά όρια, τόποι ενατένισης και ελευθερίας. Κατά την γνώμη μας ουδείς δικαιούται να μεταβάλλει σωρηδόν κάθε διαθέσιμη κορυφογραμμή σε εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρισμού και μεγάλα διαμερίσμα- τα της χώρας σε αιολικές Πτολεμαϊδες.
Με την μονόπλευρη σχεδόν αποκλειστική προώθηση των αιολικών σταθμών, άνευ σταθμισμένων χωροταξικών και περιβαλλοντικών κριτηρίων ανάλογα με τις ανάγκες, τις ανοχές, τις ιδιαίτερες συνθήκες του τοπίου, την πολιτιστική βαρύτητα και την ευαισθησία των οικοσυστημάτων κάθε περιοχής, τα υποστηρικτικά μέτρα για την προώθηση έργων ΑΠΕ εξισούνται με επιδρομή.
Άνευ αυστηρών κανόνων εναρμονισμένων με την πνευματική, αισθητική και διαχρονική διάσταση της Ελληνικής φύσης κινδυνεύουμε να γίνουμε μάρτυρες και συναυτουργοί της υποβάθμισης και τελικά της καταρράκωσης της, καθότι, με θράσος, οι ανεμογεννήτριες στα βουνά παρουσιάζονται ως εκφραστι- κότατα γλυπτά mobilum (από καθηγητές του Μετσοβίου Πολυτεχνείου !)
Η άγρια φύση, τα δάση, τα οικοσυστήματα κοινοτικού ενδιαφέροντος του δικτύου Natura, τα καταφύγια άγριας ζωής, οι ζώνες ειδικής προστασίας της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ, οι εθνικοί δρυμοί, τα υποκείμενα των ορεινών όγκων σπήλαια - σπηλαιοβάραθρα και τα βιοσυστήματα τους θα πρέπει να υποβιβα- στούν σε οικονομικές ζώνες «αειφόρου ανάπτυξης» προς όφελος μιας αμφίβο- λης δράσης για τις κλιματικές αλλαγές και της πολιτικής «ενεργειακής διαφορο- ποίησης» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μεγάλες χωρικές ενότητες μεταβάλλονται σε κερδοφόρα «φιλέτα» της αιολικής βιομηχανίας.
Στην πραγματικότητα ο τρόπος διείσδυσης των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα της χώρας μας απλώς αποτελεί νεοφιλελευθερισμό της συμφοράς για την εξυπηρέτηση μεγάλων οικονομικών συμφερόντων ολιγοπωλιακού χαρακτήρα, υποστηρικτικό μέτρο της δρομολογημένης «απελευθέρωσης» της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και τροφοδότηση του χρηματιστηρίου «ρύπων θερμοκη-πίου» με πιστωτικά μόρια, με τις άδειες παραγωγής να αλλάζουν χέρια τροφοδοτόντας με ζεστό χρήμα μαύρα ταμεία.
Διερωτόμεθα εάν αυτή η πολιτική είναι συμβατή με τις δράσεις για την βιοποικιλότητα και την ποιότητα ζωής στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Διά της βίας θα εγκατασταθούν οι αιολικοί σταθμοί παραγωγής ηλεκτρισμού στις «ζώνες αιολικής προτεραιότητος» ;
Γνωρίζουμε ότι υφίστανται πνευματικές, περιβαλλοντικές και πολιτικές αγκυλώσεις σχετικά με την χρήση της ενέργειας του ανέμου αφού αυτή προβάλ- λεται ως «η χωρίς καύσιμα ενεργειακή λύση».
Βεβαίως δεν αργήσαμε να διαπιστώσουμε ότι «καύσιμο» είναι η ανέγγιχτη από την εξάπλωση του βιομηχανικού πολιτισμού ευρωπαϊκή περιφέρεια, οι τελευταίες νησίδες άγριας φύσης που είχαν επιλεχθεί ως περιοχές διατήρησης και προστασίας φυσικών αποθεμάτων βιοποικιλότητας από δράσεις και οδηγίες της Ε.Ε. Δεν πρόκειται για ενδοπεριβαλλοντικό πρόβλημα.
Είναι ένα νέο σοβαρό επεισόδιο εισχώρησης της πόλης και των αποσυνθεμένων στοιχείων της στην ύπαιθρο. Η επιδιωκόμενη ηλεκτροπαραγωγή από αιολικούς σταθμούς, τις διευρυνόμενες ανάγκες της πόλης εξυπηρετεί, κυρίως για εγκατάσταση κλιματιστικών και την αστικοποίηση των μεταναστών.
Είναι το αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης κίνησης της οικονομίας που μεταμφιέζεται σε αειφόρο ανάπτυξη και εμφανίζεται χωροταξικά ως πεδίο εκβιο- μηχάνισης έξω και πέρα από τις ήδη υπάρχουσες ζώνες ανάπτυξης παραγωγι- κών δραστηριοτήτων.
Μετά την αυτοκαταστροφή του περιβάλλοντος των πόλεων ο βιομηχανικός - εμπορευματικός πολιτισμός επιτίθεται στα φυσικά αποθέματα μετατρέποντας τα σε διαθεσίμους πόρους, καθότι τα θεωρεί οικονομικής φύσεως παθητικά συστήματα. Όπου φυσάει, αιολικοί σταθμοί βιομηχανίας κλίμακος, όπου τρέχουν νερά, μικρά και μεγάλα υδροηλεκτρικά.
Ο άνεμος είναι ανεξάντλητος και φυσάει παντού.
Ο άνεμος είναι μορφή ενέργειας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς πολιτικές οικονομιών κλίμακος σε τοπικά πλαίσια με τη χρήση τοπικών χωροταξικών.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι αιολικοί σταθμοί δεν αντικαθιστούν πυρηνι- κούς ή συμβατικούς (εξ αιτίας του άλυτου προβλήματος της υποστήριξης των δικτύων όταν δεν φυσάει) και ως εκ τούτου είναι περιθωριακή - συμπληρωματική μορφή ηλεκτρισμού.
Είναι γνωστό επίσης ότι η βιομηχανική επανάσταση περιθωριοποίησε τα πανάρχαια ενεργειακά πρότυπα (μεταξύ αυτών και την χρήση του ανέμου) καταστρέφοντας την περιφερειακή χρήση τους, αντικαθιστώντας τα με τον άνθρακα - πετρέλαιο, αυξάνοντας διαρκώς τα ποσά ενέργειας που απαιτούντο από την επέκταση - γενίκευση της εμπορευματικής κυκλοφορίας.
Από τα τέλη του 19ου αιώνα η τεχνολογική εξέλιξη και ο πειραματισμός οδήγησαν στην χρήση του ανέμου για την παραγωγή της ενέργειας όμως το κόστος της παραγόμενης κιλοβατώρας από τουρμπίνες προσέκρουε στα φτηνά ορυκτά καύσιμα.
Η επάνοδος στο πολυσυλλεκτικό ενεργειακό μείγμα, (με την προσθήκη των ανανεώσιμων πηγών), μετά την πετρελαϊκή κρίση του 1973 και την σύγχρονη της οικολογική δεν επιχειρείται ως ενεργειακό πρότυπο ανα-πτυσσόμενο από τις δυνατότητες μιας περιφερειακής ενότητας και των αποκεντρωμένων κοινοτήτων της, οικολογικά ισορροπημένο που θα προκρίνει πρακτικές εξοικονόμησης και αυτοδιαχείρισης της ζήτησης σύμφωνα με τις τοπικές ιδιαίτερες συνθήκες.
Υπενθυμίζουμε ότι προηγήθηκε η προβολή και η χρήση της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας ως εναλλακτική λύση έναντι του συγκεντρωτικού βιομηχανικού - εμπορευματικού ιεραρχικού συστήματος, ως δυνατότητα απόσπασης φιλικής προς το περιβάλλον ενέργειας, προς την κατεύθυνση συμβιωτικών λύσεων απεξάρτησης από τις κυρίαρχες μορφές παραγωγής και ανταλλαγής αγαθών.
Την τελευταία 20ετία η χρήση της αιολικής ενέργειας σταδιακά ελκύει «οικονομίες κλίμακος δικτύων».
Ισχυρά λόμπι συγκροτούνται με πυρήνα το παγκόσμιο συμβούλιο αιολικής ενέργειας και την ευρωπαϊκή ένωση αιολικής ενέργειας (EWEA). Ακολουθούν οι δορυφόροι. Μεγάλοι ενεργειακοί παίκτες και επενδυτές είναι μέρος της βιομηχανίας αιολικής ενέργειας.
Κατασκευαστές G.E., Siemens, Areva ...
Ανάπτυξη Shell, BP, Ibertola, Scottish Power, EDF, EON.
Χρηματοδοτήσεις Allianz, Englefield Capital, Babcock and Brown ...
Στόχος της EWEA για την Ε.Ε. είναι τα 75.000 MW το 2010, τα 180.000 ΜW το 2020, τα 300.000 MW το 2030 και πιέζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή οι τρέχοντες εθνικοί στόχοι για τις ΑΠΕ να γίνουν δεσμευτικοί και να υιοθετηθούν νέοι για το 2020 με αντίστοιχη τροποποίηση των θεσμικών πλαισίων.
Για την Ελλάδα οι «στόχοι» είναι 29% συμμετοχή των ΑΠΕ στην ακαθά- ριστη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας μέχρι το 2020 δηλαδή εγκατάσταση περί τα 10.000 MW αιολικών σταθμών μια εφιαλτική προοπτική που θα μεταβάλλει άρδην το τοπίο και την ποιότητα ζωής στην ελληνική ύπαιθρο, πρόκειται για μια επιδρομή κυριολεκτικά, μιας βιομηχανίας με παγκόσμιο ετήσιο τζίρο άνω των 13 δις Euro και με ρυθμό ανάπτυξης άνω του 25% ετησίως.
Το φλέγον ζήτημα της οικολογικής κρίσης εντέχνως κατευθυνόμενο ως προς επιμέρους ζητήματα, συσκοτίζεται ως προς την πραγματική του διάσταση, αυτή δηλαδή της ριζικής υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος και της ανθρώπινης ζωής που προκάλεσε το βιομηχανικό - εμπορευματικό σύστημα σε διάστημα μικρότερο των δυο αιώνων.
Η πολιτική και οικολογική γραμματεία αυτού του συστήματος παραγωγής και των κοινωνικών σχέσεων του άκομψα αποδίδει τις ένοχες στις εν γένει «ανθρώπινες δραστηριότητες» και επικεντρώνει την προσοχή στις επιπτώσεις, στον «πλούτο» των κοινωνιών, ως πρόβλημα της οικονομίας.
Το οικονομικό - βιομηχανικό σύμπλεγμα αυτοαναγορευόμενο σε φύλακα του περιβάλλοντος, του δημόσιου αγαθού δηλαδή που το ίδιο υποβίβασε σε παθητικό αποδέκτη των δραστηριοτήτων του, έχει ανάγκη (ως εργοδότης βεβαίως) τους απαραίτητους μηχανικούς περιβάλλοντος. Αυτός ο κλάδος όχι μόνο δεν αμφισβητεί την ιδέα ότι ο άνθρωπος πρέπει να κυριαρχεί στην φύση, αντίθετα διευκολύνει αυτή την κυριαρχία.
Από τους περιβαλλοντολόγους έως τους οικολογούντες η απόσταση είναι μια τρίχα.
Αμφότεροι χρησιμοποιούν «τον ορθολογισμό της χρηστικής σκοπιμότη- τας και ωφελιμοθηρίας που οδήγησε εις την καταστροφή του φυσικού περιβάλ- λοντος. Δεν καταστρέφει ο άνθρωπος το περιβάλλον εξ ανοήτου μαζοχισμού κινούμενος. Το καταστρέφει εν τη προσπαθεία του να εκμεταλλευθεί την φύσιν, προκειμένου να εξασφαλίσει περισσοτέρας ευκολίας και ανέσεις καθημερινού βίου.
Η λογική της καταστροφής του περιβάλλοντος είναι ακριβώς η ίδια με την λογικήν της προστασίας του περιβάλλοντος. Και οι δυο «λογικαί» αντιμετωπίζουν την φύσιν ως χρηστικόν αποκλειστικώς δεδομένον.. Κινούνται εις το αυτό επίπεδον οντολογικής ερμηνείας της φυσικής πραγματικότητος ή, ορθότερον εις το κενόν ηθελημένης παρακάμψεως πάσης οντολογικής ερμηνείας...
Οι οικολόγοι απαιτούν περιωρισμένην και ελεγχόμενην εκμετάλλευσιν του φυσικού περιβάλλοντος, ποσοτικήν μείωσιν, η οποία και θα επιτρέψει την πλέον μακροπρόθεσμον εκμετάλλευσιν αυτού. Ζητούν ορθολογικόν περιωρισμόν της αλογίστου χρήσεως, δηλαδή είδος χρησιμοθηρικού ορθολογισμού ορθοτέρου του χρησιμοθηρικού ορθολογισμού της σήμερον εκμεταλλεύσεως της φύσεως. Ζητούν χρησιμοθηρικήν «εγκράτειαν» εις την χρησιμοθηρίαν. Ποιός όμως και διά ποίων μέτρων θα ορίσει την πληρεστέραν αυτήν (ποσοτικήν) ορθότητα εν τω πλαισίω της ιδίας και μόνο τρόπου χρηστικής λογικής ; Το αίτημα, μολονότι εμφανίζεται ως άκρως ορθολογικόν, είναι εξ ορισμού αλλά και εν τη πράξει ανορθόλογον. Εξ ορισμού αντιφατικόν, διότι δεν είναι δυνατόν η χρησιμοθηρία να αντιμάχεται την χρησιμοθηρία.
Και εν τη πράξει ανορθόλογον, διότι η πλειοψηφία του πληθυσμού της γης δεν δέχεται να στερηθεί τας ευκολίας και ανέσεις, τας οποίας εξησφά- λισεν η καταστροφή του περιβάλλοντος εις ελαχίστην μειονότητα προηγμένων κοινωνιών».
Τι άλλο να προσθέσουμε στο παραπάνω κείμενο ;
Ίσως αυτά : Η Ιδεολογία της πράσινης - εναλλακτικής ενέργειας μεταβάλλοντας την τεχνική δυνατότητα σε αυτοσκοπό, προωθώντας τον γιγαντισμό του μέσου σε βάρος της ανθρώπινης κλίμακας, της πολυπλοκότητας των οικοσυστημάτων και των τοπικών οικονομιών απλώς αποτελεί τεχνολογικό οικοφασισμό.
Οι παραινέσεις προς τον πληθυσμό των αναπτυγμένων χωρών να παραιτηθούν από το υψηλό, ενεργοβόρο, επίπεδο ζωής είναι αστείες.
Η δίψα για ενέργεια και κατανάλωση είναι προϊόν της εμπορευματικής κυκλοφορίας και κόβεται μόνον με την αποδόμηση του εμπορευματικού βιομηχανικού πολιτισμού.
Mε προμετωπίδα το αστείο επινόημα της αειφόρου ανάπτυξης και το ήδη νεκρό πρωτόκολλο του Κιότο, το τεχνοεμπορευματικό πρόταγμα επιχειρεί την επαναδιάρθρωση του με την αφομοίωση «οικολογικών» προτάσεων οι οποίες προβάλλονται ως (νομοτελειακές) απαιτήσεις. Για την απρόσκοπτη αναπαραγωγή του βεβαίως, για τον επαναπροσδιορισμό του παραγόμενου πλέον, δυνατού περιβάλλοντος με την χρήση βαριών τεχνικών, για την χρησιμοποίηση της οικολογικής κρίσης ως μέσο επαναδιάρθρωσης και επέκτασης της βιομηχανικής παραγωγής, με την χρήση τεχνικών ελεγχόμενης ρύπανσης και απορρύπανσης στα πλαίσια του ιδίου οικονομικού κύκλου.
Η «οικολογική» οικονομική ανάπτυξη στοχεύει στην «αειφορία της κατανάλωσης» όπως έκπληκτοι αναγνώσαμε τον επίτροπο περιβάλλοντος της Ευρ. Ένωσης να διατείνεται !
Από την αρχή της βιομηχανικής επανάστασης, η διαδικασία της παραγωγής μετέτρεψε ολόκληρες περιοχές σε ακατοίκητες ζώνες, πόλεις σε δηλητηριώδεις τόπους, ποτάμια, λίμνες και θάλασσες σε βόθρους.
Ήταν η πετρελαϊκή κρίση που έγειρε το ζήτημα των ορίων της ανάπτυξης με την γνωστή έκθεση του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασσαχουσέτης, είναι το ζήτημα της εξουσίασης των ενεργειακών πόρων, η μεγέθυνση των συγκεντρώσεων αερίων θερμοκηπίου, η υπερθέρμανση του πλανήτη, οι βίαιες κλιματικές αλλαγές που οδήγησαν στο Ρίο και στο Κιότο. Δεν είναι τυχαίο γεγονός η χρονική σύμπτωση της ενεργειακής και οικολογικής κρίσης. Η εμπο- ρευματική βιομηχανία και κατανάλωση καταβρόχθισε εκ παραλλήλου αναντι- κατάστατους ενεργειακούς πόρους και φυσικά αποθέματα.
Η «διακήρυξη του Ρίο για το περιβάλλον και την ανάπτυξη» προσπάθησε να συνδέσει την «αειφόρο ανάπτυξη» με την εκρίζωση της φτώχειας σε παγκόσμιο επίπεδο και την ανάγκη διατήρησης, προστασίας και αποκατάστασης της υγείας και ακεραιότητας του γήϊνου οικοσυστήματος.
Το πρωτόκολλο του Κιότο αναφέρθηκε στην βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας, την προστασία και την ενίσχυση των καταβοθρών αερίων θερμοκηπίου, την προώθηση αειφόρων μορφών γεωργίας, σε μέτρα για τον περιορισμό / μείωση εκπομπών αερίων, την σταδιακή μείωση ή εξάλειψη φορολογικών κινήτρων και επιδοτήσεων σε όλους τους τομείς που εκπέμπουν αέρια, μέτρα στον τομέα των μεταφορών ... κείμενα με περιεχόμενο ηττημένες και νεκρές προτάσεις ; ή προσπάθεια εξαπάτησης της διεθνούς κοινότητας ;
Το μόνο που απέμεινε είναι το χρηματιστήριο των ρύπων και η υποστήριξη της αιολικής βιομηχανίας.
Το παράδειγμα της Ισπανίας όπου με περισσότερα από 11.000 MW εγκαταστημένης ισχύος ανεμογεννητριών, οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου αυξήθηκαν κατά 49% από το έτος βάσης του Κιότο, 1990 αποδεικνύει ότι η χρήση της αιολικής ενέργειας ακόμη και με την υπερβολή της εφαρμογής δικτύων οικονομίας κλίμακος δεν αποτελεί πανάκεια έναντι των απαιτήσεων για μείωση των εκπομπών.
Ας μιλήσουμε για την εκρίζωση της φτώχειας.
Η Κίνα παράγει ηλεκτρισμό με 70% άνθρακα και αυξάνει την ηλεκτρο- παραγωγή της κατά 15% ετησίως. Ο στόχος είναι περί τις 40.000 MW πρόσθεση ετησίως και ως το 2030 ο διπλασιασμός των 450.000 MW του 2004.
Το 2003 η κατανάλωση πετρελαίου της Κίνας ισοδυναμούσε με το 1/4 της κατανάλωσης ΗΠΑ. Το 2007 θα είναι 1/2 ενώ το 2030 σύμφωνα με την Διεθνή Υπηρεσία Ενέργειας θα εξισωθούν τα μεγέθη. Από το 2004 έως το 2008 η Κίνα διπλασιάζει την κατανάλωση αερίων θερμοκηπίου. Να σημειωθεί ότι ένας Κινέζος καταναλώνει 20 φορές λιγότερα αέρια θερμοκηπίου από έναν Αμερικανό και 10 φορές λιγότερα από έναν Ευρωπαίο.
Στα επόμενα 20 χρόνια περί τα 2000 τζετ θα αγοραστούν για μετακινήσεις εντός και από Κίνα προς όλες τις κατευθύνσεις. Τα 5.000.000 αυτοκίνητα θα γίνουν 20.000.000 και το 2015, 100.000.000. Αν ένας Κινέζος κατανάλωνε τόσο πετρέλαιο όσο ένας Αμερικανός, η Κίνα θα είχε ανάγκη από 85 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα αντί για τα 7 εκατ. που απορροφά και δεν αναφερόμαστε στην Ινδία που εντός ολίγων ετών θα εξισώσει τον πληθυσμό της με αυτόν της Κίνας στα 1.3 δις. Αμφότεροι οραματίζονται το δυτικό πρότυπο ανάπτυξης.
Η Energy Information Administration του υπουργείου Ενέργειας των Η.Π.Α. προβλέπει καθαρή κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας σε διεθνές επίπεδο 30.116 δισεκατομμύρια kwh το 2030, δηλ. σχεδόν διπλασιασμό της διεθνούς κατανάλωσης.
Οι αιολικοί σταθμοί βιομηχανικής κλίμακος αποτελούν πρόσθετη επιβάρυνση και δεν αφαιρούν ρυπογόνες εγκαταστάσεις.
Η εξοικονόμηση μη ανανεώσιμων πόρων θα ίσχυε αν δεν αυξάνονταν οι ενεργειακές ανάγκες.
Η όλη υπόθεση στοχεύει στην μεγέθυνση των οικονομικών δεικτών με την ένταξη της απορρύπανσης - αποσόβησης εκλύσεων αερίων θερμοκηπίου, στον ενάρετο οικονομικό κύκλο.
Τα πιστωτικά μόρια από τους αιολικούς σταθμούς εντάσσονται στο οικείο χρηματιστήριο ώστε να χρησιμοποιηθούν, ως ευέλικτοι μηχανισμοί, στην πτώση του κόστους για την συμμόρφωση με τα όρια εκπομπών και συμμόρφωσης προς το Κιότο.
Οι ρυπογόνες εταιρείες ανταλλάσσουν πιστωτικά μόρια και εξακολουθούν να ρυπαίνουν ανενόχλητες. Ρύπανση και «απορρύπανση» αυξάνουν το ΑΕΠ και λογίζονται προσθετικά ως ανάπτυξη. Τι νόημα έχει να καταστρέφουμε την Ελληνική ύπαιθρο για να αυξήσουμε την ηλεκτροπαραγωγή.
Τι νόημα έχει οι πολυεθνικές διά μέσω των εθνικών σχεδίων κατανομής δικαιωμάτων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου να παγώνουν ουσιαστικά την παραγωγή τους και συνακόλουθα την ρύπανση στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, και οι θυγατρικές τους να επενδύουν στην Κίνα και Ινδία, να μεταθέτουν δηλαδή την ρύπανση στον αναπτυσσόμενο κόσμο με την παγκοσμιοποίηση αυξάνοντας την (επιπλέον) με την μεταφορά των παραγομένων εμπορευμάτων και πρώτων υλών μεταξύ των ηπείρων ; Τι νόημα έχει «η προώθηση κατά προτεραιότητα των ΑΠΕ σε σχέση με τις τοπικές επιπτώσεις» !
Προφανώς όχι για τον σκοπό της προστασίας του κλίματος και της ατμόσφαιρας. Το νόημα είναι τα κέρδη.
Αναμένουμε την στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων του επονομαζόμενου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για την ανάπτυξη των ΑΠΕ, ώστε να τοποθετηθούμε σχετικά.
Έχουμε υπόψη μας αρκετές περιπτώσεις, προώθησης των αιολικών σταθμών σε βάρος του εξαίσιου περιβάλλοντος της ανατολικής Λακωνίας.
Σε βάρος σπηλαίων, σπηλαιοβαράθρων, απειλουμένης ορνιθοπανίδας ιστορικών οικισμών, πανέμορφων τοπίων και σχηματισμών της φύσης, δημόσιων δασών, σπάνιας χλωρίδας και άλλων περιβαλλοντικών αγαθών.
Θα προβάλλουμε καταλλήλως αυτές τις περιπτώσεις. Ώστε να αντιληφθούν όλοι και να σταθμίσουν ποια θα είναι τα αποτελέσματα της κατά προτεραιότητα προώθησης των ΑΠΕ σε βάρος των φυσικών αποθεμάτων τοπικού, εθνικού και κοινοτικού χαρακτήρα.
Ως γνωστόν αυτά τα αποθέματα δεν είναι ανανεώσιμα ή ανεξάντλητα και η αξία τους είναι ανυπολόγιστη. Είναι αξίες και όσο περνάει από τις δυνάμεις μας δεν θα επιτρέψουμε να πωληθούν στο χρηματιστήριο των ρύπων του βιομηχανικού - εμπορευματικού συστήματος. Θα δούμε...
Ας τοποθετηθούν όλοι οι αποδέκτες του παρόντος σχετικά και ας γενικευθεί η συζήτηση. Αναμένουμε.
Αθήνα 15 Φεβρουαρίου 2007
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post:
">
rnΕξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload6.postimage.org/278763/a5.jpg
">
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload6.postimage.org/278763/a5.jpg
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload6.postimage.org/278775/a4.jpg
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post:
rl=http://upload6.postimage.org/278783/photo_hosting.html:3rh0mtq4]<div class="notice">Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: <a href="http://upload6.postimage.org/278783/a9.jpg">http://upload6.postimage.org/278783/a9.jpg</a></div>rn
rn![rl=http://upload6.postimage.org/278783/photo_hosting.html:3rh0mtq4]<div class="notice">Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: <a href="http://upload6.postimage.org/278783/a9.jpg">http://upload6.postimage.org/278783/a9.jpg</a></div>rn](<br><br>rl=http://upload6.postimage.org/278783/photo_hosting.html:3rh0mtq4]<div class="notice">Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: <a href="http://upload6.postimage.org/278783/a9.jpg">http://upload6.postimage.org/278783/a9.jpg</a></div>rn){kind=link}
rl=http://upload6.postimage.org/278783/photo_hosting.html:3rh0mtq4]<div class="notice">Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: <a href="http://upload6.postimage.org/278783/a9.jpg">http://upload6.postimage.org/278783/a9.jpg</a></div>rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload6.postimage.org/278791/h7.jpg
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: rnrl=http://upload6.postimage.org/278795/photo_hosting.html:3rh0mtq4]<div class="notice">Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: <a href="http://upload6.postimage.org/278795/p1.jpg">http://upload6.postimage.org/278795/p1.jpg</a></div>rn
rn![rnrl=http://upload6.postimage.org/278795/photo_hosting.html:3rh0mtq4]<div class="notice">Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: <a href="http://upload6.postimage.org/278795/p1.jpg">http://upload6.postimage.org/278795/p1.jpg</a></div>rn](rnrl=http://upload6.postimage.org/278795/photo_hosting.html:3rh0mtq4]<div class="notice">Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: <a href="http://upload6.postimage.org/278795/p1.jpg">http://upload6.postimage.org/278795/p1.jpg</a></div>rn){kind=link}
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload6.postimage.org/278802/p2.jpg
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: rnrl=http://upload6.postimage.org/278810/photo_hosting.html:3rh0mtq4]<div class="notice">Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: <a href="http://upload6.postimage.org/278810/p6.jpg">http://upload6.postimage.org/278810/p6.jpg</a></div>rn
rn![rnrl=http://upload6.postimage.org/278810/photo_hosting.html:3rh0mtq4]<div class="notice">Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: <a href="http://upload6.postimage.org/278810/p6.jpg">http://upload6.postimage.org/278810/p6.jpg</a></div>rn](rnrl=http://upload6.postimage.org/278810/photo_hosting.html:3rh0mtq4]<div class="notice">Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: <a href="http://upload6.postimage.org/278810/p6.jpg">http://upload6.postimage.org/278810/p6.jpg</a></div>rn){kind=link}
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload6.postimage.org/278815/p8.jpg
rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: rnrl=http://upload6.postimage.org/278818/photo_hosting.html:3rh0mtq4]<div class="notice">Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: <a href="http://upload6.postimage.org/278818/p9.jpg">http://upload6.postimage.org/278818/p9.jpg</a></div>rn
rn![rnrl=http://upload6.postimage.org/278818/photo_hosting.html:3rh0mtq4]<div class="notice">Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: <a href="http://upload6.postimage.org/278818/p9.jpg">http://upload6.postimage.org/278818/p9.jpg</a></div>rn](rnrl=http://upload6.postimage.org/278818/photo_hosting.html:3rh0mtq4]<div class="notice">Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: <a href="http://upload6.postimage.org/278818/p9.jpg">http://upload6.postimage.org/278818/p9.jpg</a></div>rn){kind=link}
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://upload6.postimage.org/278829/poseidon_simstril_me.jpg
