ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΘΕΜΕΛΗ (ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ):
Τα θρυλικά κατορθώματα του Αριστομένη κατά τις νικηφόρες μάχες του ενάντια στους Σπαρτιάτες nείχαν πάρει διαστάσεις μυθικές στη φαντασία των υποδουλωμένων Μεσσηνίων. Τα τραγουδούσαν ως έπος nμετά τον θάνατο του ήρωα, όχι μόνο όσο διάστημα παρέμενε η Μεσσηνία υποδουλωμένη, αλλά και σε όλη nτη διάρκεια της αρχαιότητας. Ο περιηγητής Παυσανίας άκουσε να τραγουδούν, 150 χρόνια μετά τη γέννηση nτου Χριστού!, το «έπος του Αριστομένη».nnΜέσα από την «Αριστομενιάδα», κατά το παράδειγμα της «Αχιλληίδας», προέβαλε η θρυλική μορφή του ήρωα, nτονίζονταν η μεγαλοφροσύνη και το απίστευτο θάρρος του. H μυθιστορηματική απόδραση από τον Καιάδα, όπου nτον είχαν ρίξει ζωντανό με πενήντα αιχμάλωτους, τοποθετείται στα χρόνια του δεύτερου Μεσσηνιακού Πολέμου,n τον 7ο αι. π.X. Το περιβάλλον στον πάτο του βαράθρου θύμιζε έντονα τον Κάτω Κόσμο. Ο Παυσανίας (4.19) nδίνει έμφαση στο βαθύ σκοτάδι που επικρατούσε εκεί και το περιγράφει γεμάτο με πτώματα και οστά ανθρώπων.nnΤην πρώτη περιγραφή του σπηλαιο-βαράθρου στο χωριό Τρύπη, κοντά στον Μυστρά, και την ταύτισή του με τον nΚαιάδα οφείλουμε στον Γάλλο Ο. Rayet, ο οποίος έφθασε εκεί το 1879: «Το βάραθρο της Τρύπης αποτελεί μια nτεράστια ρωγμή, κατακόρυφα ανοιγμένη στο φυσικό πέτρωμα, με πολλές αδρές επιφάνειες στο εσωτερικό. Το nσημερινό άνοιγμα βρίσκεται μόνο 12 - 15 μέτρα υψηλότερα από το κατώτατο σημείο και είναι κλεισμένο με μεγάλα nβράχια, τα οποία δεν επιτρέπουν να μπαίνει το φως. Το κάτω τμήμα της ρωγμής, σε βάθος περίπου 40 μέτρων από nτην επιφάνεια, είναι ευρύτερο από το επάνω, με διαστάσεις περίπου 12 X 15 μ. Το δάπεδο του σπηλαίου αποτελείται nαπό μεγάλη μάζα ανθρώπινων οστών ανακατεμένων με χώμα και κομμάτια βράχου πεσμένα από πάνω. Πόσοι nσκελετοί υπάρχουν εκεί μέσα είναι αδύνατον να εκτιμήσει κανείς. Τα κρανία που μπόρεσα να μαζέψω ανήκαν nσε δυνατούς άνδρες, οι οποίοι βρίσκονταν ακόμη στην ακμή τους αν κρίνει κανείς από τη διατήρηση των δοντιών. nΔιακρίνεις οστά σε όλες τις προεξοχές των τοιχωμάτων του σπηλαίου, από πάνω έως κάτω. Είναι προφανές ότι nοι άνδρες είχαν ριχτεί μέσα από το αρχικό άνοιγμα. Ορισμένοι έμειναν αιωρούμενοι πάνω στις βραχώδεις προεξοχές,nενώ άλλοι έπεσαν στο βάθος και τσακίστηκαν. Με τον ίδιο τρόπο δεν θανατώθηκαν και οι αιχμάλωτοι που ρίχτηκαν nστον Καιάδα; Αντικρύζοντας το αποκρουστικό αυτό θέαμα, είναι αδύνατον να μην ανακαλέσεις στη μνήμη τη γεμάτη nπάθος αφήγηση του Παυσανία. Δεν είναι εύκολο να αποφύγει κανείς τον πειρασμό να πιστέψει ότι το άνοιγμα, από nόπου μπαίνεις σήμερα στο σπήλαιο, δεν είναι αυτό από το οποίο διέφυγε ο Αριστομένης».nnΔεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο εντοπισμός του Καιάδα, η ταύτιση δηλαδή του σπηλαιο-βαράθρου της Τρύπης με τον nΚαιάδα των αρχαίων μαρτυριών αποτελεί γεγονός τεράστιας σημασίας. H κατάσταση εν τούτοις στην οποία βρίσκεται nσήμερα είναι αντιστρόφως ανάλογη προς τη σημασία του. Μια άθλια τσιμεντένια σκάλα οδηγεί από το επίπεδο της nοδού στο επίπεδο της εισόδου, ενώ επίδοξοι εξερευνητές αφαιρούν κατά καιρούς οστά καταστρέφοντας τα τεκμήρια. n
ΠΗΓΗ ΑΡΘΡΟΥ:
Iδού λοιπόν ο θρυλικός Kαιάδας
ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΥ ΒΑΡΑΘΡΟΥ;,
ΘΑ ΗΤΑΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΕΣ!!!
ΜΥΡΡΙΝΟΥΣΙΟΣ
ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ ΠΡΟ 10 ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΡΥΛΙΚΟ ΚΟΜΠΙΛΗΡΗ ΔΗΜ.
ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΓΝΩΣΤΕΣ-ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ 
, ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ 
