Ο Γιάννης Κοφινάς μας ενημερώνει:
"Την Τρίτη 21-02-06 και ώρα 20:25, δεχτήκαμε τηλεφωνική κλήση από το Αστυνομικό τμήμα Καρδαμύλης, όπου μας ενημέρωσαν, ότι δυο Άγγλοι τουρίστες είναι εγκλωβισμένοι σε στεφάνι (γκρεμό), μεταξύ των Δημοτικών Διαμερισμάτων, Κοτρόνι και Πηγή του Δήμου Λεύκτρου, της Μεσσηνιακής Μάνης. Άμεσα, ο Σταύρος Ξυδέας και ο γράφων, ετοιμάσαμε τον απαραίτητο εξοπλισμό και σπεύσαμε στο χωριό Πηγή, όπου εκεί μας υπέδειξαν το σημείο, που ήταν οι εγκλωβισμένοι. Δεν μπορούσαμε όμως να το καταλάβουμε ακριβώς, γιατί οι φωνές τους χάνονταν με τον αντίλαλο του ρέματος και δεν είχαν κάποιο φωτιστικό μέσον, ώστε να τους δούμε. Το ευτύχημα ήταν, ότι για καλή τους τύχη, είχαν κινητό τηλέφωνο και αναπτήρα. Καλέσαμε σε αυτό και τους είπαμε να ανάψουν μια μικρή φωτιά, ώστε να τους προσεγγίσουμε. Τους διακρίναμε, περίπου στα 2 χιλιόμετρα από τον δρόμο. nnΉταν, ήδη σκοτάδι και δεν γνωρίζαμε την περιοχή καλά. Ζητήσαμε να έρθει κάποιος ντόπιος για να μας υποδείξει κάποιο μονοπάτι, αλλά ο μόνος που γνώριζε την περιοχή ήταν ένας παππούς. Αυτός μας είπε, ότι «είναι πολύ δύσκολη η πρόσβαση σε εκείνο το σημείο λόγω της κακοτράχαλης και πυκνής βλάστησης». Τότε πήραμε την απόφαση με τον Σταύρο, να προσπαθήσουμε, να φτάσουμε στους εγκλωβισμένους. Σκεπτόμενοι ότι πολλές φορές έχουμε περάσει τέτοια σημεία, ψάχνοντας για σπήλαια ή βάραθρα, τα οποία δεν προσεγγίζονται με μονοπάτια και μάλιστα βρίσκονται σε πολύ πιο δύσβατα σημεία, ξεκινήσαμε. nnΦορτωθήκαμε όλα τα σπηλαιολογικά υλικά μας (τρυπάνι, σχοινιά, νερό, εφεδρικές ζώνες και κράνη) και με τις ασετιλίνες αναμμένες, αρχίσαμε την πορεία προς την μικρή φωτιά, την οποία διακρίναμε στο βάθος. Στα 500 μέτρα συναντήσαμε τον Ιωακείμ με τον γιο του, που προσπάθησαν να βοηθήσουν, αλλά χάθηκαν μες την πυκνή βλάστηση και ξέμειναν από φως, με αποτέλεσμα να περιμένουν να τους βοηθήσουμε. Μας είπαν, ότι είχαν φτάσει πολύ κοντά τους, αλλά δεν μπορούσαν να διαπεράσουν τα αρκουδόβατα και πήραν την απόφαση να γυρίσουν πίσω. Μας υπέδειξαν περίπου, ποια πορεία ν’ ακολουθήσουμε και ξεκινήσαμε. Στην διαδρομή μας καθοδηγούσε από ψηλά ο Γιαννακέας Γεώργιος εθελοντής πυροσβέστης, που έβλεπε τα φωτιστικά μας και την φωτιά. Λίγο πριν φτάσουμε, μας τηλεφώνησαν από την Πυροσβεστική της Καλαμάτας, λέγοντας πως σε λίγη ώρα θα είναι κοντά μας και αν υπάρξει πρόβλημα να τους περιμένουμε. Σε μια ώρα περίπου φτάσαμε στο σημείο, έπειτα από μεγάλη προσπάθεια. Πραγματικά ήταν πολύ συγκινητικό! Ρωτήσαμε τα ονόματα τους και μας είπαν «Ellen και Pruitt», αν είναι καλά και πώς χάθηκαν. Τους δώσαμε νερό και μας είπαν πώς έχασαν το μονοπάτι και νύχτωσε. Τους ρωτήσαμε, αν μπορούσαν να συνεχίσουν, διότι η διαδρομή ήταν μεγάλη και δύσκολη για να γυρίσουμε από τα αρκουδόβατα. Μας είπαν ΟΚ!! Ξεκινήσαμε, αλλά στην διαδρομή χάσαμε το πέρασμα, το οποίο είχαμε δημιουργήσει και ψάχνοντας για να το βρούμε ανακαλύψαμε ένα υπέροχο καλντερίμι, το οποίο οδηγεί από την Κοτρόνα στην Πηγή. nnΤαλαιπωρηθήκαμε λίγο παραπάνω, γιατί ο παππούς νόμιζε, ότι ήμασταν στην απέναντι μεριά του ρέματος και έτσι δεν μας είπε για το καλντερίμι. Προχωρώντας σε καθαρό και όμορφο μονοπάτι, αρχίσαμε να πειράζουμε ο ένας τον άλλον για την μεγάλη γκάφα που πάθαμε. Σε λίγη ώρα βρεθήκαμε στο σημείο που ήταν μαζεμένοι κάτοικοι της περιοχής, οι οποίοι παρακολουθούσαν αγωνιωδώς την διάσωση και μας υποδέχτηκαν με χειροκροτήματα και ευχαριστίες για την επιτυχημένη αποστολή διάσωσης.nnΤέλος την ώρα του αποχαιρετισμού, μας ευχαρίστησαν και ο Pruitt μου είπε αν μπορούσε να με ρωτήσει κάτι που δεν τολμούσε νωρίτερα και του είπα «βεβαίως ότι θέλεις». Μου είπε με μεγάλη περιέργεια «γιατί έχετε αυτή την φωτίτσα στα κράνη σας?», «τι είσαστε?». Του απάντησα, ότι αυτή η «φωτίτσα» είναι ασετιλίνη και ότι είμαστε μέλη του Σπηλαιολογικού Ομίλου Ταϋγέτου-Πάρνωνα «Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ». nnΚώστας Ξυδέας.nΕιδικός Γραμματέας"
elena