Στο εγχειρίδιο της PETZL έχει ένα παράδειγμα αυτοασφάλισης σε αναρίχηση.
Ανεβαίνει σχοινί, με επαφή στο βράχο, και ασφαλίζεται με BASIC ή MINITRAXION. Το Basic μοιάζει με το γνωστό μας crol, αλλά το χρησιμοποιεί μόνο "κάτω από στη ζώνη", από την επάνω τρύπα και δεν το χρησιμοποιεί όπως το κάνουμε εμείς, με ζώνη στήθους ή ανάλογο.
Ανάλογα και το Minitraxion
Ο τρόπος που τα χρησιμοποιεί είναι ότι "σέρνονται" πρός τα πάνω στο σχοινί κατά την ανάβαση.
Η πρώτη παρατήρηση.
Δοκίμασα και τα δύο. Ειδικά στην αρχή, όταν δεν έχει αρκετό βάρος το σχοινί, πρέπει να τραβήξω το σχοινί κάτω, για να ανέβει το φρένο.
Μετά, ανεβαίνοντας και άλλο, όταν βαρύνει κάπως το σχοινί, το φρένο περνά μέν, αλλά ειδικά το basic γυρίζει εύκολα πρός τα πάνω, κάνοντας τη διέλευση του σχοινιού λίγο δύσκολη. Κάπως έτσι γίνεται και με το Minitraxion.
Δεν μπορώ να πώ ότι μου άρεσε η λύση. Και τα δύο υλικά δυσκολεύονται να ανέβουν στο σχοινί. Πρέπει με το ένα χέρι να τραβώ το ελεύθερο σχοινί. Μήπως πρέπει να χρησιμοποιώ και το "φρένο ποδιού" ????
Η δεύτερη και σημαντικότερη παρατήρηση.
Καλά, ας αφήσουμε το μινιτράξιον. Το χρησιμοποιούν και στη διάσωση.
Αλλά το μπέισικ ?
Ασφαλίζομαι με αυτό στο σχοινί και ανεβαίνω. Πές ότι γλιστράω και πέφτω. Θα με κρατήσει το μπέισικ ? Μα, το μπέισικ είναι περίπου ότι και το κρώλ. Φρένο σχοινιού με δοντάκια. Σε "μας", το φρένο με δοντάκια μετράει σαν "μισό φρένο". Γι αυτό έχω και δύο από δαυτα. Πώς εδώ η Πέτζλ δίνει το μπέισικ σαν αρκετό και ικανό να με κρατήσει σε πτώση ?
Δεν είδα στο σχέδιο να προτείνει και τη χρήση άλλου μηχανισμού. Ούτε για "χειρός", ούτε και δεύτερο φρένο "μπάκ-απ"
Προβληματίζομαι, γιατί σε ανάλογα παραδείγματα, π.χ. στη χρήση καταβατήρα "οκτάρι", λέει να χρησιμοποιηθεί και μια "μπάκ-άπ"-λύση, όπως π.χ. το σάντ (ή έστω προύτζικ)
?