Πληροφορίες για σπηλαιοκαταδύσεις

Καλησπέρα
Ψάχνω στοιχεία από σπηλαιοκαταδύσεις που έχουν γίνει στην Ελλάδα ( Έλληνων και ξένων) .
Όποιος γνωρίζει κάτι ας μου απαντήσει

Θωμά,

Έχω στο αρχείο μερικά rapport από σπλαιοκαταδυτικές αποστολές. Τα περισσότερα αναφέρονται σε αποστολές στην Κρήτη αλλά έχω και ένα δυό για την υπόλοιπη Ελλάδα. Πρέπει να περάσεις μάλλον από το σπίτι γιατί το core κομματι του αρχείου είναι σε ...χαρτί!

Διαθέτω όμως scanner και εκτυπωτή οπότε θα φύγεις ..με ένα CDάκι

Κώστας

Θωμά,nnΈχω στο αρχείο μερικά rapport από σπλαιοκαταδυτικές αποστολές. Τα περισσότερα αναφέρονται σε αποστολές στην Κρήτη αλλά έχω και ένα δυό για την υπόλοιπη Ελλάδα. Πρέπει να περάσεις μάλλον από το σπίτι γιατί το core κομματι του αρχείου είναι σε ...χαρτί! nnΔιαθέτω όμως scanner και εκτυπωτή οπότε θα φύγεις ..με ένα CDάκι nnΚώστας

Ευχαριστώ Κώστα θα περάσω σίγουρα μέσα στην εβδομαδα.

ΚΑΛΩΣ ΤΟΝ ΤΖΑΒΕΛΑ Ο ΚΟΡΥΛΛΟΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΑΝ ΣΚΟΥΡΙΑΣΑΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΙΔΕΑ ΓΙΑ ΣΠΗΛΑΙΟΚΑΤΑΔΥΣΗ ΣΕ ΕΞΟΔΟ ΥΠΟΓΕΙΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ

...σιγά να μην σκουριάσανε... εδώ είναι και ο Κορύλλος, απλά μάλλον δεν τον "βλέπεις"....

ΚΑΛΩΣ ΤΟΝ ΤΖΑΒΕΛΑ Ο ΚΟΡΥΛΛΟΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΑΝ ΣΚΟΥΡΙΑΣΑΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΙΔΕΑ ΓΙΑ ΣΠΗΛΑΙΟΚΑΤΑΔΥΣΗ ΣΕ ΕΞΟΔΟ ΥΠΟΓΕΙΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ
ΠΟΥ?
ΔΩΣΕ πληροφορίες...

΄΄Το 1966 πραγματοποιήθηκε η πρώτη υποβρύχια εξόρμηση με περιορισμένη απόδοση. Το 1970 πραγματοποιήθηκε η πρώτη συστηματική υποβρύχια εξερεύνηση , κατά μήκος του ποταμού, με δική μου καθοδήγηση και στις δύο αποστολές , και αρχηγό της ομάδας βατραχανθρώπων τον Πλωτάρχη Π.Ν Εμ . Παπαγρηγοράκη.΄΄

Απόσπασμα από το βιβλίο της Α Πετροχείλου ΄΄Τα σπήλαια της Ελλάδας ΄΄ για το σπήλαιο ΄΄Γλυφάδα΄΄ η ΄΄Βλυχάδα΄΄ Δυρού.

Ξέρει κανένας να μου πει περισσότερες λεπτομέρειες για αυτές τις σπηλαιοκαταδύσεις η αν έχει υπόψη του να έχει γίνει σπηλαιοκατάδυση πριν από αυτές.

Θωμάς

Ο ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ εκδοση 6η στις σελιδες 278 –279 υπαρχουν 3 φωτογραφιες και η λεζαντα λεει : Από την πρωτη υποβρυχια ερευνα που εγινε στον κατασκοτεινο λαβυρινθο της ατελειωτης σπηλιας «βλυχαδα» Δυρου. Την ομαδα πλαισιωναν η Αννα Πετροχειλου, Μισελ Ματαγκες, Γιαννης Λευκαδιτης, Κυριακος Μπουκας, Γιωργος Γαλανος και ο συγγραφεας (Μανωλης Παπαγρηγορακης). Μαλιστα εχει και μια υποβρυχια φωτο !

Καλά είσαι απίθανος, το βιβλίο το έχω στην βιβλιοθήκη μου πάνω από μια δεκαπενταετία και ούτε που το κοίταξα.
Κώστα σε ευχαριστώ με ξετύφλωσες.
Συνεχίζουμε δυνατά
]
Θωμάς

Η πρώτη γνωστή απόπειρα σπηλαιοκατάδυση από Έλληνες(61η Κοινότητα Ανιχνευτών) έγινε τον Μάιο(4-6) του 1959 στο σπήλαιο(υπόγειος ποταμός) Αγίας Τριάδας Καρύστου. Η απόπειρα…. έγινε στο πρώτο σιφόνι του σπηλαίου και σε απόσταση από την είσοδο 420μ, χωρίς αναπνευστικές συσκευές, μόνο με μάσκα και φακό. Παραθέτω απόσπασμα από την έκθεση της αποστολής.
Δοκιμάσαμε εδώ πολλές φορές με μακροβούτια και με μάσκα σκέτη και στεγανό φανάρι να διαπιστώσωμεν πόσον προχωρεί το νερό κάτω από τα τοιχώματα και αν πρόκειται για σίφωνα. Δεν απεκτήσαμε όμως αυτήν την βεβαιότητα. Υποθέτουμε απλώς ότι πρόκειται περί σίφωνος γιατί βρήκαμε πλατανόφυλλον επί της επιφανείας της μικρής λίμνης και διότι διεπιστώσαμεν ότι το νερό προχωρεί 1,50 κάτω από τον βράχο. Πάντως στο σημείο αυτό ενδείκνυται η χρήσιμοποίησις συσκευής δύτου δια να συναχθούν ασφαλή συμπεράσματα.
Στις αποστολές πήραν μέρος οι Ανιχνευτές Γ Δημητριάδης, Δ Παλληκαρόπουλος, Η Παυλάκης, Γ Ανδρεάδης, Ν Διαμαντούρος, Δ Παπαδημητρίου, Α Μουράδογλου, Π Κοκκινιάς, Κ Ξανθόπουλος, Σ Νικόπουλος αρχηγός της αποστολής ο Ι Ζερβουδάκης

Σχετικά με το 1966 ..n"Το 1966 πραγματοποιήθηκε η πρώτη υποβρύχια εξόρμηση με περιορισμένη απόδοση. nΤο 1970 πραγματοποιήθηκε η πρώτη συστηματική υποβρύχια εξερεύνηση, κατά μήκος του ποταμού, με δική μου καθοδήγηση (Α Πετροχείλου) και στις δύο αποστολές, και αρχηγό της ομάδας βατραχανθρώπων τον Πλωτάρχη Π.Ν Εμ . Παπαγρηγοράκη." nΑπόσπασμα από το βιβλίο της Α Πετροχείλου : Τα σπήλαια της Ελλάδας.nnΣτις έρευνες του 1966 (18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ) πραγματοποιήθηκαν 300 μέτρα διείσδυσης στο σπήλαιο και ουσιαστικά είναι και η πρώτη (γυναίκα) σπηλαιοδυτρια στην Ελλαδα. nhttp://www.theabyss.gr/gallery/displayi ... m=64&pos=6nhttp://www.theabyss.gr/gallery/displayi ... m=64&pos=9nhttp://www.theabyss.gr/gallery/displayi ... m=64&pos=8nhttp://www.theabyss.gr/gallery/displayi ... =64&pos=10nhttp://www.theabyss.gr/gallery/displayi ... m=64&pos=5nnΗ κύρια ΜΑΤΑΓΚΕΖ είναι επίσης και η πρώτη αυτοδυτρια (εκπαιδεύτηκε τον Απρίλιο του 1965 στην Γαλλία) και από το 1965 πραγματοποιεί καταδύσεις στην Ελλαδα ως μέλος του ομίλου φίλων ακτής. nΗ πρώτη της κατάδυση έγινε στην Γλυφάδα 30/05/1965 ! Σόλο κατάδυση σε βάθος –3μ διάρκεια 20’ (έχει ακόμα το ημερολόγιο της) !!!nΥπάρχουν αρκετές φωτογραφίες και μάλιστα έγιναν επίσης έρευνες στο πηγάδι της Βουλιαγμένης (26/08/65). nhttp://www.theabyss.gr/gallery/displayi ... =64&pos=13

Μια άγνωστη ιστορία του πηγαδιού.nΣτις 06/06/1970 η εφημερίδα «ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ» αναφέρει την προσπάθεια παγκόσμιου ρεκόρ παραμονής στο βυθό από έλληνες υδροναυτες. nΣυγκεκριμένα το σχέδιο ήταν να παραμείνουν 8 ημέρες μέσα σε ένα αυτοσχέδιο καταδυτικό κώδωνα. nΤο πλάνο ήταν από μέλη του ομίλου φίλων ακτής, και η επιλογή της περιοχής έγινε λόγω των ευνοϊκών φυσικών συνθηκών που υπάρχουν στην περιοχή. nΤο λιμανάκι έχει φυσική προφύλαξη από τον αέρα ενώ το νερό είναι διαυγές και υπάρχει ένα πηγάδι βάθους 30 μέτρων όπου θα χρησιμεύσει σαν αγκυροβόλιο. Ο θάλαμος (κώδωνας) ήταν 2,10 μ χ 2 μ με σκελετό από σιδηρογωνιες και επένδυση από πλαστικό. nΜέσα στο θάλαμο θα υπάρχουν διάφορα όργανα παρατηρήσεως όπως μετρητής διοξειδίου του άνθρακα θερμόμετρο υγρόμετρο, καθώς και τηλεφωνική επικοινωνία με την ακτή. nΟ θάλαμος θα βυθιστεί στα 9 μέτρα.. τα υπόλοιπα θα τα διαβάσετε στο GALERY photos ..nΝα σημειώσω ότι δεν έγινε το πείραμα διότι δεν το επέτρεψε η «κυβέρνηση» της εποχής..nΌμως ένα άλλο γεγονός που δεν είχα προσέξει πριν μου το πει ο ίδιος ο Γιώργος Γαλανός είναι το ότι για τις ανάγκες του πειράματος μερικές ημέρες πριν άνοιξε δυο τρύπες μέσα στο πηγάδι με κασμά σε βάθος 14 μέτρων διαστάσεων 30 cm x 10 cm εκεί θα τοποθετούσαν την δοκό στήριξης του κώδωνα.nΤα δυο αυτά ανοίγματα ποτέ πριν ακούσω αυτή την ιστορία δεν τα είχα προσέξει … nΕυχαριστώ πολύ τον Γιώργο Γαλανό.nΣτις φωτογραφίες ο δύτης με τον κασμά είναι ο Γαλανός ο οποίος άνοιξε τις τρύπες 30 βάθος 10 πλάτος ...nn06/06/1970 η εφημερίδα «ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ»nnhttp://www.theabyss.gr/gallery/displayi ... =64&pos=16 (ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ)nnhttp://www.theabyss.gr/gallery/displayi ... =64&pos=19nnhttp://www.theabyss.gr/gallery/displayi ... =64&pos=18nnΤο δεύτερο λιμανάκι όπως ήταν το 1970 χωρίς καντίνες και τσιμέντα ..nhttp://www.theabyss.gr/gallery/displayi ... =64&pos=17

Το σκαρίφημα είναι από το ημερολόγιο της κύριας ΜΑΤΑΓΚΕΖ (MATAGUEZ) nhttp://www.theabyss.gr/gallery/displayi ... =64&pos=15nμετά από κατάδυση που έγινε στις 26/08/1965, να θυμάστε ότι εκείνη την nεποχή τα όργανα μέτρησης βάθους ήταν αναλογικά.nΣε αυτές τις έρευνες που μάλλον είναι οι πρώτες γνωστές συμμετείχαν 6 αυτοδυτες nοι Μανόλης Παπαγρηγοράκης, Καραμπάτης Διονύσης, Μπούκας Κυριάκος, Μισέλ Ματαγκέζ, nΓίαννης Λευκαδίτης, Γαλανός Γίωργος.nΤα στοιχεία προέρχονται από την κύρια Ματαγκεζ και τον Γιώργο Γαλανό.nΣτις 26/08/1965 η ομάδα πήγε με ένα σκάφος στην περιοχή. nΠόντισαν ένα σκοινί με μια τσαμαδούρα και την άλλη άκρη την έδεσαν στην ακτή. nΟ Μπούκας με τον Παπαγρηγοράκη μπήκαν μέσα στο στενό σημείο και η τσαμαδούρα nάρχισε να βουλιάζει διότι είχε πάρει νερό (ήταν τρύπια) κινδύνεψαν, και τραβώντας nο ένας τον άλλο βγήκαν όλοι μαζί. nΑπό τότε δεν ξαναπήγαν εκεί διότι ήταν επικίνδυνα.nΕπίσης το παραπήγαδο ήταν τυφλό τότε...nΤότε δεν υπήρχε ούτε το πλέγμα..

28/09/1989 έως 17/10/1989nnhttp://img208.imageshack.us/my.php?image=2s1my8.jpgnnhttp://img208.imageshack.us/my.php?image=2s2bn5.jpgnnhttp://img503.imageshack.us/my.php?image=2s3ac7.jpg

05/09/1989 έως 23/09/1989nnhttp://img181.imageshack.us/my.php?image=1s1gd2.jpgnnhttp://img300.imageshack.us/my.php?image=1s2zw9.jpgnnhttp://img300.imageshack.us/my.php?image=1s3yp2.jpg

Σελινίτσα Μάνης & Δράκος 13/09/1989 έως 23/09/1989 nnhttp://img132.imageshack.us/my.php?imag ... meilq3.jpgnnhttp://img132.imageshack.us/my.php?imag ... eczpx3.jpg

Λίμνη Βουλιαγμένης - Δεκέμβριος 1992 (θα επανέλθω στο θέμα αυτό με αναλυτικό ποστ λόγω μεγέθους).nnhttp://img208.imageshack.us/my.php?imag ... k92kb7.jpgnnhttp://img132.imageshack.us/my.php?imag ... nisuc5.jpgnnhttp://img211.imageshack.us/my.php?image=thoc323ft9.jpgnnhttp://img211.imageshack.us/my.php?image=thoc54us1.jpg

Λιμνοπηγή Λάδωνα 6 Νοεμβριου 1991 & 14 εως 17/04/1992nΘα επανέλθω με αναλυτικά στοιχεία και κείμενα της εποχής.nnhttp://img477.imageshack.us/my.php?imag ... s34jc0.jpgnnhttp://img477.imageshack.us/my.php?imag ... s35ng6.jpgnnhttp://img521.imageshack.us/my.php?imag ... inigk3.jpgnnhttp://img214.imageshack.us/my.php?imag ... s36sf5.jpgnnhttp://img132.imageshack.us/my.php?imag ... 873nk9.jpgnnhttp://img132.imageshack.us/my.php?imag ... hocsq7.jpg

http://img207.imageshack.us/my.php?imag ... ttyqn5.jpg

http://img207.imageshack.us/my.php?imag ... oc2hc8.jpg

http://img207.imageshack.us/my.php?imag ... 001ae4.jpg

Δραγονάρα Ευβοίας nnhttp://img250.imageshack.us/my.php?imag ... ra1fb2.jpgnnhttp://img250.imageshack.us/my.php?imag ... ra2oe9.jpgnnhttp://img204.imageshack.us/my.php?imag ... ra3jz1.jpgnnΥδρογράφηση πηγής.nhttp://img204.imageshack.us/my.php?imag ... mapcw6.jpg

Δραγονάρα Ευβοίας nn

Αγαπητέ Κώστα

Πολύ ενδιαφέρων και αυτό το άρθρο...αλλά τελειώνει απότομα .... μου φαίνεται πώς λείπει ή τέταρτη ή και ίσως η πέμπτη σελίδα...

Κάνω λάθος;

Νικόλας

Αγαπητέ Κώστα nΠολύ ενδιαφέρων και αυτό το άρθρο...αλλά τελειώνει απότομα .... μου φαίνεται πώς λείπει ή τέταρτη ή και ίσως η πέμπτη σελίδα... nΚάνω λάθος; nΝικόλας

Εύγε Νικόλα για την παρατηρητικότητα σου.nΕγώ δεν το είχα προσέξει δυστυχώς δεν εντόπισα την σελίδα που απουσιάζει.nΌμως εντόπισα στον υπολογιστή μου αρχεία του τότε DOS (1991-92) έκανα nμια πρόχειρη μετατροπή και βάζω όλο το κείμενο ως είχε …nEυχαριστώ nn " ΔΡΑΓΚΟΝΑΡΑ "nn nΟΤΑΝ Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗnΜΕ ΤΗ ΦΥΣΗ ΤΟΤΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΠΗΛΑΙΟΚΑΤΑΔΥΤΙΚΗ ΚΑΡΠΟΦΟΡΑ Η ΜΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΤΗ ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ.nΤΟ ΒΟΥΝΟ ΔΡΑΓΚΟΝΑΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΜΟΝΥΜΗ ΕΚΚΛΗΣΙΤΣΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΠΟΛΟ ΕΛΞΗΣ ΓΙΑ ΠΙΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣnnΚειμενο - Φωτογραφιες : ΘΩΚΤΑΡΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ - ΜΑΝΤΖΟΥΚΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑnnΣεπτεμβριος μηνας αρχη του φθινοπωρου η μερα ηταν ηλιολουστη χωρις ιχνος συννεφου στον απεραντο γαλαζιο ουρανο.nΑυτη τη μερα λοιπον την τοσο ωραια αποφασισαμε να κανουμε πραγματικοτητα την επιθυμια που εκαιγε στην καρδια μας αρκετο καιρο.nΔραγκοναρα η Δραγονερα το ονομα αυτηςn.Προκειται για ενα βουνο αποληξη της οροσειρας Μανικια στην κεντρικη Ευβοια.Παραπλευρως βρισκεται το χωριο Βρυση που απεχει 2 χιλιομετρα απο τον επαρχιακο δρομο προς την Κυμη.nnΗ ιδιαιτεροτητα της Δραγκοναρας οφειλεται οχι μονο στο γεγονος οτι στην κορυφη του βουνου βρισκεται η ομονυμη εκκλησιτσα, πολος ελξης για τους πιστους και για τους φισιολατρες που θα θελουν να θαυμασουν την πανοραμικη θεα αλλα και στα σπηλαια που υπαρχουν διασπαρτα γυρω, γνωστα και μη, κρυφα η φανερα.nnΕνα απο αυτα τα σπηλαια (μικρο σε μεγεθος) αποτελεσε και τον εξερευνητικο μας στοχο οπου και κατεληξε να γινει μια απο τις ωραιοτερες φυσιολατρικες και καταδυτικες μας εμπειριες.nnΗ σπηλια αυτη βρισκεται νοτια απο το εκκλησακι λιγο πιο μακρια και περιεχει το ( αγιασμα ) οπως το λενε οι ντοπιοι.nΟταν γιοραζει η εκκλησιτσα εδω ερχονται οι πιστοι να παρουν νερο n( αγιασμο ) και συνηθως κανουν ευχες πετωντας πρωτα ενα κερμα μεσα στο νερο της σπηλιας.Σ'αυτο το μυθο - σπηλια αποφασισαμε να επικεντρωσουμε την προσοχη μας και να πραγματοποιησουμε μια σπηλαιοκαταδυση για να δουμε τι θα ειχε να μας αποκαλυψει.nnΜεσημερι φτασαμε στα ριζα του βουνου,κοιταξαμε ολογυρα. Αντικριζοντας το βουνο δεξια μας προβαλε μια σειρα απο λοφους πανω στους οποιους διακριναμε μικρα χωρια.Αριστερα μας βρισκοταν ενα ποταμι το οποιο γεμιζει το χειμωνα και καταληγει τελικα στον ορμο της κυμης.Πισω απο το βουνο βρισκεται η οροσειρα Μανικια.nΝιωσαμε τοσο μικροι μεσα σ'αυτη την απεραντοσυνη της φυσης τοσο ξενοι για αυτο το τοπιο και το μονο που μας υπενθυμιζε οτι υπαρχουν κι αλλοι ανθρωποι τριγυρω ηταν ο αποηχος απο τις κουδουνες των κοπαδιων.nΔεν βλεπαμε φυσικα καμια ανθρωπινη φιγουρα μονο τα ασπρα προβατα μας εκαναν να φανταστουμε οτι καπου εκει σε καποια σκια ξαποσταινε ενας βοσκος.nnΚοιταξαμε ευθεια μπρος μας το βουνο μας περιμενε.nΗ εκκλησιτσα ισα που διακρινονταν φορτωθηκαμε τα βαρια σακιδια μας και πηραμε το ανηφορικο μονοπατι.Καθε λιγα μετρα οδηγο μας ειχαμε ενα χρωματιστο βελος ζωγραφισμενο πανω σε πετρα να μας δειχνει τη συνεχεια του μονοπατιου.nnΔε μας φανηκε καθολου παραξενο το βοηθημα αυτο γιατι οπως μας ειχαν πληροφορησει ανεβαινουν εδω πολλοι προσκυνητες και το πυκνο σε βλαστηση τοπιο δε βοηθα και τοσο να υποθεσει κανεις απο που γινεται ευκολοτερη η ανοδος. nΑνα διαστηματα ξαποσταιναμε, ο ηλιος εκαιγε- καταμεσημερο πια- και το βαρος ηταν αρκετο για να μας κανει ν'ανεβενουμε με δυσκολια.nnΣτο ξαποσταμα μας ειχαμε την ευκαιρια να θαυμασουμε την πεδιαδα απο ψηλα πια και να αγναντεψουμε απο το βορα μεχρι το νοτο ολα τα γυρω χωρια και ολες τις λοφοπλαγιες.Γεμισε το ματι μας πρασινο και αυτο μας εδινε δυναμη για τον υπολοιπο δρομο.nΣε καποια σημεια της διαδρομης βρεθηκαμε μπροστα σε ψηλα τμηματα απο τειχη απομειναρια μιας αλλης εποχης που προκαλεσαν την περιεργεια μας για το τι υπηρχε καποτε εκει.Το μονοπατι περνουσε μεσα απο θαμνους ποες και πετρες ωσπου ξαφνικα μια σειρα απο λαξευτα ανηφορικα σκαλοπατια εμφανιστηκαν μπρος μας.nΠιο πανω συναντησαμε κι αλλα ιχνη λαξευσης πανω σε βραχους.Αυτο σε συνδιασμο με τα γκριζα τειχη απο δολομιτη και το πληθος των διασπαρτων κεραμικων μας εκαναν να υποθεσουμε οτι η περιοχη κατοικοταν κατα τους αρχαιους χρονους.nΦθανοντας στην εκκλησιτσα μολις και ειχαμε δυναμη να ακουμπησουμε τα σακιδια μας κατω και να ισιωσουμε την πλατη μας.Το συμπαθητικο καταλευκο εκκλησακι ομως μας καλουσε και ριχθηκαμε προς εξερευνηση καθε στοιχειου μεσα και γυρω απο αυτο.nΣτην νοτια πλευρα ακουμπησμενα κατω στο μικρο προαυλιο της εκκλησιτσας υπαρχουν κιονοκρανα καθως και τμηματα απο διακοσμητικα μερη αρχαιου ναου. nnΑφου ξεκουραστηκαμε οσο επρεπε ξαναφορτωθηκαμε τα σακιδια μας και πηραμε το μονοπατι για τη σπηλια με το αγιασμα.Οχι πολυ μακρια προς τα νοτιοδυτικα περνωντας μεσα απο θαμνους και βραχια βρηκαμε την εισοδο της σπηλιας.Επιτελους φτασαμε . Ομως δεν ηταν παρα η αρχη του τελους.Απο εδω και περα αρχιζε η πραγματικη αγωνια μας για την εξελιξη της σπηλαιοκαταδυσης.nΑναγνωριστικα στοιχεια της σπηλιας ειναι ενας κιτρινος σταυρος ζωγραφισμενος στο βραχο που ορθωνεται κατακορυφα πανω απο την εισοδο της σπηλιας και ενα εικονοστασι παραπλευρως.nΗ εισοδος βρισκεται στο εδαφος ειναι τεχνητα φτιαγμενη και τετραγωνισμενη με ογκολιθους.Τρια πετρινα σκαλια οδηγουνε διπλα στο νερο καθισμενος κανενας στο τελευταιο και πιο φαρδυ σκαλι εχει μια οροφη βραχου απο πανω του ο οποιος περνει μια κλιση προς το εσωτερικο και σε μερικα σημεια φτανει να βυθιζεται μεσα στο νερο ετσι σχηματιζεται κατι σαν κοιλωμα που ξεκινα πανω απο το κεφαλι μας και καταληγει να χανεται μεσα στο νερο.nnΤο οπτικο πεδιο ειναι μικρο εξαιτιας της εσωτερικης διαμορφωσης και ομολογουμενως ειναι σκοτεινα ειδικα εαν δεν υπαρχει τεχνητος φωτισμος.nnΣιγα - σιγα αρχισαμε την προετοιμασια της σπηλαιοκαταδυσης .nΤα υλικα που επροκειται να χρησιμοποιηθουνε απλωθηκανε με ταξη πανω σε ενα μεγαλο μουσαμα και αρχισε η συνδεση και ο προσεκτικος ελεγχος τους.Η σπηλαιοκαταδυση επροκειτο να ειναι αναγνωριστικη γι'αυτο το λογο τα υλικα που χρησιμοποιηθηκαν δεν αποτελουσαν τον καθ' εαυτου κυριο εξοπλισμο της. nnΧρησιμοποιηθηκαν δυο φιαλες 4 λιτρων τοποθετημενες στα πλαγια.Ενα συστημα που ειναι ευρεως διαδεδομενο στους βρετανους σπηλαιοδυτες εξαιτιας των στενων και ρηχων σπηλαιων της χωρας τους.nΤο νερο στην εισοδο ηταν καθαρο το βαθος μικρο ( -1 μετρο ) και διακρινονταν καθαρα ο αμμωδης βυθος ο οποιος ηταν σπαρμενος με μεταλλικα νομισματα.Επειδη ακριβως ο βυθος ηταν αμμωδης υποπτευθηκαμε οτι οποιαδηποτε διαταραξη του θα θολωνε το νερο.Γι' αυτο στην αρχη εγινε μια βουτια χωρις φιαλες με κολυμπι στην επιφανεια για να παρατηρηθει η διαμορφωση του κοιλωματος καθως επισης και το ειδος του βυθου.nΠραγματι, η διαταραξη του νερου προκαλεσε θολωμα η δε διαμορφωση του κοιλωματος επετρεπε σε μερικα σημεια την εισοδο σε υποβρυχια περασματα και την πιθανη εξελιξη σπηλαιοκαταδυσης.Ολα ηταν ηταν ετοιμα για την διεξαγωγη της.nΗ αρχη του απαραιτητου παντα μιτου δεθηκε σε καποιο βραχο. nΟ ισχυρος τεχνικος φωτισμος ενοχλησε ενα σμηνος απο μιγακια προσκολλημενα στην οροφη τα οποια πετωντας γεμισαν κυριολεκτικα το κοιλωμα κανοντας ενα τρομερο θορυβο.Σε λιγο σιωπη...nnΗ ορατοτητα ηταν σχετικα καλη με την κινηση των πτερυγιων σχηματιζονταν ενα θολο συννεφο που ακολουθουσε καθ'ολη τη διαρκεια της διεισδυσης.nΣτην αρχη το περασμα ηταν φαρδυ και βαθαινε στα -3 μετρα ενας ενιαιος βραχος αριστερα παρουσιαζε λειες κοιλοτητες το βαθος διαδοχικα κυμαινονταν απο τα -8 στα -6 μετρα οταν στην αριστερη πλευρα στο βραχο εμφανισθηκε ενα περασμα το οποιο ηταν κλεισμενο με πετρες βαλμενες τακτικα σα να βοηθησε ανθρωπινο χερι.Για να συμβει ομως αυτο θα πρεπει να μην υπηρχε νερο για να μπορεσε καποιος να εισελθε και να σφραγισε το περασμα.nΗ διευθυνση της πορειας μια συνεχη κλιση προς τα δεξια το βαθος μετα το κλειστο περασμα αρχισε να ελατωνεται απο τα -5 μετρα στα - 2 μετρα οπου και φανηκε στα δεξια φως .Στ'αριστερα στην οροφη το νερο γιαλιζε ενα μικρο δωματιακι -1 μετρο απο την επιφανεια του νερου μεχρι την οροφη σχηματιζε μια κοιλοτητα μεσα στον βραχο εκει.nΤο στενο περασμα απ'οπου ερχονταν το φως ηταν η μονη διοδος και δυστυχως και το τελος.Η εξοδος του περασματος αντικριζε τα τρια πετρινα σκαλοπατια της εισοδου.nΦυσικα στεναχωρηθηκαμε που δεν υπηρχε συνεχεια ομως μονο η επαφη μας μ'αυτο το περιβαλλον μας γεμιζε χαρα.nΗ ωρα ειχε προχωρησει αρκετα χωρις να το καταλαβουμε ειχε παει απογευμα καθως αρχισαμε να μαζευουμε τον εξοπλισμο τα στομαχια μας μας υπενθυμισαν οτι τα ειχαμε ξεχαση.nΤα ματια μας ομως ειχαν αντιθετη γνωμη γιατι στην κυριολεξια γεμισαν εικονες απο την φυση που τοσο μας ελειπαν και τις ειχαμε αναγκη.Και αυτο ηταν και το πιο σημαντικο δηλαδη να νιωσουμε πιο ζωντανοι πιο ανθρωποι διπλα στην φυση να κουραστουμε μα τελικα να αποκτησουμε μια ισορροπια μεσα μας χαμενη απο καιρο στη μιζερη ζωη της πολης αγναντευοντας πανοραμικα τη φυση απο το βουνο.nΑυτη η ομορφια μας ωθησε να σκυψουμε και να δουμε μεσα μας το ποσο λαθος εχουμε διαμορφωσει τη ζωη μας το ποσο λιγοτερο ανθρωποι νιωθουμε απομακρυνομενοι απο τη φυση μερα με τη μερα.nnΛιγο πριν το σουρουπο ειμασταν πια ετοιμοι,ισα που προλαβαιναμε το τελευταιο φως της ημερας να συνοδεψει και τα τελευταια βηματα της καθοδου μας ο ουρανος απο γλυκο πορτοκαλι γινοτανε μενεξελι οταν φτασαμε πια στα ριζα του βουνου ειχε πεσει σκοταδι νιωθαμε αρκετα εξαντλημενοι μα στα προσωπα μας διαγραφονταν ενα γλυκο χαμογελο ευχαριστησης καθως το αυτοκινητο απομακρυνονταν.Κοιταξαμε πισω, ισα που διακριναμε τη πελωρια φιγουρα του βουνου. nΟλα τα'χε τυλιξει ενα γαληνιο σκοταδι...

Η Κεφαλονιά των λιμνών . γοητευτική και ανεξερεύνητη, γεμάτη χρώματα και μοναδικά φυσικά φαινόμενα, ταξιδεύει τη φαντασία και ελευθερώνει τις αισθήσεις σε κόσμους παραμυθένιους. nnΌσοι έχουν επισκεφθεί την Κεφαλονιά, γνωρίζουν ότι πρόκειται για το νησί των μορφολογικών αντιθέσεων. Τα ασυνήθιστα γεωλογικά φαινόμενα που χαρακτηρίζουν αυτό τον τόπο και τα μοναδικά υποβρύχια σπήλαια που συναντώνται εκεί. Το Πάσχα του 1995 όταν για πρώτη φορά διεισδύσαμε στα άδυτα αυτών των λιμνοσπηλαιων και μέχρι σήμερα παραμένουμε γοητευμένοι από τις εικόνες που αντικρίσαμε …nnΤο λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης που βρίσκεται κοντά στο χωριό Καραβόμυλος Σάμης και σε υψόμετρο περίπου 30 μέτρα πάνω από τη θάλασσα ήταν ο πρώτος σταθμός της αποστολής. Ο επισκέπτης της Μελισσάνης μένει έκθαμβος όταν αντικρίζει το εντυπωσιακό αυτό λιμνοσπήλαιο, που δημιουργήθηκε όταν έπεσε τμήμα της οροφής του σπηλαίου. Η Μελισσάνη δεν ήταν προσιτή στους επισκέπτες μέχρι το 1963, όταν ανοίχθηκε σήραγγα και κατασκευάστηκε δίοδος προς τη λίμνη.. Το λιμνοσπήλαιο χωρίζεται σε δύο μέρη από ένα «νησάκι», που δεν είναι παρά άλλο ένα τμήμα οροφής που κατακρημνίσθηκε και εξέχει στην επιφάνεια του νερού. Το πρώτο τμήμα της λίμνης είναι ακάλυπτο ενώ στο δεύτερο - από το νησάκι και μετά- υπάρχει οροφή. Από τα τοιχώματα της λίμνης κρέμονται «φυσικοί πολυέλαιοι», μικροί και μεγάλοι ιδιόμορφοι σταλακτίτες. ένας μάλιστα από αυτούς μοιάζει με «κροκόδειλο» όπως τον αποκαλούν οι ντόπιοι βαρκάρηδες. Το νερό της Μελισσάνης, αλλάζει χρωματισμούς ανάλογα με τις ώρες της ημέρας, λόγω της διαφορετικής κάθε φορά θέσεως των ηλιακών ακτίνων που δίνουν στα διάφανα νερά της , τις πιο απαλές και γλυκές συνθέσεις χρωμάτων.nΤο νερό της λίμνης έρχεται από τις ονομαστές Καταβόθρες Αργοστολίου , που βρίσκονται στην περιοχή Λάση και αποτελούν μοναδικό φαινόμενο παγκοσμίως. Στην είσοδο του φυσικού λιμανιού της Λάσης, το θαλασσινό νερό ρέει συνεχώς μέσα σε μεγάλες ρωγμές-«καταβόθρες»- που βρίσκονται κοντά στην ακτή, χωρίς αυτές να γεμίζουν ποτέ και χωρίς κανείς να γνωρίζει που χάνεται το νερό. Μετά από αλλεπάλληλες προσπάθειες που έγιναν για την εξήγηση του φαινομένου, δύο αυστριακοί γεωλόγοι κατάφεραν το 1963 μετά από συστηματική έρευνα να βρουν τη λύση του μυστηρίου. Έριξαν μέσα σε μία από τις Καταβόθρες 160 κιλά χρωστικής ουσίας. Μετά από 15 ημέρες παρουσιάστηκαν τα πρώτα ίχνη της ουσίας αυτής, στη λίμνη της Μελισσάνης και στον Κόλπο της Σάμης. Αυτό σημαίνει ότι το θαλασσινό νερό χύνεται μέσα στις Καταβόθρες, ρέει ανάμεσα στα ρήγματα και τα πετρώματα του νησιού, αναμιγνύεται με το γλυκό νερό της βροχής και καταλήγει στον Καραβόμυλο και στη Μελισσάνη. Κατά συνέπεια το νερό της Μελισσάνης, είναι υφάλμυρο. Το δέος που νοιώσαμε βλέποντας το επιβλητικό λιμνοσπήλαιο, έγινε ακόμα πιο έντονο, όταν μάθαμε τους μύθους που συνδέονται με τη Μελισσάνη. Ο επικρατέστερος είναι ότι εκεί κατοικούσε ο θεός Πάνας και οι νύμφες που τον συνόδευαν, μια εκ των οποίων ήταν και η Μελισάνθη. Σύμφωνα με το μύθο, η νύμφη Μελισάνθη, πνίγηκε στα νερά της λίμνης, όταν ο Πάνας αρνήθηκε τον έρωτά της. Η ιστορία αυτή ενισχύθηκε όταν ο καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών και Ακαδημαϊκός Μαρινάτος, έκανε τον Ιούλιο του 1963 ανασκαφές στο νησάκι που υπάρχει μέσα στη λίμνη. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών βρέθηκαν αρχαίοι δίσκοι και πλάκες που απεικονίζουν το θεό Πάνα περιτριγυρισμένο από νύμφες. n nΗ κατάδυση στο ανεπανάληπτο υποβρύχιο σύστημα της Μελισσάνης γεννά πρωτόγνωρα συναισθήματα για την κατάδυση στο λιμνοσπήλαιο ήταν απαραίτητες οι στεγανές στολές αφού η θερμοκρασία του νερού είναι 14οC. Τα κρυστάλλινα νερά της επιτρέπουν μία ορατότητα υποβρυχίως που ξεπερνά τα 20 μέτρα. Σε βάθος 9 μέτρων παρατηρείται μια αλλαγή της πυκνότητας του νερού. Ένας διαφορετικός κόσμος φτιαγμένος με την τελειότητα που μόνο η φύση διαθέτει. Ο βυθός της Μελισσάνης παρουσιάζει σπάνια ομορφιά και πολυπλοκότητα. σε ορισμένα σημεία αποτελείται από λάσπη που φθάνει τα 20 εκατοστά. Το μέγιστο βάθος της λίμνης είναι -33 μέτρα. Η συνάντηση με τους κατοίκους του λιμνοσπηλαιου ήταν μια αξέχαστη εμπειρία. Κέφαλοι και χέλια που έφθαναν και τα 150 εκατοστά μήκος, μας παρατηρούσαν με περιέργεια για λίγα λεπτά, και μετά σαν να μας δέχονταν στον υδάτινο σπίτι τους συνέχιζαν αμέριμνα τη βόλτα τους... Ο ενθουσιασμός ήταν μεγάλος, όταν στην νότια πλευρά εντοπίσαμε στα τοιχώματα της λίμνης, ένα άνοιγμα σε σχήμα δέλτα. Ήταν η είσοδος ενός υπόγειου ποταμού. Η διείσδυση στον υπόγειο αυτό ποταμό κατέληξε σε ένα θύλακα με αέρα, ένα «δωμάτιο» δηλαδή με εγκλωβισμένο αέρα. Οι κίνδυνοι που εγκυμονούν στη σπηλαιοκατάδυση είναι πολλοί και απρόβλεπτοι, αυτό σε καμία περίπτωση δεν πρέπει ανειδίκευτοι αυτοδύτες να επιχειρούν κάτι τέτοιο, απλά για την εμπειρία. Το λάθος αυτό, τις περισσότερες φορές έχει αποβεί μοιραίο.nΔιαπιστώσαμε ότι από αυτόν το υπόγειο ποταμό, τροφοδοτείται διαρκώς η Μελισσάνη με νερό, το οποίο κινείται με κατεύθυνση από το Νότο προς το Βορά. Το πέρασμα, στο σκοτεινό αυτό τμήμα, είναι στενό και ρηχό. Στον σκοτεινό αυτό θάλαμο που έχει μήκος περίπου 80 μέτρα, η πρώτη αίσθηση που έχει ο επισκέπτης είναι αυτή του μυστηρίου που πλανάται στην ατμόσφαιρα. Νομίζει κανείς ότι μεσα στην ησυχία θα ακουστεί ξαφνικά η σύριγγα του θεού Πάνα και οι φωνές των Νυμφών να χορεύουν και να τραγουδούν. Στα τοιχώματα του θαλάμου, υπάρχουν ογκώδεις σταλακτίτες? είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ένας σταλακτίτης θυμίζει πάπια, άλλος προβοσκίδα ελέφαντα κι άλλος ένα δελφίνι. Σύμφωνα με το μύθο ένα δελφίνι μετέφερε τα μηνύματα της Νύμφης Μελισάνθης στον αγαπημένος της θεό Πάνα. Σε αυτό τμήμα της Μελισσάνης, οι Αυστριακοί γεωλόγοι δύτες , Tisch και Reismger, ανακάλυψαν το 1963 διόδους που οδηγούν σε άλλους 3 θαλάμους. Λίγο πιο βορειοδυτικά υπάρχει δίοδος υποβρυχίως απ’ όπου φεύγει το νερό της λίμνης και χύνεται στη θάλασσα με ταχύτητα 100 λίτρα το δευτερόλεπτο. Και τα υποβρύχια «αξιοθέατα» όμως σε αυτό το τμήμα της Μελισσάνης, είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακά. Στον πυθμένα της λίμνης βρέθηκαν πολλοί και μεγάλοι σταλακτίτες και σταλαγμίτες που σημαίνει ότι όταν δημιουργήθηκαν δεν υπήρχε λίμνη, αφού για να αναπτυχθούν χρειάζονται ατμοσφαιρικό αέρα. το νερό σταματά την εξέλιξη τους. Ενισχύεται έτσι η παράδοση που λέει ότι η Μελισσάνη ήταν κάποτε μόνο σπήλαιο και η λίμνη δημιουργήθηκε εκ των υστέρων. Αξίζει να σημειωθεί ότι κομμάτι από σταλακτίτη το οποίο είχε πέσει μέσα στη λίμνη και μελετήθηκε στο Ινστιτούτο Φυσικής του Πανεπιστημίου της Χα.υ.δελβέργης, διαπιστώθηκε ότι ήταν ηλικίας περίπου 20.000 χρόνων. n Στο βυθό της Μελισσάνης εντοπίσθηκαν επίσης οστά διαφόρων διαστάσεων και κάλυκες από όπλα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ενώ στην είσοδο του λιμνοσπηλαιου υπάρχει ένας μικρός ... θησαυρός, αφού οι επισκέπτες συχνά ρίχνουν νομίσματα στη λίμνη για να πραγματοποιηθούν οι ευχές τους... nΕπόμενος εξερευνητικός προορισμός, οι λίμνες Ζερβάτη, που βρίσκονται στην Κοινότητα Καραβόμυλου. Εδώ η μεταφορά του εξοπλισμού είναι πολύ δύσκολη. Η δυτική και η ανατολική Ζερβάτη είναι δύο μη αξιοποιημένες λίμνες και η πρόσβαση σ΄αυτές είναι αρκετά επικίνδυνη, αφού βρίσκονται στην βάση δύο απόκρημνων λόφων. Η πυκνή βλάστηση και το χώμα που κατεβαίνει με τις βροχές έχουν καλύψει τα πέτρινα σκαλοπάτια που υπήρχαν κάποτε. Έτσι η μεταφορά του ευαίσθητου καταδυτικού εξοπλισμού απαιτεί και γνώσεις … ορειβασίας. Το αποτέλεσμα όμως της υποβρύχιας εξερεύνησης , αποζημιώνει ….nΗ θερμοκρασία των λιμνών Ζερβάτη είναι 15οC και το νερό τους είναι υφάλμυρο. Γύρω τους υπάρχει πυκνή βλάστηση ενώ η ορατότητα υποβρυχίως φθάνει τα 20 μέτρα και στις δύο. Η δυτική λίμνη που είναι και η μεγαλύτερη έχει μέγιστο βάθος -10,9 μέτρα και σχήμα ημικυκλικό. Το πρώτο πράγμα που βρήκαν οι δύτες στη λίμνη αυτή ήταν πολλά σκεύη της τελευταίας 30ετιας. Η λίμνη συνεχίζει κάτω από το βουνό, μέσα από ένα άνοιγμα πλάτους 12 μέτρων και ύψους 5 μέτρων. Εκεί όμως τα πράγματα δυσκολεύουν μετά από διείσδυση περίπου 20 μέτρων βρήκαμε ένα θύλακα με αέρα. Συνεχίζοντας την πορεία είδαμε ότι υπάρχουν δύο ακόμη μικρά ανοίγματα απ’ όπου όμως δεν χωράει να περάσει άνθρωπος. Στην δεξιά πλευρά βγαίνοντας από το τούνελ, υπάρχουν σταλακτίτες, σταλαγμίτες και κολώνες σε έντονο καφέ χρώμα πλούσια σε οξείδια σιδήρου. Μόνιμοι κάτοικοι της δυτικής Ζερβάτης, είναι 3 μεγάλοι κέφαλοι που ζυγίζουν περίπου ένα κιλό ο καθένας καθώς επίσης πολλά μικρά και μεγάλα χέλια. nΑλλά και η ανατολική Ζερβάτη δεν στερείται … ευρημάτων . nΜέσα στη λίμνη βρήκαμε κομμάτια από πήλινα αγγεία, δύο σιδερένια στρατιωτικά κράνη και ... πέντε σκελετούς ποδηλάτων. Στην ανατολική πλευρά της, εντοπίσαμε μικρά ανοίγματα, από τα οποία όμως ήταν αδύνατο να περάσει ο δύτης. Τα σημάδια καθίζησης - είχαν πέσει κομμάτια ασβεστόλιθου από την οροφή - άλλωστε καθιστούσαν παράτολμη οποιαδήποτε μεγαλύτερη διείσδυση. Δέκα κέφαλοι μονοπωλούν την ανατολική λίμνη που έχει μέγιστο βάθος -7,3 μέτρα.nΟι καφέ σταλαγμίτες και οι μπλε πέτρες του βυθού είναι τα φυσικά στολίδια που συμπληρώνουν τον χρωματικό πίνακα της ανατολικής Ζερβάτης....nΔυόμισι χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Σάμης υπάρχει μία λίμνη σχεδόν κυκλική, πλαισιωμένη από πυκνές συστάδες δέντρων και θάμνων.nΟ Καραβόμυλος. Αυτή η απαράμιλλης ομορφιάς λίμνη, με τις πάπιες που κολυμπούν σε περίεργους σχηματισμούς, τους χιλιάδες κέφαλους και τα πεντακάθαρα νερά.nΕδώ η πρόσβαση είναι εύκολη, αφού γύρω από τον Καραβόμυλο έχει κατασκευαστεί μια μικρή πλατεία, που χωρίζει τη λίμνη από τη θάλασσα. Η λίμνη έχει συνεχή ροή με παροχή 300 κυβικά την ώρα. Η Θερμοκρασία του νερού είναι 14οC και το μέγιστο βάθος -14 μέτρα. Η ορατότητα υποβρυχίως φθάνει τα 15 μέτρα. Στην μαγευτική λίμνη του Καραβόμυλου, υπάρχει υπόγειος ποταμός που αναβλύζει υφάλμυρο νερό, το οποίο καταλήγει στη γειτονική θάλασσα, της Σάμης. nΣτον υπόγειο αυτό ποταμό διεισδύσαμε περίπου 100 μέτρα, και τον τερμάτισε. Αυτή η φαινομενικά απλή κατάδυση, όμως επεφύλασσε εκπλήξεις… nΤο υποβρύχιο αυτό τούνελ, που η πορεία του είναι τεθλασμένη, περνά από τον κεντρικό δρόμο της περιοχής και κατευθύνεται στην πλατεία του Καραβόμυλου. Σε όλη τη διαδρομή σταλαγμίτες και σταλακτίτες σε άψογους σχηματισμούς υποδέχονται τον υποβρύχιο περιηγητή. Ενώ είμαστε στο τέρμα του τούνελ, οι εμπνεόμενες φυσαλίδες προκάλεσαν την πτώση τμημάτων ασβεστόλιθου από την οροφή. Αντιλαμβανόμενοι ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να πάρουν επικίνδυνη τροπή αρχίσαμε σιγά -σιγά να βγαίνουμε από τον υπόγειο ποταμό… Η σπηλαιοκατάδυση μπορεί να χαρίσει ανεπανάληπτες συγκινήσεις κρύβει όμως και πολλούς κινδύνους και πρέπει να λαμβάνει κανείς σοβαρά και την παραμικρή ένδειξη απειλής. n Ένα χιλιόμετρο βορειοανατολικά από το χωριό του Αγίου Νικολάου και σε υψόμετρο 260 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας βρίσκεται η λίμνη Άβυθος ή Άκωλη. Ήταν ο τελευταίος σταθμός μας, που νομίζαμε ότι θα είναι και ο πιο συγκλονιστικός, αφού οι παραδοσιακές ιστορίες θέλουν την λίμνη να μην έχει πυθμένα. Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε, η λίμνη αυτή είναι περιφραγμένη και δεν είναι προσιτή στους επισκέπτες. nΧρειάστηκε να μεταφέρουμε με πεζοπορία, τον εξοπλισμό μας και το μικρό φουσκωτό μας, που ευτυχώς χωρούσε να περάσει από την σιδερένια πόρτα που υπήρχε εκεί για να αποτρέπει πιθανούς κολυμβητές. Αφού τοποθετήσαμε το ηχοβολιστικό στο σκάφος, αποφασίσαμε να κάνουμε μία πρώτη υδρογράφηση, πριν την κατάδυση. Η αγωνία μας ήταν μεγάλη, καθώς τα απύθμενα πηγάδια είναι πολύ σπάνιο φαινόμενο που μέχρι στιγμής έχει διαπιστωθεί μόνο στο Μεξικό και στην νότιο Αφρική. Παραξενευτήκαμε πολύ, όταν διαπιστώσαμε μέσω του ηχοβολιστικού ότι το βάθος της Αβύθου είναι μόλις 11 μέτρα!!.. Παρ’ όλα αυτά, προχωρήσαμε σε κατάδυση ,για να ελέγξουμε μήπως υπάρχει κάποια τρύπα κοντά στις όχθες της λίμνης που δεν μπορούσαμε να προσεγγίσουμε φουσκωτό καθώς υπάρχουν παντού καλαμιές και πυκνή βλάστηση. Η υποβρύχια έρευνα διήρκησε 43 λεπτά τα αποτελέσματα όμως δεν ανέτρεψαν τις αρχικές ενδείξεις. Μέγιστο βάθος: 11 μέτρα. Η λίμνη όμως παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Έχει ροή συνεχή και παροχή 100 κυβικά ανά ώρα. Το νερό είναι γλυκό και η θερμοκρασία φθάνει τους 16οC. Από τη λίμνη αυτή γίνεται η άρδευση και η ύδρευση της γύρω περιοχής. Υπάρχει αντλιοστάσιο δίπλα στη λίμνη και με δύο σωλήνες αντλείται νερό το οποίο τροφοδοτεί τμήμα της Κεφαλονιάς. Το νερό πηγάζει από τους βράχους Βορειοδυτικά της Άκωλης. Ο πυθμένας της είναι λασπώδης ενώ τα υδρόβια πράσινα φυτά που το διακοσμούν , θυμίζουν σκηνές εξωτικών κινηματογραφικών ταινιών.nΤο μυστικό της Αβύθου, που ... έχει βυθό, το γνωρίζουν από καιρό και οι ... χιλιάδες γυρίνοι και τα χέλια που ζουν στη λίμνη. Η εξερεύνηση των υδάτινων πολιτειών της Κεφαλονιάς μας πρόσφερε πρωτόγνωρες συγκινήσεις, μας γνώρισε τις αναμνήσεις και τα μυστικά του βυθού τους και μας έδωσε την ευκαιρία να ακούσουμε τις υπόγειες φωνές που βγαίνουν από τα σωθικά τους …nnΔυστυχώς οι υπόλοιπες εικόνες είναι σε διαφάνειες και δεν είναι διαθέσιμες σε ηλεκτρονική μορφή.nhttp://www.theabyss.gr/gallery/displayi ... =26&pos=23nnΥποβρύχια ταξίδια στην Κεφαλονιά ΕΞΟΥΣΙΑ 24/7/1997 nhttp://img409.imageshack.us/img409/7224 ... al2pr5.jpgnhttp://img115.imageshack.us/img115/9674 ... al3pi1.jpgnnΓΕΩΤΡΟΠΙΟ τεύχος 200 7/2/200nhttp://img115.imageshack.us/img115/2021 ... al1nn3.jpg

Ας είναι καλά τα σκάνερ ..

Σαν σήμερα … Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 1992nnΕύβοια. Αρχάμπολη.6:30 πμ.nΜια καινούργια ημέρα ξημερώνει.nΤο φως διώχνει τις σκιές της νύχτας πάνω απο τον κόλπο της Αρχάμπολης.nΠερα στον ορίζοντα,εκει που ο ουρανός γίνεται ενα με τη θάλασσα,nμια απόχρωση σε χρώμα πορτοκαλί προμηνύει την ανατολή του ήλιου.nΝότια του κόλπου,η απόκρυμνη βραχώδης πλαγιά του βουνού φωτίζεται και αφήνει να φανούν nοι είσοδοι των ενάλιων σπηλαίων σα μεγάλα αδηφάγα στόματα που για μια ακόμη φορά μας nπροσκαλούν στην μυστηριακή μα τοσο γνωστή για μας ομορφιά τους.nΚείμενο - φωτογραφίες : Ε.Μαντζούκα & Κ.ΘωκταρίδηςnΗ Αρχάμπολη βρίσκεται στην νοτιοανατολική Καρυστία και νότια απο το ακρωτήριο Καφηρέας (Καβο Ντορο).nΗ τοποθεσία ορίζεται απο δύο βουνά,ανάμεσα απο τα οποία ξεδιπλώνεται σα φίδι ενα ποτάμι.nΤο καλοκαίρι ο ποταμός ξεραίνεται και ετσι το μάτι μπορεί να πλανηθεί πάνω στις λύες πέτρες, χαλίκια και nχονδρούς κορμούς δεντρων,που φέρει μέσα η κοίτη του.nΤο χειμώνα,οπως λένε οι ντόπιοι το ποτάμι "φουσκώνει" και παρασύρει στο διάβα του ο,τι βρει και το εναποθέτει στην παραλία του κόλπου της Αρχάμπολης απο οπου και τα παραλαμβάνει η θάλασσα εισχωρόντας στην παραλία. nΕιναι μια απο τις αμέτρητες φορές που το γλυκό νερό ερχεται και γίνεται ενα με το θαλασσινό.nΟπως λένε οι ντόπιοι το χειμώνα ο αχός και το βουητό απο τη "σύγκρουση" των νερών ειναι τρομακτικός. nΕδώ η φύση μιλά με δυνατούς τόνους και βρίθει απο ζωντάνια.nΟ κόλπος της Αρχάμπολης βλέπει ανατολικά. Ειναι ενα πανεμορφο σημείο οπου μπορεί να απολαύσει κανείς κολυμποντας τα πεντακάθαρα νερά του.nΣυχνά και οταν εχει καλο καιρό ερχονται ψαροκάϊκα και αράζουν στον κόλπο.nΚατι που κάνει ιδιαίτερα ελκυστική μα και συγχρόνως δυσκολοδιάβατη την Αρχάμπολη ειναι το γεγονός οτι δεν υπάρχει δρόμος που να οδηγεί σε αυτή την τοποθεσία.nΗ προσέγγιση μπορεί να γίνει με πλωτο μέσω ή με το συνδιασμό πεζοπορίας και κατάβασης μέσω του βουνού απο το διπλανό χωριό Ευαγγελισμός.nΓια τη μεταφορά εξοπλισμού ειναι απαραίτητη η βοήθεια μουλαριών διότι η απόσταση ειναι μεγάλη και τα μονοπάτια κακοτράχηλα.nΕπίσης οι καιρικές συνθήκες δεν επιτρέπουν πάντα την προσέγγιση απο τη θάλασσα γιατί οπως ειναι γνωστό στην περιοχή του Καβο Ντόρο (γνωστο σα θαλασσοπνίχτη) επικρατούν δυνατοί άνεμοι και συχνές τρικυμίες.nH Αρχάμπολη ειναι ενα απο τα λίγα μέρη στα οποία διατηρείται ακόμη η φυσική ομορφιά του περιβάλλοντος,κι αυτο οφείλεται στην απομόνωση της περιοχής απο τον "πολιτισμο".n nΟπως μαρτυρεί και το όνομα της περιοχής, Αρχάμπολη (αρχαία πόλη), η τοποθεσία ηταν ιδιαίτερα σημαντική κατα τους αρχαίους χρόνους, γεγονός που επιβεβαιώνεται με τις ανασκαφές που γίνονται στην περιοχή,συνήθως γύρω στα τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου,μέσα στα πλαίσια της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ευβοίας.nΕκεινο ομως που προκαλεί και το πιο μεγάλο ενδιαφέρον ειναι η ύπαρξη σκωρίων που βεβαιώνουν οτι κατα τους αρχαίους χρόνους υπήρχε μεταλλουργική δραστηριότητα στην περιοχή,κυρίως σιδήρου και επίσης οι ενάλιες σπηλιές που βρίσκονται στο νότιο τμήμα του κόλπου της Αρχάμπολης και που εδω και καιρό ειχαν δημιουργήσει το εύλογο ερώτημα εαν το μετάλλευμα εξορύσονταν απο αυτές.nΗ τοποθεσία στην οποία βρίσκονται οι σπηλιές,το μέγεθος που έχουν,καθως επίσης και το ενδεχόμενο της εξορυξης μεταλλεύματος απο αυτές κέντρισαν το ενδιαφέρον μας.nΕκ παραλλήλου εγιναν και οι απαραίτητες παρατηρήσεις και δειγματοληψία πετρωμάτων για τη διερεύνηση της φύσης των σπηλαίων,δηλαδή εαν ειναι φυσικά ή τεχνητά διαμορφωμένες.nnΓια τρίτη συνεχη χρονιά και πριν καλά-καλά φθάσουμε στα μέσα Αυγούστου ξεκινήσαμε να προγραμματίζουμε και να οργανωνουμε μια ακόμη μας αποστολή στην Αρχάμπολη.Το πρόγραμμα της χρονιάς απο πλευράς δραστηριοτήτων ηταν ιδιαίτερα φορτωμένο,περισσότερο απο τις δύο προηγούμενες χρονιές,και μόνο η καρδούλα μας το ήξερε ποσο θέλαμε ξανά να αντικρίσουμε το γνώριμο κόλπο με τις σπηλιές.nΚαι ετσι και εγινε.nΤο απογευμα της 26ης Αυγούστου πέρνωντας την τελευταία στροφή στο χωματόδρομο,αντικρύσαμε τα σπιτια του χωριού Ευαγγελισμός. nΗ υποδοχή ηταν θερμότατη οπως πάντα. Γνώριμα πρόσωπα, με το χαμόγελο στα χείλη μας καλωσορίζαν για ακόμη μια φορά.nΣε αυτή τη μικρή γωνιά της Ελλαδας με τους λίγους κατοίκους,εκείνο που προκαλεί εντύπωση ειναι η καλή καρδιά και η φιλοξενία τους.nΤο μονο που μας δυσαρέστησε ηταν η ταραγμένη θαλασσα και αυτο διότι σχεδιάσαμε να πάμε στην Αρχάμπολη δια μέσου θαλάσσης,επειδη ο εξοπλισμός που μεταφέραμε ηταν συγχρόνως ευαίσθητος και βαρύς και δεν ηταν δυνατόν να μεταφερθεί με μουλάρια. Το πρόγραμμα περιλάμβανε την αποχώρηση μας απο τον μικρό κόλπο του Ευαγγελισμού με ενα σκάφος,με προορισμό τον κόλπο της Αρχάμπολης που απέχει τρία μίλια βορείως του πρώτου.Ειχαμε ομως την ατυχία να παραμείνουμε στο χωριό τρείς ημέρες μη μπορώντας να κάνουμε τίποτε.nΤελικά η τύχη μας αλλαξε και ετσι το πρωϊ της 29ης ο ήρεμος κόλπος της Αρχάμπολης υποδέχτηκε το σκάφος μας.nΜε την εισοδο μας στον κόλπο,η ματιά μας πλανήθηκε απο το βορρά,ενα ημικύκλιο πρός το νότο σαρώνοντας με μιας γνώριμες εικόνες.nΑπο τον μικρό κάβο,βόρεια του κόλπου και εχοντας διεύθυνση προς τα δυτικά,υψώνεται στα 200 μέτρα το βούνο Κόρμπι, στούς προποδες του οποίου κάθε τέτοια εποχή βλέπει κανεις τα αντισκήνα των αρχαιολόγων παραταγμένα το ενα πλάϊ στο αλλο.nΕυθεία και προς τα δυτικά το βλέμα χάνεται στη ρεματιά που χωρίζει το βουνό Κόρμπι απο το βουνό Σάρα που και αποτελεί το νότιο τμήμα του κόλπου.nΑφου "χόρτασε" η ορασή μας απο θέα,συγκεντρωθήκαμε για να προετοιμάσουμε τον εξοπλισμο και να προγραμματίσουμε τις καταδύσεις. nΕπι τέσσερρις ημέρες και σε καθημερινή βάση γίνονταν το λιγότερο τρεις σπηλαιοκαταδύσεις που περιλάμβαναν υδρογράφηση,βιντεοσκόπιση και φωτογράφιση υποβρυχίως των δεκαεπτά ενάλιων σπηλαίων του κόλπου της Αρχάμπολης.nΚάποιες απο τις σπηλιές ειναι τελείως πλημμυρισμένες με νερό και καποιες απο αυτές εχουν και ενα τμήμα τους εκτός νερού.nΩς αναφορά αυτές που εχουν τμηματά τους και εκτός νερού,ο εσωτερικός τους διάκοσμος αποτελείται απο λείες τεράστιες επιφάνειες και απο σταλακτιτικό υλικό με πολυποίκιλλους χρωματισμούς και μυστηριώδης σχηματισμούς.nΤα υποβρύχια τμήματα ομως ειναι αυτα που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.nΟ βυθός τους κυρίως στην είσοδο ειναι καλυμμένος με αμμο που στη συνέχεια οσο συνεχίζουν προς το εσωτερικό καλύπτεται με μεγάλες λείες πέτρες.Ειναι ολοφάνερη η καταλυτική δράση του νερού στα τοιχώματα των σπηλαίων που στην κυριολεξία κατατρώγονται απο το συνεχη κυματισμο,ιδιαίτερα κατα τους χειμερινούς μήνες που η θαλασσα ειναι τρικυμιώδης.nΕτσι η εξελιξη της διαμόρφωσης του σπηλαίου συνεχίζεται ακόμη και σημερα,ωρα με την ωρα,λεπτό με το λεπτό.nTα τοιχώματα των υποβρύχιων σπηλαίων σε πολλά σημεία τους καλύπτονται απο χρωματιστά σφουγγάρια.Διάφορα ψάρια κολυμπούν μέσα απο τα περάσματα των σπηλαίων και δίνουν ζωή στο μοναχικό αυτο λαβύρινθο.nΤο μέγιστο βάθος των σπηλαίων ειναι -10 μέτρα και το μήκος τους οχι μεγαλύτερο απο 60 μέτρα.nΗ ορατότητα μέσα στις σπηλιές ειναι εξαιρετικά καλή,κατι ασυνηθιστο για τα δεδομένα της σπηλαιοκατάδυσης.nΟπως προέκυψε απο τις εξερευνήσεις και την δειγματοληψία των πετρωμάτων φαίνεται οτι οταν δημιουργήθηκαν τα σπήλαια αυτα,η στάθμη της θάλασσας ηταν αρκετά χαμηλότερη.Το πέτρωμα που περιβάλλει τα σπήλαια ειναι κυρίως ανθρακικό ασβέστιο (CaCo3),γεγονός που μαρτυρεί και ο σταλακτιτικός διάκοσμος των σπηλαίων.nΜέσα στα σπήλαια σε γενικές γραμμές οι συνθήκες ηταν καλές,αλλα πολλές φορές στον κολπο επιανε τρικυμία και η είσοδος στο νερό γινόταν ιδιαίτερα δύσκολη και επικίνδυνη.Κυρίως οι βόρειοι ανεμοι ειναι αυτοί που επηρεάζουν πιο πολύ τις συνθήκες στον κόλπο και ετσι οταν γινοντουσαν ισχυροί, ακόμη και η εισοδος στις σπηλιές υποβρυχίως ηταν δύσκολη. nΓια καλή μας τύχη,κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στην Αρχάμπολη,ο καιρός ηταν συμμαχός μας και εξελίχθηκαν μια σειρά ημερών απνοιας γεμάτες ηλιο.nΦυσικα,εκτός απο τις ώρες σκληρής εργασίας,υπήρχαν και οι ελευθερες ωρες κατα τις οποίες ειχαμε την ευκαιρία να περπατήσουμε για μια ακόμη φορά στην ξηρή κοίτη του ποταμού και να αποθανατήσουμε φωτογραφίζοντας την ομορφιά της ρεματιάς.nΠερπατώντας στην νότια πλαγιά του βουνου Κόρμπι και εχοντας κατεύθυνση πρός τα δυτικά βλέπει κανείς αμέτρητες μικρές και μεγάλες χερσαίες σπηλιές,οι οποίες συνήθως χρησιμοποιούνται απο τους βοσκούς της περιοχής ως καταλύμματα για τα κοπάδια τους.nΤα μονοπάτια που εχουν δημιουργηθει λογω της συνεχης διέλευσης βοσκών και κοπαδιών ειναι αμέτρητα και ειτε οδηγούν προς την κοίτη του ποταμού,ειτε προς την κορυφή των βουνών.nΤο μονοπάτι που ακολουθούμε συνήθως μας δίνει την ευκαιρία να εχουμε μια πανοραμική θέα της ρεματιάς.Φορές-φορές στρέφοντας πίσω το βλεμμα μας,βλέπουμε τα νερά του κόλπου της Αρχάμπολης να αστράφτουν κατω απο τις αχτίδες του ήλιου.nΜετα απο λιγης ώρας πεζοπορία,φθάνουμε σε μια τοποθεσία που οι ντόπιοι ονομάζουν "παζάρτι" (παζάρι).nΑπο εκει περνάει η κοίτη του ποταμού που νότια και βόρεια περικλείεται αμψιθεατρικά απο τις πλαγιές των δυό βουνών.nΕκει λέγεται οτι τα παλιά χρόνια γινόταν ενα παζάρι και μαζεύονταν οι κατοικοι απο τα γύρω χωριά.nΣτο σημείο αυτό υπάρχει και μια πηγούλα,περιτριγυρισμένη απο πλατάνια που προσφέρουν τον ίσκιο τους για ξαποσταμα.Δυστυχώς ειναι μια απο τις λίγες που έχουν απομείνει ακόμη στην περιοχή,κι αυτο λογω της ξηρασίας που παρατηρείται γενικότερα στην Ελλάδα.nΟι βοσκοί θέλοντας να εξασφαλίσουν νερό για τα κοπάδια τους εχουν φτιάξει μια γούρνα πλάι στην πηγή,εξοικονομώντας ετσι το νερό που αλλιώς θα χανόταν αμέσως στη γη και δινοντας ετσι την ευκαιρία και σε αλλα ζώα του βουνού να δροσιστούν.Μόνιμοι κάτοικοι της γούρνας ειναι μια παρέα απο βατραχάκια που σκανταλιάρικα πλατσουρίζουν στο νερό.Αναμφισβήτητα η τοποθεσία ειναι μια γνήσια βουκολική γωνιά της Ελλάδας.nΤο υπόλoιπο του χρόνου απο τις εξερευνήσεις και τις φυσιολατρικές πεζοπορίες μας,κατανέμονταν σε κοινά καθήκοντα, οπως το μαγείρεμα,η καθαριότητα του χωρου της κατασκήνωσης και το γέμισμα των παγουριών με νερο απο μια πηγούλα.nΟσο και αν φαίνεται απίστευτο,το νερό συλλέγονταν απο μια πηγούλα με σωληνάκια.nΠαρ'ολες τις δυσκολίες της διαβίωσης,ελλειψη νερού,ηλεκτρικού και στέγης,η διάθεση ολων ηταν ιδιαίτερα καλή και τα αστεία και οι πλάκες δίναν και πέρναν.Κανείς απο εμας δε θα ξεχάσει το πιο αστείο αλλα και συγρόνως τραγικό περιστατικό, το απόγευμα που αποφασίσαμε να μαγειρέψουμε μακαρόνια! Ολων, η σάλτσα μας άρεσε καυτερή και ετσι λοιπόν και την παραγγείλαμε στον "μαίτρ" της ημέρας. Λίγη ώρα μετα σερβιρίστηκε μια λαχταριστή μακαρονάδα με μπόλικη σάλτσα.Αμέσως μετα την πρώτη μπουκιά,ο ενας μετα τον αλλο άρχισε να ζητα νερό και ταυτοχρονα ολοι μαζι στρέψαμε το βλέμα μας στον "μαιτρ" που μας "αναψε την φωτιά". Καποιοι απο μας τρώμε συχνα καυτερά φαγητά,μα αυτη τη σάλτσα ουτε Μεξικάνος δε θα μπορούσε να τη φάει.Το τραγικό ηταν οτι το νερό ειναι γενικά λιγοστό και ετσι κανενας απο εμας δεν ειχε να πιεί αρκετό ωστε να συνέλθει.nnΟι μέρες κυλήσαν με πολύ εργασία, αλλα και με κέφι.nΤα πράγματα ομως δεν ηταν και τόσο καλα οταν ηρθε η ωρα της αναχώρησης.nΚακοκαιρία είχε ξεσπάσει και ήταν αδύνατο να μεταφερθεί ο εξοπλισμός με βαρκάκι.nΕτσι αναγκαστήκαμε να φορτώσουμε τέσσερα μουλάρια,μονο για τα δικα μας πράγματα! Το βάρος ηταν τετοιο,ο αέρας τοσο δυνατός και η ανάβαση δύσκολη που πολλές φορές φοβηθηκαμε οτι κάποιο απο τα μουλάρια θα γλιστρούσε και θα επεφτε.nΕυτυχώς δεν συνέβει κανένα ατυχημα και εν τέλει φθάσαμε σώοι και αβλαβείς στο χωριό.nΚαθε φορά που αφήνουμε πισω μας την Αρχάμπολη μας διακατέχει μια νοσταλγική μελαγχολία, η οποία ομως υποσκιάζεται απο την ελπιδοφόρα προσμονή του επόμενου καλοκαιριού για να ξαναβρεθούμε εδώ.nΗμέρα Κυριακή,6 Σεπτεμβρίου 1992,και η ομάδα μας τραβούσε για την επιστροφή της στην Αθήνα.n* Αφιερωμένο στην μνήμη του Στέλιου Γρηγορίου.

nΚατόπιν ηλεκτρονικής επικοινωνίας μας Γιώργο nσου παραθέτω τα στοιχεία που ζήτησες για το Δράκο και την Σελινιτσα.nnΣύμφωνα με το ημερολόγιο μου στην Σελινίτσα & Δράκο παραμείναμε πέντε ημέρες συνολικά.nΚάπου ανάμεσα 13/09/1989 και 23/09/1989 nΟι σπηλαιοκαταδύσεις πραγματοποιήθηκαν από 11 Τσέχους σπηλαιοδύτες 1 μέλος από την nΕΣΕ (Κ. Θωκταριδη) και ένα άτομο από το υπουργείο πολιτισμού ΕΣ (πιθανότατα τον Β. Γιανοπουλο).nnΔράκοςnΕγιναν νέες εξερευνήσεις σε διάφορα τμήματα από την μέχρι τότε εξερεύνηση που nείχαν πραγματοποίηση οι Βρετανοί σπηλαιοδύτες του CDG (βλέπε σχετικό χάρτη, έχω και σχετικό βίντεο). nΤο σύνολο των διεισδύσεων (νέα τμήματα που τοποθετήθηκε μίτος) ήταν 400 μέτρα. nΟι σπηλαιοκαταδύσεις σταμάτησαν λόγω περιορισμένου χρόνου. nΕντοπίστηκαν υπολείμματα κομμένου μίτου χρώματος πορτοκαλί ναυλον n(και τοποθετήθηκε νέος άσπρος πολυστερικος 2,5 χιλιοστά). nΣτον Δράκο εγώ μπήκα σε ένα νέο τμήμα με ένα Τσέχο (εκεί που λέει ο χάρτης continues for 45 m nthen is low muddy & unexplored) δεξιά (προς ανατολικά) συνεχίσαμε για 80 μέτρα πορεία με μέγιστο βάθος –31 μέτρα. nΕίναι στενά μεταξύ οροφής και δαπέδου. nΣτην επιστροφή η ορατότητα ήταν μειωμένη και εκεί ο Τσέχος (δεν θυμάμαι το όνομα του ίσως να είναι Παβελ) nέχασε το μουστάκι από ένα ρυθμιστή scubapro. Ένα άλλο σημείο που εξερευνήθηκε είναι πριν το βάραθρο που nκατεβαίνει στα –29 αριστερά προς Σελινίτσα όπου από εκεί έγινε εξερεύνηση νέου τμήματος 60 μέτρα μήκους nμε μέγιστο βάθος –15 μέτρα. Στην διαδρομή αυτή υπαρχουν δεξιά αριστερά πολλά ανεξερεύνητα τμήματα.nnΣελινίτσα nΣτην Σελινίτσα έγινε σπηλαιοκαταδυση συνολικού μήκους 130 μέτρα διείσδυση με μέγιστο βάθος –17 μέτρα βάθος n(προς τον Δράκο). Έχω επίσης στοιχεία υδρογράφισης από την κατάδυση στην Σελινίτσα. nnΣτούπα nΕπίσης έγινε μια προσπάθεια για καταδύσεις στην Στούπα 300 μέτρα από την ακτή της παραλίας υπάρχει ένα πηγάδι nπου βγάζει νερό ξεκινάει από τα 15 έως 20 μέτρα βάθος και πάει βαθιά. Έχει πολύ μεγάλη ροή νερού. Άλλα στοιχεία δεν έχω.

ΔράκοςnnΦωτογραφια οι Τσεχοι ...

AΡΧΑΜΠΟΛΗ PART II

































[color=darkblue:ged3syck]Βιντεάκι που περιέχει δυο καταδύσεις αρχικά Αρχαμπολη με διάρκεια 2:59 nκαι στην συνέχεια κατάδυση στον ναυάγιο ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ που βυθίστηκε στις 2 Μαρτίου 1973. nΟ δύτης ελεύθερης κατάδυσης είναι ο Ι. Δετοράκης και οι δυο αυτοδυτες Αλ. Ιωνάς & Αιμ. Ιωνάς. nΣυνολική διάρκεια βίντεο 3:36 και όγκος 329 ΜΒ (σε 4 τμήματα). nΦωτογραφίες από το Βίντεο είναι σε χαμηλή ανάλυση..







http://rapidshare.com/files/57097751/AR ... .part1.rar

http://rapidshare.com/files/57106874/AR ... .part2.rar

http://rapidshare.com/files/57115240/AR ... .part3.rar

http://rapidshare.com/files/57117807/AR ... .part4.rar