Στο ρυθμό και τη μουσική του «Είμαι ένας φτωχός και μόνος καουμπόυ», του Λουκιανού Κηλαηδόνη (http://www.youtube.com/watch?v=yhqRvP33K4s), με νέους στίχους «προσαρμοσμένους» στα σπηλαιολογικά δεδομένα. Υπεύθυνος στίχων: ο υπογράφων – ευχαριστώ για την καταννόηση.
Δυο σπηλαιολόγοι παντρευτήκανε
κάνανε παιδάκι και μαζευτήκανε
για έξι μήνες μόνο κι ύστερα ξανά
πήρανε τα όρη, πήραν τα βουνά
Γιουάχα χα χα χα!
Ψάχνανε για τρύπες, ψάχναν για σπηλιές
ψάχνανε για βάραθρα, ψάχναν για στοές
και μέσα χωνοσάνταν, βαθιά πολύ πολύ
κι όξω πάλι βγαίναν, το ίδιο το βιολί
Γιουάχα!
Σούρνονταν στις λάσπες, τα κρύα τα νερά,
στις σκόνες και τις βρώμες και τα γουανά
σε βράχια σκαρφαλώναν, κοφτερά πολύ
και σ’ άλλα που γλιστρούσαν σαν καθαρό γυαλί
Γιουάχα!
Κι είχαν κι ένα σχοινάκι που τ’ απλώνανε
και πάνω πιανοσάνταν και κρεμόντανε
σε ύψη δυσθεώρητα, σε βάθη τρομερά,
στα ανήλιαστα τα τάρταρα, τα τόσο φοβερά
Γιουάχα!
Και γυρίζαν σπίτι, πολύ ευχαριστημένοι
και βρίσκαν το παιδάκι τους να τους περιμένει
κι όλοι μαζί παίζαν και γέλαγαν πολύ
γλυκειά που ήταν τόσο κι ωραία η ζωή
Γιουάχα!
....................
Χρήστος Δ. Τσατσαρώνης
Εξάρχεια, Αθήνα