............και βγαζει και πολυ γλυκο φως η ατιμη!
Αν κάτι μου λείπει είναι ακριβώς αυτό το φως. Ζεστό και περιμετρικό.
Απ' την άλλη δεν μου λείπει η μανούρα με το μπεκ, το καθάρισμα του κατόπτρου από την καπνιά, τον σωλήνα (βούλωσε - ξεβούλωσε, στρίψε - ξέστριψε, ωχ μπλέχτηκε στον βράχο..., βάρδα μη τρυπήσει και μείνω χωρίς φως), άδειαζε τα υπολείμματα (προσοχή όχι μέσα στη σπηλιά!) και κουβάλα τα, βάζε πέτρες κάθε δυο - τρεις ώρες, βάλε νερό (τιιι δεν έχεις άλλο;

τότε κατούρα μέσα), πρόσεξε μην πέσει ο σάκος σε καμιά λιμνούλα και πάρουν νερό οι πέτρες που κουβαλάς καβάντζα (οι οποίες ζυγίζουν και δέκα κιλά - λέμε τώρα), δεν ανάβει το ρημάδι, έναν αναπτήρα ρε παιδιά..... και πάει λέγοντας.
Προς στιγμήν με έπιασε το νοσταλγικό μου αλλά τώρα που το καλοσκέφτηκα.... δε βαριέσαι, καλύτερα τα led.
