Νυχτεριδοϊστορίες

Πηγή: η ιστορία “Bat Tales” από το βιβλίο “Tales of dirt, danger and darkness” του Αμερικανού σπηλαιολόγου και συγγραφέα Paul Jay Stewart, Greyhound Press, Cloverdale IN, USA, 1998, ISBN: 0-9663547-0-2

Βλ. σχετικά και:

http://www.fhs.gr/gr/forum/viewtopic.php?t=1840

http://www.fhs.gr/gr/forum/viewtopic.php?t=1855

http://www.fhs.gr/gr/forum/viewtopic.php?t=1883

http://www.fhs.gr/gr/forum/viewtopic.php?t=1908

http://www.fhs.gr/gr/forum/viewtopic.php?t=2012

Η ιστοσελίδα του συγγραφέα είναι:

http://www.paulsteward.cityslide.com/pa ... 258931.htm

(Τα βιβλία διατίθενται και μεταχειρισμένα – και φθηνότερα – από δικτυακά βιβλιοπωλεία. Αν κάποιος τα θέλει σε ψηφιακή μορφή με ενημερώνει αν και δε θα ήταν άσχημα να ενισχυθεί και o συγγραφέας)

Η πρόχειρη και κάπως ελεύθερη μετάφραση είναι δική μου.

«…………………..
Επιτέλους, ήρθε ο χειμώνας! Όλο το καλοκαίρι, πως και πως περίμενα νά ‘ρθει φέτος η περίοδος της χειμερίας νάρκης. Θυμάμαι, στα νειάτα μου, όλη νύχτα ξενυχτούσα, μέχρι το πρωί κυνηγώντας ζουζούνια. Μερικές φορές μάλιστα έκλεβα και βδομάδες από τη χειμερία μου νάρκη. Τώρα κουράζομαι τόσο εύκολα, που τά ‘χω παίξει πολύ πριν ξημερώσει. Κι ούτε το σύστημα ηχοεντοπισμού μου λειτουργεί πια τόσο καλά. Παλιά έβρισκα κουνούπι στα δεκαπέντε μέτρα. Τώρα, με το ζόρι βρίσκω νυχτοπεταλούδα στα τρία. Πάντως, ένας υπνάκος μερικών μηνών, θα μου κάνει σίγουρα καλό. Απλώς δε με βολεύει να κρέμομαι ανάποδα τόσο καιρό. Το αίμα κατεβαίνει στο κεφάλι μου και τα πόδια μου παγώνουν και μουδιάζουνε, γατζωμένα στο βράχο. Του χρόνου μου φαίνεται, θα δεχθώ την πρόσκληση του αδερφού μου και θα πάω εκεί που αυτός ξεχειμωνειάζει, στη Μεσσηνιακή Μάνη, κοντά στην Καρδαμύλη. Έχουνε βρει μια ωραία καβάτζα εκεί λέει, σε ένα ενάλιο σπήλαιο με μια «κρυφή» αίθουσα, που μένουνε εκατοντάδες δικοί μας.
Όμως...... τί είναι αυτό που έπιασε το σύστημα ηχοεντοπισμού μου; Αμάν! Σπηλαιολόγοι!! Και…..όχι ρε γαμώτο!!! Ένα σωρό αρχάριοι, από σεμινάρια! Και επικεφαλής, αυτό το ψώνιο, ο Τσατσαρώνης από τον ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο.! Καλά, ποιός νομίζει ότι είναι ο τύπος; Ο Κώστας ο Ζούπης μήπως;!;! Να! να! έρχονται κατά ‘δω. Τί μ΄έπιασε και μένα και κούρνιασα να κοιμηθώ δίπλα στον πιο μεγάλο σταλακτίτη της σπηλιάς; Πάρε τώρα δεκαπέντε δυνατούς φακούς στα μάτια, να μάθεις! Καλά, δεν ξέρουν ότι προσπαθώ να κοιμηθώ;
Εεεεεε! Εεεεεεεεεεεεεεεεεεε! πρόσεχε ρε φίλε με την ασετυλίνη!!! Ελπίζω τουλάχιστον να μην προσπαθήσουν να με αγγίξουν. Έχω ακούσει ότι μπορεί να σε κολλήσουνε λύσσα οι σπηλαιολόγοι. Ρε, μήπως να τους ρίξω λίγο γουανό στη μάπα, να μάθουνε να μη μ’ ενοχλούνε; Γι αυτό κι εγώ θα κάνω την πλάκα μου και θ’ αρχίσω να πετάω γύρω απ’ τα κεφάλια τους. Ψοφάω να τους βλέπω τρομαγμένους, να προσπαθούν να καλυφθούνε. Χα! Λες κι είμαι ο κόμης Δράκουλας!
Αααααα! ωραία. Απομακρύνονται τώρα. Πάω να βρω ένα άλλο μέρος να κρυφτώ, μέχρι να ξεκουμπιστούνε για τα καλά. Πάντως…. Πρέπει νά ναι λίγο ζουρλοί αυτοί οι σπηλαιολόγοι! Πώς τη βρίσκουν έτσι να στριμώχνονται στις τρύπες, να σέρνονται στις λάσπες και στα παγωμένα νερά, να σκαρφαλώνουνε στα μυτερά, γλιστερά βράχια; Τελικά, υπάρχουν και χειρότερα από το νά ‘σαι νυχτερίδα!
Λοιπόν, άκου Τσατσαρώνης: να κάνουμε μια συμφωνία; Άμα δε φέρεις άλλους σπηλαιολόγους τούτο το χειμώνα στη σπηλιά μου, δε θα σε ακολουθήσω μέχρι το σπίτι σου, να πιάσει τη φίλη σου υστερία και να ουρλιάζει: πάαααααααρτην από ‘δω, πααααάααρτην από ‘δω!!!
Τέλος πάντων, το σπήλαιο θα μυρίζει ανθρώπους για μέρες, αλλά τουλάχιστον θα μπορέσω να κοιμηθώ! Κι ίσως δω και κανά όνειρο καλό! Ας πούμε να πετάω γύρω γύρω, με το στόμα ανοιχτό, σ’ ένα χωράφι γεμάτο ακρίδες και να ξεκληρίζω όλο το κοπάδι!
Νοιώθω σιγά σιγά το σφυγμό μου να πέφτει και το κορμί μου να μουδιάζει. Πέφτω, επί τέλους, σε χειμερία νάρκη!
Ελπίζω μόνο να μη στάζει πάνω μου νερό και μέχρι την άνοιξη να έχω γίνει μέρος του διακόσμου της σπηλιάς!
………………»

Σημ. στα πλαίσια της «ελεύθερης μετάφρασης» και τις παραποιήσεις που έχει υπαγορεύσει (για τις οποίες και φέρω την ευθύνη):
- το «σπήλαιο της Μεσσηνιακής Μάνης» είναι στο πρωτότυπο σπήλαιο στο Μεξικό αντί για σπήλαιο στο Νιου Τζέρσυ όπου υπάρχουν νυχτερίδες βαμπίρ
- ο επικεφαλής των αρχαρίων σπηλαιολόγων «Τσατσαρώνης από τον ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο.» είναι ο σπηλαιολόγος – συγγραφέας Paul Jay Stewart (http://www.paulsteward.cityslide.com/pa ... 258931.htm).
- και ο «Κώστας ο Ζούπης» που ο επικεφαλής φαντάζεται –σαν ψώνιο- ότι είναι, είναι ο θρυλικός, Αμερικανός, πρωτοπόρος σπηλαιολόγος (που βρήκε φρικτό θάνατο, παγιδευμένος, σε σπηλιά που εξερευνούσε) Floyd Collins (http://en.wikipedia.org/wiki/Floyd_Collins).

Χρήστος Δ. Τσατσαρώνης
Εξάρχεια, Αθήνα

Χρήστο η μετάφραση είναι όλα τα λεφτά!!!
Βρε μήπως να μην το διαβάσω στα αγγλικά και να περιμένω να το αναιβάσεις σιγά-σιγά όλο στο "Σπήλαι και Λογοτεχνία"??? !!!

:bow: nΧρήστο η μετάφραση είναι όλα τα λεφτά!!! nΒρε μήπως να μην το διαβάσω στα αγγλικά και να περιμένω να το αναιβάσεις σιγά-σιγά όλο στο "Σπήλαι και Λογοτεχνία"??? !!!

συμφωνω απολυτως για την μεταφραση, οπως και για την μεταφραση του "χηρα σπηλαιολογου"!!!

νομιζεις οτι ταγραψε Ελληνας!