dim.kar
Author ID 12
1,008 δημόσια posts
Post #926 • 12 Aug 2005, 07:10 UTC
Kαλημέρα σε όλες και όλους!
Περαστικός από Αθήνα μια μικρούλα παρέμβαση...
Στην αναρρίχηση, όπως γνωρίζετε, υπάρχουν βαθμοί δυσκολίας. Ταυτόχρονα υπάρχουν και τεχνητοί τοίχοι για σκαρφάλωμα (πίστες), διαδρομές πυκνοασφαλισμένες (sport climbing) και παραδοσιακές βουνίσιες διαδρομές...
Στις πίστες, οι τραυματισμοί είναι ΣΠΑΝΙΟΤΑΤΟΙ, δεν κρυώνεις, δεν βρέχεσαι, κάνεις το καμπόσο στη χαριτόβρυτη δεσποινίδα δίπλα, ακούς την μουσικούλα σου... Στις διαδρομές sport climbing το αμάξι είναι δίπλα, αν ο καιρός χαλάσει την κάνεις σε πέντε λεπτά, η δεσποινίδα είναι λίγα μέτρα πιο μακριά από την πίστα (άρα θα την πετύχεις μετά...) Στις παραδοσιακές βουνίσιες, αχ στις παραδοσιακές βουνίσιες... Για να πας (μόνο) θέλεις ώρες ή και μέρες. Εάν σε πιάσει καιρός, τον ήπιες (...). Αν τραυματιστείς, τρέχα γύρευε πότε θα φτάσει η βοήθεια (αν φτάσει). Τρόφιμα, νερό, υλικά για διαμονή, όλα στη πλάτη... Σκοινιά, καρύδια, φρεντ, σετάκια, ζώνες, παπούτσια κλπ κλπ στην πλάτη επίσης. Ασφάλειες δεν υπάρχουν. Πρέπει να τις βάλεις εσύ. Δρομολόγιο "υπάρχει" αλλά πρέπει να το (ξανα) βρεις εσύ... Το αποτέλεσμα: άνθρωποι που σκαρφαλώνουν VIII σε sport διαδρομές σκαρφαλώνουν VI παραδοσιακές ή δεν σκαρφαλώνουν καθόλου... Γι ' αυτό οι μεν πρώτες χαρακτηρίζονται ως vertical gumnasy (κάθετη γυμναστική) οι δε παραδοσιακές mind game (εγκεφαλικό παιχνίδι).
Και για να το συνδέσω με αυτό που λένε οι φίλοι μας οι Ρώσσοι: καλός σπηλαιολόγος δεν είναι ο γρήγορος σπηλαιολογος. Άλλο το γυμναστήριο, άλλο η Φτερόλακκα (τυχαίο παράδειγμα...) .
Φυσικά στα πλαίσια "επιδείξεων", "παιχνιδιού" ή "εκδηλώσεων" μπορούμε και να "αγωνιστούμε"... Μην το πάρουμε και πολύ στα σοβαρά όμως... Άποψη μου φυσικά... Και θα ήθελα πολύ να ακούσω την άποψη του Γιάννη.
Δημήτρης
ΥΓ. Νομίζω πως "επιδείξεις" έχουν ήδη γίνει... Θυμάμαι μια έκθεση "extreme sports" στον Πειραιά (ΣΕΛΑΣ), παιχνίδια με το σκοινί σε παιδιά στο Ζάπειο(ΣΟΕ;), παιχνίδια με το σκοινί για παιδιά από το ΑΕΤΟ, όλο και κάτι θα έχει κάνει και ο ΣΠΕΛΕΟ (απλά δεν το ξέρω ή δεν το θυμάμαι εγώ) έχουμε κάνει και εμείς (ως ΦΟΣ) παιχνίδια για παιδιά σε κατασκήνωση.... Στην τελευταία μάλιστα χρονομετρούσαμε τα παιδιά για να βγάλουμε "πρωταθλητή". "Αγώνες" νομίζω ότι έγιναν για πρώτη φορά στην Κρήτη το 2002 οργανωμένους από τους Ρώσσους - ή Ουκρανούς - στα πλαίσια της αποστολής του ΣΕΛΑΣ.