Ξεκινώντας Σαββάτο πρωί από την Άθηνα, μπήκαμε στην σπηλιά γύρω στις 12:00.
Ο βασικός στόχος ήταν να γίνει νέο αρμάτωμα στην τραβέρσα στα -100μ περίπου, πράγμα το οποίο πήγε τέλεια!
Συνεχίζοντας στο ίδιο ύψος από τα αρχικά σπίτ, χρειάστηκαν μόνο 3 βύσματα (σε κοντινή απόσταση) και ένα μικρό κατέβασμα 3 μέτρων για να φτάσουμε στο πατάρι.
Τα βύσματα είναι ανοξείδωτα Μ8 με ανοξείδωτες μάπες.
Μόνο σε ένα χρειαζεται ένας μικρός ιμάντας.
Οι μάπες αυτές έχουν σκοπό να μείνουν μόνιμα μέσα στο σπήλαιο, ώστε να είναι εύκολο το αρμάτωμα της τραβέρσας κάθε φορά.nΔεν τα ξεχάσαμε εκεί, τα αφήσαμε για να διευκολύνουμε τον καθένα σπηλαιολόγο που επισκέπτεται το σπήλαιο.n
Ακόμη, τοποθετήθηκε μια μάπα στο εκρεμές λίγο πριν τις τραβέρσες, έτσι ώστε να είναι άνετο στο ξαρμάτωμά του.
Το αρμάτωμα του σπηλαίου έγινε μέχρι την αρχή του 80αριού, όπου και αποφασίσαμε να επιστρέψουμε λόγο περασμένης ώρας και ενός πονεμένου γονάτου.
Τελικά βγήκαμε μετά από 10 ώρες παραμονής στο σπήλαιο, και δύο σάκοι έμειναν στην είσοδο για να κουβαληθούν την επόμενη μέρα στην κατασκήνωση.
Η μέρα μας έκλεισε όμορφα με μια υπέροχη βραδιά με θέα τον Κορινθιακό και ένα σούπερ ντούπερ σπηλαιολογικό μενού!
