Δεν έχω να πω πολλά πράγματα. Μόνο ένα: από τα εκπληκτικότερα βιβλία που έχω διαβάσει. Μετά τον S.King (την μεγάλη μου αγάπη) την δεύτερη θέση καταλαμβάνει ο F.Herbert.
Το βιβλίο του: "Οι Θεοποιοί" είναι τέλειο!!!!
Η δημιουργία των θεών και των θρησκειών μαζί με επιστημονική φαντασία και πολύ πολύ τροφή για σκέψη.
Μερικά αποσπάσματα με.. τι άλλο; ... σπηλιές.
"Είμαι ένα ον, σκεφτόταν. Υπάρχω. Αυτό είναι αρκετό. Χαρίζω ζωή στον εαυτό μου.
Αυτή τη σκέψη γλίστρησε μέσα του σαν τη φωτιά που τον έβγαζε έξω από την σπηλιά των προγόνων του. Ο Τροχός της ζωής του γύριζε, κι ήξερε ότι θα κάλυπτε έναν ολόκληρο κύκλο. Ενοιωθε το είχε κατέβει κάτω, μέσα στα σωθικά του σύμπαντος, για να δει πως κατασκευάζεται το κάθε τι."
"- Η αλλαγή της ετικέτας δεν αλλάζει υποχρεωτικά και το ίδιο το πράγμα. παρατήρησε ο Ορν. - Εξακολουθώ να μην σε παρακολουθώ.
- έχεις ακούσει ποτέ για τα μαγικά σπήλαια στους αρχαίους πλανήτες; τον ρώτησε ο Εμολίρντο"
"Το δέρμα του Ορν άρχιζε να τον "τρώει" τρελά κάτω από τον επίδεσμο. Αντιστάθηκε στην ορμητική διάθεση να χώσει το δάχυτλό του και να ξυστεί. Στο μυαλό του άρχισαν να έρχονται αναμνήσεις απο τους παραδοσιακούς μύθους του Τσάργκον: οι μάγοι του δάσους, τα μικρά ανθρωπάκια που πραγματοποιούσαν τις ευχές, μέ τέτοιους τρόπους ώστε να μετανοιώνουν για τις επιθυμίες τους αυτοί που είχαν ευχηθεί, η σπηλιά όπου γιατρεύονταν οι άρρωστοι."