Βιομηχανικό vs Spit

Τα τελευταία χρόνια, με την διαδεδομένη χρήση των κρουστικών δραπάνων, έχει αρχίσει η χρήση των λεγόμενων βιομηχανικών βυσμάτων αντί αυτή των σπίτ.

Με το καθένα έχει τα γνωστά πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά του απέναντι στο άλλο.
Με αποτέλεσμα η εύκολη και γρήγορη (λόγο δραπάνου) τοποθέτηση του βιομηχανικού, να έχει κερδίσει απένατι στην χρήση των σπιτ.

Παρόλο που ,τώρα πια με τα δράπανα, η τοποθέτηση του σπίτ έχει γίνει αρκετά πιο εύκολη από οτι παλιότερα.

Αλλά αυτό που προσωπικά με προβληματίζει είναι η αντοχή του καθενός στο πέρασμα του χρόνου.
Για παράδειγμα, βλέπουμε κάποια βιομηχανικά με παραμονή 6-7 χρόνια εντός σπηλαίου, τα οποία δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη.
Ενώ, βλέπουμε σπιτ 25 ετών και είναι μια χαρά.
Ειδικά σε σπήλαια με πιο έντονη την παρουσιά του νερού.

Ακόμη, το βιομηχανικό απαιτεί μια συγκεκριμένη ροπή σύσφιξης για την εκτόνωσή του.
Αλλά ο κάθε σπηλαιολόγος σφίγκει το παξιμάδι με άλλη δύναμη και τις περισσότερες φορές μεγαλύτερη από οτι πρέπει.
Οπότε ουσιαστικά χαλάει η αγκύρωση, διότι το βιομηχανικό φορτίζεται παραπάνω με αποτέλεσμα να αρχίζει να στρίβει.
Άρα δεν γίνεται να ξεβιδωθεί το παξιμάδι για να μπει ή να βγεί η πλακέτα.
Ένω πάλι στο σπιτ αυτό το πρόβλημα είναι θεωρητικά πιθανόν, αλλά πρακτικά δεν γίνεται.

Γενικά, το πολύ σφίξιμο της βίδας ή του παξιμαδιού δεν είναι επιτρεπτό αλλά δυστυχώς γίνεται, και τα βιομηχανικά είναι πιο ευαίσθητα σε αυτό.

Σαν γενική ιδέα, θέλω να πω οτι ίσως θα έπρεπε να ξαναγυρίσουμε στην χρήση των σπίτ, τουλάχιστον σε πιο μόνιμα αρματώματα.

nΑλλά αυτό που προσωπικά με προβληματίζει είναι η αντοχή του καθενός στο πέρασμα του χρόνου.nΓια παράδειγμα, βλέπουμε κάποια βιομηχανικά με παραμονή 6-7 χρόνια εντός σπηλαίου, τα οποία δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη.n

6-7 ...χμμμ πολλά λές.... βέβαια υπάρχουν ποιότητες και ποιότητες...

Μην ξεχνάμε όμως οτι τα βιομηχανικά είναι σχεδιασμένα βάση του σκεπτικού ότι θα το βάλεις ...θα το εκτονώσεις και θα το κρατήσεις εκτονωμένο... Εμείς κάθε φορά που βάζουμε-βγάζουμε πλακέτα το εκτονώνουμε και αντιεκτονώνουμε;; αντίστοιχα και το σιγά σιγά το καταστρέφουμε. Ίσως τα βιομηχανικά θα αντέχανε πολύ περισσότερο αν τα εκτονώναμε και αφήναμε μόνιμα την πλακέτα επάνω (όπως κάνουμε στα φαράγγια).

Νικόλας

Καλημέρα!

Ψηφίζω κλασικό σπιτ (καθώς είμαι και κάποιας ηλικίας πλέον... ) για τους λόγους όπου αναφερθήκατε πιο πάνω. Το βιομηχανικό σπιτ είναι χρήσιμο σε "τεχνητή αναρρίχηση" και ίσως σε "τραβέρσες" λόγω της ευκολίας εγκατάστασης. Στην "Τρύπα του Λιοντάριου" (-1110μ) πάντως το περσινό καλοκαίρι τα κλασικά σπιτ δεν μας καθυστέρησαν καθόλου και δεν μας εμπόδισαν από το να "χτυπάμε" 35-40 σπιτ σε κάθε κατάβαση (το σπηλαίο είχε από ένα σημείο και μετά επιμήκεις "τραβέρσες" σαν της "Φτερόλακκας" (στον Παρνασσό))

Ε, να πω κι εγώ κάποια πράγματα που μου έρχονται στο μυαλό για τα βιομηχανικά (έχοντας πολύ μικρή εμπειρία στο αρμάτωμα - έως ελάχιστη):
1) Γενικά με φοβίζουν διότι τα περισσότερα προεξέχουν πολύ από τους βράχους. Δεν έχω τραυματιστεί ποτέ από βιομηχανικό, αλλά γενικώς μου φαίνεται πολύ πιθανό να συμβεί κάτι τέτοιο. Ιδιαίτερα στα σπήλαια που πηγαίνουμε τα σεμινάρια. Δεν ξέρω αν αυτό έχει να κάνει με την καλή τοποθέτησή τους ή όχι...
2) Δεν βρίσκω καθόλου πρακτικό το γεγονός ότι μπορείς εύκολα να χάσεις τα παξιμάδια και τις ροδέλες τους, κατά το αρμάτωμα ή το ξε-αρμάτωμα.

1) Γενικά με φοβίζουν διότι τα περισσότερα προεξέχουν πολύ από τους βράχους. Δεν έχω τραυματιστεί ποτέ από βιομηχανικό, αλλά γενικώς μου φαίνεται πολύ πιθανό να συμβεί κάτι τέτοιο. Ιδιαίτερα στα σπήλαια που πηγαίνουμε τα σεμινάρια. Δεν ξέρω αν αυτό έχει να κάνει με την καλή τοποθέτησή τους ή όχι...n2) Δεν βρίσκω καθόλου πρακτικό το γεγονός ότι μπορείς εύκολα να χάσεις τα παξιμάδια και τις ροδέλες τους, κατά το αρμάτωμα ή το ξε-αρμάτωμα.

Έρη, συμφωνώ με τις παρατηρήσεις σου.

n2) Δεν βρίσκω καθόλου πρακτικό το γεγονός ότι μπορείς εύκολα να χάσεις τα παξιμάδια και τις ροδέλες τους, κατά το αρμάτωμα ή το ξε-αρμάτωμα.

Δεν το είχα σκεφτεί αυτό.
Πολύ σωστό!

Είναι πολύ συχνό το φαινόμενο να λείπουν τα παξιμάδια, γιατί έπεσαν ή τα πήρε ο προηγούμενος.

Καλησπέρα και χρόνια πολλά σε όλους.

Δυστυχώς λόγω έλλειψης χρόνου δεν μπορώ να γράψω περισσότερα, πάντως είμαι κι εγώ υπέρ των spit παρ' όλο που τα τελευταία χρόνια βάζουμε σχεδόν πάντα βιομ/κά.
Τα υπέρ και κατά έχουμε γράψει σε παλιότερο post.

Δεν μπαίνω ποτέ σε σπηλιά χωρίς να έχω μαζί μου κάμποσα παξιμάδια και ροδέλες Μ8 και πάντα χρειάζονται.

Ok στην σπηλαιολογία ίσως και λόγο συνήθειας οι περισότεροι χρησιμοποιούμε spit στην αναρρίχηση όμως με όποιον το έχω συζητήσει είναι όλοι κάθετοι υπέρ των βιομηχανικών και συνήθως το δικαιλογούν λόγω μεγέθους. Υπάρχει κάποια ουσιασιαστική διαφορά η οποια μου διαφεύγει?

Μια πάντος που βλέπω εγώ είναι ότι το βιομηχανικό όσο σαθρό βράχο και να έχεις λογικά θα βρει κάπου ποιο μέσα καλό σημείο ενώ με το spit είσαι ποιο πολύ στην επιφάνεια

παρολλο που ειμαι λιγα χρονια σπηλαιολογος, συναντησα αρκετα βιομηχανικα να "παιζουν".

εχει δικιο ο T4NG0 για την επαναλαμβανομενη εκτονωση καθε φορα που αρματωνεται ενα βιομηχανικο και να προσθεσω οτι συναντησα αρκετους σπηλαιολογους που σφιγγουν πολυ το παξιμαδι, συμβαλλοντας στην φθορα της αγκυρωσης.

γενικως βρισκω τα βιομηχανικα ευκολα και γρηγορα στην τοποθετηση, αλλά προτιμω τα Spit.

Στην αναρρίχηση τα βιομηχανικά δεν υποβάλλονται σε εκτόνωση - ξεβίδωμα - βίδωμα - εφελκυσμό - ξεβίδωμα - βίδωμα - εφελκυσμό κλπ με κάθε κύκλο να ταλαιπωρεί το βράχο. Στην αναρρίχηση εκτονώνεις το βύσμα με την πλακέτα πάνω του, στην σπηλαιολογία μόνο του ώστε σε περίπτωση αστοχίας να μην χάσεις την πλακέτα μιας και τα βιομηχανικά αστοχούν κατά κανόνα στην εκτόνωση. Βιοηχανικά δεν είναι καθόλου εύκολο να μπουν με το χέρι, τα spit μπαίνουν μια χαρά.

Αυτά έχω πρόχειρα τώρα. Μάλλον έχω ξεχάσει κάτι οπότε παρακαλώ συμπληρώστε με.

Δημήτρης

Προσοχή παιδιά σπάνε!!!!!!!!!!!! Χαρακτηριστηκό παράδειγμα ένα βύσμα στην βαράσοβα έσπασε κατα την διάρκεια του ΡΑΠΕΛ (χωρις εμφανή εξωτερική διάβρωση)και μάλιστα της εταιρίας fixe που μέχρι πρότεινος θεωρούνταν κορυφή http://routes.gr/Community/viewtopic.ph ... &start=100 έχετε δει κάτι παρόμοιο?