Έφυγε από κοντά μας ένας ακόμα σπηλαιολόγος

Απόσπασμα από την Ιστοσελίδα του ΕΟΣ Αχαρνών

Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009n"Έφυγε" ο Βαγγέλης ΒρούτσηςnnΗ ορειβατική οικογένεια θρηνεί τον χαμό του φίλου ορειβάτη-εκπαιδευτή Βαγγέλη Βρούτση. Αυτή τη φορά δεν ήταν κάποιο ορειβατικό ατύχημα αλλά η ίδια η καρδιά του Βαγγέλη που εντελώς απρόσμενα σταμάτησε να χτυπά ενώ ανέβαινε τη Ρεκά στη Γκιώνα. Ο ΕΟΣ Αχαρνών εκφράζει τη λύπη του για το αναπάντεχο αυτό γεγονός.

----------------------------------------------------------------------

Ο Βαγγέλης ήταν μέλος και εκπαιδευτής του ΣΠΕΛΕΟ για πάρα πολλά χρόνια...

Καλό ταξίδι Βαγγέλη.

Συλλυπητήρια στην οικογένεια του.

Ο Βαγγέλης ήταν απλά πολύ καλός σε αυτά έκανε.

Αργύρης (ΣΕΛΑΣ)

Απίστευτο μου φαίνεται!!!

Μου φαίνεται σαν να 'ταν χθες που κάναμε την σχολή ορειβασίας στον Ε.Ο.Σ. Αθήνας με τον Βαγγέλη εκπαιδευτή και του φωνάζαμε συνθήματα "δεν θα περάσει ο Βρουτσισμός" γιατί όταν έπαιρνε μπρος δεν σταμάταγε για τίποτα.

Τι να λέμε τώρα.

Η κηδεία του φίλου μας του Βαγγέλη θα γίνει αύριο στο νεκροταφείο Αγίων Αναργύρων στις 16:00.

Δεν έχω λόγια να εκφράσω την λύπη μου για τον χαμό nτου φίλου & εκπαιδευτή Βαγγέλη Βρούτση nnΤα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του.

Από σήμερα η σπηλαιολογία δεν θα είναι πια η ίδια.
Σε καθε εξερεύνηση θα μας συντροφεύει η παρουσία του Βαγγέλη, δείχνοντας το δρόμο για εκεί όπου θα ήθελε να φτάσει.
Από σήμερα έχουμε ένα κινητρο για να γίνουμε λίγο καλύτεροι ........όχι μονο στο πεδίο αλλά και στην ψυχή.
Ο φίλος μου ο Βαγγέλης έφυγε, αλλά το λυχνάρι του θα φωτίζει όλους μας για ένα καλύτερο δρόμο.

Αν υπάρχει θεός σίγουρα τον αγαπούσε.
Έφυγε στα καλύτερα του χρόνια. Είχε μόνο φίλους, δεν είδε τον εαυτό του να ξεπέφτει και να αλοτριώνεται, έφυγε στο απόγειο της δύναμης του και είχε πλασει μια ζωή όπως την ήθελε χωρίς συμβιβασμούς και υποχωρήσεις.
Πρόλαβε και χάρισε στην αγαπημένη του πόλη την Κάρυστο, το έργο της προβολής της σπηλιάς που είχε στην καρδιά του. Την Αγία Τριάδα.
Τον πήρε στην αγκαλιά του ο θάνατος, τόσο αθόρυβα, στο αγαπημένο του βουνό κάνοντας αυτό για το οποίο γεννήθηκε, να είναι δάσκαλος.
Απο σήμερα η ζωη μας είναι λίγο λιγότερη.

Αντίο Βαγγέλη.....

http://mogsub.com/2009/02/01/vaggelis_broutsis/

Αντί στεφανιών η οικογένεια του εκλιπόντος επιθυμεί τη συγκέντρωση κάποιου ποσού για τις ανάγκες του αντικαρκινικού νοσοκομείου «Αγ. Σάββας». Οι προσφορές μπορούν να δοθούν απευθείας στην οικογένεια.

Τι να γράψει και τι να πρωτοθυμηθεί κανείς για τον Βαγγέλη. Παλικάρι από τα λίγα. Ασχολήθηκε με πολλά πράγματα. Από το βουνό, τη θάλασσα, τα σπήλαια . . . και το έκανε πάντα με μεράκι και αγάπη

Τον τελευταίο καιρό ετοιμάζαμε μια παρουσίαση για το πηγάδι στο 2ο λιμανάκι βουλιαγμένης. Ήταν από αυτούς που το πρωτο-εξερεύνησαν το 1989. Θα μιλούσε για την ιστορία των εξερευνήσεων εκείνης της εποχής. Είχε αναθερμανθεί το ενδιαφέρον του για μια σειρά νέων εξερευνήσεων στο κοντινό μέλλον. Είχε το χρόνο να ασχοληθεί και με αυτό!

Του αφιέρωσα αλλού και του αφιερώνω και εδώ ένα τραγούδι που τα λόγια του μου αρέσουν ιδιαίτερα. Από εδώ και πέρα θα έχω ένα λόγο παραπάνω να το ακούω και να τον θυμάμαι.

Καλό ταξίδι και καλή αντάμωση . . . στην αντίπερα όχθη.

So tall, silent against the sky
Up through the clouds where eagles fly
Wind and rain beat down on one so strong
They cut but never change, what stood so long

Tall as a mountain, I'm gonna tear through the sky
Life's for the taking

Like a man is a mountainside
Greatness waits for those who try
None can teach you, it's all inside
Just climb

I am in the ground, I am in the air
I am all, I live in the hearts of men
I am the call to greatness
Not all can hear

I awaken the creator in those who dare
And the day will come, when we all must die
And enter the mountainside

I have no fear

http://www.eosathinon.gr/

Το Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009 έφυγε ξαφνικά για τον ουρανό πάνω από τα βουνά που τόσο αγάπησε, το μέλος του συλλόγου μας, ο φίλος, ο ορειβάτης, ο αναρριχητής, ο σπηλαιολόγος, ο διασώστης, ο αθλητής, ο εκπαιδευτής ορειβασίας και καταδύσεων, ο αρχηγός πολλών αναβάσεων και μέλος πολλών αποστολών, ο ταξιδιώτης, ο ιδεολόγος, ο ανθρωπιστής, ο εθελοντής, ο εμψυχωτής, ο πάντα εύθυμος Βαγγέλης Βρούτσης.
Η κηδεία του θα γίνει τη Τρίτη 3 Φεβρουαρίου στις 16.00 στο νεκροταφείο των Αγ. Αναργύρων. Αντί στεφανιών η οικογένεια του εκλιπόντος επιθυμεί τη συγκέντρωση κάποιου ποσού για τις ανάγκες του αντικαρκινικού νοσοκομείου «Αγ. Σάββας». Οι προσφορές μπορούν να δοθούν απευθείας στην οικογένεια.n

ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΕ ΤΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΟΥ.



Πηγαίνοντας στο σπήλαιο των "Αυγών" με τα σχοινιά φορτωμένος, όπως πάντα τον βλέπαμε να κουβαλάει ακόμη και τα σακίδια των κουρασμένων στα βουνά...rnΉταν μία αποστολή με το Χρήστο Παπουτσή που τους φιλοξένησα στους Μολάους πειν 10 χρόνια.





Βοηθώντας στη φωτογράσηση του σταλαγμίτη "αυγού" λέγοντας με το βαθύ ένστικτο και βλέποντας τις έντονες γεωλογικές ανακατατάξεις στο σπήλαιο αυτό είπε, "πόσοι θα προλάβουν να δουν το όμορφο σπήλαιο αυτό"...





Με προσκάλεσε για άλλη μία φορά να πάμε στο χωριό καταγωγής του και να εξερευνήσουμε μαζί τη πηγή Λάλα στη Καρυστία όπου τα νερά λιγόστεψαν και ο δήμαρχος τον είχε παρακαλέσει να δούμε τα νερά της πηγής για τυχόν υδροδότηση της πόλης. άνοιξε το στενό πέρασμα και κατέβηκε να δει τη ποσότητα συγκέντρωσης...



rn



Ικανότατος στην αναρρίχηση με ξενάγησε στη πηγή Κάλλιο για πιθανά περάσματα σε γαλαρίες της και τον φωτογράφησα σε κάθε του κίνηση!



rn

rn

τον ακολούθησα σε αναβάσεις της σχολής ορειβασίας του ΕΟΣ Αθηνών όπως εδώ στον Όλυμπο και τον θαύμαζα για τη παιδεία που μετέφερε στους νέους που τον ακολουθούσαν. Τίμησα τη προσπάθειά του με τη δημοσίευση στο ΓΕΩ.

Άρθρο στο περιοδικό ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΜΑ με το Βαγγέλη να πορεύευται και να τον ακολουθούμε στη κορυφογραμμή του Πενταδάκτυλου Ταϋγετου με φόντο την Σπάρτη.



rnΒαγγέλη, έτσι μου στάθηκες στο διάβα της ζωής με τη συντροφιά σου, μπροστά στο φωτογραφικό μου φακό και όχι μόνο, αφού θα είσαι ένα παράδειγμα για όλους μας με το χαρακτήρα και τις τεχνικές σου. Έτσι, όπως εσύ μας οδήγησες σε σπάνιες στιγμές στις ομορφιές του κόσμου. Ποτέ δε θα σε ξεχάσουμε, πάντα θα μας οδηγείς και θα σε έχουμε στη συντροφιά μας. rnΔε θα ξεχάσω ποτέ το άνοιγμα της πόρτας στο μαγαζί μου, για να σε κουρέψω για την αποστολή που ετοίμαζες και να μου διηγηθείς το πρόγραμμά σου. Να μου πεις για τα παιδιά της Σομαλίας και για να μου περιγράψεις το ανέβασμα της Ολυμπιακής σημαίας στη κορφή της Αλάσκας και τόσα άλλα....

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΣΥΝΟΔΟΙΠΌΡΕ ΚΑΙ ΣΠΗΛΑΙΟΣΥΝΤΡΟΦΕ ΒΑΓΓΕΛΗ...

Γ Κ

Το έμαθα Σαββάτο. Το μήνυμα με το οποίο το πληροφορήθηκα ήταν έτσι:

Μήτσο, πέθανε ο Βρούτσης!nnΔεν το πιστεύω ακόμη!

Πέρασαν τρείς μέρες κι ακόμη δεν μπορούμε να το πιστέψουμε...

Τουλάχιστον έφυγε όρθιος κι εκεί που έπρεπε κάνοντας αυτό που ήθελε... Μακάρι να πάμε κι εμείς έτσι.

Δημήτρης

Οτι και να πει κανείς για τον Βαγγέλη είναι λίγο...

Όσοι τον ζήσαμε, ξέρουμε οτι μαζί του έφυγε και ένα κομμάτι της καρδιάς μας.

Καλό ταξίδι φίλε και δάσκαλε Βαγγέλη

Για τον ξαφνικό χαμό του Βαγγέλη Βρούτση – n
Άντζελα Πολέμη, μέλος του Δ.Σ του Ε.Ο.Σ Αθηνών
02/02/009

«Ο αέρας κόπασε πια για τον Βαγγέλη……η ώρα πέρασε…είναι αργά πια για κορφή…. Σαν να σε ακούμε να λες…..
-πάμε βρε παιδιά που θα ξαναβρούμε τέτοιο καιρό….έχω πάρει το αλτίμετρο… εσύ πάρε τον ασύρματο..»

Η αυτοπεποίθηση του , έπειθε τους άλλους να προχωρήσουν.
Στις 31του Γενάρη έφυγε εντελώς ξαφνικά και αναπάντεχα από κοντά μας ο πολυαγαπημένος φίλος, ο παθιασμένος ορειβάτης, ο αναρριχητής, ο σπηλαιολόγος, ο πρωτεργάτης στην ίδρυση της Σπηλαιολογικής Ομοσπονδίας, ο υπεύθυνος εκπαιδευτής ορειβασίας και καταδύσεων, ο αρχηγός πολλών αναβάσεων και μέλος πολλών αποστολών, ο μικροκαμωμένος, ο ιδεολόγος, ο διακριτικός με το χαμηλό προφίλ, ο άνθρωπος μας… ο Βαγγέλης Βρούτσης.
Ήταν αξιαγάπητος με ένα μόνιμο χαμόγελο αισιοδοξίας, ακόμα και στις δύσκολες στιγμές. Είχε οράματα δύσκολο προσόν για την εποχή μας. Αγαπούσε ιδιαίτερα τα νέα παιδιά και αυτά τον λάτρευαν γι’ αυτό και τα συσπείρωνε κοντά του. Ήθελε να τους μάθει τα μυστικά του βουνού, των σπηλαίων, τις ομορφιές της φύσης, τους τρόπους ν’ αποφεύγουν τις κακοτοπιές και να μάθουν να φυλάσσονται.
Το συναίσθημα ευθύνης που τον διέκρινε τον έκανε επί σειρά 15 ετών , υπεύθυνο εκπαιδευτή στα πλαίσια ορεινής δράσης, στα βουνά της Ελλάδας αλλά και στο εξωτερικό.
Οκτώβρης 1990- αποστολή στο Dhaoulagiri στα 7400μ.
Ιούνιος 2004 αποστολή στο MC Kinley στα 6194μ.

-Βαγγέλη , τον προηγούμενο Ιούλιο στην γιορτή για τα 80 χρόνια ίδρυσης του Ε.Ο.Σ Αθηνών στο καταφύγιο μας στο Μπάφι, ήσουν τόσο χαρούμενος για την διανομή των πτυχίων των παιδιών της σχολής σου. Τα μάτια σου πετούσαν αστραπές από την ικανοποίηση και εμείς σε καμαρώναμε..
Τελικά δεν σε πρόδωσε αυτή η μεγάλη σου αγάπη για το βουνό, αλλά η καρδιά σου ενώ ανέβαινες την Ρεκκά στην Γκιόνα.
Όλη η ορειβατική οικογένεια θρηνεί τον χαμό σου.
-Καλό σου ταξίδι.. ας είναι ευλογημένα τα ουράνια μονοπάτια που ταξιδεύεις
Δεν θα ξεχάσουμε αυτό που συχνά έλεγες.
-«Όποιος φοβάται πεθαίνει καθημερινά - Όποιος δεν φοβάται πεθαίνει μια φορά.»

ΧΩΡΙΣ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ, ΥΠΗΡΞΕ ΚΟΣΜΟΣΥΡΡΟΗ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΡΟΧΘΕΣ.....

..........................................................................................................................................................

ΘΑ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΕΙΧΕ ΠΕΣΕΙ ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΠΕΛΕΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΧΕ ΑΦΗΣΕΙ ΜΟΝΑΧΑ ΣΤΑΧΤΕΣ

ΠΑΡΑ ΝΑ ΕΙΧΑΜΕ ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΒΑΓΓΕΛΗ.....ΤΟΣΟ ΝΩΡΙΣ ΜΟΛΙΣ 46 EΤΩΝ
...........................................................................................................................................................

ΠΡΟΤΟΕΙΔΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΒΡΟΥΤΣΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ CLIFF ΣΕ ΕΝΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟ

ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΗΣ ΑΓ. ΤΡΙΑΔΑΣ ΚΑΡΥΣΤΟΥ :roll:

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΗΤΑΝ ΓΕΜΑΤΟ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΥΘΩ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΟΥΣ.....

ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΟΤΑΝ ΕΛΑΒΑ ΜΕΡΟΣ ΣΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΣΠΕΛΕΟ ΤΟ 1996 Ο ΤΙΤΑΝΑΣ ΒΡΟΥΤΣΗΣ ΕΓΙΝΕ

ΑΦΙΛΟΚΕΡΔΩΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΜΟΥ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΤΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΜΠΙΛΗΡΗ,

ΙΑΚΩΒΟ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΝΟΓΛΟΥ ΚΑΙ ΚΩΣΤΑ ΖΟΥΠΗ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΥΠΗΡΞΑΝ ΟΛΟΙ ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΤΟΥ ΣΠΕΛΕΟ.

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΗΛΙΟΚΑΜΕΝΟ ΑΡΡΕΝΩΠΟ ΡΥΤΙΔΙΑΣΜΕΝΟ

ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ, ΜΕ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΦΑΤΣΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΑΝΤΙΚΡΥΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ

ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗ

ΗΤΑΝ Η ΦΑΤΣΑ ΠΟΥ ΖΗΛΕΥΑΝ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΠΟΘΟΥΣΑΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΟΣ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΦΑΝΕΙ ΓΕΛΟΙΟ.....ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ ΤΟΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΜΙΜΗΘΩ, ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΟΜΩΣ.....









rn Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΗΤΑΝ ΓΝΗΣΙΟΣ ΚΑΙ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΟΡΕΙΒΑΤΗΣ ΚΑΙ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΣΠΗΛΑΙΩΝ,

ΚΑΛΟΣΥΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΠΑΡΣΗ ΣΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ

ΣΚΑΡΦΑΛΩΣΕ ΣΕ ΒΟΥΝΟΚΟΡΦΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ,ΤΗΣ Ν. ΑΜΕΡΙΚΗΣ, ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ,

ΠΑΡ'ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΟΡΑΣΗ ΤΟΥ

ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΖΟΡΙΖΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΣΤΕΙΛΕΙ ΨΗΛΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣΕ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ

ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΑΥΤΗ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΣΥΜΒΑΝ ΤΟΝ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕ, ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΗ ΝΑ ΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΣΕΙ,

ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΕΣ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΟΥΣΕ, ΑΥΤΟΣ ΤΗΝ ΑΓΝΟΗΣΕ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΜΗΝ ΑΚΥΡΩΣΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΒΑΣΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ ΣΤΗΝ ΓΚΙΩΝΑ

ΠΡΟΤΙΜΗΣΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΦΤΕΡΟΥΓΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ.....

ΕΦΥΓΕ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΠΙΑ .....ΝΑ ΑΝΕΜΟΠΟΡΕΙ ΠΙΟ ΨΗΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΨΗΛΟΤΕΡΕΣ ΚΟΡΥΦΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.....

rn ΤΙΤΑΝΑ ΒΑΓΓΕΛΗ ΖΕΙΣ ΠΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙΣ ΠΙΑ ΟΛΟΥΣ ΑΠΟ ΨΗΛΑ

..............................................................................................................................................................................................

ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΤΥΧΕΡΟΣ ΠΟΥ ΕΧΩ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΟΥ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΜΑΥΡΟ ΑΓΑΛΜΑΤΑΚΙ ΤΟΥ ΚΑΘΙΣΤΟΥ ΒΟΥΔΑ,

ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΙΧΕΣ ΑΥΘΟΡΜΗΤΑ ΧΑΡΙΣΕΙ ΚΑΠΟΤΕ

δεν τον γνωρισα, ουτε ειχα ακουσει γι αυτον μεχρι την αποχωρηση του.
εμαθα απο τα λεγομενα σας οτι ηταν παληκαρι, καλος ανθρωπος και λατρης του βουνου.

τι καλυτερο ονειρευεστε συντροφοι για εναν τετοιο ανθρωπο, απο το να φυγει ορθιος, εν δρασει, σε βουνο?
τυχερος!
απο τετοια αφετηρια, μονο καλο ταξιδι μπορει να εχει!

κατανοω οτι ο θανατος θα ειναι παντα δυσαρεστος, αλλά αυτο συμβαινει επειδη οι ζωντανοι τον κοιταμε απο την πλευρα της ζωης.
θα υπαρχει ομως παντα κοντα στους φιλους του και τους μαθητες του.

καλη ανταμωση Βαγγελη!

«Απέναντι μένει ένας τύπος που όλο φορτώνει και ξεφορτώνει σχοινιά! Να σου τον γνωρίσουμε, να κάνετε παρέα!», μου είπε γελώντας η αδελφή μου, που τότε έμενε στη Μεταμόρφωση, κάποια στιγμή την Άνοιξη του 2007. Μόλις είχα ξεκινήσει το σεμινάριο α’ επιπέδου στον ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο., κι η αδελφή μου, απ’ αυτά που της έλεγα, είχε συμπεράνει πως ο τύπος απέναντι ασχολιόταν με κάτι παρόμοιο. Με τα διάφορα που είχα στο κεφάλι μου τότε ξέχασα τον γείτονα της αδελφής μου, και δεν ρώτησα στον Σύλλογο αν έμενε κάποιος δικός μας στη Μεταμόρφωση.
Στις 11 Μαΐου του ίδιου χρόνου η καταχώρηση στο ημερολόγιο με τις δουλειές και τις δραστηριότητές μου έλεγε: «5μ.μ. αναχώρηση για Παρνασσό με Βαγγέλη από Μεταμόρφωση». Όταν κανονίζαμε στον Σύλλογο ποιος θα πάρει ποιον για Παρνασσό, όπου θα πηγαίναμε για το σεμινάριο β’ επιπέδου, συνειδητοποίησα ότι ο γείτονας της αδελφής μου ήταν ο Βαγγέλης.
Όταν πια ο γείτονας με τα σχοινιά απέκτησε συγκεκριμένο πρόσωπο και ασχολίες, η αδελφή μου τον είχε έγνοια. Όταν έγινε το μεγάλο ατύχημα στον Λούσιο, ο Βαγγέλης έτυχε να λείπει, κι η αδελφή μου με ρωτούσε με αγωνία αν είχε κατέβει προς τα ’κει. Το ίδιο συνέβαινε κι όταν περνούσαν αρκετές μέρες χωρίς να τον δει• με ρωτούσε αν είναι καλά, αν έχουμε μιλήσει. Κι όταν τον έβλεπα στον Σύλλογο του έλεγα γελώντας να μας ενημερώνει για το πότε θα λείπει και πού θα πηγαίνει, για να μην ανησυχεί την αδελφή μου!
Στον Παρνασσό ο Βαγγέλης μας έδειξε πώς να χρησιμοποιούμε τα σχοινιά, τα ίδια σχοινιά που η αδελφή μου τον έβλεπε να φορτώνει και να ξεφορτώνει. Δάσκαλος ήρεμος, υπομονετικός, με χιούμορ, μεταδοτικός, αποτελεσματικός. Αφήνω την τελευταία πρόταση χωρίς ρήμα• δεν μου πάει να πω «ήταν». Φαντάζομαι πως το ίδιο νιώθουν όλοι αυτοί που υπήρξαν μαθητές του, και που έμαθαν πολύ περισσότερα από ’κείνον απ’ ό,τι εγώ σ’ εκείνο το σύντομο μάθημα αναρρίχησης.
Ύστερα ανέλαβε το πρόγραμμα της Καρύστου. Πήγαμε ξανά και ξανά στο σπήλαιο της Αγίας Τριάδας. Με αφορμή το πρόγραμμα του Βαγγέλη ανέβηκα τους καταρράχτες κι έφτασα ως τα «στολισμένα», το πιο όμορφο κομμάτι που είδα ποτέ. Και πριν τις γιορτές, και πάλι στα πλαίσια του ίδιου προγράμματος, πήγα στην τελευταία μου αποστολή με τον Βαγγέλη, στο σπήλαιο των Γκιάλπηδων. Νομίζω πως η τελευταία εικόνα που θα μου μείνει από ’κείνον είναι να σκαρφαλώνει εκείνα τα εκπληκτικά βράχια οδηγώντας μας στο σπήλαιο.
Όταν πήγα στο Νεπάλ τα Χριστούγεννα, τον είχα στο μυαλό μου, ειδικά όταν πετούσα πάνω από τα Ιμαλάια. Του έφερα κι έναν μαγνήτη με μια όμορφη φωτογραφία του Dhaulagiri, του βουνού που έδωσε τ’ όνομά του στο βιβλιοπωλείο του. Ήταν σχετικά κοντά στη γειτονιά μου, και περνούσα πότε-πότε, αναζητώντας κάποιο βιβλίο σπηλαιολογίας, ή απλώς για να πω ένα «γεια».
Όταν τον αποχαιρετήσαμε για τελευταία φορά, του άφησα στο στήθος μια κάρτα με το Dhaulagiri• εκ μέρους, σκέφτηκα, όλων αυτών των ανθρώπων που είδαν τα βουνά με άλλο μάτι χάρη σ’ εκείνον.
Ο Βαγγέλης θα είναι πάντα παρών σε οτιδήποτε κάνουμε• θα είναι δίπλα μας, πάνω στα βουνά και μέσα στις σπηλιές. Θ’ ακούμε τα εργαλεία του στον βράχο, θα μυρίζουμε την ασετυλίνη του, θα τον σκεφτόμαστε σε κάθε μας βήμα και θα του αφιερώνουμε κάθε νέα μας ανακάλυψη.

Από το περιοδικό Greek Diver..

Δεν γνώριζα τον Βαγγέλη και ούτε καν τον είχα ακουστά, όμως αν είναι όπως τον περιγράφετε, τότε δεν έχουμε καμία άλλη επιλογή.
Πρέπει να προσπαθήσουμε να του μοιάσουμε!

Κάποτε θα διαβούμε και εμείς τον Αχέρωντα και θα τα πούμε, έστω και τότε.

Προς ενημέρωσή σας, την Τρίτη 7 / 4 /2009 και ώρα 20.00 θα πραγματοποιηθεί στα γραφεία του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου Αθηνών παρουσίαση για τον Βαγγέλη Βρούτση.

Η διεύθυνση του ΕΟΣ Αθηνών είναι Ερμού 64 & Αιόλου γωνία, 5ος όροφος, 105 63, Αθήνα

Τηλ. Γραφείων 210 3212 355 - 210 3212 429