a Mysteriosa”) του Emiliano di Marco σε εικονογράφηση Massimo Bacchini, μετάφραση Σοφίας Αλεξιάδου, σειρά «Οι μικροί φιλόσοφοι» από τις εκδόσεις Intro Books, Π Ανώνυμη Εκδοτική και Εμπορική Εταιρεία, Μαρίνου Αντύπα 41 – 45, 14121 Αθήνα, τηλ. 210 2705320, fax: 210 2705 199, mail: p-info@imako.gr, ISBN: 978-960-6680-43-4.
Το βιβλίο είναι ελεύθερη απόδοση του «μύθου του σπηλαίου» από την Πολιτεία του Πλάτωνος (βλ. http://www.fhs.gr/gr/forum/viewtopic.php?t=891 ) και αποτελεί «…ένα εργαλείο για να προσεγγίσουν οι νεότεροι αναγνώστες τους θησαυρούς της φιλοσοφίας».
Ακολουθούν αποσπάσματα και εικόνες.
«……
Μια φορά κι ένα καιρό, πριν από πολλούς αιώνες, υπήρχε στην Ελλάδα ένα σκοτεινό και μυστηριώδες σπήλαιο, μακριά από όλες τις πόλεις, στην καρδιά ενός δάσους με άγρια ζώα. Η είσοδος του ήταν καλυμμένη από θάμνους και αναρριχητικά φυτά και όταν την έβλεπες απ’ έξω ήταν τόσο τρομακτική που έμοιαζε με το στόμα ενός τέρατος.
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://www.postimage.org/PqYbZOS.jpg
rnΤρομεροί πολεμιστές με γυμνασμένα σώματα και πανοπλίες από την κορυφή ως τα νύχια είχαν βγει από το σπήλαιο τρέμοντας σαν τα φύλλα και κανείς ποτέ δεν είχε καταφέρει να φθάσει βαθιά ως την άκρη του.rnΛέγεται δε ότι μια μέρα βροχερή ένα φοβερό τέρας με σουβλερά δόντια και γαμψά νύχια προσπάθησε να βρει εκεί καταφύγιο και βγήκε τόσο τρομαγμένο, που αποφάσισε να παραιτηθεί από τέρας και να ανοίξει μανάβικο.rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://www.postimage.org/gx1O4qkS.jpg
rn…….rnΚι έτσι, δίχως να μιλούν, ο γέροντας και το παιδάκι έφτασαν στην είσοδο της σπηλιάς. Ο Πλατύς παρατήρησε πως τώρα που ήταν πιο κοντά, η είσοδος δεν ήταν τόσο άσχημη όσο τη θυμόταν. Του φαινόταν άσχημη και τρομακτική επειδή την έβλεπε καλυμμένη από μεγάλα φυτά που έμοιαζαν με πολύ άσχημα φίδια, γεμάτα μεγάλα και μυτερά αγκάθια. Πίσω όμως από τα φυτά και τους θάμνους υπήρχαν σταλακτίτες, δηλαδή μακρόστενοι και μυτεροί βράχοι που δημιουργούνται στάλα-στάλα από την υγρασία που στάζει στο εσωτερικό των σπηλαίων και μοιάζουν με τα δόντια ενός τέρατος που του τρέχουν τα σάλια..rn
Εξωτερική εικόνα στο αρχικό post: http://www.postimage.org/aV11cZNi.jpg
rn…….rnΤο σπήλαιο ήταν ένα άσχημο μέρος που όσο προχωρούσαν γινόταν χειρότερο, όλο και πιο σκοτεινό. Και μες στο σκοτάδι ακούγονταν περίεργοι και τρομακτικοί θόρυβοι, σαν να σέρνονταν παντού φίδια. Σε κάθε τους βήμα έβλεπαν όλο και λιγότερο, τόσο που κάποια στιγμή ο Πλατύς δεν έβλεπε καθόλου και όλο σκόνταφτε εδώ κι εκεί.rn………»
Χρήστος Δ. Τσατσαρώνης rnΕξάρχεια, Αθήνα