Πολλοί έχετε διαβάσει το « Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» και ακόμα περισσότεροι το έχετε δει ως ταινία.
Εγώ αυτές τις μέρες διάβασα το « Τα Παιδιά του Χούριν» του Τζ.Ρ.Ρ Τόλκιν, φυσικά.
Υπάρχουν πολλές ιστορίες της Μέσης –γης. «Τα παιδιά του Χούριν» μιλά για μια εποχή πολύ παλαιότερη του «Άρχοντα των Δακτυλιδιών». Και απευθύνεται κυρίως σε εκείνους τους αναγνώστες του «Άρχοντα των Δακτυλιδιών» που μπορεί να θυμούνται ότι το δέρμα της αράχνης Σέλομπ ήταν τόσο σκληρό, που «δεν μπορεί να τον διαπεράσει ανθρώπινο όπλο, ακόμη και αν ήταν από ατσάλι σφυρηλατημένο από Ξωτικό ή Νάνο και ακόμη και αν το κρατούσε το χέρι του Μπέρεν ή του Τούριν».
Ο Τούριν λοιπόν, ο πρωταγωνιστής και το κυρίαρχο τραγικό πρόσωπο. Αυτό που η Μοίρα το στιγμάτισε από την αρχή της γέννησής του.
«Αφού πέρασαν τρεις μέρες και ο Τούριν και ο Όρλεγκ δεν είχαν γυρίσει ακόμη, μερικοί από τους παράνομους θέλησαν να φύγουν από την σπηλιά που ήταν κρυμμένοι. Αλλά ο Αντρογκ διαφώνησε. Και ενόσω οι παράνομοι βρίσκονταν στο αποκορύφωμα της διαμάχης τους, εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά τους μια γκρίζα μορφή……..
Μας κατασκοπεύει καιρό» είπε ο Αντρόγκ. «Αυτή ήταν η σκιά που μας ακολουθούσε. Τώρα ίσως μάθουμε τον πραγματικό σκοπό του». Και τους είπε να δέσουν τον Μπέλεγκ σ’ ένα δέντρο δίπλα στη σπηλιά. Και αφού τον έδεσαν γερά χειροπόδαρα, τον ανέκριναν. Αλλά σε όλες τις ερωτήσεις τους ο Μπέλεγκ έδινε μόνο μια απάντηση…………
Οι περισσότεροι τώρα ήταν πρόθυμοι να σκοτώσουν το Ξωτικό. Καθώς έπεφτε η νύχτα, συγκεντρώθηκαν όλοι γύρω του και ο Ούλραντ έφερε ένα δαυλό από την μικρή φωτιά που ήταν αναμμένη στο άνοιγμα της σπηλιάς. Όμως εκείνη τη στιγμή επέστρεψε ο Τούριν. Φτάνοντας αθόρυβα όπως συνήθιζε, στάθηκε στη σκιά πίσω από τον κλοιό των ανδρών και είδε το καταβεβλημένο πρόσωπο του Μπέλεγκ στο φως του δαυλού. Τότε ένοιωσε σαν να τον χτύπησε βέλος και να ‘λιωσε ξαφνικά η παγωνιά μέσα του, και τα μάτια του γέμισαν από δάκρυα που συγκρατούσε καιρό. Πετάχτηκε πάνω και έτρεξε στο δέντρο………………………
«Τα παιδιά του Χούριν» , λοιπόν, από τις εκδόσεις ΑΙΟΛΟΣ και με καταπληκτική εικονογράφηση του Αlan Lee.