Αρχίζοντας από την περασμένη Κυριακή (20/7/2008) οι 5 μέχρι σήμερα Έλληνες συμμετέχοντες, έχουμε ήδη συμπληρώσει 7 μέρες στο βουνό. Τα μέλη αυτά είναι:
Στέλιος Ζαχαριάς (ΣΕΛΑΣ)
Φωτεινή Μανώλη (ΣΕΛΑΣ)
Γιώτα Καφετζή (ΣΕΛΑΣ)
Νίκος Πασπαλιάρης (ΦΟΣ)
Κώστας Αδαμόπουλος (ΣΕΛΑΣ)
Η αποστολή στην οποία συμμετέχουμε έχει διοργανωθεί από Γάλλους σπηλαιολόγους (αν και οι ίδιοι την αποκαλούν Γαλλο - Ελληνική) και έχει σαν στόχο την συνέχεια των εξερευνήσεων στο σπήλαιο "Τρύπα του Λιονταριού" το οποίο σταμάτησε περυσι σε βάθος -580μ!!!!
Κυριακή 20/7/2008
Ξεκινήσαμε λοιπόν με ένα δρομολόγιο από την πηγή (Χόσσες, σε υψόμετρο 1050μ) εως την κατασκήνωση βάσης (LO1, 1610m). Η διαδρομή ήταν αρκετά "ζόρικη" όπως άλλωστε είθιστε καθε χρόνο την πρώτη μέρα (έλλειψη εγκλιματισμού...). Μόλις φτάσαμε (3 ώρες και 10 λεπτά αργότερα) συναντήσαμε τους Γάλλους (πιο συγκεκριμένα 5 από αυτούς) και μάθαμε τα πρώτα νέα της αποστολής. Το Λιοντάρι είχε αρματωθεί μέχρι τα -150μ ενώ είχε αρματωθεί επισης και το LO23 από το οποίο και προμηθευόμαστε με νερό! Το απόγευμα επιστρέψαμε στην πηγή Χοσσες για να διανυκτερεύσουμε με σκοπό να ξεκινήσουμε μια ακόμη πορεία την επόμενη μέρα.
Δευτέρα 21/7/2008
Ξυπνήσαμε σχετικά νωρίς αλλά δεν ξεκινήσαμε όσο νωρίς έπρεπε. Το φορτίο ήταν λίγο πιο βαρύ αυτήν την φορά και σε συνδυασμό με την κούραση της πρώτης μέρας είχε σαν αποτέλεσμα να φτάσουμε στην κατασκήνωση σε 3 ώρες και 50 λεπτά (ένας από τους χειρότερους χρόνους που θυμάμαι). Το απόγευμα το αφιερώσαμε στο στήσιμο της κατασκήνωσης μας. Οι Γάλλοι συνέχισαν το αρμάτωμα μέχρι τα -450μ
Τρίτη 22/7/2008
Η πρώτη μέρα σπηλαιολογικής δράσης για όλη την ομάδα εκτός από τον Στέλιο "Αγγελόπουλο" Ζαχαριά (
) Μαζί με τον Νίκο κατεβήκαμε το LO23 για να βγάλουμε νερό (ακολούθησαν και οι Γάλλοι με την βοήθεια του Στέλιου). Η Φωτεινή και η Γιώτα ξεκίνησαν για μια τετράωρη κατάβαση εγκλιματισμού στο "Λιοντάρι" (μέχρι τα -160μ). Μόλις τελειώσαμε με το νερό, κατεβήκαμε κι εμείς (Κώστας - Νίκος) στο Λιοντάρι για εγκλιματισμό (-210, 2 ώρες και 45 λεπτα). εν τω μεταξύ κατεφθασαν 4 ακόμη Γάλλοι.Τετάρτη 23/7/2008
Ξύπνησα νωρίς (06.00) για να κατέβω μαζί με Γάλλους να φέρουμε χαρτογραφικά και άλλα σπηλαιολογικά υλικά (κατάβαση σε 50 λεπτά, ανάβαση σε 1 ώρα και 40 λεπτά που είναι και ο συνήθης χρόνος). Μετά λίγη ξεκούραση ξεκινήσαμε αυτήν την φορά και οι 5 Έλληνες για κάτω. Στόχος μας να φέρουμε τρόφιμα και τα τελευταία μας υλικά (συμπεριλαμβανομένου και του Laptop...) Μετά από μερικές μικρές ατυχίες ξεκινήσαμε την επιστροφή αρκετά αργα (φτάσαμε πάνω μεταξύ 21.00 και 21.30). Φυσούσε πολυς αέρας και είχαμε μικρό πρόβλημα με τις σκηνές. εν τω μεταξύ οι Γάλλοι έχουν αρματώσει μέχρι τα -580 αλλά δεν έκαναν χαρτογράφηση όπως υπολόγιζαν μιας και είχαν πρόβλημα με τα χαρτογραφικά τους όργανα. Δανείστικαν τα δικά προσωπικά μου όργανα (άντε να χρησιμοποιηθούν και λίγο) ώστε να μπορεί να γίνει χαρτογράφηση την επομένη.
Πέμπτη 24/7/2008
Ημέρα ξεκούρασης οπότε κάνουμε μια βόλτα μέχρι το Μαύρο Σκιάδι (-342μ). Η ομάδα που δουλεύει στο "Λιοντάρι" (τρεις Γάλλοι) ανεβαίνουν και μας ανακοινώνουν ότι έχουν σταματήσει μόλις 30 μέτρα βαθύτερα από την προηγούμενη μέρα (του έπεσαν τα spit στο νερό). Τουλάχιστον έκανα την χαρτογράφηση και ξέρουμε τώρα το πραγματικό βάθος του σπηλαίου μέχρι εκεί (-570μ).
Παρασκευή 25/7/2008
Κώστας και Νίκος μπαίνουμε στο "Λιοντάρι" μαζί με τον Phil. Στόχος μας να συνεχίσουμε την εξερεύνηση και την χαρτογράφηση. Φτάνουμε στα -570μ όπου η προηγούμενη ομάδα είχε ανακοινώσει ότι σταμάτησε σε ένα πηγάδι 20-30μ... Τελικά αποδεικνύεται 60αρι. Ο Phil αρματώνει κι εμείς ακολουθούμε χαρτογραφόντας. Μόλις πατήσαμε ο μέανδρος συνεχίζει "φαρδύς - πλατύς" με το ποτάμι να κυλάει ανάμεσα στα πόδια μας. Η χαρτογράφηση προχώρησε πολύ γρήγορα χάρη στην χρήση αποστασιόμετρου laser και φυσικά του Auriga (Palm software για χαρτογράφηση σπηλαίων). Κάναμε 145 μέτρα μήκος και 89μ βάθος στην χαρτογράφηση. Το "Λιοντάρι" είναι πλέον -656μ βάθος και 1400μ μήκος. ολοκληρώσαμε εξερεύνηση και χαρτογράφηση σε 7 ώρες και 30 λεπτά. Ξεκινάμε την ανάβαση που όυτε λίγο ούτε πολύ θα μας πάρει άλλες 6-7 ώρες γιατί έσπασε ο ιμάντας από το pantin του Νίκου και χρειάστηκαν 3 προσπάθειες για την επιτυχής επισκευή του... Φτάσαμε στην επιφάνεια στις 1.30 ΠΜ
Εν τω μεταξύ Στέλιος και τα κορίτσια (Γιώτα και Φωτεινή) πήγαν στο LO23 ("Κέραμος") για νερό.
Σάββατο 26/7/2008
Ημέρα ξεκούρασης για Κώστα και Νίκο. Γιώτα και Φωτεινή μπαίνουν στο "Λιοντάρι" με πιο άγριες διαθέσεις αυτήν την φορά... Κατεβαίνουν στα -420μ και επιστρέφουν αργά το απόγευμα. Έμεις, υποδεχόμαστε τον Γρηγόρη Αναστασόπουλο και τον Γιάννη Σουρλατζή από τον ΣΠΟΚ καθώς επίσης και τον Marc Faverson από Γαλλία. Κάνουμε μια μικρή βόλτα εως τον "Γουργουθακα" (-1208μ). Μετά την βόλτα, ο Στέλιος κάνει και αυτός μια μικρή βόλτα "σόλο" για λίγα μέτρα.
Η ομάδα των Γάλλων που είναι στο "Λιοντάρι" δεν σημειώνει μεγάλη πρόοδο μιας και δεν έχει αρκετά spit (!!!) Τουλάχιοστον ολοκληρώνει την χαρτογράφηση μέχρι εκεί. Το σπήλαιο είναι πλεόν μεγαλύτερο από 700μ βάθος!!!!
Κυριακή 27/7/2008
Κώστας, Νίκος και Στέλιος κατεβαίνουμε στις Βρύσσες και μετά στην Σούδα για να αποχαιρετίσουμε τον Στέλιο ο οποίος φεύγει για Αθηνα (Στέλιο θα μας λείψης!!!!) Εν τω μεταξύ στην κατασκήνωση ανεβαίνει ο Γίωργος Κατσιούπης και ο Γιάννης Πρωτόπαππας (ΦΟΣ και οι δύο)
Μας μένουν λίγες μέρες ακόμη. Άραγε τι να μας επιφυλλάσουν?
Κώστας
ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ 
) ότι την Κυριακή μπήκε με μένος ο Τιερύ με άλλους τρείς γάλλους και το έφτασαν το Λιοντάρι στα -860μ χαρτογραφημένα - ίσα με την Ταφκούρα (βοήθησε το μεγάλο πηγάδι των 80μ που δυσκόλεψε το Σάββατο λόγω έλλειψης σπιντ). Η παροχή νερού αυξάνεται στον πάτο του 80αριού, καθώς και λίγο πιο μετά αφού έρχεται μεγάλη παροχή από δεξιά. 
????????????? 
1100 
ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΤΕΙ Η ΠΑΛΑΙΑ ΜΟΥ ΥΠΟΨΙΑ....
ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΤΑ 10 ΤΟΡ ΤΕΝ ΒΑΘΥΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ.....ΚΡΗΤΙΚΑ 
