Στέλιο, πολύ καλό το αρθρό!nΟι χειροποίητες λανιέρες είναι πράγματι καλύτερες σε πτώσεις, αλλά πόσο συχνά έχουμε τέτοιες πτώσεις στην σπηλαιολογία?n
Συμφωνώ.
Πολύ σπάνια θα έχουμε περίπτωση όπου από πτώση (FF1) θα μεταφερθούν και τα 10KN στον κεντρικό μας (με την spelegyca). Προσωπικά μια φορά μου έχει συμβεί αυτό βγαίνοντας από ένα βάραθρο και ώντας ασφαλισμένος στην αλλαγή με την κοντή, προσπάθησα να αναρριχηθώ προς την έξοδο και να καθίσω, με αποτέλεσμα την στιγμή που ο κεντρικός μου ήταν στο ύψος της αλλαγής, να γλιστρήσω και να πέσω με FF1. Δεν μπορώ να πώ οτι πόνεσα (παρά μόνο ψυχολογικά

). Σίγουρα καταπονήθηκαν τα υλικά (σπιτ, πλακέτες, καραμπίνερ) αλλά πιστεύω πώς και η ίδια η ζώνη κάνει κάποια απόσβεση και η ολική δύναμη που ασκείται είναι λιγότερο από 10ΚΝ. (Αν δεν κάνω λάθος στα τέστ δεν χρησιμοποίησαν ζώνη)
Προσπαθώ να βρώ άλλες περιπτώσεις όπου ενδέχεται να έχουμε πτώση FF1 με τις λανιέρες στη σπηλαιολογία αλλά δεν βρίσω. Σίγουρα το πιό πάνω παράδειγμα είναι ΛΑΘΟΣ χειρισμός, και θα έπρεπε να βάλω τα φρένα μου στο σκοινί της ζώνης επικινδυνότητας ώστε να μειώσω στο ελάχιστο τον συντελεστή πτώσης.
Η spelegyca είναι βολική, απλή στον σχεδιασμό, άνετη όπως λέει και ο Δημήτρης στην αυτοδιάσωση, και σίγουρα αντέχει περισσότερο στις καταπονήσεις ενός σπηλαίου απ' οτι μια λανιέρα από δυναμικό σκοινί.
Ασε δε που αν είναι και κάποιος ΑΕΚτζής θα την αγαπάει ακόμη περισσότερο λόγω χρώματος... (Εγώ θα την προτιμούσα κόκκινη !!!).
Νικόλας