Πηγή: το βιβλίο με κείμενα από ταξίδια του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου «Στον Παλιό Καταρράκτη», εκδόσεις «01 κείμενα», Αρδηττού 36, 11636, τηλ. 210-9230559, mail: tsagar@otenet.gr, ISBN:960-88488-1-4.
«………………….
Αλλά για όνομα του Θεού, στην πόρτα μας κοιμάται ένας θεός κι εμείς τον ψάχνουμε στους πέντε δρόμους. Σε ποιο άλλο κράτος του κόσμου, δυο ώρες από την πρωτεύουσα, υπάρχουν ταυτοχρόνως οι χαμογελαστές θάλασσες της Τζιας και τα παγανιστικά δάση της Σαμοθράκης; Πού αλλού συνωστίζονται σε μια χούφτα γης τα ερημοκκλήσια, που είναι σκαμμένα σε θαλασσινές σπηλιές και μπορείς να πας μόνο κολυμπώντας (στην Οία της Σαντορίνης, ήμουνα φοιτητής, καταμεσήμερο, σκαρφαλώσαμε γυμνοί και μπήκαμε στη σκοτεινή σπηλιά, ξαπλώσαμε στο νοτισμένο ψηφιδωτό από κοχύλια – οι Άγιοι μας έβλεπαν, ξέρουν από αγάπη), και λίγο πιο πάνω, πάνω από τις περισπωμένες των βουνών, τα άγρια άσπρα κρίνα του Ολύμπου, που κρουστά και διάφανα πάλλουν μες στο τριζάτο χιόνι;
Δεν έχω δει τόση ομορφιά μαζεμένη σε καμμιάν άλλη χώρα του κόσμου. Και δεν τραβάω, νομίζω, εθνικιστικά ζόρια. Δεν έχουμε το ειδικό, σχεδόν μεταφυσικό τρέμισμα του φωτός που ανεβαίνει σαν άχνα από τις άμμους της Σαχάρας, δεν έχουμε τους γλυκούς ήχους του Αμαζονίου ούτε την παραδεισένια γαλήνη του Μπαλί ούτε τη μελαγχολική ελευθερία που νοιώθεις στις άδειες εκτάσεις της Ιρλανδίας – αλλά αυτές είναι ομορφιές μονοσήμαντες, ακύμαντες, χωρίς ποικιλία, χωρίς εναλλαγή, χωρίς δράση. Εδώ είναι το κουκλόσπιτο της Μεσογείου, το λούνα παρκ του Θεού – όλα σε ένα και όλα απλά και ελεύθερα.
………………………»
Χρήστος Δ. Τσατσαρώνης
Εξάρχεια, Αθήνα