Φρανκενστάιν - Μαίρη Σέλλεϋ

Από το Φρανκενστάιν ή ο σύγχρονος Προμηθέας της Μαίρης Σέλλεϋ, εκδόσεις ΕΣΤΙΑ, Αθήνα 2007, ΙSΒΝ: 960-05-0433-4

Οι ευχάριστες βροχούλες και η γλυκιά ζεστασιά της άνοιξης άλλαξαν πολύ την όψη της γης. Οι άνθρωποι, που πριν αυτή την αλλαγή θα νόμιζε κανείς πώς ζούσαν σε σπηλιές, εμφανίστηκαν εδώ κι εκεί, και άρχισαν να καλλιεργούν τη γη. Τα πουλιά τραγουδούσαν σε πιο εύθυμους τόνους και τα φύλλα άρχισαν να σκάνε στα δέντρα. Χαρούμενη, χαρούμενη γη! Άξια κατοικία θεών, ενώ μέχρι πριν λίγο ήταν γυμνή, υγρή, σαν αρρωστημένη. Η διάθεσή μου έγινε καλύτερη χάρη στη μαγευτική όψη της φύσης∙ το παρελθόν σβήστηκε από τη μνήμη μου, το παρόν ήταν ήρεμο και το μέλλον χρύσωναν λαμπρές αχτίδες ελπίδας και προσδοκία χαράς.

Δεύτερη αναφορά στο ίδιο βιβλίο, ο Φρανκενστάιν, που είναι ο δημιουργός του τέρατος, αναφέρεται σε αυτό:

Στάθηκα λίγο να σκεφτώ όλα αυτά που μου είχε πει και να εκτιμήσω τα επιχειρήματα που είχε επιστρατεύσει. Σκέφτηκα τις πολλά υποσχόμενες αρετές που είχε επιδείξει στις αρχές της ύπαρξής του και τη μετέπειτα εξαφάνιση όλης της καλοσύνης του, λόγω της αηδίας και της περιφροσύνης που του είχαν δείξει οι προστάτες του. Δεν παρέλειψα να λάβω υπόψη μου στις εκτιμήσεις μου τη δύναμη και τις απειλές του∙ ένα πλάσμα που μπορούσε να επιβιώσει στις παγωμένες σπηλιές των παγετώνων και ν'αποφεύγει τη διώξη καταφεύγοντας στις κορυφογραμμές απροσπέλαστων γκρεμών, ήταν ον που δεν αντιμετωπιζόταν εύκολα. Μετά από αρκετές σκέψεις κατέληξα στο συμπέρασμα πως το δίκιο απέναντι και σ'αυτόν αλλά και στους συνανθρώπους μου υπαγόρευε να συμμορφωθώ με το αίτημά του.