Ελληνικά σπηλαιοκαταδυτικά ατυχήματα

Με αφορμή την συζήτηση που είχα με έναν φίλο για περιπτώσεις που έχουν συμβεί (ευτυχώς με αίσιο τέλος) στην χώρα μας, ξεκινάω αυτό το post.

Φυσικά σκοπό δεν έχει να βγάλει τα άπλυτα του καθενός μας στην φόρα, αλλά να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας, που άλλοτε σοβαρότερα και άλλοτε από «γκαφες» κινδυνέψαμε κατά την διάρκεια μιας σπηλαιοκατάδυσης.

Καταλαβαίνω ότι κάτι τέτοιο θέλει κότσια διότι όλοι θέλουν να βγάζουν στην φόρα τις ηρωικές τους προσπάθειες αλλά από την άλλη να θάβουν τις άτυχες στιγμές φοβούμενοι την κατακραυγή και την μείωση του «image».

Επειδή όμως κανείς δεν γεννήθηκε τέλειος και όλοι μαθαίνουμε από τα λάθη μας είναι μια καλή ευκαιρία να μοιραστούμε τις ευτυχείς (αφού ζούμε ακόμα) στιγμές μας.

Πιστεύω πως το να παραδέχεται κανείς τέτοιο και να το γράφει δείχνει θάρρος, ωριμότητα μα πάνω από όλα διάθεση να μοιραστεί την «κακή στιγμή» με άλλους που ίσως θα τους βοηθήσει να αποφύγουν το ίδιο λάθος (αν η περίπτωση έγκειται σε ανθρώπινο παράγοντα).

Κλείνοντας ελπίζω τα ατυχήματα στην χώρα μας να παραμείνουν σε αυτό το επίπεδο αλλά και το επόμενο post που πιθανόν να σηκώσω σε αυτή την συζήτηση να μην το γράψει κάποιος άλλος για μένα

Λοιπόν επειδή ο «αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω» καταθέτω την ποιο «σοβαρή» εμπειρία μου:

Τόπος: πηγή Σίντζι
Ημέρα: 21/7/2007
Σκοπός: επίσκεψη και διόρθωση μίτου.
Περίπτωση: απώλεια ρυθμιστών

Στα πλαίσια της βολτούλας που θα κάναμε, είχαμε προγραμματίσει και την αντικατάσταση της πέτρας που έπαιζε τον ρόλο βαριδιού του μίτου, σε μια διακλάδωση στην κεντρική διαδρομή, με ένα μολυβένιο βαρίδι ποντισμένο στο βυθό.

Σκοπός μας ήταν να προχωρήσουμε παράλληλα με την κεντρική διαδρομή διασχίζοντας κάποια από τα παρακλάδια και να επιστρέψουμε από τον κεντρικό αγωγό.

Λαθος 1ο : από την αρχή είχα πρόβλημα με τον έναν ρυθμιστή διότι η παροχή του δεν ήταν και πολύ ικανοποιητική. Έκρινα όμως ότι κάτω από τις υπάρχουσες συνθήκες μπορούσα να συνεχίσω και να μην χαλάσω ούτε την βόλτα ούτε την εργασία που είχα ως στόχο.
Κάπου στα 300 μέτρα από την είσοδο και ενώ πλησιάζαμε στο σημείο L, στην στροφή για τα βαθειά, ο ρυθμιστής μειώνει δραματικά την παροχή αέρα. Αποφασίζουμε χωρίς δεύτερη σκέψη την επιστροφή μας.

Λάθος 2ο: Όπως λέει και ο νόμος του Μέρφυ όταν κάτι πάει στραβά, κάτι θα στραβώσει ακόμα . . . Αφού όλα μέχρι εκείνη τη στιγμή είχανε πάει καλά (με εξαίρεση τον ρυθμιστή) και φτάνοντας στο σημείο που είχα προγραμματίσει την αλλαγή, αποφασίζω να την κάνω.

Η Έλενα γνωρίζοντας την κατάσταση, γκρινιάζει λίγο αλλά δείχνοντας εμπιστοσύνη, μένει κοντά μου και παρακολουθεί την διαδικασία. Και ακριβώς στο τελείωμα με πλησιάζει και μου κάνει νόημα προτείνοντας τον ένα ρυθμιστή της. Μην πιστεύοντας αυτό που φαντάστηκα εκείνη την στιγμή αρπάζω τον ρυθμιστή της και παίρνω ανάσα . . . ή τουλάχιστον προσπάθησα . . .

Τα ανάμικτά συναισθήματα της στιγμής για το τι θα μπορούσε να είχε συμβεί εάν κάποιος είχε και τους δύο αυτούς ρυθμιστές πάνω του διακόπηκαν από την άμεση εντολή του εγκεφάλου «έξω τώρα»!!!

Κατά την πορεία μας προς την έξοδο σκεπτόμουν πόσο δύσκολο είναι να μας χαλάσει και ένας ακόμα ρυθμιστής στην ίδια κατάδυση αλλά έφτιαχνα σενάρια για την αντιμετώπιση του προβλήματος καθώς όσοι έχετε βουτήξει στο συγκεκριμένο σπήλαιο γνωρίζετε την ιδιαιτερότητα της εισόδου του. Θεωρητικά είναι αρκετά δύσκολο, όμως και αυτό που μόλις μας είχε συμβεί . . .είναι επίσης απίθανο.

Και για την ιστορία: Παρ’ όλο που οι ρυθμιστές ήταν από πρόσφατο service και ελέχθησαν μετά το συμβάν, δεν έδειξε τίποτα για ποιο λόγο είχαν αυτή την δυσλειτουργία και μέχρι σήμερα λειτουργούν κανονικά και απροβλημάτιστα.

Συμπέρασμα: ποτέ δεν ξέρεις τι δεν θα λειτουργήσει έστω και αν είναι σε άριστη κατάσταση

Πραγματικά συγκλονιστικό...

Παξοί 15/5/1994nnhttp://img208.imageshack.us/my.php?imag ... ve1rg5.jpgnnhttp://img208.imageshack.us/my.php?imag ... ve2pe3.jpgnnhttp://img208.imageshack.us/my.php?imag ... ve3yy3.jpgnnhttp://img214.imageshack.us/my.php?imag ... ve4ga5.jpg