Φάνη, αν και από μια σκοπιά έχεις δίκιο για την φιλοσοφία που ακολουθούν οι σχολές μαζικής παραγωγής σπηλαιοδυτών, ας το αναλύσουμε λίγο παραπάνω. Έχουμε σπήλαια ακόμη και στην χώρα μας που μπορείς να εξαρτηθείς σε περίπτωση ανάγκης από κάποιον άλλο.
Το κυρίως πρόβλημα είναι ότι έχουμε δύο σχολές σπηλαιοκατάδυσης που δημιουργήθηκαν για διαφορετικές ανάγκες. Αποφεύγοντας τεχνικούς όρους, ορολογίες και χώρες που χρησιμοποιούν τις ανάλογες τεχνικές κατά περίπτωση, αναφέρω τις εξής δύο διαφορετικές:
Α. Για σπήλαια μεγάλα, ευρύχωρα, με εύκολη πρόσβαση για τον καθένα και με πεντακάθαρα νερά.
Β. Για σπήλαια στενά, με λίγη ή καθόλου ορατότητα και δύσκολη πρόσβαση (πχ σιφώνια μετά από βάραθρα).
Ατυχήματα υπάρχουν και στις δύο περιπτώσεις για πολλούς και διάφορους λόγους. Εστιάζοντας όμως στα δύο παραπάνω (Α και Β), βλέπουμε και μπορούμε να κρίνουμε πόσο εύκολο μπορεί να είναι ένα δυσάρεστο περιστατικό για κάποιον (ή κάποιους ) που έχει εκπαιδευτεί από την Α σχολή και επιχειρεί εξερεύνηση σε σπήλαια που απαιτούν εκπαίδευση της Β σχολής.
Σπηλαιολόγοι που εκπαιδεύτηκαν από την Β σχολή αντιδρούν (πάντα σε γενικές γραμμές) φυσικότερα, με περισσότερη ψυχραιμία και γνώση μόλις βρεθούν σε περιβάλλον Β διότι πολύ απλά η πρώτη τους επαφή και εν συνεχεία εκπαίδευση έγινε σε ένα τέτοιο ( ελεγχόμενο ) περιβάλλον.
Δυστυχώς υπάρχουν και αυτοί που θεωρούν ότι η εκπαίδευση στην σπηλαιοκατάδυση είναι ίδια για όλους τους χώρους με, καμιά φορά, τα γνωστά δυσάρεστα αποτελέσματα.
Συμπέρασμα (όχι μόνο δικό μου): Καθένας πρέπει να κάνει μόνο αυτό που εκπαιδεύτηκε ή αλλιώς «απλώνω το χέρι μου μέχρι εκεί που φτάνω» όπως λέγανε και οι παλιότεροι.
Φυσικά, το αρχικό post, δεν διαχωρίζει σχολές. Θέλει απλά να επισημάνει το πόσο πιστά πρέπει να τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας. Παρόλο που μπορεί να είναι μία παρέα από δύτες σε ένα ευρύχωρο, καθαρό σπήλαιο και μπορούν εύκολα να στηρίξουν την απώλεια ενός μόνο φωτιστικού δηλαδή του ποιο «χαζού» αξεσουάρ στην συγκεκριμένη περίπτωση, η συνέχεια της κατάδυσης αναβάλλεται.
Συμφωνώ δε μαζί σου στην solo κατάδυση διότι τα Ελληνικά σπήλαια στην πλειοψηφία τους ανήκουν στην κατηγορία Β.
