Γαλλικά και Iσπανικά video απο την Π. Συνάντηση στα Λ.Υπάτη

Τα βιντέακια που έφτιαξαν οι Boris Sargos (Γάλλος) και Lolo (Ισπανός)
απο την παγκόσμια συνάντηση στα Λουτρά Υπάτης τον Απριλιο του 2007
Οι Έλληνες πάντως δεν ήταν εκεί....

http://www.dailymotion.com/boryse/video ... ic-2007web

http://www.megaupload.com/?d=HBHTKBEL (Tsigeronema)
http://www.megaupload.com/?d=BFAKVOQW (Rosca)

Καλωσήρθες Γιάννη στην παρέα μας.
Πολύ καλά τα video (όσο μπόρεσα να δω γιατί είμαι και στη δουλειά ).

Αν παρακολουθήσεις λίγο το φόρουμ ουδεμία σχέση φέρω με τα φαράγγια και το άθλημα, αλλά μου έκανε εντύπωση στο post σου το παρακάτω κομμάτι...
Τα βιντέακια που έφτιαξαν οι Boris Sargos (Γάλλος) και Lolo (Ισπανός) απο την παγκόσμια συνάντηση στα Λουτρά Υπάτης τον Απριλιο του 2007nΟι Έλληνες πάντως δεν ήταν εκεί....

Τι εννοείς "Οι Έλληνες πάντως δεν ήταν εκεί..."? Δεν είναι από τη συνάντηση αυτή?

Η ερώτησή μου έχει καθαρά διευκρινιστικό χαρακτήρα.
Ευχαριστώ

Η συνάντηση έγινε στα πόδια μας, πράγμα σημαντικό για το Ελληνικό Canyoning, και μπράβο σ αυτούς που το σκεφτήκαν και το οργάνωσαν.
Θα έπρεπε λοιπόν να ήμασταν ανάμεσα σε αυτούς που κάνουν φαράγγια εδώ και 10-20-30 χρόνια
για να πάρουμε κάτι από την μεγάλη εμπειρία και γνώση τους και για να γνωρίσουμε διαφορετικές προσεγγίσεις και κουλτούρες σχετικά με τη δραστηριότητα αυτή.

Οι Έλληνες που ήταν εκεί ήταν μετρημένοι και ακόμα λιγότεροι αυτοί που μπήκαν σε φαράγγια με ξένους.

OK. Thanks για τη διευκρίνηση

Οι Έλληνες που ήταν εκεί ήταν μετρημένοι και ακόμα λιγότεροι αυτοί που μπήκαν σε φαράγγια με ξένους.

Μπας κι οι Έλληνες που ασχολούνται συστηματικά και σοβαρά με το canyoning δεν είναι τόσοι πολλοί τελικά?
Φαντάζομαι είναι άδικο να συγκρίνουμε τους Έλληνες φαραγγάδες με τους Γάλλους (όσον αφορά σε αριθμούς πάντα)...
Γιατί απ'όσο γνωρίζω συμμετείχαν και 5 άτομα από το ΣΕΛΑΣ, που δεν αναφέρονται στη σελίδα του φόρουμ της ΣΟΕ, που το έχει βάλει link η Έλενα παραπάνω (δες τέλος σελίδας εδώ από forum ΣΕΛΑΣ: http://www.selas.org/phpBB2/viewtopic.php?t=523)

Γιάννη καλώς ήρθες στην παρέα μας και συγχαρητήρια για το site σας...

---

Καλησπέρα!

Γιάννη έχουμε καιρό να τα πούμε...

Νομίζω ότι κάνεις λάθος: ρίξε μια ματιά εδώ για παράδειγμα.

Επίσης νομίζω πως το όλο θέμα είναι σχετικό με το θέμα με τίτλο: "5η Παγκόσμια Συνάντηση Canyoning"και θα έλεγα να μεταφερθεί εκεί λοιπόν.<br><br>Δημήτρης</a>

ΚΙ ΑΛΛΟΙ ΔΕΝ ΛΕΙΠΑΜΕ ΓΙΑΝΝΑΚΗ . ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΩ ΓΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ , ΑΛΛΑ ΠΑΡΕ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΙΔΕΑ . Η ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΠΑΡΕΑ ΗΤΑΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΔΕΚΑ ΑΤΟΜΑ ,ΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΛΑ...

ΤεράΣτιε Άγγελε, συγγνώμη αν σε στενοχώρησα, αλλά ακόμα και αν δε σ΄ αρέσει οι Έλληνες που ήταν στη συνάντηση’’ κατά τη γνώμη μου’’ ήταν λίγοι, αφού δεν ήταν πάνω από 15-20 συνολικά (μικρός αριθμός ’’κατά τη γνώμη μου πάλι’’ μιας και το κόστος για έναν ‘Έλληνα θα ήταν πολύ μικρότερο σε σχέση με ένα γάλλο, ισπανό, αμερικανό, βραζιλιάνο…. ), απλά δεν το χουμε στο αίμα μας ακόμα αυτό, κάναμε 15 φαράγγια και κάτι έγινε, τα είδαμε και τα ξέρουμε όλα… ξαφνικά και δια μαγείας ( το χαρακτηριστικό του Έλληνα (…όχι του Φάνη)). Σχετικά με τον όρο συνάντηση καλό θα ήταν σε τέτοιες «ευκαιρίες» να μπερδεύετε κανείς και να κάνει Canyoning ή σπηλαιολογία ή wind surfing με άλλης κουλτούρας canyoners, σπηλαιολόγους ….κτλ και όχι να πηγαίνει και να κάνει κλειστά με τη παρέα του και να μην κάθετε ούτε να κουβεντιάζει ούτε και να ανταλλάσει απόψεις με ανθρώπους που ασχολούνται χρονιά και γυρνάνε τον κόσμο κάνοντας μόνο αυτό, (η εικόνα που έχω εγώ, είναι οι έλληνες μαζί, στο καβούκι τους σε άλλο ξενοδοχείο και το κυριότερο κανένα φαράγγι με τους «άλλους», υπάρχουν και εξαιρέσεις πάντα , μιλάω όμως για το μεγαλύτερο ποσοστό ) έτσι γίνετε κανείς καλύτερος , βλέπει καλυτέρα και δε μένει μόνο στην οπτική γωνιά μπροστά από τα πόδια του και στα πέντε, δέκα …..εκατό πράγματα που έχει ακούσει κάποια στιγμή και έχει εγκλωβιστεί σε αυτά. Τέλος πάντων μάλλον δεν έπρεπε να πω τίποτα γιατί είναι παλιά ιστορία για να ασχολούμαστε τόσο πολύ και πάει ο χρόνος άδικα. Τελειώνω με το ότι δεν προσπαθώ να κατηγορήσω κάποιους που το παίρνουν προσωπικά, απλά έγραψα ένα σχόλιο με βάση τον προβληματισμό μου και για το πώς θα ήταν καλύτερο να αντιμετωπίζουμε τέτοιες συναντήσεις ….. αυτό και τίποτα άλλο.

Γιάννη όπα! Δεν μου βγαίνουν τα μαθηματικά...
Έχουμε και λέμε: 5 από ΣΕΛΑΣ και 10 η παρέα του Άγγελου (ΠΟΣΕΙΔΩΝ?) καθώς και άλλη μια δεκαριά άτομα ΦΟΣ και ΕΟΔ, είμαστε ήδη στα 25 χωρίς να υπολογίσουμε τη δική σας ομάδα και τον ΕΣΕΦ (που ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να μην ήταν παρόν).
Επαναλαμβάνω: μην μετράς την Ελληνική συμμετοχή σε αντιδιαστολή με τη συμμετοχή των ξένων. Στην Ελλάδα το σπορ είναι ακόμα πολύ "φρέσκο" και π.χ. 50 άτομα (ελληνική) συμμετοχή δεν μου φαίνεται και τόσο άσχημο.

Σχετικά με τον όρο συνάντηση καλό θα ήταν σε τέτοιες «ευκαιρίες» να μπερδεύετε κανείς και να κάνει Canyoning [...] και όχι να πηγαίνει και να κάνει κλειστά με τη παρέα του και να μην κάθετε ούτε να κουβεντιάζει ούτε και να ανταλλάσει απόψεις με ανθρώπους που ασχολούνται χρονιά και γυρνάνε τον κόσμο κάνοντας μόνο αυτό, [...]

Τώρα, αυτό είναι άλλη ιστορία και σε γενικές γραμμές θα συμφωνήσω μαζί σου. Όμως αυτό έχει να κάνει και με το σκοπό για τον οποίο ο καθένας πάει σε μια τέτοια συνάντηση, τις προσωπικές του φιλοδοξίες και το πόσο σοβαρά παίρνει το άθλημα...
Το σίγουρο είναι ότι το canyoning θα πάει μπροστά μόνο από ανθρώπους με το δικό σου πάθος και αφοσίωση.

Σχετικά με το μέτρημα δεν μπορώ να ξέρω ακριβώς τα νούμερα όπως και κανείς άλλωστε αφού κόσμος πήγαινε και ερχόταν και κανείς δεν ήταν εκεί όλες τις μέρες, αν μετράς τώρα όλου όσους πέρασαν έστω και για μια μέρα μπορεί να είναι και πάνω από 50 συνολικά. Με το μέτρημά χάνετε και η ουσία του σχολίου που έκανα. Σου λέω λοιπόν κατά την ταπεινή μου γνώμη ότι καλό θα ήταν να περνούμε όλοι μας τέτοιου είδους συναντήσεις λίγο πιο σοβαρά για να βοηθήσουμε όσο πιο πολύ γίνετε την σωστή ανάπτυξη στου Canyoning στην Ελλάδα.
Τώρα σχετικά με τον αν το Canyoning θα πάει μπροστά και από ποιους ανθρώπου αυτό θα το πεί η ιστορία, το σίγουρο είναι ότι χρειάζονται όλοι και οι τουρίστες και οι φανατικοί και οι πιο ισορροπημένοι, αλλιώς όλα αυτά θα γινόταν από ένα κλειστό παρεάκι, ομοίων μηχανών . Έχουμε δρόμο και χρειάζεται συνολική προσπάθεια.

Εμείς λοιπόν όλοι που αγαπάμε το βουνό(και εννοώ όλους όσους δραστηριοποιούνται σε κάτι σχετικό με το βουνό ) πρέπει να είμαστε κοντά σε αυτούς που γέννησαν και γεννάνε, γνωρίζουν, έχουν βαθιά ιστορία, έχουν κάνει λάθη και έχουν μάθει από αυτά και κυρίως έχουν τη καλή διάθεση να μας δεχτούν και να μας τα δωρίσουν όλα αυτά… με τον τρόπο τους βέβαια, ας απλώσουμε τα χέρια μας να τα πάρουμε με κάθε δυνατή ευκαιρία.

Αυτό φίλε mamouni .

ΕΜΠΛΕΞΕΣ ΜΕ ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ ΤΕΛΙΚΑ ΓΙΑΝΝΗ ! ΠΑΡΤΟ ΠΙΟ ΧΑΛΑΡΑ , ΔΕΝ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ! ΠΑΝΤΩΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙΣ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ . Η ΠΑΡΕΑ Η ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΕΙΧΕ ΠΑΡΕ-ΔΩΣΕ ΚΑΙ ΠΛΑΚΕΣ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ . ΔΕΝ ΔΙΕΚΡΙΝΑ ΠΑΝΤΩΣ ΔΙΑΘΕΣΗ ΑΠΟ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΙΣ ΠΑΡΕΕΣ ΤΟΥΣ . ΤΟΧΩ ΞΑΝΑΔΕΙ ΑΥΤΟ ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ . ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΖΗΤΗΣΑΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΔΙΚΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝΕ ΟΛΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ , ΟΥΤΕ ΜΑΣ ΕΙΠΑΝΕ ΒΕΒΑΙΑ ΤΙΠΟΤΑ . ΑΝ ΜΑΣ ΚΑΛΟΥΣΑΝ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ . ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΒΡΙΣΚΩ ΤΗΝ ΕΝΑΛΛΑΓΗ ΙΔΕΩΝ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΝΩ ΠΡΑΞΗ . ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΛΑΣΠΟΠΟΛΕΜΟ ( ΒΛ.ΚΑΛΛΙΘΕΑ) !

Έτσι για την ιστορία.. Όντως οι Έλληνες που πέρασαν από την Υπάτη ήταν σίγουρα πάνω από 50. Κατά τ΄άλλα συμφωνώ με τον agelos απόλυτα. Προσωπικά προσπάθησα και ήρθα σε επαφή με γάλλους, ελβετούς και αμερικανούς. Αυτό που βασικά τους ενδιέφερε ήταν πληροφορίες πρόσβασης και λεπτομέρειες για τα διάφορα φαράγγια. Γενικά διέκρινα ένα ...ύφος που δεν μου άρεσε. Τέλος πάντων κανείς δεν μας πρότεινε να κάνουμε ομάδα ούτε και εμείς όμως δεν το κάναμε. Νομίζω ότι ο βασικότερος λόγος ήταν το μέγεθος των ομάδων που σε μερικές περιπτώσεις ξένων έφθανε τα 15 άτομα. Αν εσύ Γιάννη πήγες μόνος ή με παρέα 2 ή 3 άτομα θα ήταν πολύ πιο εύκολο να κολήσεις κάπου. Πάντως μέρος της ομάδας μας κατήβηκε τμήμα του Ροδόκαλου με σχοινιά μιας Ισπανικής ομάδας που προηγούνταν.

Έτσι για την ιστορία.. Όντως οι Έλληνες που πέρασαν από την Υπάτη ήταν σίγουρα πάνω από 50. Κατά τ΄άλλα συμφωνώ με τον agelos απόλυτα. Προσωπικά προσπάθησα και ήρθα σε επαφή με γάλλους, ελβετούς και αμερικανούς. Αυτό που βασικά τους ενδιέφερε ήταν πληροφορίες πρόσβασης και λεπτομέρειες για τα διάφορα φαράγγια. Γενικά διέκρινα ένα ...ύφος που δεν μου άρεσε. Τέλος πάντων κανείς δεν μας πρότεινε να κάνουμε ομάδα ούτε και εμείς όμως δεν το κάναμε. Νομίζω ότι ο βασικότερος λόγος ήταν το μέγεθος των ομάδων που σε μερικές περιπτώσεις ξένων έφθανε τα 15 άτομα. Αν εσύ Γιάννη πήγες μόνος ή με παρέα 2 ή 3 άτομα θα ήταν πολύ πιο εύκολο να κολήσεις κάπου. Πάντως μέρος της ομάδας μας κατήβηκε τμήμα του Ροδόκαλου με σχοινιά μιας Ισπανικής ομάδας που προηγούνταν.
και αυτοί χρησιμοποίησαν και δικά μας σκοινιά. Στο ραπέλ που είχα στησει και κατέβηκαν αρκετοι από τους Ισπανούς κάναμε και πλάκα για τον Νικόλα (το γιό της Κατερίνας και του Δημήτρη) και γιατί το ειχαν(-με) ψιλοδαγκώσει από το κρύο νερό.