MICHAEL CRICHTON και «Το Κράτος του Φόβου» από τις εκδόσεις bell.
Ένα βιβλίο με θέμα επίκαιρο. Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις του φαινομένου του θερμοκηπίου, με μια διαφορετική ματιά. Ένα ανατρεπτικό οικολογικό θρίλερ. Είτε συμφωνείται, είτε όχι, με τις ιδέες του αξίζει πραγματικά να το διαβάσετε.
Θα σας μεταφέρω ένα μικρό απόσπασμα για τις «σπηλαιώσεις» αλλά όπως και να ‘χει …….. διαβάστε το.
« Ετσι ο Λίνγκ δεν ήξερε ποιος ήταν ο επιβάτης του. Δεν τον ενοχλούσε αυτό. Ο Πίτερσον είχε λεφτά. Αυτό του έφτανε. Τα υπόλοιπα δεν ήταν δική του δουλειά. Εκείνη την ημέρα τον ενδιέφερε ένα πράγμα μόνο, και αυτό ήταν να πουλήσει μηχανήματα σπηλαίωσης. Και η συγκεκριμένη πώληση φαινόταν μεγάλη: Ο Πίτερσον μιλούσε για τρεις μονάδες, πάνω από ένα εκατομμύριο δολάρια συνολικά.
Βγαίνοντας ξαφνικά από τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο, μπήκε σ’ ένα λασπωμένο χωματόδρομο. Διέσχισαν με ταρακουνήματα τη ζούγκλα κάτω από πανύψηλα δέντρα και ξαφνικά βρέθηκαν σ’ ένα μεγάλο ξέφωτο και στο φως του ήλιου. Ήταν μία τεράστια ημικυκλική τομή στο έδαφος, που αποκάλυπτε έναν γκρεμό από γκρίζο χώμα. Από κάτω φαινόταν μια πράσινη λίμνη.
«Τι είναι αυτό;» είπε ο Πίτερσον μ’ έναν ενοχλημένο μορφασμό.
«Παλιό ανοιχτό ορυχείο εγκαταλειμμένο τώρα. Έβγαζαν καολίνη.»
«Τι είναι αυτό;»
…………………………………………………………………………………….
Η γεννήτρια σπηλαίωσης πήρε μπροστά μ’ ένα δυνατό μουγκρητό. Γρήγορα ο θόρυβος ενώθηκε με έναν άλλο ήχο, ένα βαθύ βόμβο, που ο Λίνγκ τον αισθανόταν πάντα στο στήθος του, στα κόκαλα του.
Και ο Πίτερσον πρέπει να τον αισθάνθηκε γιατί οπισθοχώρησε βιαστικά.
«Αυτές οι γεννήτριες σπηλαίωσης είναι υπερηχητικές», εξήγησε ο Λίνγκ. «Παράγουν ένα ακτινωτά συμμετρικό πεδίο σπηλαίωσης, που μπορεί να ρυθμιστεί ως προς το σημείο εστίασης, όπως ένας οπτικός φακός περίπου, μόνο που σ’αυτή την περίπτωση χρησιμοποιούμε τον ήχο. Με άλλα λόγια, μπορούμε να εστιάσουμε την ηχητική δέσμη και να ελέγξουμε πόσο βαθιά θα συμβεί η σπηλαίωση».