Ο θησαυρός των πειρατών στη σπηλιά

Ο θησαυρός των πειρατών στη σπηλιά

Πηγή: το βιβλίο «Το νησί με το θησαυρό» του Ρόμπερτ Λιούις Στήβενσον (Robert Louis Stevenson 1850 -1894, “Treasure Island” 1886), σε μετάφραση Φώτη Κόντογλου, εκδόσεις Ι. Ζαχαρόπουλος, Αθήνα 1988.

«……………….
Στο μεταξύ είχαμε μπει μέσα στη σπηλιά. Ήτανε απλόχωρη κ’ έμπαινε μέσα καθαρός αγέρας. Στα πιο βαθειά της ήτανε ένας μικρός κι όμορφος καταρράχτης, που έκανε σαν μια γούρνα τριγυρισμένη από διάφορα φυτά. Χάμω ήτανε στρωμένη με άμμο.
Απ’ έξω, κοντά στο μπάσιμο, κειτότανε απάνου σ’ ένα κρεβάτι κι αντίκρυ σε μια μεγάλη φωτιά, ο καπετάν Σμόλετ.
Μέσα στον πάτο της σπηλιάς, ξεχώρισα, όπως χτυπούσε η αντιφεγγιά της φωτιάς, ένα μεγάλο σωρό από χρυσές μονέδες που λαμποκοπούσε, και κάτι λάμες τεσσαράγκωνες από μάλαμα, που τις είχανε στοιβαγμένες τη μια απάνω στην άλλη.
Αυτός ήτανε ο φημισμένος θησαυρός του καπετάν Φλιντ, που για δαύτον είχαμε κάνει ένα ταξίδι από τη άκρη του κόσμου, και που γι’ αυτόν χάσανε τη ζωή τους δεκαεφτά άνθρωποι.
Αλλά ποιός ξέρει και πόσοι άλλοι πήγανε στον άλλο κόσμο, για να μαζευτεί κείνο το αμέτρητο χρυσάφι! Πόσο αίμα και πόσα μαρτύρια θα στοίχισε, και πόσα καράβια θα πήγανε στον πάτο του ωκεανού! Και πόση μπαρούτη θα ξοδεύτηκε για δαύτον, πόσοι αθώοι ανθρώποι θα χάσανε τη ζωή τους , άκλαυτοι κι αλιβάνιστοι, πόσα σκληρά κακουργήματα!... Κανένας δεν τό’ ξερε καλά αυτό το πράμα, μ’ όλα ταύτα, βρισκόντανε τούτη τη στιγμή απάνου στο νησί τρεις άνθρωποι, ο Σίλβερ, ο Μόργκαν κι ο Μπεν Γκουν, που είχανε το μερίδιο τους σ’ αυτά τα εγκλήματα, όπως ελπίζανε νά ‘χουνε το μερντικό τους από το θησαυρό που μαζέψανε…
…………………….»

Χρήστος Δ. Τσατσαρώνης
Εξάρχεια, Αθήνα

ΧΡΗΣΤΟ ΓΕΙΑ ΧΑΡΑ!

ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΟΥ

ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΝΥΜΙΑ ΣΟΥ
ΣΕ:

ΣΠΕ-ΛΟΓΙΟΣ

Έγραψες μεγάλε!!!

Δημήτρης