Και επειδή δεν βλέπω ακόμα περιγραφές για το πως περάσαμε, ας παραθέσω την δική μου:
Το ΠΣΚ αυτό περάσαμε

. Την Παρασκεύη, αφού

στην κατασκήνωση (και στην αρχή

λίγο, αλλά ξανά

την Μάγκυ και με τις οδηγίες της, την βρήκα τελικά χωρίς να χρειαστώ

) και στήσαμε σκηνές, κάποιος έριξε την

να

στην Αράχωβα. Αφού το

λίγο είπαμε όλοι

και ροβολήσαμε σακάτ. Κάτσαμε σε ένα συμπαθητικό μαγαζί, όπου είπαμε πολλά

με τα οποία έπεσε πολύ

,

αρκετά και κυρίως

ακόμα αρκετότερα, ώσπου

Η

ήταν έτσι κι έτσι αλλά αυτό δεν εμπόδισε άλλους να

άλλους να

, και άλλους να

(βέβαια και κάποιοι κατάφερναν να τα κάνουν όλα ταυτόχρονα). Από τα φαγητά, εμένα μου άρεσε η τηγανιά από

περισσότερο. Ευτυχώς, παρά το πολύ

, κανένας δεν

(αν και τα μούτρα μου είχαν έναν τόνο προς το

κάποια στιγμή που κοιτάχτηκα στον καθρέφτη). Κάποια στιγμή κοιτάξαμε το

και η ώρα είχε πάει 04:00 π.μ. Βέβαια δεν παραλείψαμε και μια στάση στη μέση του δάσους για να

με Γιοκαρίνη.
Την άλλη μέρα

, ήπιαμε ένα

και μετά δυσκολίας πήγαμε άλλοι στο Επτάστομο και άλλοι στο Πολύδροσο, φορέσαμε τα

και βάλαμε

για να κατέβουν οι μαθητές και οι λοιποί

. Αν και το Επτάστομο είναι

, φέτος είχε λιγότερο χιόνι και ήταν λιγότερο κουλ (δροσερό για τους μη αγγλομαθείς) από παλαιότερα. Πάντως, όσοι δεν είχαν ξαναπάει παραδέχθηκαν ότι και οι δύο σπηλιές είναι

και όλοι είπαν

Τελικά το μέρος αυτό δεν αφήνει κανέναν

.
Βέβαια ορισμένοι, όταν κρεμάστηκαν στο σχοινί και είδαν κάτω τον πάτο στα περίπου 50 μέτρα το έριξαν στην

, παρακαλώντας ο καθένας τον δικό του

ή

να βάλει ένα χεράκι. Παράλληλα, δόθηκε η ευκαιρία στους εκπαιδευτές να κάνουν στους μαθητές διάφορες

πάνω στην ύλη, όση ώρα περίμεναν την σειρά τους για να κατέβουν.
Εγώ, αν και αρχικά ήμουν

να δω τα 2 σπήλαια τα οποία δεν είχα ξαναδεί, επειδή δεν είχα συνέλθει από το προηγούμενο βράδυ, την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια για την κατασκήνωση όπου φόρεσα τα

και άραξα στον ήλιο.
Ααα, μην ξεχάσω, κάποιοι έφεραν μαζί και

Γενικώς έπεσε πολύ

, καθόλου

ενώ τα ζευγαράκια αντάλλαξαν και αρκετά

(

) .
Φυσικά το βράδυ το Σαββάτου είχαμε πάλι πολύ

και

και βεβαίως πολύ

. Αν και κάποιοι ήθελαν να με

, τελικά με ένα ξινό ύφος

με άφησαν να γκαρίζω και υπέμειναν το ταλέντο μου στωικά

. (Η αλήθεια είναι ότι κάποιοι προσπάθησαν διακριτικά να με

και να μου δώσουν να καταλάβω ότι έπρεπε να

αλλά εγώ το

,

ακι). Το ξενυχτήσαμε για άλλη μια φορά και έτσι το

ήταν πάλι δύσκολο. Μετά τον

στην πηγή του Πολύδροσου. Φέτος ο Κόμνη δεν

οπότε φύγαμε και πήγαμε άλλοι για

και άλλοι για

. Τέλος

και

πίσω στην Αθήνα, πράγμα αρκετά δύσκολο λόγω κούρασης

. Ευτυχώς φτάσαμε όλοι πίσω χωρίς

και πολύ ευτυχισμένοι.
Όσοι δεν ήρθαν, είμαι σίγουρος ότι έχουν

, ότι
](assets/smilies/eusa_wall.gif)
ότι

και ότι όταν ακούνε για το

που έπεσε, τους

. Χωρίς διάθεση

: νέξτ τάιμ παίδες. Μη

και μην είσαστε

, τι είναι ένας χρόνος;

. Ελπίζω να μην

με το αθώο πειραγματάκι μου, έτσι;
Όταν συνειδητοποιήσαμε ότι είχαμε μαζευτεί 44 άτομα στο βουνό πάθαμε ένα

και μείναμε με

. Οι

στο Πολύδροσο δεν νομίζω να έχουν ξαναδεί τόσο κόσμο.
Ευτυχώς, δεν έσπασε ο

το ποδάρι του και ο καιρός όλο το Σ/Κ ήταν μια χαρά (εντάξει μια δροσούλα την είχε δεν λέω, αλλά εγώ δεν κρύωνα καθόλου

).
Τέλος, θέλω να πω ένα μεγάλο

,

και

στα παιδιά που εργάστηκαν το Σ/Κ ώστε να έχουμε αυτή την μεγάλη επιτυχία. Αν και ξενυχτισμένοι και μετά από αρκετό

, βρήκαν το κουράγιο να συνοδέψουν τόσο κόσμο, και να τους επιβλέπουν διαρκώς προτρέποντάς τους να

. Τι να πω; Απλώς

και σας παραδέχομαι. Δυστυχώς εγώ, για άλλη μια φορά λούφαρα φουλ τάιμ.
Ξέρω ότι έχω ξεφύγει πάλι

και θα θέλετε να

οπότε λέω να κλείσω κάπου εδώ το

όπως οι περισσότεροι
Άντε παιδιά, ανεβάστε και καμιά φωτογραφία

"http://photos.selas.org/".