Maske 2009

Πικρή γεύση... και δεν εννοώ τον καφέ που πίνω πρωί πρωί αλλά αυτό που ένιωσα στο χθεσινό μας πάρτυ.

10! και δεν εννοώ ότι πήραμε 10 με τόνο αλλά ότι ήμασταν 10 μέλη του ΣΕΛΑΣ!

ΑΝ γίνει maske του χρόνου ελπίζω να έχει περισσότερες συμμετοχές μελών μας, όσο για την επιτυχία δεν το συζητώ, είναι δεδομένη ακόμα και με λίγους.

Πρέπει να το συζητήσουμε το θέμα στο επόμενο ΔΣ, ειδικά εν όψει του επόμενου γεγονότος στο κοινωνικό ημερολόγιο του συλλόγου που απαιτεί συμμετοχή μελών και παλιών και νέων: τα σεμινάρια. Η συνέχεια από κοντά με όποιον ενδιαφέρεται.

Θα συμφωνήσω..εγώ προσωπικά πέρασα υπέροχα, αλλά αναλογίζομαι ποιο είναι το νοήμα αυτής της εκδήλωσης.. Νομίζω ότι δεν είμαστε εταιρεία οργάνωσης εκδηλώσεων, ούτε βάζουμε διαφήμιση για το πάρτυ στα ραδιόφωνα για να έρθει κόσμος απ' όλη την Αθήνα: μεταξύ μας θέλουμε να βρεθούμε, με παλαιότερους και νεότερους σπηλαιολόγους, με μέλη άλλων συλλόγων που φέρνουν κάθε χρόνο το κέφι και την καλή τους διάθεση και με δικούς μας ανθρώπους, φίλους μας, που στηρίζουν την προσπάθειά μας με μοναδικό σκοπό να περάσουμε καλά όλοι.
Το πρόβλημά μας δεν είναι οικονομικό, ο σύλλογος δεν έχει οικονομικό πρόβλημα και γι'αυτό το λόγο διοργανώνει αυτή την εκδήλωση..Συμμετοχής στα κοινά είναι το πρόβλημα..και πραγματικά δεν ξέρω πως μπορούμε να το διορθώσουμε αυτό

Κι εγώ - όπως κι ο Στέλιος - δεν θα σταθώ στο πάρτυ. Το πάρτυ είναι θέμα όρεξης και εξαρτάται πολύ από τη δεδομένη ημερομηνία που μπορεί -ή όχι- να βολεύει κάποιον. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο και μεγαλύτερο: τα μέλη δεν έρχονται πια στο σύλλογο για κανένα λόγο.

Το θέμα το είχα στο μυαλό μου το πρωί (όταν έμαθα για το πονεμένο "10άρι" που λέει η Μαργαρίτα παραπάνω) και σκέφτηκα μερικούς λόγους που μπορεί να συμβαίνει αυτό: από κούραση των ατόμων που ασχολούνται οι ίδιοι κι οι ίδιοι με όλα, μέχρι το τσιγάρο που αποθαρρύνει τους γονείς στο να έρθουν φέρνοντας και τα μικρούλια τους (ναι! είμαστε πια αρκετοί νυν και μέλλοντες γονείς και το τσιγάρο είναι σοβαρό θέμα-όπως και η βρώμα του συλλόγου).
Σκέφτηκα διάφορες πιθανές αιτίες αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να βρω ένα τρόπο να "φέρουμε" πίσω τα μέλη στο σύλλογο. Σίγουρα κάτι δεν κάνουμε καλά, αλλά δεν ξέρω τι.

Και δυστυχώς με μονολόγους και παραπονιάρικα ποστς στο φόρουμ δεν θα το αλλάξουμε αυτό. Θέλει κίνητρα. Ίσως θα έπρεπε να δημιουργήσουμε και πάλι το αίσθημα της παρέας που υπήρχε κάποτε και να αρχίσουμε να διοργανώνουμε αποστολές. Με άλλα που έχουμε βάλει σε πρωτεραιότητα τα τελευταία χρόνια (κάτι που χρειαζόταν να γίνει), η δράση μπήκε σε δεύτερη μοίρα. Δυστυχώς οι άνθρωποι που κάνουν δράση (που τη διοργανώνουν - όχι που συμμετέχουν ως τουρίστες) και εμφανίζονται τακτικά στο σύλλογο, μειώθηκαν τόσο που μετριούνται πια στα δάχτυλα ενός χεριού.
Χώρια που όλοι προχωράμε στα οικογενειακά μας (γάμοι, εγκυμοσύνες, παιδιά) κι αυτό όσο να'ναι επηρεάζει.

Χμμμμ! Ίσως αυτό που μας χρειάζεται είναι μια ΜΕΓΑΛΗ αποστολή που να μπορούν να συμμετέχουν όλοι στο βαθμό που μπορούν! Για ρίξτε ιδέες...

Για μεγάλη αποστολή είμαι ο τελευταίος που μπορεί να μιλήσει, όμως για να μεταφέρω την εμπειρία μου με άλλο σύλλογο, θα πω ότι αυτό που πιστεύω ότι βοηθούσε στο παρεΐστικο κλίμα ήταν και το ότι κάθε Πέμπτη που μαζευόμασταν στα γραφεία, πηγαίναμε μετά στον Σάββα ή σε διάφορα ταβερνάκια για σουβλάκι, μπυρίτσες και κουβεντούλα. Καθόμασταν όλοι σε ένα τραπέζι (και όχι σε πηγαδάκια) και ανταλλάσσαμε απόψεις, πειράγματα και ανέκδοτα.

Σκέφτομαι ότι, όποιος χρησιμοποιεί τον σύλλογο μόνο για να δανειστεί τα υλικά του ώστε να πάει με το παρεάκι του το Σ/Κ κάπου, δεν τον απασχολεί ούτε το κλίμα, ούτε το πόσοι μαζεύονται. Αντίθετα, κάποιοι λιγότερο αυτόνομοι (βλέπε καινούργιοι) πρώτα ψάχνουν για παρέα και κάπου να κολλήσουν και να νιώθουν καλά και μετά για υλικά για την αποστολή τους.

Ο κύκλος της ζωής είναι αναπόφευκτος. Ο κόσμος θα παντρεύεται, θα κάνει παιδιά και σιγά, σιγά (ή γρήγορα, γρήγορα) θα γερνάει. Νομίζω ότι εκτός από το να διοργανώνουμε βαρβάτες αποστολές, καλό είναι να περάσουμε στην συνείδηση του κόσμου το να έρχεται στο σύλλογο για να περάσει καλά, να γελάσει και να συναντήσει φίλους και όχι απλώς για να δανείζεται και να επιστρέφει υλικά.

Για παράδειγμα, θυμάμαι ακόμα ένα βράδυ εδώ και πολύ καιρό (πέρσι το καλοκαίρι θαρρώ) που μετά το σύλλογο πήγαμε σε ένα μεζεδοπωλείο με 3 - 4 φίλους για ρακόμελα και κουβεντούλα ενώ δεν θυμάμαι και πολλά πράγματα από τα περισσότερα βράδια μέσα στο σύλλογο.

Το να κάνουμε κάτι για να τραβήξουμε τον κόσμο δεν είναι απαραίτητο να σημαίνει το να ανακαλύψουμε μια νέα Voronja. Μπορεί να είναι η διοργάνωση ενός τουρνουά επιτραπέζιων παιχνιδιών ή οτιδήποτε άλλο βγάζει γέλιο και σε κάνει να περνάς καλά με άλλους. Φυσικά, απ' την άλλη και λίγη δράση δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, απλά αν αυτή είναι ο μόνος πόλος έλξης τότε, φοβάμαι ότι στον σύλλογο το μόνο μέρος που θα βλέπει κόσμο θα είναι το εφορείο.

Δείτε το κι έτσι: αν ξέρω ότι, στην περίπτωση που δεν μπορώ να κάνω κάτι το Σ/Κ και άρα δεν χρειάζομαι υλικά το μόνο που θα κάνω στο σύλλογο θα είναι να ανταλλάξω μερικά "που 'σαι φιλαράκι", "τι έγινε ρε μεγάλε", "γειά σου Χ" και να ξεφυλλίζω τον κατάλογο της Petzl για να περάσει λίγο ή ώρα και να την κάνω, δεν πρόκειται να κατέβω - ειδικά αν μένω και σχετικά μακρυά.

Μπορεί και να κάνω λάθος, αλλά δεν νομίζω να χάσουμε και τίποτα με το να δοκιμάσουμε διάφορες συνταγές.

Άαααασε μας ρε Παναγιώτη! (σιγά μη συμφωνούσα!)

Πήγες-δεν πήγες για τσίπουρα και ρακόμελα δεν σε είδα να έρχεσαι συχνότερα στο σύλλογο! Τσάμπα τα γέλια δηλαδή.
Και τα επιτραπέζια είναι για το σύλλογο των "Χαρούμενων Κηπουρών" ή το σύλλογο "Φίλοι του Trivial".
Στα μέλη του ΣΕΛΑΣ οι αποστολές -νομίζω- λείπουν που και το παρείστικο μας ικανοποιούσαν και το γέλιο κι όλα.
Απλά, όχι πάλι στα γνωστά: Δέρσιο, Χελιδορέα, Φτερόλακκα κτλ που παίζουν τα τελευταία χρόνια, αλλά κάπου αλλού που δεν θα έχουμε πάει και θα έχουμε ανυπομονησία να δούμε/αρματώσουμε/κατέβουμε/εξερευνήσουμε.

Οι δανεισμοί σε μέλη που δεν έχουν εκπληρωμένες οικονομικές υποχρεώσεις πρέπει να σταματήσουν άμεσα.
(Ωχ Μιχάλη, πρέπει κι εμείς να θυμηθούμε να πληρώσουμε)

Καλάααα. Have it your way. Θα σας δω με τις αποστολές σας τι παρέα θα φτιάξετε και τι οι χαρούμενοι κηπουροί.