Η Τρύπα του Παππά

Η τρύπα του Παππά ή κάπως έτσι, λέγεται το σπήλαιο που επισκεφθήκαμε το Μεγάλο Σάββατο στην Εύβοια.

Αυτή τη φορά η ομάδα ήταν γυναικεία: Γιώτα, Βίκυ, Φωτεινή κι εγώ! Για να σπάσει η γυναικεία μονωτονία μας και για να μην ψάχνουμε όλη τη μέρα να βρούμε το σπήλαιο, μας συνόδευσαν δύο από τους ντόπιους της περιοχής, ο Βλάσσης και ο Νίκος. Ο Νίκος μας περίμενε έξω από το σπήλαιο ενώ ο Βλάσσης το τόλμησε και μπήκε στα πρώτα 100 μέτρα.

Το σπήλαιο είναι πανέμορφο! Μια μεγάλη κατάβαση περίπου 80-90 μέτρων και μετά μικρότερες καταβάσεις με τραβέρσες μέχρι περίπου τα 150 μέτρα. Το σπήλαιο είχε λίγα νερά που έτρεχαν στους αγωγούς και λίμνες γεμάτες με νερό.

Η μαγεία ήταν όμως και εκτός σπηλαίου, όπου το βράδυ που βγήκαμε η βροχή έπεφτε ασταμάτητα και η ομίχλη ίσα που μας έκανε να διακρίνουμε το δρόμο της επιστροφής.

Μια υπέροχη επίσκεψη σε σπήλαιο!

Φωτό!

Φωτό!

Α τώρα χλωμό για φωτό. Μόνο η Βίκυ τράβηξε και ως γνωστόν δεν είναι on line, οπότε πρέπει να ξαναπάμε!!! για να τραβήξουμε.

ούτε online ούτε ψηφιακά (με φίλμ τραβάει ακόμα!)

Έχει τραβήξει και η Γιώτα μερικές, δυστυχώς μόνο από την είσοδο. Θα τις φέρει στο σύλλογο να τις ανεβάσουμε. Με την πρώτη ευκαιρία θα γράψω κάποια και πράγματα για τις υπόλοιπες μέρες, ενώ περισσότερες φωτό σε λίγες μέρες.

Χμ! Μάλλον αυτό το θέμα πρέπει να μεταφερθεί στα "νέα & ανακοινώσεις του ΣΕΛΑΣ" διότι δεν αφορά εξερεύνηση, αλλά επίσκεψη. Δεν ξέρω αν συμφωνείτε...
Όσο για το Βλάσση είναι μαχίμι τρελλό. Με δυο ανεβοκατεβάσματα στο δέντρο είχε κατέβει σε σπήλαιο (Τρύπα του Παππά ή Παππά ο Λάκος, τα μπερδεύω) με το Μιχάλη.
Ποιός όμως θα καταφέρει να πείσει το Νίκο να κατέβει, αφού τέσσερις κοπελάρες δεν το κατάφεραν? Μάλλον κανείς...

Φωτό από το σπήλαιο δεν έχω (8 μηνών έγκυος προτίμησα να τους περιμένω απ' έξω), αλλά από την εκπαίδευση έχω:

Πάσχα στις Κονίστρες Ευβοίας.

Με αφορμή τις ημέρες του Πάσχα μέλη του συλλόγου μας επισκέφτηκαν για άλλη μια φορά την πανέμορφη περιοχή στις Κονίστρες Εύβοιας. Οι λόγοι της επίσκεψής μας πολλοί. Πρώτον, προκειμένου να συνεχιστεί η κατάδυση στη πηγή της Κολέθρας πέρα των 600 μέτρων, η επίσκεψη στο σπήλαιο της Τρύπας του παππά, η ανίχνευση και ο εντοπισμών καινούργιων σπηλαίων, καθώς και μια ευκαιρία να περάσουμε το Πάσχα στην ύπαιθρο.

Τα πρώτα άτομα – Νίκος Μητσάκης, Κομνηνός Μπουτάρας, Βίκυ Κωνσταντιάδη και Φωτεινή Μανώλη, ξεκινήσαμε την Παρασκευή του Πάσχα.. Φτάσαμε το απόγευμα στην πηγή της Κολέθρας όπου αποφασίσαμε να κατασκηνώσουμε εκεί καθώς σκοπός του Νίκου και του Κομνηνού ήταν να βουτήξουν στην πηγή το Σάββατο το πρωί. Σύντομα συναντηθήκαμε και με τους ντόπιους φίλους μας, Βλάση, Νίκο και λοιπούς. Το ίδιο βράδυ τη παρέα μας συμπλήρωσε και η Μαργαρίτα Κανελλίδου. Καφεδάκι, φαγητό σε τοπική παραδοσιακή ταβέρνα, και συζήτηση για τον προγραμματισμό της επόμενης μέρας.

Σάββατο πρωί, η Γιώτα Καφετζή φτάνει από την Αθήνα, και η γυναικεία ομάδα μαζεύετε προκειμένου να επισκεφτεί την Τρύπα του παππά. Την παρέα μας θα συνοδεύσουν ο Βλάσης με τον Νίκο, ο οποίος πρώτος θα επισκεφτεί για άλλη μια φορά το σπήλαιο. Σκοπός είναι να την επισκεφτούν να μέλη που δεν την είχαν ξαναδεί, να αρματωθεί το τελευταίο κομμάτι και να βγάλουμε κάποια υλικά που υπήρχαν στο σπήλαιο από προηγούμενη επίσκεψη. Φτάσαμε στην είσοδο αρκετά νωρίς. Το σπήλαιο στο μεγαλύτερό του μέρος ήταν αρματωμένο από προηγούμενη φορά. Αρματώθηκε και το τελευταίο κομμάτι, γύρω στα 10μέτρα. Το σπήλαιο είχε αρκετά έντονη ροή νερού και αρκετό νερό στις «λίμνες» του κάθε επιπέδου. Η ομάδα βγήκε αρκετά αργά το απόγευμα. Το υπέροχο θέαμα της βροχής σε συνδυασμό με το ομιχλώδες τοπίο στην κατάφυτη από έλατα περιοχή μας συνεπήρε. Από την άλλη, ο Νίκος και ο Κομνηνός δυστυχώς δεν καταφέρανε να προχωρήσουν την εξερεύνηση της πηγής καθώς το νερό ήταν αρκετά θολό και δεν τους επέτρεψε να συνεχίσουν πέραν των 200μέτρων. Γυρίσαμε στη πηγή αργά το βράδυ, η Μαργαρίτα μας αποχαιρέτησε, ενώ η έντονη βροχή δεν μας επέτρεψε να παραβρεθούμε το βράδυ στην Ανάσταση.

Την Κυριακή το πρωί ξυπνήσαμε από τον ήχο της βροχής και με όχι τόσο καλή διάθεση αφού οι καιρικές συνθήκες μας είχαν ανατρέψει τα σχέδια. Η ημέρα μας όμως εξελίχθηκε απρόσμενα τέλεια αφού για άλλη μια φορά οι οικογένειες των φίλων μας, μας ανοίξανε τα σπίτια τους και μας καλωσορίσανε με εορταστική και ευχάριστη διάθεση. Η ημέρα συνεχίστηκε με συζητήσεις για τις διάφορες ιστορίες και μύθους της περιοχής. Μια από αυτές την οποία ακούσαμε σε διάφορες εκδοχές αφορούσε την Δρακοσπηλιά κάτω από το κάστρο Κούπα. Η δύτης της παρέας, Κομνηνός, αποφάσισε να βουτήξει την επόμενη μέρα.
Αφού ανεβάσαμε τα υλικά με την βοήθεια των κατοίκων της περιοχής, ο Κομνηνός ύστερα από βουτιά 5 λεπτών εντόπισε μια μικρή υπόγεια στοά στο βάθος της οποία υπήρχε σωρός σκουπιδιών και ψόφιων ποντικών. Ενημερώσαμε τους κατοίκους και τους προτείναμε να καθαριστεί και να κλείσει η είσοδος καθώς πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν τα νερά της στοάς «Αγίασμα». Η υπόδειξη του Γιάννη για μια τρύπα πάνω από την πηγή της Κολέθρας, μας κίνησε την περιέργεια. Τελικά αποδείχθηκε ότι η τρύπα οδηγούσε σε χτισμένο φρεάτιο άρδευσης υδάτων. Δεν θα μπορούσαμε να φύγουμε όμως από την περιοχή και να μην αποζημιωθούμε. Ο Νίκος είχε εντοπίσει ένα άνοιγμα στη Μεσανή Ράχη στο Βίταλο. Σε ένα φανταστικό ορεινό τοπίο βρεθήκαμε στην είσοδο σπηλαίου πλάτους γύρω στα 10μέτρα και αντίστοιχου περίπου ύψους. Κατεβαίνοντας μια σάρα δεν καταφέραμε να βρούμε κάποια είσοδο αφού η λάσπη έχει κλείσει τις πιθανές εισόδους. Τα λάφυρα...... της επίσκεψής μας το κρανίο ενός αλόγου το οποίο θα «αναρτηθεί» σύντομα στο σπίτι του Νίκου. Η περιήγησή μας ολοκληρώθηκε με ουζάκι & μεζέδες σε γραφικό παραλιακό ταβερνάκι της Κύμης.

Με βαριά καρδιά το απόγευμα της Δευτέρας μαζέψαμε τα πράγματά μας και αποχαιρετήσαμε τους φίλους μας. Τους ευχαριστούμε για άλλη μια φορά μέσα από την καρδιά μας για την φιλοξενία τους και τις όμορφες στιγμές που μας χάρισαν.

snif snif

ξεαρματώθηκε και το ποδοστήριο μου έμεινε στη λιμνούλα

Αν ξαναπάει κανείς...... πείτε μου μπας και δεν έχει πολύ νερό και το μαζέψουμε